Archive

oktober 2020

Browsing

De mix van een lockdown light, de herfst en mijn zwangerschapshormonen zorgen ervoor dat mijn nesteldrang op dit moment een hoogtepunt bereikt. Zoals vogeltjes in het voorjaar takjes en pluisjes aanslepen om hun nest te bouwen, doe ik er alles aan om ervoor te zorgen dat ons huis herfst- en babyklaar is.

Alles moet gepoetst, het liefst opnieuw ingericht en gezellig gemaakt worden. Mijn moeder is ingevlogen om de gang een make-over te geven, mijn vader verving de spuuglelijke wastafel voor een mooie kast met waskom, ik hang nieuwe lampen op, schilder muurtjes, zet meubels in elkaar en schik en herschik tot alle accessoires op de goede plek staan. En als ik daarmee klaar ben, haal ik kasten leeg om ze vervolgens weer in te ruimen en pak de klusjes aan die al maanden bleven liggen. Zoals een losliggend plintje vastlijmen, afdekplaatjes over ongebruikte stroompunten te schroeven en de kapotte spotjes in de keuken te vervangen. Alles om dit huis gezellig te maken en de laatste overblijfselen van de vorige bewoners zorgvuldig uit te wissen.

Geen kamer is ongemoeid gebleven door mijn nesteldrang. En daardoor voelt het na bijna twee jaar eindelijk als thuis. Als een plek waar je je wilt opkrullen bij de verwarming, met de kaarsjes aan en de gordijnen dicht. Een plek die past bij de herinneringen die we er maken en gemaakt hebben. Een thuis waar ik blij van word, in plaats van een huis waar ik geen energie in wil steken omdat ik er weg wil. Voorlopig hoef ik niet weg. Dit is het huis van waaruit we trouwden, het eerste huis waarin de peuter bewust woont, het huis waar onze tweede dochter ergens in de komende weken geboren wordt en het huis waarin we 2020 overleefd hebben. En dat maakt het voor nu perfect.

Wintertijd, sociale lockdown en regen: de beste omstandigheden voor een spelletjesavond. Wij hebben altijd van die tijdelijke favorieten die we helemaal grijs spelen. Fijne snelle spelletjes voor als je nog andere plannen hebt (zoals eh, Superstore kijken op Amazon Prime, ik noem maar iets), maar ook spelletjes die wat meer tijd vragen. Dit zijn mijn favoriete tweepersoons spellen van dit najaar.

Keer op keer
Na Quixx en Clever heb ik een nieuwe roll & write-favoriet: Keer op keer! Het idee is simpel: je gooit met drie cijferdobbelstenen (1 t/m 5) en drie kleurendobbelstenen en mag vervolgens een aantal gekleurde vakjes aankruisen. Wie als eerste twee kleuren vol heeft, heeft gewonnen. Makkelijk te leren en verschrikkelijk verslavend. Klein nadeel: ik verlies ál-tijd, zeker sinds we er extra scoreblaadjes bij gekocht hebben met nieuwe levels. Maar goed, ik blijf dapper doordobbelen.

Azul
Het leukste aan het bordspel Azul vind ik alle mooie gekleurde steentjes. Je moet namelijk een muur decoreren met van die gezellige Portugese tegeltjes en daardoor is het spel vrolijk en kleurrijk. Het leuke vind ik dat het elke keer weer anders is: de ene keer is het een puzzel en de andere keer ben je vooral bezig met het sarren van je tegenstander. En dat je vaste strategie niet altijd werkt, is ook wel verfrissend (en frustrerend).

Wingspan
Ik kreeg Wingspan voor mijn verjaardag afgelopen juni en hoewel we het deze zomer amper gespeeld hebben, zijn we nu een beetje verslaafd. Je runt een vogelopvangcentrum en moet daar de beste leefomstandigheden voor je vogels verzorgen. Het is nogal een uitgebreid spel qua toebehoren en daardoor duurt het opzetten best lang (en is het opnieuw inpakken van de doos een puzzel op zich), maar als je eenmaal zover bent is het echt een heerlijk spel. Niet te competitief, vol met prachtige vogeltekeningen en elke keer weer anders omdat je verschillende doelen en uitdagingen hebt.

Ticket to Ride Nordic Countries
Nordic Countries is een van de weinige Ticket to Ride-varianten die je met zijn tweetjes kunt spelen. Het doel van het spel is simpel: je moet met je treintjes verschillende routes claimen en wie aan het eind de meeste punten heeft, wint. Het is heel makkelijk, je hoeft niet lang op je beurt te wachten (behalve als de andere speler nieuwe routekaarten heeft getrokken en eerst moet uitvogelen waar al die plaatsen liggen, maar dat kan aan onze erbarmelijke kennis van de Scandinavische topografie liggen) en het ziet er heerlijk kerstig uit.

Clever
En tsja, ik schreef al eens eerder over Clever. Blijft favoriet hoor. Dit voorjaar was ik vooral fan van Dobbel zo Clever, inmiddels zijn we weer terug bij het basisspel, maar dan met een ander scoreblok: Clever Challenge. Dat maakt het weer net even anders en uitdagender, als je gewone Clever onder de knie hebt.

Wat zijn jouw favoriete spelletjes van dit najaar?

Sinds twee weken heb ik zwangerschapsverlof. Twee weken eerder dan ik eigenlijk gepland had, met 34 weken in plaats van 36 weken, maar mijn lijf (en humeur) gaven al een tijdje aan dat het echt genoeg was. Tijd om thuis te blijven, een nestje te bouwen en me voor te bereiden op onze tweede dochter. Vlak voor mijn verlof werden de coronamaatregelen opnieuw aangescherpt en ik moet zeggen: ik vond het helemaal niet erg om na anderhalve week opnieuw thuiswerken mijn laptop dicht te klappen en die over vier maanden pas weer open te doen voor werkgerelateerde zaken. Niet dat ik denk dat we dan ineens wel weer gezellig schouder aan schouder op kantoor zitten, maar na vier maanden zonder videovergaderingen kan ik er wel weer even tegenaan. Hoop ik.

Tijdens mijn eerste zwangerschapsverlof zag de wereld er heel anders uit. Corona was nog een Mexicaans biertje, ik had behalve de wederhelft en twee katten niets om in leven te houden en ik was superfit, dus kon overal naartoe lopen. Dus heb ik me zeven weken lang vermaakt met winkelen, koffiedrinken, lunchen, naar de kapper, boek na boek na boek uitlezen en alcoholvrije biertjes drinken met wie er maar langskwam onder de kersenboom in de tuin. Uitslapen, dutje op zijn tijd en op gezette tijden dwangmatig iets schoonmaken. Het wasmiddellaadje van de wasmachine, bijvoorbeeld. Man, man, man, dat waren nog eens tijden.

Dit tweede verlof is een wereld van verschil. Niet alleen heb ik een peuter rondlopen die niet aan uitslapen doet en bij voorkeur de hele dag vermaakt wordt, het is ook herfst (dus buiten alcoholvrij bier gaan zitten drinken voelt dan toch een beetje anders), na 900 meter wandelen kan ik alleen nog maar strompelen (hallo bekken, leuk dat jij ook zo enthousiast meedoet dit keer) en dankzij corona zitten zowel ons sociale leven als de horeca momenteel op slot. Ik heb namelijk absoluut geen zin om hoogzwanger COVID-19 op te lopen, dus ben ik Heel Voorzichtig met sociale contacten.

Best saai dus, zwangerschapsverlof in coronatijd. Nee, saai klinkt negatief. Het is kalm. En kalm is precies waar ik op dit moment naar verlang. Het leven gaat lekker langzaam, ik moet niets behalve een nest bouwen, een baby afmaken en uitrusten en ik vind ons kleine gezinnetje op dit moment eigenlijk wel genoeg gezelschap. Ik word om kwart over zes wakker van de peuter of de wekker van mijn wederhelft, we ontbijten samen, hij gaat naar zijn werk (in de studeerkamer) en S. gaat naar de gastouder of blijft bij mij. Ik rommel de ochtend een beetje door, we lunchen, dutten en rommelen weer verder. Avondeten, kind naar bed, spelletje, filmpje, serietje en zo rond 22:00 naar bed. De dagen rijgen zich kalm aaneen in afwachting van de onvermijdelijke verandering over een paar weken. En tot die tijd moet ik niks. Heerlijk.