Author

Nikki

Browsing

Hallo! Het is maandagavond en ik heb een wollen hemd, een wollen trui en een dik vest aan. Ik ben er nog niet helemaal uit of ik gewoon heel erg aan de gedaalde temperatuur moet wennen, of dat ik niet helemaal fit ben. Ik hoop het eerste, want ik heb nogal wat op de planning staan deze week. Zoals een heleboel werk, een oriëntatiegesprek bij een keukenbouwer énnn een heuse retraite met mezelf. Maar eerst: een terugblik op de vorige week. Want daar zaten jullie allemaal op te wachten, I know 😉

Maandag

Goooeeedemorgen! De dag begon vroeg in dit kamertje. Of eigenlijk weet ik niet precies wanneer de nacht eindigde en de ochtend begon. Ik zat er nogal vaak namelijk.

Maar goed, iedereen in de kleren en naar opvang en school en ik aan de slag. Met een extra bakkie. Ik keek af en toe een stukje van de uitvaart van de Queen, maar het interesseerde me niet heel erg, moet ik zeggen. Sorry Queen.

Ik maakte nog snel een paar overzichtsfoto’s van de (onopgeruimde) keuken, want ’s avonds had ik een afspraak bij een keukenbouwer. Daarover hopelijk binnenkort meer, want het is me nogal een proces.

Grootste dilemma is op dit moment de plek van de keuken. En dan niet de opstelling, maar de locatie ín huis. Hij kan op deze plek blijven, dan gaat het eiland eruit en komt de keuken tegen de wanden zodat er plek is voor een tafel. Offff hij gaat een verdieping omhoog, zodat we daar een grote woonkeuken kunnen maken en de ruimte die dan vrijkomt een perfect kantoor kan worden voor mijn bedrijf. Voor allebei is iets te zeggen, dus dat maakt de keuze niet heel veel makkelijker.

Dus peizend over keukens ging bij mij al heel vroeg het licht weer uit.

Dinsdag

Op kantoor! Ik stroomde niet echt over van levenslust (bijna twee jaar slaapgebrek is echt vrij heftig, jongens), maar had wel een paar leuke gesprekken. En ondertussen probeerde ik te bedenken wat we nog zouden kunnen doen om onze nachtrust terug te krijgen.

Ik vulde de theedoos bij, want de thee was in de bonus.

Wachtenbijdesnackbar.jpg

Na ons allereerste tienminutengesprek op school (de tijd vliegt écht) had ik zin om op te ruimen, dus ordende ik de voorraadkast. Conclusies: we hoeven deze winter geen pasta meer te kopen en ik heb om een of andere reden drie potten sperziebonen op voorraad terwijl niemand hier echt graag sperziebonen uit pot eet.

Woensdag

Woensdag was een hele leuke dag, want we gingen met de trein naar het nijntje-museum in Utrecht en toen we thuiskwamen, werd er druk gespeeld met de buurtkindjes. Ik heb er geen foto’s van, dus geloof me maar.

Donderdag

Donderdag was een fijne dag met veel werk in mijn heerlijke nieuwe schapengiletje.

Vrijdag

Vrijdagochtend was ik al heel vroeg op kantoor (waar ik vervolgens zo lang rustig wakker heb zitten worden dat ik alsnog wel gewoon om half negen had kunnen beginnen, maar goed) en zag de zon opkomen.

Blijft een fijn werkplekkie.

Ik haalde nog even een plantje voor het nieuwe huis van Silke.

En dronk een biertje met Else, terwijl we het deprimerende leven van een dertiger bespraken. Toen namen we er nog maar eentje 😉

Zaterdag

Zaterdag trof ik deze sufferd op de koude garagevloer, terwijl hij in huis ook een heleboel dekentjes en zachte kussentjes heeft om op te liggen. Katten blijven wonderlijke wezens.

Wij gingen naar een verjaardag die, geheel tegen de (weers)verwachtingen in, lekker in de tuin gevierd kon worden.

Zondag

Mijn zusje maakte een bakplaat vol pompoengranola voor me (havervlokken, pecannoten en pompoenpitten, geroosterd met pompoenpuree, speculaaskruiden, kokosolie, maple syrup en bruine suiker, als ik het me goed herinner). Het rook net zo lekker als het smaakt, heerlijk.

Wij gingen naar het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen! Dat bestaat uit een binnen- en een buitenmuseum en binnen is nog tot na de herfstvakantie de tentoonstelling Boer Boris is jarig te zien. Echt een aanrader met kleine kindjes.

En daarna nog even een rondje door het buitenmuseum. Ik ben er al heel vaak geweest, maar het blijft mooi om te zien.

Schaapjes!

Ik voel me altijd een zeer succesvolle ouder als ik de vriezer weer vol heb liggen met blokjes verstopte-groentensaus voor de kindjes. Uitje, knoflook, courgette, champignons, wortel, passata, blikje linzen en oregano/tijm, tijdje latten sudderen en daarna de staafmixer erop. Invriezen in (siliconen) ijsblokjesbakjes en dan kunnen we op dagen met weinig tijd/inspiratie/zin om om als de kinderen slapen Thuisbezorgd te bellen/ingewikkeld grotemenseneten een paar blokjes uit de vriezer halen, pasta erbij koken en klaaaarrrr.

En met deze huishoudelijke tip sluit ik mijn dagboekje weer af. Fijne week!

Goedemorgen! De zon schijnt hier, na een heel regenachtig weekend. Ik genoot er eigenlijk wel van en propte het weekend vol met herfstige activiteiten.

Maandag

Gutenmorgen, gutenmorgen! Een illegaal kiekje op de fiets. Op naar kantoor in mijn nieuwe lievelingsvest. Podcastje in en lekker trappen.

Altijd eerst koffie. Daarna aan de slag voor een van mijn vaste opdrachtgevers en om 15:15 stond moeders weer op het schoolplein.

Dinsdag

Weer een dagje typen op kantoor. De jubileumbos bloemen was nu echt aan zijn einde.

Woensdag

Oudste op school, wij naar de kinderboerderij. Het ezelveulentje is bij zowel de dreumes als bij mij een grote hit. Zo lief, kijk die oren!

Biggies!

Nog even langs de tweedehandskinderkledingzaak. Parel van een broekje gevonden voor de dreumes (4.50!) en een regenjas en twee broeken voor de kleuter. Dat voelt dan echt alsof je een schat gevonden hebt.

Woensdagmiddag kwam de klusjesman langs om eindelijk eens planken in de cv-kast te maken (die zit bij ons beneden, vraag me niet waarom) en ik was er als een kind zo blij mee!

Broodbakmachine in de kast, koffiehoekje weer een beetje gezelliger. En lekker veilig met een lelijk hekje, maar ik moet er niet aan denken dat een van de kinderen de hete waterkoker over zichzelf heentrekt.

Kaasplankje, (alcoholvrij – sobertember) biertje, spelletje. Breekt zo lekker de week.

Oh jongens, ik ben zó goed in dit spel. Dat is echt een verademing, want in de afgelopen 12 jaar ben ik continu ingemaakt met álles door mijn wederhelft. Maar dit kan hij gewoon niet, ha.

Donderdag

Kantoordagje. Ik had een overleg met een vaste opdrachtgever, schreef een aantal blogs en deed een interviewtje. ’s Avonds mocht ik lekker boksen. Heerlijk!

Hoi Har.

Vrijdag

Vrijdagochtend begon om half 8 bij de Kwik Fit; elke keer als ik de bocht om ging, lichtte het olielampje rood op. En hoewel de Kwit Fit nog niet eens officieel open was, mocht ik hem van de vriendelijke monteur toch even naar binnen rijden en heeft hij hem gratis bijgevuld. Service!

Met genoeg olie reed ik diep Drenthe in, voor een bezoek aan een kliniek van een van mijn opdrachtgevers. Ik kreeg een heel interessante rondleiding langs alle afdelingen. Heel fijn, want hoewel ik al een poosje voor deze klant schrijf, had ik tot nu toe alleen het hoofdkantoor nog maar van binnen gezien, terwijl het hier eigenlijk om draait: de plek waar de cliënten wonen en behandeld worden. Kortom: een boeiende dag.

En op de terugweg had ik honger, dus stopte ik even aan de voet van dit leuke kerkje voor…

…kroketten en cola! In mijn eentje op een terras in de zon, heerlijk.

En omdat ik nog wat tijd over had en benieuwd was naar de geschiedenis van de streek, bezocht ik Museum de Proefkolonie in Frederiksoord. Was erg leuk gedaan, al had ik persoonlijk niet echt het geduld voor twee verplichte films van een kwartier.

’s Avonds las ik dit. Niet heel goed geschreven, wel een vermakelijk verhaal als je in de stemming bent voor een beetje feel good.

Zaterdag

We begonnen de zaterdag met een seance rondom de printer, die erg veel liefde, aandacht en een nieuwe cartridge nodig had voordat ‘ie zover was dat hij een verzendetiket wilde printen.

’s Middags gingen we naar IKEA, waar de hele regio zich verzameld had.

Ik heb een zwak voor leuke lampjes in de koopjeshoek.

Het slechte fotoseizoen is begonnen. Maar we aten heel lekker: courgettefrietjes met parmezaan, Turks brood met dips, gegrillde halloumi en worteltjes uit de oven met honing, tijm, citroen en verkruimelde feta.

Zondag

Het regende ongeveer de hele dag, dus we hebben de dag besteed aan klusjes in huis, voorlezen, filmpjes kijken, dutjes en chillen in pyjama.

Soep maken! Met croutons van de restjes brood van zondag.

En dit was mijn hoofd toen ik er om half acht achterkwam dat ik de hele dag geen fatsoenlijke kleding aangetrokken had en bovendien nog geen stap buiten de deur had gezegd. Dus toen ben ik maar even een rondje gaan lopen en dat was het einde van dit superrelaxte weekend.

En nu is het week 38! We gaan serieus hard naar het einde van het jaar jongens. Fijne week!

Goedemorgen! Nieuwe week, nieuwe kansen. Vorige week was niét mijn week, om uiteenlopende redenen. Ik hoop heel erg dat week 37 meer leuks en minder gedoe voor me in petto heeft. Maar goed, omdat ik nu toch zo lekker bezig ben met mijn weekdagboekjes, hierbij een overzicht van de week waarin mijn planning compleet in de soep liep, mijn motivatie onder het nulpunt daalde, ik afscheid nam van een klant én vijf kilo appels en peren plukte.

Maandag

Maandag was leuk! Ik interim tot eind van het jaar een dagje op mijn oude werkplek: het Nationaal Hippisch Centrum in Ermelo.

Maandag stond in het teken van opstarten, overleggen en externe bureaubladen instellen. Zo zag mijn Macbook er meteen weer uit als een prachtige Windows-pc.

We aten makkelijk maandag: zakje voorgesneden roerbakgroente, edamames uit de vriezer, noodles, woksausje en stukjes nepkip. Ik had geen zin en tijd om na te denken over iets ingewikkelders en ook geen puf om zelf groente te snijden. Voelde me wel weer schuldig over de enorme berg plastic verpakkingen die ik daarna weggooide, dus voorlopig ben ik weer even genezen.

Wel duurzaam: shoppen in eigen garage. De kleding van grote zus gaat deze winter door naar kleine zus, dus voor haar hoef ik -op een paar goede winterschoenen na- niets nieuws te kopen.

Dinsdag

Dinsdag was ik op kantoor, werkte hard aan een project (al hield ik hier even pauze bij Irene) en kreeg daar vervolgens een vervelende reactie op van een klant. We waren het inhoudelijk niet eens en dat is natuurlijk prima, maar c’est le ton qui fait la musique, n’est-ce pas? Lang verhaal kort: ik besloot dinsdagavond na veel wikken en wegen om de samenwerking van mijn kant per direct stop te zetten. Er zat me al meer niet helemaal lekker en dit was de spreekwoordelijke druppel. Niet leuk, vooral niet omdat de afhandeling heel bijzonder verliep, maar wel noodzakelijk voor mijn eigen mentale gezondheid. En bankrekening. Dus, voor wie mijn dagboek van vorige week gelezen heeft: mijn carrière als hoofdredacteur duurde een week. Wel een week waarin ik leerde eerder en duidelijker mijn grenzen aan te geven, dus het was een nuttige week. Maar toch, jammer.

Ik maakte gelukkig nog wel iémand blij dinsdag, namelijk de kleuter. Die wil nu steeds naar de Appie om boodschappen te doen, in de hoop dat we nieuwe plaatjes krijgen.

Woensdag

Even een dagje niet aan het werk, maar knuffelen met dit humpie.

Donderdag

Donderdag had ik een rothumeur. Het gedoe van dinsdag sudderde nog een beetje na en ik was even helemaal leeg. Toen nam ook mijn interviewkandidaat de telefoon niet op en ik moest om 13 uur thuis zijn om de deur open te doen voor de nieuwe schoonmaakster, dus ik zat opgesloten in wat eerst mijn kantoor was, maar inmiddels vooral de opslag van speelgoed waar niet dagelijks mee gespeeld wordt. Bleeeeehhh. Gelukkig mocht ik om 15 uur naar het schoolplein om de kleuter op te halen en zijn we lekker naar de bieb gegaan (waar ik 10 euro boete mocht betalen – oeps) en hebben we een ijsje gegeten.

En ná de boksles mocht ik van mezelf het nieuwe Disney Dreamlight Valley kopen voor op de Switch. Ik ben helemaal niet zo’n gamer, maar dit klonk leuk, dus ik wilde het proberen. En het was net zo leuk als ik dacht! Inmiddels speel ik het wel op de Switch zelf en niet op de tv, want er zitten nogal veel teksten in en die kan ik dus niet lezen vanaf de bank. Misschien toch eens naar de opticien.

Vrijdag

Vrijdagochtend wandelde ik naar mijn koffiedate met oud-collega en mede-zzp’er Elsemiek en vond de eerste kastanje van het jaar. Dan is het nu officieel herfst, geloof ik.

Na de koffiedate werkte ik lekker op kantoor.

En ik moest heel hard lachen om deze foto uit 2015. Ik werkte toen voor een grote kortingswebsite en we hadden daar altijd zo’n enorme lol op kantoor. Als ik deze foto zie, ben ik weer helemaal terug.

Zaterdag

Bootcamp! Hij was weer pittig, maar heerlijk.

En daarna gingen we appels plukken in Oldebroek.

Heel leuk uitje. Voor 2.25 per kilo mag je zelf appels en peren plukken. Behalve de zelfplukboomgaard zijn er ook een speeltuin, een terras (met uitstekende appeltaart) en een leuke boerderijwinkel, dus we konden ons er prima een poosje vermaken.

De buit.

Van de goudreinetten maakten we appelmoes met lekker veel kaneel.

Terwijl de appelmoes sudderde, lazen wij ons nieuwe herfstboekje. Over een eekhoorn die niet snapt waarom de blaadjes verdwijnen in de herfst, heel schattig.

En bij appelmoes hoort natuurlijk patat. #teamtweesnacks

Zondag

Ik was toe aan even niks. Dus toen man + kind 1 naar de kapper waren en kind 2 lag te slapen, las ik een heel boek in de zon.

En we sloten de zondag af met een gezellige verjaardag.

Dat was week 36. Nu héél snel door met 37. Joe!

Na 3,5 jaar twijfelen maakten we laatst een keuze. We blijven écht hier. Er was een zomer vol bezichtigingen voor nodig, een eerst-niet-en-daarna-ineens-wel geaccepteerd bod dat wij vervolgens weer afgeslagen hebben, een heleboel gesprekken met de hypotheekadviseur (dat die man ons nog steeds geduldig te woord staat is een wonder) en 12% inflatie, maar uiteindelijk hebben we de knoop doorgehakt. Niet verhuizen, maar verbouwen om dit huis te verduurzamen en aan te passen aan al onze wensen.

Daarover later meer.

Want terwijl we bezig zijn met de financiering van de verbouwing en er vakmannen van heinde en verre langskomen om te klussen op te nemen, kreeg ik een berichtje van Gallerix. Of ik het leuk zou vinden om een paar posters te ontvangen, in ruil voor een blogpost met een kortingscode voor ál mijn volgers. Ik was meteen terug in 2015, toen ik nog een interieurblog bijhield over de verbouwing van ons oude huis. Dat werd grappig genoeg best een succes, tot ik gehackt werd en er niets meer van mijn harde werk over was. Toen was ik er klaar mee.

Maar ik dwaal af. Want op de website van Gallerix zag ik dus allemaal leuke kant-en-klare posters, maar ook de optie om een poster te maken van je stad. En daarbij kon je dan weer flink inzoomen, zodat je een poster hebt van je straat of je wijk. Dat vond ik nou een leuke ode aan onze grote beslissing om te blijven. Bovendien had ik dan eindelijk eens iets leuks om op te hangen op onze behoorlijk kale overloop. Dus zei ik ja op het aanbod.

Ik koos er nog een paar leuke posters bij, complementeerde het geheel met bijpassende lijsten en binnen een paar dagen stond het hele pakket, keurig verpakt, op de stoep. Top! De posters zijn op stevig papier geprint en ik kon het geheel zo in de lijst schuiven. Het ophangen had iets meer voeten in aarde, want onze muren blijken gemaakt van extra sterk beton waar zelfs een betonboor moeite mee heeft, maar na een hoop gevloek en twee ritjes naar de Hornbach is zelfs dat gelukt.

Ik heb onze straatnaam even geblurd, maar die staat er ook nog onder.

En nu hangt dit tafereeltje in het trapgat. Helemaal gezellig! En wat dus extra leuk is, is dat je met de code Nikki30 30% korting krijgt. Cool he? Ik voel me een échte influencer. Ik moet alleen nog even leren dat ik het wasrek weghaal als ik interieurfoto’s maakt. Dat wel.

Het is voorbij. En stiekem vind ik dat ook wel weer lekker. Hoe heerlijk ook, die zon en die warmte, toen ik vanmorgen wakker werd met het geluid van de regen, voelde ik bijna opluchting. Niet alleen voor de compleet verdorde natuur, maar ook omdat ik de zomer inmiddels he-le-maal zat ben. Juli en augustus waren niet mijn maanden. Het lijstje met leuke plannen dat ik maakte in juli, ging lekker, dat wel. Kijk maar:

Een midweekje kamperen zonder man, met kinderen. – Jaa, dit was zó leuk.

Regelmatig zwemmen. – Precies 1 keer gelukt

Een dagje naar een kasteel. – Gelukt! Naar de Cannenbergh in Vaassen, was leuk.

Een avondje lekker uit eten met mijn wederhelft. Even wij, zonder meisjes. – Gelukt!

Een dagje naar Münster in Duitsland. Misschien nog wel een nachtje eraan vast? – Is Antwerpen geworden.

Een paar keer barbecueën. Vega, uiteraard, en op onze nieuwe elektrische barbecue. – 1 keer gelukt.

Veel fietstochtjes naar de pluktuin, naar Hattem, de Kas van Kaat en buitenplaats de Luwte. – Eh, tsja. Er is veel gefietst, maar niet per se naar die bestemmingen.

Regelmatig gewoon even wandelen, alleen. – Gelukt!

De moestuin ontginnen – waarover later meer. – Mislukt.

Kasten en kamers opruimen. Weg met die zooi.- We zijn vorige week begonnen.

Naar de kermis in Hoorn, om de Noord-Hollandse in mij tevreden te houden. – Gelukt!

Werken, gewoon lekker rustig in mijn kantoortje en dan rond lunchtijd alleen op het terras met een boek. – Rond lunchtijd in de airco van het HEMA-restaurant omdat het zo godvergeten heet was, telt dat ook?

Naar het boomkroonpad. – Oooh nee, niet gelukt! Die schuif ik door, want dat kan ook prima in de herfst.

Naar Sprookjeswonderland in Enkhuizen. – Gelukt!

Logeren in Hoorn. – Gelukt!

Veel avonden zonder tv. In de tuin met een boek, spelletjes en een glas wijn. – Minder vaak dan ik zou willen, maar ze waren er.

En vooral: veel tijd zonder telefoon doorbrengen. – Niet gelukt. 

Maar belangrijker dan dit grotendeels afgevinkte lijstje, is het gevoel dat de zomer van 2022 achterlaat. En dat is ‘meh’. Er was veel leuks, maar het voelde vooral allemaal als heel erg achter de feiten aan. Geploeter, weinig energie, een rommelig huis en een rommelig hoofd.

We hadden een heel groot deel van de zomer geen oppas, dus voor mijn gevoel was ik vooral aan het regelen en schipperen. En dat zorgt weer voor gebrek aan focus, voor totale overprikkeling op bepaalde momenten en een heleboel taakjes die zichzelf maar bleven herhalen. Mijn rollen als mens, moeder en professional liepen totaal door elkaar heen deze zomer en dat trok me helemaal leeg.

En misschien is dat ook wel de grootste les voor de zomer van volgend jaar: accepteren dat we dan een tandje langzamer gaan. Niet alles tegelijk en dan nog een beetje meer willen. Ohja, en op tijd vakantieopvang regelen. 

Voor nu zijn er tal van goede voornemens die ervoor moeten zorgen dat dit najaar een groter succes wordt. Het beste voornemen -onze nieuwe hulp in de huishouding- staat as we speak zingend de badkamer te poetsen. Ik heb mijn werkschema wat omgegooid, een leuke nieuwe opdrachtgever op een vaste dag per week, een andere samenwerking per direct stopgezet omdat ik daar al drie weken buikpijn van had (da’s het nooit waard) en ben weer begonnen met sporten, want hoewel ik er nooit zin in heb, voel ik me er altijd beter door.

Kortom: laat de herfst maar komen. 

Wat jij?

Hoewel ik over het algemeen probeer om me er weinig van aan te trekken, doe ik soms nog steeds dingen omdat ik denk dat ze zo horen. 4 dagen werken van 9 tot 17 bijvoorbeeld. Dat deed ik toen ik op kantoor werkte en dat ben ik als zzp’er gewoon blijven doen. En omdat maandag en donderdag nu eenmaal mijn werkdagen zijn, regelden we op die dagen buitenschoolse opvang voor de kleuter.

Een leuke plek, waar veel buiten gespeeld werd en ze gewoon lekker aan kon klooien tot ik om 17 uur besloten had dat ik mijn laptop dicht kon doen en haar kwam halen. Om daarna vanuit de buitenschoolse opvang door te fietsen naar de gastouder om het kleinste kuiken op te halen en rond kwart voor zes eens te beginnen aan een poging om om zes uur het eten op tafel te hebben.

Leuk bedacht.

Maar in de praktijk kreeg ik van de school én van de opvang rond half 4 berichten (ik ben er nog niet over uit of ik al die apps waarmee je je kind min of meer realtime kunt volgen nu fijn vindt of niet, trouwens) dat mijn kleuter niet blij was. Ze wilde naar mama. Naar huis. Gewoon even lekker niks doen in plaats van na een hele dag op school óók nog eens leuk moeten doen in een andere groep op een andere plek.  Dus klapte ik om kwart voor vier de laptop zuchtend dicht, gooide mijn programma om en ging mijn kind halen.

‘Ze moet er nog aan wennen’, zeiden we tegen elkaar. ‘Het wordt vast snel beter.’ We zouden het nog even aankijken. Tot ik me bedacht dat dit helemaal niet hóeft. Ik ben verdorie zzp’er. De enige die écht van mij verwacht dat ik van 9 tot 17 werk, ben ikzelf.

Ik kan ook gewoon van 8 tot 15 werken, als mijn wederhelft ze wegbrengt. Of van 7 tot 15, dan heb ik helemaal een lange dag. Ik kan mijn agenda een beetje anders inplannen, zodat ik na 15 uur niemand meer hoef te spreken en misschien zelfs wel niets meer hoef te doen. En dan kan ik gewoon om 15:15 op dat schoolplein staan, hoeft mijn kind niet naar de bso en kan ze gewoon thuis lekker zitten verwerken wat ze die dag allemaal meegemaakt heeft, als kersverse kleuter.

Dus dat hebben we gedaan. De buitenschoolse opvang is opgezegd en voortaan werk ik op maandag en donderdag tot 15 uur. Meer rust, meer gezelligheid in huis (iedereen die wel eens heeft geprobeerd een redelijk gesprek te voeren met een oververmoeide kleuter weet wat ik bedoel) én als kers op de taart meer tijd om iets lekkers te koken.

Komen we misschien ook ooit nog eens van de eeuwige doordeweekse riedel spinaziepasta – wraps – spaghetti af.

Hello! Een dagje later dan normaal, want mijn maandag verliep niet zo heel soepel. Zondagmiddag waren we uit lunchen en blijkbaar is slechts likken aan een bedorven garnaal al genoeg om 12 uur lang uit de running te zijn. Maar goed, inmiddels ben ik er weer én eet ik echt nooit meer garnalen. En mijn week was, afgezien van het einde, best wel heel leuk. Ik zei ‘ja’ op een mooie nieuwe klus, vierde mijn eenjarig jubileum als fulltime zzp’er en ging een nachtje naar Amsterdam.

Maandag

We beginnen de week met een kiekje van de plee. Die moet opgeknapt worden, zoals je ziet, en de klusjesman vroeg om een paar foto’s. Dus, welkom in 1998.

Nog een bakkie pleur.

En dan op naar de eerste schooldag voor die op rechts. Best wel weer spannend, voor alle betrokkenen. Maar, zij huilde niet en ik alleen toen ik uit het zicht was, dus het was een succesvolle eerste ochtend.

Ik was op kantoor, werkte hard en at een lekkere lunch.

En ’s avonds ging ik voor het eerst in weken weer naar bootcamp. He-le-maal gesloopt, maar het was heerlijk.

Dinsdag

Dagje intern bij Tijhuis Ingenieurs. Hoe lekker mijn eigen kantoortje ook is, soms is het ook gewoon fijn om even op locatie te werken voor de korte lijntjes en het persoonlijke contact.

Dinsdag had ik een drukke dag met allerlei overleggen. Na het eten fietste ik met de zon in de rug naar de andere kant van Zwolle.

Daar ging ik namelijk borrelen met Danielle. Zij heeft vorig jaar mijn zakelijke foto’s gemaakt en sindsdien kletsen we via Instagram. Nu was het tijd om even live te kletsen over ondernemen, nieuwe ideeën en de kinderen. Heer-lijk. Ik kwam geïnspireerd weer thuis!

Woensdag

Mamadag! Op woensdagmiddag hebben we lekker veel tijd om te knutselen, dus we maakten vogels en duimpotjes van zelfdrogende klei.

Het fotoboek van de vakantie kwam binnen en ik had direct heimwee naar Girona.

Er gebeurde iets heel tragisch op het aanrecht.

Donderdag

De eerste dag van september! De maand met het allermooiste gouden licht.

Wat ik dus even vergeten was, was dat ik vandaag precies een jaar fulltime zzp’er ben! Mijn bedrijf bestaat al veel langer, maar sinds 1 september vorig jaar is het meer dan een beetje bijbeunen. Mijn liefste man had er wél aan gedacht en dus stond er een prachtige bos bloemen met een lief briefje op kantoor.

Ik moest dus even taart halen om het ’s avonds thuis te vieren en toen kwam ik dit lieve Nijntje-mokje tegen bij de HEMA. Bij een jubileum hoort een cadeautje, dus die kocht ik voor op kantoor.

Vrijdag

Ik heb mijn spiegelreflex ingeruild voor een tweedehands systeemcamera. Vooral vanwege het formaat. Vrijdagochtend probeerde ik hem een beetje uit en tot dusver ben ik er blij mee. Het is even wennen, maar volgens mij gaan we wel vrienden worden. Nu alleen de vraag: ga ik mijn spiegelreflex verkopen? Of zal ik hem nog even houden?

Ik werkte de hele dag en ’s avonds maakte ik echt comfort food: risotto met tomaat, kaas, rucolapesto en gebakken nepkipstukjes.

En we begonnen aan de Duitse serie Kleo! Een serie over een Stasi-agente die verraden wordt, twee jaar in de cel belandt en na de val van de muur wraak neemt op de verantwoordelijken. Ik vond de eerste aflevering behoorlijk heftig, maar het zit goed in elkaar, dus we kijken verder.

Zaterdag

Hallo Amsterdam! We sliepen een nachtje in het appartement van mijn zwager en schoonzus en omdat we geen zin hadden om te winkelen, gingen we voor een lange stadswandeling. We liepen langs het IJ, over de Oostelijke Eilanden, dwars over de Wallen (ik hou niet van de Wallen, ik word er altijd heel mistroostig van) en via de Westelijke Eilanden terug. Prachtig.

De Drieharingenbrug, ik denk wel het mooiste bruggetje van Amsterdam.

Lunchen in de Haarlemmerstraat, bij Café Nobo. Aanrader!

Halverwege de wandeling een stop voor een alcoholvrij biertje.

Biiijna terug bij CS.

’s Avonds aten we bij Maná Maná in de Pijp. Veel plantaardig Israëlisch. Deze bloemkool was fantastisch, de rest vonden we lekker, maar niet heel bijzonder. De hummus was op, wat me toch een beetje het fundament lijkt van een Israëlisch diner. En ik blijf toch altijd een beetje moeite houden met de attitude van de gemiddelde Amsterdamse horecamedewerker. Doe eens aardig. Niet echt voor herhaling vatbaar.

Zondag

Zondagochtend sliepen we uit, wandelden door het Vondelpark naar het Museumplein, kochten nieuwe Museumjaarkaarten en gingen meteen maar even naar het Rijks. Blijft toch mooi.

Daarna gingen we lunchen en ergens halverwege Amsterdam – Zwolle kickte die bedorven garnaal dus in en heb ik de rest van de middag zo doorgebracht. Wat. Een. Ellende. Ook het universum probeert mij duidelijk te maken dat ik écht volledig plantaardig moet gaan eten, geloof ik 😉

Goedemorgen! Ik ben er weer. Een soort van dan. Wij waren tijdens de laatste week van de schoolvakantie even flink uitgeschakeld door een pittig buikvirusje. Maar na een potje marathonkotsen zijn we inmiddels allemaal weer min of meer fit en klaar voor de nazomer.

Maandag

Maandagochtend was er nog niets aan de hand: ik was op kantoor, begon de dag met een kopje koffie en werkte mijn takenlijst af. Toen ik aan het eind van de middag bij de gastouder kwam, vertelde ze me dat er een aantal kinderen waren die dit weekend buikgriep gehad hadden. Toen wist ik al genoeg: wij krijgen deze week buikgriep. Denken dat je de dans ontspringt is naïef. Ik zou eigenlijk van woensdag tot en met zaterdag naar Friesland gaan, op soloreisje, maar dat heb ik ter plekke afgezegd. Geen zin om de man achter te laten met zieke kinderen om zelf in een tiny house te gaan liggen kotsen.

Maandagavond was er nog niks aan de hand en had ik een heerlijk avondje op de hei met Else en onze camera’s.

In mijn element!

Dinsdag

Mijn laatste vrije dinsdag! Zo gek, ik ben 8 jaar op dinsdag vrij geweest en vanaf deze week wissel ik naar de woensdag. Ik vond nog een bon van Tuinland en we laadden de bakfiets vol om de dode kamerplanten te vervangen.

Woensdag

Okee.

Ik kreeg een telefoontje met een aanbod waar ik even goed over na moest denken – later meer daarover – en dat deed ik maar met een ijsje.

Donderdag

HALLO BUIKGRIEP. Dit kleine spookje was ’s nachts ziek geworden. Overdag leek ze niet meer misselijk, dus we gingen nog even een rondje wandelen voordat het heel warm zou worden.

De ene zit de hele tijd te zeuren dat de kraan aan moet en de ander wenst een glas vers water om uit te drinken. Snobs.

We hingen nog wat en ongeveer een kwartier na deze foto begon de ellende bij mij en het andere kind ook. We waren uitstekende kandidaten voor het WK synchroon overgeven. Man, man, man.

Vrijdag

Vrijdagochtend voegde ook de man zich bij onze karavaan der ellende en hingen we allemaal wat rond. Behalve de dreumes, die voelde zich inmiddels weer prima en snapte niet waarom er zo weinig actie in de tent was.

Kinderen in bed en wij samen onder een dekentje weer B&B vol liefde kijken. We hebben proefondervindelijk vastgesteld dat 3 afleveringen op 1 avond echt te veel B&B is en gingen om half 10 naar bed.

Zaterdag

Er waren nog wat kleine buik- en maagpijntjes, maar over het algemeen voelden we ons een stuk beter. De kleuter kreeg een nieuw dekbedovertrek om het nieuwe schooljaar te vieren. En in de hoop dat ze eronder zou blijven liggen, in plaats van elke nacht met veel bombarie tussen ons in te kruipen, maar dat is nog niet echt gelukt.

Het is de tijd van het jaar waarin de zon ’s avonds op de discobol valt. Stipjes!

We speelden een nieuw spel: Sagrada. Heel leuk! (en dat zeg ik niet alleen maar omdat ik steeds win van de man waar ik normaal altijd van verlies)

Zondag

We’re back! En dat vieren we met een bezoekje aan de kinderboerderij, waar we eigenlijk alleen naar de ezels gekeken hebben en verder vooral in de zandbak gezeten hebben. We’re zandback, dus.

Ik had eindelijk de goede boor gehaald (de muren van ons huis zijn extreem hufterproof) en kon dus de leuke posters ophangen die ik van Gallerix had gekregen! Ik ga eens even navragen of mijn kortingscode het nog doet, want je kunt er dus ook hele leuke posters van je stad, dorp of wijk laten maken.

En zo ziet het er van beneden uit. Next step: de plinten, haha.

We gaan verbouwen! En dus zochten we wat dingen uit. Deze komen in de wc, zo cool!

Ik sloot de zondag af met een fijn avondrondje door de wijk. Er gaat echt niets boven dat gouden nazomerlicht.

Hoe was jullie week? Hopelijk fitter dan de mijne. Al kan dat al snel.

Gutenmorgen, gutenmorgen! Na een weekje afwezigheid is het inkijkje in het Splitlevelleven weer terug. En het was me een weekje wel: ik heb keihard gewerkt om een grote klus af te krijgen, we deden een bod op een huis en werden afgewezen (maar waren daar eigenlijk ook wel een beetje opgelucht over) en ik ging samen met de man een weekendje naar Antwerpen. Kortom: heerlijk dus.

Maandag

Maandagochtend begon hier. Kindje 1 bij oma, kindje 2 bij de gastouder en rammen maar. Ik had een heel grote klus in de agenda staan voor de Gelijke Kansen Alliantie én maar 3 werkdagen, dus ik moest echt even meters maken.

Dinsdag

Nom: parelcouscoussalade met venkel en gegrillde nectarine. Dit is de deconstructed versie (+ een restje risotto van maandag) voor de kinderen.

Ondertussen kregen we ook te horen dat het bod dat we die ochtend deden op een huis, afgewezen was. Stiekem waren we daar ook een beetje opgelucht over: het was een geweldig huis op een nog fantastischere plek, maar het zou ook een enorme verbouwing betekenen. En dat is, als ik alle verbouwers op dit moment moet geloven, momenteel geen makkie. Dus het is prima zo. We blijven nog een tijdje splitlevellen en gaan hier het een en ander aanpakken.

Woensdag

Om kwart voor zeven op de fiets naar kantoor.

Eerst koffie!

En daarna de Pomodoro-timer aan en typen maar.

Na een lange dag even mijn hoofd leegknutselen met een oerlelijk knutselsetje van de Action.

Even een ommetje nog, want ik had een groot deel van de dag op mijn kont gezeten.

Ik wilde vroeg naar bed, maar uiteindelijk won knutselen. Om half elf was ‘ie af! Leuk om te doen, spuuglelijk om neer te zetten.

Donderdag

Weer een kantoordag met als meest noemenswaardige moment dat er een enorme legertank op een dieplader langs kwam rijden.

Weekend! En dat luidden we in met een vegan salade niçoise. Ongeveer naar dit recept, maar dan met gebakken vegakip in plaats van die visvrije tonijn, want dat smaakt naar kattenvoer.

Vrijdag

Hallo Antwerpen! De trein blijft toch wel mijn favoriete manier van reizen hoor. Tweeënhalf uur lezen en je bent op dit prachtige station.

We hadden trek, maar het was nog te vroeg om te lunchen. Dus toen we langs een zaakje liepen waar ze vegan cinnamonrolls verkochten, moesten we natuurlijk even naar binnen. Ze waren heerlijk.

Lot. Lot. Lot. Lot <3

Lunchtijd! En een potje daydrinking, want dat kan best als je zonder kinderen bent.

De leukste winkeltjes met de mooiste binnenplaatjes. Wunderkammer Stad Leest, was dit.

Het is altijd een verrassing hoe een gehuurd appartementje er in het echt uitziet, maar deze was echt fantastisch. Supercentraal, prachtig ingericht en van alle gemakken voorzien. Echt een aanrader! Het was deze.

Dit bed!

Dit uitzicht!

Na een middagdutje was het tijd voor een terrasje. Lekker mensen kijken en ‘Raad de Nederlander’ spelen.

En ondertussen kreeg ik deze foto van mijn zusje. De meisjes vermaakten zich prima.

We gingen eten bij Camionette en het was geweldig! Mijn man zei over deze foto: “Het is maar goed dat we getrouwd zijn, anders was ik bang dat je er met dit bordje eten vandoor zou gaan.”

Tartaar van Shi-take, ook al zo fantastisch. We hadden het menu van de chef en lieten ons dus verrassen met 8 heerlijke plantaardige gerechtjes. Zo lekker en zo goed.

Zaterdag

Uitgeslapen! Zo lekker na een hele week om half 6 opstaan.

Het uitzicht vanuit de keuken. Goedemorgen Antwerpen!

We pakken een fietsje en gaan naar Antwerpen-Zuid.

Lekker slenteren.

Tijd voor koffie! Funfact: dit terras was volledig overgroeid door een gigantische kiwiplant. Ik wist niet dat die dingen het überhaupt deden in ons klimaat!

Hardop lachen om dit kinderboekje.

Bestellen aan den toog alstublief.

When in Belgium, you eat kaaskroketjes.

Een vliegdino van LEGO!

Getwijfel in een pashokje. Uiteindelijk de blouse wel gekocht, maar de broek laten hangen. Daar had ik later spijt van. Mijn schoonzusje, die toevallig ook in Antwerpen was, is nog voor me teruggegaan naar de winkel, maar hij was al weg. Gelukkig kon ze wel het merk achterhalen, dus ik heb hem alsnog online besteld, haha!

Treintje terug! Boek, bier en chips, ha.

En tweeënhalf uur later waren we in de achtertuin van mijn ouders voor een barbecue! Het leven is mooi.

Zondag

We waren allemaal een beetje sloom na een druk weekend. Na een middagdutje had ik de kracht gevonden om deze posters eindelijk eens op te hangen. Ingelijst, compositie bepaald, boor uit de garage gehaald en toen… ontbraken de schroeven.

Dus op naar de bouwmarkt, waar we natuurlijk ook even visjes moesten kijken. Eenmaal thuis bleek dat ik ook een ander boortje had moeten halen, want dit lukt allemaal niet en toen was ik er klaar mee. Ha.

Hoe was jullie week?

Hallo! Ik heb net mijn jongste schaap afgeleverd bij de gastouder. Ze is weer terug van vakantie, yes! Het oudste schaap is met haar vader een ochtendje mee naar het werk en ondertussen zit ik op kantoor aan mijn tweede kop koffie, want het was weer zo’n nacht. Vorige week was wel heel gezellig, dus om een beetje in de stemming te komen voor vandaag, deel ik even de kiekjes.

Maandag

Maandagochtend werkte ik en daarna was het tijd om naar huis te gaan, want mijn man werkte ’s middags. En ondertussen gingen de meisjes en ik lekker naar de dierentuin. Dierenpark Amersfoort heeft een kortingsactie waarbij je na 14:00 korting krijgt op de entreeprijs en dat klonk mij als muziek in de oren!

Er waren ook echte dieren, maar de plastic dino’s waren het allerleukst.

Dinsdag

Dinsdagochtend liepen we al vroeg in het ‘bos’ (een park, maar okee) om de bingokaart af te strepen. Prima manier om de kleuter aan het wandelen te krijgen.

Niet op de bingokaart, wel schattig!

En daarna nog even spelen op een stukje oud treinspoor. Fascinerend hoe lang kinderen daar zoet mee kunnen zijn.

Woensdag

Woensdagochtend werd ik zo wakker. Lieeffff.

Ik werkte en ging tussendoor even lunch halen in de stad. Zomer in Zwolle <3

‘Even lunch halen’ liep uit in een tas vol kleding voor de meisjes en nieuwe schoenen uit de sale. Alleen die schoenen zijn inmiddels weer retour, want…

… toen ik ze thuis aantrok, zei mijn wederhelft: “Die schoenen heb ik ook nog wel voor je!” Zijn overleden oom met schoenentic had een hele collectie loafers in maat 42, die allemaal bij ons in de garage staan om verkocht te worden via Vinted. Daar viste hij deze exemplaren uit. Bijna precies de schoenen die ik ’s middags had gekocht, alleen dan zonder kwastje. En ze zitten ook nog eens heerlijk. Hoppa, 85 euro bespaard! Heb ook meteen een donkerblauw paar veiliggesteld. Ha.

Donderdag

Moeders in een croptop! Ik strijk inderdaad niet, mocht je je dat afvragen.

Donderdagmiddag was ik weer thuis bij de meisjes en daarna ging ik naar Hoogeveen, voor een etentje met deze topper. Geen aanrader trouwens, sushirestaurant Yume. Maar wel een fijne avond gehad. Met een lach en een traan, zoals ze dat dan zeggen.

Vrijdag

Vrijdagavond, frietavond!

Klaar voor B&B Vol Liefde.

Zaterdag

Zaterdagochtend begonnen we met Aquabeads. We zijn nog niet echt enthousiast: veel gepriegel en het eindresultaat valt steeds uit elkaar.

Taart in de stad! Het begint er op te lijken dat ons jongste schaapje over haar koemelkeiwitallergie aan het heen groeien is. Ze heeft met mij meegegeten van de appeltaart, waar melk in zat (#provocerenmetappeltaart) en daar had ze geen last van! Zou heel fijn zijn. Niet dat we haar dan ineens liters melk en kilo’s kaas gaan voeren, maar iets minder op moeten letten op wat ze binnenkrijgt zou het leven wel makkelijker maken.

Ruige zaterdagavond.

Zondag

Naar de verjaardag van mijn schoonvader! Met kunstvlaggetjes en heerlijke taart.

Terwijl de wederhelft en de kleuter nog even bleven, gingen wij alvast naar huis voor een broodje, een dutje en een beetje werk. En natuuuuuuurlijk stond de brug weer open.

Eenmaal thuis zag ik dat ons kattenluik dichtgetaped was. Mysterieus.

Wat bleek? Wij hebben twee kattenluikjes: eentje van het huis naar de garage en eentje vanuit de garage naar buiten. Die naar de garage toe staat nu ingesteld op eenrichtingsverkeer, zodat de grote katten wel naar binnen kunnen, maar de kleine niet naar buiten. Alleen dan moet je dus wel de garagedeur goed dichtdoen (ik kijk nu even naar mijn wederhelft). Kleine poes was dus in de garage terechtgekomen, naar buiten geklommen en op avontuur gegaan terwijl wij niet thuis waren. Ik hoorde later van de buurvrouw (die weet dat ‘ie nog niet naar buiten mag) dat ze hem uiteindelijk met zijn vieren te pakken hebben weten te krijgen (vier tuinen verderop ofzo), weer door het luik naar binnen hebben geduwd en toen bleek dat wij niet thuis waren, de boel zo lang maar even afgesloten hadden met Ductape. Beter een goede (katten)buur, dan een verre vriend, zullen we maar zeggen.

Ik wens jullie een fijne, zomerse week!