Author

Nikki

Browsing

Hallo! Terug van weggeweest na bijna drie weken in zonnige buitenlanden. Al was het hier ook zonnig, hoorde ik. Anyway, wij waren lekker in Frankrijk, in Spanje en daarna weer in Frankrijk en het was zalig. Gisteravond zei ik tegen J. dat het grappig is hoe de zomervakantie in de nineties circa 4 pagina’s besloeg in je fotoboek van 1993-1996, maar dat je tegenwoordig bijna 500 foto’s hebt van een kleine drie weken. De jeugd van onze kinderen is echt uitstekend gedocumenteerd.

Wat ook opvalt: vroeger maakte ik foto’s van de omgeving. Van kerkjes, bloemen, charmante details in oude straatjes… Tegenwoordig maak ik vooral foto’s van de kinderen in een omgeving. Er zijn amper vakantiefoto’s te vinden waar ze niét op staan. Aandachtspuntje voor de volgende keer. Het goede nieuws: dat scheelt wel weer in de selectie voor dit vakantiedagboek.

De vakantie begon op een Zwols terras met de man en een biertje in de zon. Daarbij kregen we gezelschap van dit reizende kunstwerk dat niet-zo-stiekem neergezet werd door een kunstenaar en waarvan het de bedoeling was dat je het meenam en ergens anders plaatste. Uiteraard zijn we hem vergeten mee te nemen naar Spanje, dus nu staat er een kruising tussen een witte drol en een buttplug op de boekenplank thuis.
En na het terras (vandaar dit blije hoofd) moesten de kantoorplanten nog even geëvacueerd worden naar ons huis, zodat mijn schoonvader ze water kon geven. Bakkie vol!
Zaterdag vond het nodige opruim- en inpakwerk plaats.
En zo reden we eindelijk naar het zuiden. Op naar Frankrijk!
Ons dorp voor de komende dagen. Zo’n Frans slaapdorp met een kerk, een oorlogsmonument, een gemeentehuis en een feestzaal. Heerlijk.
Ons onderkomen voor de eerste dagen. Een klein huisje op het erf van een Frans gezin met een grote omheinde tuin én een zwembad. De benedenverdieping zag er zo uit en boven waren dan nog twee slaapkamers en een badkamer. Dikke prima.
Het erf was heel Frans.
En de tuin, met frambozen, kersen, kippen, schommels en trampolines, was geweldig. Perfecte plek om even een paar dagen tot rust te komen voordat we naar Spanje zouden rijden.
We ondernamen in die vier dagen precies één uitstapje. Naar Vienne, een van de oudste steden van Frankrijk. Er was alleen vrij weinig te beleven, dus na een rondje slenteren waren we snel weer thuis.
Meer tijd voor dit. Wat een feest. En zo leuk om te merken hoe de kleintjes dan in eerste instantie een beetje huiverig zijn en absoluut niet losgelaten willen worden, maar hoe ze aan het eind van de vakantie helemaal watervrij zijn. Note to self: vaker gaan zwemmen.
Na vier nachten in ons fijne Franse huisje was het tijd om door te rijden naar Spanje. De A9 af naar het zuiden! Geen file, zoals je ziet, dus we konden lekker doorrijden.
Olá! We hadden een tent gehuurd op Yelloh Village Camping Punta Mila in L’Escala. We hebben zelf ook een tent (drie, eigenlijk), maar nog even niet de kracht om alles mee te nemen naar het zuiden. De auto zat nu al propvol. En het eigen sanitair in zo’n ingerichte tent is ook wel heel fijn.
Kijk, zelfs een bovenverdieping. En airco (dat werkt inderdaad niet in een tent).
De bovenverdieping hebben we trouwens niet gebruikt. Dit was de eerste slaapopstelling, wij in het grote bed, de kleuter op het losse matras en de kleine in het campingbedje om de hoek. In de praktijk kwam het erop neer dat we met zijn drieën in het niet-zo-grote grote bed lagen met het campingbedje ernaast. Heel knus.
’s Avonds speelden we spelletjes. CuBirds dus (best leuk, geen nieuwe favoriet), Keer op Keer 2 en Qwixx hebben we veel gespeeld. En Qwirkle, maar dat kon alleen als het nog licht was, want anders konden we de kleuren van de steentjes niet goed onderscheiden. Geen 18 meer he?
Ik heb 7 boeken gelezen deze vakantie! Vooral veel hoogstaande literatuur, zoals je ziet.
We zaten dus vlakbij L’Escala en dat was zo in het voorseizoen een best gezellig stadje. We konden er tot onze blijde verrassing ook goed vegetarisch (en zelfs vegan) eten en ze hadden er lekkere ijsjes. Onze oer-Hollandse bolderkar met twee blonde dametjes trok er ook veel bekijks.
Pa en moe op de camping. Heerlijk, dat gekneuter met de kinderen, tijd voor elkaar, beetje zwemmen, beetje slenteren.
De camping by night (realistische status met rotzooi na een week)
Een uitje naar Pals! Heel schattig middeleeuws dorpje. Op een maandagochtend in juni was het er al druk met toeristen, ik denk dat je in het hoogseizoen over de hoofden kan lopen. Maar voor nu, heel leuk.
Kaartjes schrijven naar de opa’s en oma’s.
Nog een uitje! Naar de ruïnes van Empúries. Hier stichtten de Grieken een nieuwe stad, die ze verrassend genoeg Neo Polis noemden. Daarna namen de Romeinen de boel in en bouwden er nog een stad naast. Dat is allemaal opgegraven in de vorige eeuw en verrassend goed bewaard gebleven.
Niet per se het ultieme kinderuitje, maar vooral de kleuter vond het erg interessant.
En daarna met de kleuter op mijn rug terug naar de auto. Work-out ook weer gehad.
Nog een uitje! Een nachtje naar een van de leukste steden van Spanje: Girona.
Het oude gedeelte is zeer buggyvriendelijk, zoals je ziet. Maar wel erg de moeite waard, met allemaal kleine straatjes, steegjes en ander moois.
Op zich leuk, maar niet met 38 graden: een wandeling over de oude stadsmuur. Man, wat hadden we het heet, met allebei een kind op de rug.
Dus daarna hadden we wel een ijsje verdiend. Bindend ijs-advies: haal een ijsje bij Rocambolesc. Dat is de ijszaak van sterrenchef Jordi Roca en het ijs is echt geweldig.
Glaasje rosé erbij, helemaal lekker.
We lieten de camping een nachtje voor wat ‘ie was en sliepen in dit leuke appartementje in hartje Girona. De volgende ochtend splitsten we op voor musea en shoppen en na een lunch gingen we weer terug naar de camping.
Make-up en bh in de wilgen, haar al dagen niet gedaan, heerlijk.
Het strand vlakbij de camping. Heel fijn.
Poke bowls!
Die kleine daar heeft zich de hele vakantie vermaakt met stenen verzamelen.
Uitje! Met zo’n toeristenboot de zee op en dan visjes kijken. Was leuk.
Groetjes uit L’Escala!
In ieder kerkje moet een kaarsje aangestoken worden.
Na twee weken was dit de laatste avond in Spanje: na het eten nog even lekker op het strand spelen en een ijsje halen.
Terug in ‘ons’ huisje in Frankrijk! Het is ons echt heel goed bevallen om met de kinderen op de heen- en terugweg hetzelfde huisje te kiezen voor een tussenstop. Ze wisten alles nog precies en gingen meteen lekker spelen, in plaats van dat ze moesten wennen. Heel fijn. We waren er nu maar twee nachtjes, dus hadden een middag en een volle dag om nog lekker te chillen.
De volgende ochtend reden we om half 5 het dorp weer uit. Op naar het noorden.
We hadden niet echt een plan voor de terugweg, behalve dat we zouden rijden zolang het goed ging op de achterbank. Dat zorgde ervoor dat we rond lunchtijd al bij Maastricht waren!
Bij Maastricht stopten we even bij MacDonalds en gingen daarna nog even naar speeltuin de Dwaze Herder in Gronsveld. Een beetje een troosteloos geheel, maar de kinderen hebben er een half uurtje lekker gespeeld. IJsje toe en klaar voor de laatste 2,5 uur naar huis.
Om 18 uur hadden we onze Zwolse Peperbus in zicht: home sweet home!

En zo waren we na bijna drie weken weer thuis. Zongebruind en een beetje blonder dan we vertrokken. Het was een zalige vakantie. Heel anders dan vroeger, toen we van plek naar plek trokken en altijd op pad waren om mooie dingen te zien. Met kinderen ligt het tempo tien keer lager, rommel je uren op de camping en dat is eigenlijk ook wel heel fijn.

Wat ik ook leuk vond om te merken, was dat ik totaal geen weerstand voelde om weer aan het werk te gaan. Toen ik nog in loondienst was kon ik na de vakantie huizenhoog opzien tegen het feit dat ik weer moest gaan werken, maar nu had ik er eigenlijk wel weer zin in. Lekker naar mijn kantoortje, een beetje typen, vol goede voornemens over hoe ik het aan ga pakken deze zomer. Voor mij een teken dat ik vorig jaar echt de goede keuze heb gemaakt om volledig voor mezelf te beginnen. Fijn.

En dan is de zomer pas net begonnen.

Goedemaandag! Week 21 was me er weer eentje. Er was héél veel werk (iets met ouderwets teveel hooi op de vork) en er waren bovendien allerhande festiviteiten. Dus, druk, druk, druk. Maar wel heel gezellig, dus we noemen week 21: stress met slingers. Ook wel een leuke titel voor mijn autobiografie trouwens. Anyway, kijk vooral mee.

Maandag

Maandagochtend heel vroeg. Ik heb een volle to-do-lijst, dus ik ga lekker op tijd aan het werk. Lopend naar kantoor kom ik langs de geitjes. Of schaapjes. Volgens mij zijn het Ouessantschapen. Maar we noemen ze altijd de geitjes. Dit is meteen de enige foto van de hele maandag, maar geloof me maar: ik heb braaf zitten tikken.

Dinsdag

Dinsdagochtend ging onze bijna-kleuter voor het eerst een ochtend wennen op de basisschool. Het afscheid was behoorlijk dramatisch en het nadeel van school ten opzichte van de gastouder of peuterspeelzaal is dat je niet na een half uurtje een appje krijgt met ‘Alles weer okee hoor!’, maar je je de rest van de ochtend af loopt te vragen of ze inmiddels een beetje gewend is, of dat ze daar nog steeds zich te huilen. Wat wél heel leuk was, was een hele ochtend met alleen de kleine pluis om mee heen. We gingen naar de bieb en lazen heel veel boekjes tot het half 12 was en we zus weer op mochten halen. Die had het gelukkig heel leuk gehad en “wilde nog wel een keer, maar niet elke dag hoor, want daar word ik zo moe van.”
Thuis schilderde ze de meester even voor me, zodat ik ook weet hoe ‘ie eruit ziet.
En daarna bakten we paddestoelencakejes, want is is tenslotte een feestelijk moment als je voor het eerst naar school gaat!
Avondeten, altijd met twee kleine voetjes tegen mijn been <3
Dinsdagavond, cursusavond. Ik volg een cursus Illustrator en loop er vooral tegenaan dat ik A) niet kan tekenen, ook niet digitaal en B) geen geduld heb voor priegelwerk. Ik weet dus niet helemaal of dit mijn toekomst is.

Woensdag

Gutenmorgen, gutenmorgen. Een vrolijk kiekje van mij, mijn koffie en een volle prullenbak.
Naar Drenthe voor een interview voor het Samenwerkingsverband Noord-Nederland. Ik heb te weinig geluncht en daardoor hoofdpijn, dus op de terugweg stop ik even voor een bakkie koffie en iets zoets op een mooi plekje. Drenthe is zo prachtig.
En thuis spot ik dit! Mijn eerste sugarsnap van het jaar.
En mijn pakket van Dilling is binnen (#washetmaarspon), dus ik ben de rest van de avond niet uit mijn nieuwe nachthemd (‘Slaapjurk’, noemen we dat hier) te slaan. Hij zit zo lekker.

Donderdag

Hemelvaartsdag! Maar da’s nie voor zzp’ers. Ik werk dus een paar uurtjes in het ochtendzonnetje op kantoor. Waar de ramen wel eens gelapt mogen worden, zie ik nu.
En daarna komen mijn ouders en zusje naar Zwolle voor een rondje varen over de gracht. Heel gezellig!
Met taart en cadeautjes voor de verjaardagen van de bijna-kleuter en mij. Feestboot! Die kaarsjes zijn voor de sier trouwens, want het waait veel te hard.
Cadeautje! Een nieuwe Fitbit, dezelfde als mijn moeder en zusje. Funfact: het maken van deze foto kostte 6 pogingen, want er ging telkens een ander schermpje uit.

Vrijdag

Oscar wilde vrijdagochtend graag mee naar kantoor.
Ik testte mijn andere verjaardagscadeautje uit: een bluetooth-kastje waarmee ik mijn oude radio kan gebruiken om Spotify mee te luisteren. Mijn vader heeft hem aangesloten op de aansluiting van de platenspeler en nu kan ik hem dus gebruiken als een box. Heel erg cool!
Tussen de bedrijven door ging ik brunchen met Silke en Else bij Jantjes Lief. Heel fijn.
Vrijdagavond, spelletjesavond. We haalden Kwakzalvers van Kakelenburg weer tevoorschijn. Ik vergeet bij dit soort ingewikkeldere spelletjes altijd hoe het moet, dus het was vooral veel gehannes over de handleiding. Maar na een proefpotje kwamen we er toch lekker in en eindigde het in gelijkspel.

Zaterdag

Zaterdagochtend, boodschappenochtend. De andere helft van het gezin deed sportieve dingen, dus deze verstopte dreumes en ik gingen samen op pad. Pakjes wegbrengen (ik verkocht mijn mooiste draagdoek, huilen! Maar ik ga hem ook nooit meer gebruiken, dus het is fijn dat iemand anders er nu blij mee is), pakjes ophalen en brood kopen.
De zaterdag was verder gevuld met allemaal klusjes en toen de kinderen in bed lagen, kon ik eindelijk aan het spektakelstuk beginnen: deze hysterische regenboog-dinotaart. Om kwart over elf kon ik eindelijk naar bed.

Zondag

Feest! Er zit 4 dagen tussen de verjaardagen van mij en de oudste, dus dat vieren we lekker samen vandaag.
De kroon staat al klaar <3 Ze hebben allebei een eigen verjaardagskroon waar je elk jaar een ander cijfer opplakt met klittenband. Ik heb ze hier gekocht.
Bij een mijlpaalleeftijd hoort een bijzonder cadeautje: een zilveren bedelarmbandje om voor altijd te bewaren (en een Vaiana-knuffel, een vintage poppenwagen van de kringloop waar ze helemaal verliefd op was en een doos met loose parts van Grapat).
De taart is gelukt! Ik heb hem gemaakt met een pak van Leentjes Amsterdam, omdat dat een mix is met natuurlijke kleurstoffen die toch lekker fel uitpakt. Prima pakkie dus, gewoon bij de Appie.
We vieren het vanaf 10:00 en om 13:30 is het huis leeg. Heerlijk, een hele middag om te ontprikkelen en met de nieuwe dingen te spelen. Ik kan iedereen de ochtendverjaardag aanraden.
De katten zijn ook heel content met hun gave nieuwe drinkbak.
’s Avonds bak ik pannenkoeken in mijn nieuwe koekenpan en daarna doe ik even he-le-maal niks meer.

En nu is het week 22! Ik werk nog 3 dagen (met een hoeveelheid werk voor 6) en dan hebben we vakantieeeeee!

Goedemorgen! Het is weer maandag en de een-na-laatste werkweek voor mijn zomervakantie is aangebroken. Een week waarin ik werkelijk hysterisch veel moet doen, de bijna-kleuter voor het eerst naar school gaat, we ons gezamenlijke verjaardagsfeestje vieren en de dreumes weer gestopt lijkt met doorslapen. Kortom, hierna ben ik vermoedelijk pas écht aan vakantie toe. Maar voor het zover is, eerst nog even een terugblik op vorige week.

Maandag

Ik begin de maandagochtend met een ommetje. Zoals ik op Instagram al schreef: de komende weken worden extreem druk en veel. Mijn eerste reflex is om dan ’s ochtends meteen achter de laptop te kruipen, de hele dag door te werken en ’s avonds op de bank te ploffen. Niet gezond. Dus even bewust tijd inbouwen om lekker naar buiten te gaan en te bewegen.
En terwijl ik in het ochtendzonnetje liep, klonk uit een radio op een steiger ineens I’m walking on sunshine. Dan moet het wel een goede dag worden.
Dus op naar kantoor en knallen maar!

Dinsdag

Hoe druk het ook is, dinsdag is mamadag. Dus toen de jongste dame een ochtenddutje deed, speelden Sam en ik alle spelletjes uit de kast.
Die ze met flexibele interpretatie van de spelregels ook nog eens allemaal won!
Daarna gingen we even (tweedehands) shoppen, want ik zocht nog een korte broek voor Sam, een zomerhoedje voor Lot en voor allebei een lekker dun zomervestje. Geslaagd! En dat bloemenshirtje moest ook mee.

Woensdag

At the office voor een laaaange dag.
Het regende! Goed voor de (moes)tuin 🙂

Donderdag

Goooeedemorgen. Brilletje op en tikken maar weer. In mijn favoriete zomerbroek.
Ik heb overdag bijna nooit de lampen aan omdat mijn kantoor heel licht is, maar donderdagmiddag ging buiten ook ineens het licht uit. Weertje wel.
En in Utrecht was er later die middag helemaal niets meer aan de hand. Ik reed met de man mee, want we gingen samen op date, maar hij moest eerst nog naar een afscheidsborrel in Utrecht. Het idee was dat ik even ergens ging werken terwijl hij daar was, maar ik heb eigenlijk gewoon lekker geshopt. Utrecht is zo’n heerlijke winkelstad.
Vegaburger bij Meneer Smakers, lekker!
En daarna door naar Zutphen voor de voorstelling de Pannenkoekencaravan van Marcel van Roosmalen en Gijs Groenteman. Hilarisch.

Vrijdag

Over mijn vrijdag heb je alles kunnen lezen in 20 x de 20ste, maar dat was dus vooral veel van dit.

Zaterdag

Zaterdagochtend bracht ik babyspullen naar een vriendin en daarna ging ik even de stad in met deze kleine tijger. Koffiedrinken en ‘koekie etuh’ bij Jantjes Lief.
’s Middags knutselde ik met de kleuter een busy board voor kleine zus in elkaar. Ultiem geluk met een paar grendels, knopjes en halsbandjes met gave clipjes.
En we deden nog een ommetje door onze gansrijke wijk.

Zondag

Ik kocht deze week een nieuwe bikini. Heel blij mee, gewoon van C&A. En zondagochtend gingen we hem testen in het zwembad. Daar waren we al eeuwen niet geweest en voor we op vakantie gaan, leek het ons slim om de dames weer even aan het concept te laten wennen. Was geen overbodige luxe, zullen we maar zeggen.
De Teva’s mogen weer uit de kast (ik had trouwens wél een broek aan, maar gewoon een hele korte)!
Bij mijn schoonvader, want daar moest ik even twee lampen ophangen. Doen we even. (ik zeg er gewoon niet bij dat ik bijna geëlektrocuteerd ben omdat we een miscommunicatie hadden over het feit of de stroom eraf was. Dat was ‘ie, maar wel van een andere groep. Auw.)
Hai.
’s Avonds haakte ik de verjaardagsslinger af. En toen hing ik hem ook meteen maar op, we maken er gewoon een feestweek van.

Fijne maandag!

Goedemorgen! Waar mijn 20 x de 20ste van vorige maand nog een dag vol avontuur was, was vrijdag 20 mei beduidend minder spannend. Ik heb letterlijk de hele dag op kantoor gezeten. Typend. Dus, bereid je voor op een dag vol gave content.

6.03 Goedemorgen! Ik heb vandaag knetterveel te doen, dus ik ben al gedoucht, aangekleed en ga meteen naar kantoor. Even een dagje knallen terwijl de man de dames managet.
6:06 Even een weerbericht: het is een mooie ochtend. Blauwe lucht en grote mistflarden.
06:15 Op de zaak! Ik ga normaal altijd met de fiets, maar omdat er vanmiddag heel slecht weer verwacht wordt, ben ik maar even met de auto gegaan. Groot voordeel van op dit onchristelijke tijdstip beginnen, is dat er zowaar nog plek is voor de deur.
06:17 Goedemorgen kantoor <3
06:23 Eerst ontbijt, anders kan ik niet denken. Twee crackers met kaas, water en koffie. En vooruit, daarna nog een bakkie.
07:56 De eerste deadline is gehaald! Groot voordeel van zo vroeg beginnen. Ondertussen hoor ik hoe de rest van het pand ook volloopt. Uitslapers 😉
09:17 De zon schijnt precies in mijn ogen, dus ik doe de lamellen dicht. Dat is alleen niet zo’n heel denderende combinatie met al mijn planten in de vensterbank. (ja jongens, ik zei toch dat dit een dag vol boeiende content zou worden?)
10:36 Oeh, een pakketje! Ik heb mezelf een Wacom cadeau gedaan, om mijn Illustrator-kunsten naar een hoger plan te tillen.
10:51 Even oefenen in Photoshop, met een post die ik toch nog moest maken voor een opdrachtgever. Grappig hoe zo’n tekentablet nog best intuïtief werkt!
12:49 Typen, typen, typen. Ik werk vandaag aan webteksten voor een groot bouwbedrijf en maak locatieportetten van subsidieaanvragers voor een ministerie. Daarvoor heb ik vandaag 4 zoomgesprekken van 45 minuten.
13:58 Ik ben de hele dag nog niet buiten geweest, dus het is tijd voor een ommetje.
14:30 En daarbij liep ik toevallig ook even langs de supermarkt voor een paar middagsnackies. Ik moet nog 2 intensieve gesprekken volgen vanmiddag, dus een kleine suikerboost is wel even lekker.
14:40 En doorrrrrr. Groot voordeel van je eigen kantoor hebben, is dat je gewoon je schoenen uit kunt trekken als je daar zin in hebt.
14:45 Weerupdate: het regent inmiddels.
14:50 Jasje weer aan en door naar de volgende call. Om 17:15 ben ik twee interessante verhalen verder en vooral helemaal gaar. Dus ik klap de laptop dicht en ga lekker naar huis. In de stromende regen, dus die auto was een goede inschatting vanmorgen.
17:21 Aah, mijn bestelling voor dit weekend is binnen. 12 flesjes witte wijn, hatsee.
17:45 Wij een vrijmibo en de dames aan het diner. De meisjes eten pizza. Althans, de oudste. De jongste blijkt pizza ineens te haten (???) en weigert het te eten, dus ik ga overstag en warm iets anders voor haar op.
19:32 Wachten tot ons jongste spruitje ook slaapt. Ze valt steeds bijna in slaap en begint dan weer te huilen. Dus ik loop 10x heen en weer om te sussen, spenen te pakken en liedjes te zingen.
19:40 De bijna-kleuter heeft de overloop voor het slapen gaan nog even opgeleukt met een gezellig landschapje.
19:43 Diner voor twee! Lasagne met spinazie en veeeeeeeel kaas. En ondertussen lopen we nog 2 keer naar boven voordat de dreumes zich eindelijk overgeeft aan de slaap.
20:58 Mijn wederhelft haat Rummikub, maar omdat ik het zo leuk vind, wil hij toch twee potjes met me spelen. Die ik allebei verlies trouwens, jammer. Daarna doen we nog een potje Keer op Keer en om 21:30 vind ik het wel mooi geweest voor vandaag.

Wat een dag hè? Grootse avonturen beleefd, amper 1500 stappen gezet, maar wel heel veel woorden getypt en boeiende verhalen gehoord. Diep respect als je tot het eind van dit bericht bent gekomen, ik hoop dat 20 juni een spannendere dag wordt 😉

De naam van mijn blog slaat op ons huis. Officieel een drive-in-woning, maar sinds de carport dichtgemaakt is en omgebouwd tot garage, is het een splitlevelwoning. Geloof ik. Maakt ook niet uit: wij hebben in ieder geval zes verdiepingen. En dus ook zes trapjes, allemaal van zes treden. Voor je beeld: je komt binnen in de keuken. Van daaruit kun je naar beneden, naar de garage en de werkkamer, en naar boven, naar de eetkamer. Van de eetkamer ga je omhoog naar de woonkamer, van de woonkamer naar de twee kinderkamers en uiteindelijk kom je helemaal boven, waar onze slaapkamer en de badkamer zijn. Heel speels. En om gék van te worden, soms.

Ooit, in een grijs verleden (pre-kinderen), had ik een DIY- en woonblog. Toen ik nog tijd had om hele dagen te knutselen, mijn huis langer dan 5 minuten netjes bleef en niet bezaaid was met speelgoed. Die dagen liggen ver achter me. En het heeft ook best even geduurd voordat ik deze vierkante kubus gezellig genoeg vond om vast te leggen. Een splitlevelhuis inrichten blijkt toch een vak apart. Maar afgelopen zaterdag, toen ik alles opgeruimd had en man en kinderen weg waren, was daar dan toch het moment. Een kijkje in de eet- en woonkamer!

Eetkamer
De boekenkast in de eetkamer (en mijn onmisbare steelstofzuiger) met een doorkijkje naar de woonkamer.
Dit zie je als je de trap op loopt. De glijbaan is van karton en echt geweldig.
Omdat we een aparte eetkamer hebben, hoefden we in de woonkamer alleen maar rekening te houden met chillen en spelen. Dus dan kom je uit bij een werkelijk gigantische bank, zoals deze.
En daarnaast de speelhoek.
Voor de gelegenheid heel netjes.
De andere kant, het bekende IKEA-keukentje met een eigen touch. En heel veel Duplo. Duplo is geweldig. (Daar links hangt nog een restant van een vlaggenlijn van een verjaardag – dit is dus waarom ik nooit interieurblogger ga worden).
Kijkje richting het trappenhuis. Beneden de eetkamer en boven de kinderkamers. Aan traphekjes ontkom je niet hier. Ik heb echt heel veel zin in de dag dat ook ons jongste spruitje veilig de trap op en af kan en we al die ondingen weg kunnen halen.
Vanaf de bank zie je dit. Ooit wil ik nog eens iets leuks ophangen daar links van de tv, maar ik weet nog steeds niet wat. We hebben al twee IXXI’s in huis, foto’s aan de muur vind ik niks en het mag ook niet te ver uitsteken, want dan loop ik het eraf. Dus hangt er al 3 jaar niks.
Discobal!
En tot slot een kijkje op de plank boven de bank. Een punchneedle-werkje, een Frida-poster van de Kwantum, een IKEA-paardje en een zeefdrukje van een kennis. En daarachter nog een glimp van een oude luchtfoto van Zwolle, een kringloopgelukje.

Het is een beetje een gek huis, maar wel heel fijn om te wonen. We hebben enorm veel vierkante meters en door de opsplitsing van alle ruimtes, ook veel ruimte in iedere kamer. En da’s ook meteen een nadeel, want als we dan eens een huis bezichtigen waar de keuken, eettafel en woonkamer allemaal gewoon beneden zijn, vinden we het meteen heel krap. We zijn verwend met de ruimte. En dus zullen we hier moeten blijven wonen tot we geld hebben om een villa te kopen. Maar dat is eigenlijk niet echt een straf, zoals je ziet.

Goedemiddag! Wat een heerlijk voorjaarsweertje he? Mijn weekdagboek was er een paar weken niet, maar na zo’n fijne week als afgelopen week heb ik spontaan weer eens zin om iets te delen. Dus, hou je vast, dit was week 18.

Maandag

Maandagochtend in de trein: ik ga eerst naar Amersfoort voor een overleg met een opdrachtgever en reis daarna door naar Den Haag voor een redactievergadering. Lekker met de trein, want dan kan ik ondertussen nog een beetje werken.
Ik ben een beetje vroeg in Den Haag, dus ik typ in de Stationshuiskamer nog even verder. Lekker plekkie!
Vergaderen op een ministerie betekent een grondige inspectie van je paspoort. Pas als je goedgekeurd bent, krijg je een Rijkspas waarmee je het gebouw in mag. Ik voelde me heel stoer.

Dinsdag

Mamadag! We knutselen er lustig op los met playmais, moeten precies onder lunchtijd op het gemeentehuis zijn om een identiteitskaart aan te vragen (en nee, dat was geen succes) en spelen lekker buiten.
En ’s middags maak ik een heleboel pastasaus met verstopte groenten. Ik vries het in in ijsblokjesbakjes, zodat ik snel een paar blokjes kan ontdooien als dat nodig is.

Woensdag

Ik lunch graag met restjes of soep, maar op kantoor kon ik niks opwarmen. Dus na een meevaller op btw-gebied heb ik mezelf een magnetron cadeau gedaan.
Yes! Warme curry als lunch!
Ik werk de hele dag aan een reeks teksten en haal tussendoor een kringlooppareltje op. Verjaardagscadeautje voor de kleuter! Hij moet alleen nog wel even flink schoongemaakt worden.
’s Avonds eten we roti. Op de bank, want het was een lange dag.

Donderdag

Donderdag 5 mei! Vroeg eruit en aan de slag, want ik wil nog een paar uurtjes werken voordat we een feestje gaan vieren.
Een toepasselijk stukje poëzie op kantoor <3
Feest! We gaan om 12 uur naar het Bevrijdingsfestival, want op de Familieweide is allerlei leuks voor de kleintjes georganiseerd. Al vindt deze kleine smurf het dreumesconcert helemaal niks, ze wil liever de houten schaapjes aaien.
De peuter timmert op het festival deze prachtige “televisie met vier armen”. Kijk trouwens even hoe mooi onze struik bloeit.
Aan het eind van de middag brengen we de dames naar opa en oma en gaan lekker met zijn tweetjes terug naar het Bevrijdingsfestival. Het is heerlijk weer, de sfeer is goed en hoewel de rijen bij de bar echt niet te doen zijn, hebben we een heel fijne middag. Daar in de verte staat Diggy Dex. I love Diggy Dex.
Tussendoor even een hapje eten bij La Cucaracha (waar ik al 12 jaar hetzelfde bestel, want het is zo lekker) om ons 12,5-jarig jubileum te vieren.
En daarna terug voor een heerlijk dansfeestje.
Om 00:30 zijn we thuis en hebben we hongerrrrr, dus we gooien snacks in de Airfryer. Wat een topdag.

Vrijdag

Uhm ja. Vrijdag had ik dus een beetje moeite met opstarten. Maar na de magische cocktail van 2 paracetamol, 2 koffie en 2 glazen water was ik er weer. En dat was maar goed ook, want ik moest nog een presentatie afmaken en een script finetunen. Dus tot 15:00 heb ik mezelf opgesloten en daarna riep de zon zo hard, dat we het weekend zijn gaan inluiden op de schapenboerderij. Kindjes lekker spelen, wij lekker zitten. Top.

Zaterdag

Mijn zaterdag was zo bruisend dat dit de enige foto is. Van een opgeruimde commode vol zomerkleren, welteverstaan. Ik zocht de kasten van de dames uit, shopte wat spulletjes erbij via Vinted, werkte nog even aan mijn presentatie en ’s avonds keken we de finale van Heel Holland Bakt en daarna nog Ik Vertrek.

Zondag

Moederdag! Och, de peuter verheugde zich er zo op. Ik mocht al weken niet onder de bank kijken en zondagochtend hoorde ik haar om half zeven al met haar vader smoezen over croissantjes bakken. Even later had ik een bed vol kindjes en kruimels. Wat een rijkdom. En nog even later (om 7:30, om precies te zijn) was dit de status. Een bed vol kruimels en kindjes die er snel vandoor gaan.
Er was geknutseld (een kartonnen hart waar ze ons samen op getekend had, met daarnaast “Je bed, want daar hou je ook veel van, toch mama?”) en ik kreeg deze mooie cadeautjes. Dat opschrijfboekje had ze zelf bedacht, want “dan kun je daar je teksten in opschrijven!” en die bijen refereren aan mijn achternaam. Zo lief en slim bedacht.
Er is maar weinig zo fijn als knutselen op zondagochtend in je pyjama, dus dat deden we na het ontbijt.
En daarna gaf ik mezelf een moederdagcadeautje: een uurtje alleen wandelen met een podcast in mijn oren. Lekker in de zon.
En langs de stiertjes.
En we sloten het weekend af met een gezellig tuinfeestje bij ons jarige nichtje, waar bleek dat je confetti het beste met een stofzuiger uit je gazon haalt. Weer wat geleerd.

Een paar maanden geleden werd ik gevraagd om een kinderboek te redigeren. Diede Durft, geschreven door Ingrid den Hollander. Daar zei ik gretig ja op, want kinderboeken zijn een van mijn favoriete dingen op aarde. Toen ik het document in mijn mailbox kreeg, was ik meteen fan van het boek to be. Het was A) goed geschreven, dus ik had er weinig werk aan, en B) het ging over een heel mooi thema.

Diede Durft gaat over een meisje dat zo bang is dat iets misgaat als ze iets nieuws probeert, dat ze het liever niet doet. Een heel herkenbaar thema, want onze bijna-kleuter zit ongeveer hetzelfde in elkaar. Knetterslim, maar ook bang om te falen. In het boek durft Diede in eerste instantie niks, maar na een peptalk van de juf over durven proberen, gaat ze stap voor stap dingen doen die ze eigenlijk heel eng vindt. En je raadt het al: daar wordt het allemaal een stuk leuker van.

Over leerkuilen en durven proberen
Sinds ik veel klussen voor het onderwijs doe, leer ik ook steeds meer over de theorie erachter. Mega-interessant. Zo leerde ik dat Ingrid den Hollander voor Diede Durft gekeken heeft naar het werk van de Engelse filosofie-docent James Nottingham. Hij schreef over de leerkuil: een mooie metafoor voor een leerproces. Je wilt iets nieuws leren, begint daar met goede moed aan, stort in de kuil omdat het toch wel lastig is en door te blijven proberen en hulp te vragen, kom je uiteindelijk weer uit de kuil. Sommige kinderen durven alleen die kuil niet in, omdat ze zo bang zijn om te ‘vallen’. Terwijl dat juist zo nuttig is. Van proberen en fouten maken, leer je immers het meest. Google maar eens een afbeelding van de leerkuil (of learning pit), dat verduidelijkt veel.

Over growth en fixed mindset
Nottingham stelt dat als je vaak genoeg op een goede manier door die leerkuil gaat, je vanzelf een growth mindset (da’s weer een theorie van psychologe Carol Dweck) ontwikkelt. Dat is de overtuiging dat je je kunt blijven ontwikkelen door nieuwe dingen te oefenen en blijven proberen. Fouten maken is niet erg, daar leer je alleen maar van. Het tegenovergestelde van de growth mindset is trouwens de fixed mindset – de gedachte dat je geboren wordt met een bepaalde slimheid en daar verder weinig aan kunt doen. De growth mindset brengt je uiteindelijk een stuk verder, maar omdat we vaak complimenten geven en krijgen over eindresultaten in plaats van de weg ernaartoe, door kritiek en negatieve ervaringen, ontstaat er bij veel mensen een fixed mindset. Dan blijf je dus hangen in je eigen overtuigingen over jezelf. Ook als je een kleutertje bent. Doel is om die growth mindset (waar iedereen mee geboren schijnt te worden) weer terug te winnen en in te zetten. VET interessant.

Hier word je toch vrolijk van? 🙂

En dan de recensie
Tot zover de theorie, hoe is het boek? In eerste instantie moest de bijna-kleuter er niet zoveel van hebben (Maar eerst ving ik een monster was te populair), maar nu we het een aantal keer samen gelezen hebben, valt het toch wel in de smaak. De hele theorie erachter snapt ze natuurlijk niet, maar ze zit wel gefascineerd te luisteren en gisteren hoorde ik haar zelfs zeggen: “van proberen kun je leren!” Er blijft dus absoluut iets hangen. Ik denk dat S. nog iets te jong is, ze gaat pas over een paar weken naar school, maar ik hoop haar hiermee al een beetje mee te geven dat het echt niet erg is om iets niet in één keer te kunnen. Ze kan het maar gehoord hebben.

Roze en groen
Verder ziet Diede Durft er geweldig uit: ik ben gek op de kleurcombinatie roze en groen. De illustraties zijn gemaakt door Marijke ten Cate en zorgen voor een prachtige eenheid met de tekst. Een aanrader voor iedere kleuter! En dan nog een beetje extra voor kinderen die het ook eng vinden om nieuwe dingen te proberen.

Ik heb laatst een week lang bijgehouden waar ik mijn tijd aan besteed. Naast werken, met de kinderen spelen, eten, slapen en huishouden was er één categorie waar ik schrikbarend veel tijd kwijt was: social media. Om precies te zijn Instagram en WhatsApp, want Facebook en Twitter heb ik jaren geleden al opgegeven.

De gemiddelde mens spendeert volgens een rapport van GlobalWebIndex 142 minuten per dag aan social media. Bijna 2,5 uur. Dat klinkt als bizar veel, maar als ik heel eerlijk naar mijn tijdsbesteding keek, haalde ik dat ook wel. En ondertussen zeurde ik dat er te weinig uren in een dag zouden zitten. Ja, duh. Ik had al geprobeerd om Instagram in een apart mapje op het derde scherm van mijn iPhone te zetten, maar dat maakte geen verschil. Daarom nam ik 31 maart een rigoureus besluit: april werd een Instagram-loze maand. Ik delete de app en logde uit in mijn browser. Tot in mei, Instagram!

Lekker scrollen op LinkedIn (zei niemand ooit)
Het was even wennen en op dag 1 ging ik, bij gebrek aan Instagram, doelloos zitten scrollen op LinkedIn. Daar kom ik normaal nooit, want ik vind het een vreselijk platform (sorry), maar bij gebrek aan beter gaf het me ook de dopamine-fix die ik blijkbaar nodig had. Dus heb ik LinkedIn ook verwijderd. Daarna ging ik, nog steeds op zoek naar vertier op momenten dat ik het even lastig had, scrollen op Pinterest. Ook verwijderd. Het bleek sterker dan mezelf, want ik bleef elke keer mijn telefoon pakken, op zoek naar… iets?

Afleiding van ongemak
Gelukkig viel die dag ook een boek op de mat: Indistractable van Nir Eyal. Hij stelt dat afleiding (dus social media) vaak een vlucht is van iets waar je je ongemakkelijk bij voelt. Een lastige alinea in een artikel bijvoorbeeld, de administratie bijwerken, even voor je uit staren en niets doen. Toen ik me dat realiseerde, begon ik inderdaad een patroon te herkennen: als het lastig wordt, ga ik zitten scrollen, in plaats van de ‘strijd’ aan. Dat inzicht maakte het makkelijker om de telefoon te laten liggen, op zoek naar vermaak.

Levens van anderen
Verder bleek dat de verslaving vooral even moest slijten. Na een paar dagen merkte ik dat ik niet meer de hele tijd de neiging had om naar de plek van de app te gaan met mijn duim. En bovendien ontdekte ik dat ik zonder Instagram eigenlijk niets mis. De belangrijke dingen hoor je op een andere manier wel (al refereren mensen echt heel vaak aan ‘heb je op Instagram gezien dat…?’) en de rest is eigenlijk allemaal ruis. Levens van andere mensen die aan je voorbij trekken en waar je niets mee hoeft. Grappig genoeg heb ik wel meerdere keren te horen gekregen dat men me mist op Instagram en kreeg ik berichtjes of alles wel goed gaat omdat ze al zo lang niets van me gezien hadden.

Wat deed het voor de schermtijd?
Mijn schermtijd is de afgelopen maand gehalveerd. Van een riante 4 uur per dag in maart naar iets minder dan 2 uur (1 uur en 51 minuten afgelopen week) in april. En daar zit dan ook navigatie bij, dus dat is heel netjes. 

Afgelopen maand heb ik dus gratis 2 uur extra per dag gekregen! 2 uur waarin ik mijn handen vrij had en mijn blik niet vertroebeld werd door het leven van andere mensen. Wat heb ik daarmee gedaan? Nou, ik heb niet ineens bergen extra werk verzet. Maar dat kwam ook omdat we hier gevloerd werden door een vrij heftig griepje en de werktijd daarmee nogal in het gedrang kwam. Ik heb wel meerdere boeken gelezen, meer met de kinderen gespeeld, een serie gekeken, op een willekeurige avond mijn hele kledingkast opgeruimd, spelletjes gedaan en verder gewerkt aan mijn haakproject. 

Moeilijke momenten
Heb ik het gemist? Soms. Soms is het ook gewoon lekker om even doelloos te scrollen. Toch was er maar 1 moment waarop ik het echt lastig had en dat was toen ik, na een heftige nacht, naast het ziekenhuisbedje met mijn slapende kind zat. Ik had niks aan vermaak bij me want we moesten nogal haastig de deur uit en in de koffiekamer lagen alleen 3 beduimelde Marie Claires uit 2019. Ik heb toen even gesmokkeld en de app opnieuw geïnstalleerd, maar ik voelde me na tien minuten scrollen een beetje viezig. Toen ben ik maar een dutje gaan doen. Met de dochter is alles inmiddels weer helemaal in orde, trouwens 🙂

En nu?
Ik twijfel. Ik mis het soms om mooie plaatjes te kunnen delen of even iets luchtigs te plaatsen. Aan de andere kant mis ik de rest eigenlijk helemaal niet echt, maar ben ik wel bang dat ik heel snel weer verslaafd ben. En dat vind ik zonde van de tijd die ik nu gewonnen heb. Kortom: meer nadelen dan voordelen, maar ik denk toch dat ik op 1 mei weer even ga kijken. Al denk ik dat ik daarna snel weer verdwijn.

Ergens vorig jaar kreeg ik een dankboek van mijn wederhelft. Een boek om elke dag drie dingen in op te schrijven waar je dankbaar voor bent. Want dankbaarheid helpt je om te genieten van het leven, schreef Ernst-Jan Pfauth al. Dankbaar zijn voor wat je hebt, is het perfecte medicijn tegen de chronische ontevredenheid waar veel van ons mee te maken hebben. Da’s de ene dag natuurlijk makkelijker dan de andere dag. Als ik er ’s nachts drie keer uit moest voor een huilend kind, de dag begin met een kuttig mailtje, iets verdrietigs lees over oorlog in Oekraïne, natregen én niks lekkers te lunchen heb, moet ik de dankbaarheid soms uit mijn tenen halen.

En dat is ook okee: dankbaarheid is iets anders dan het negeren van negativiteit. En ook iets anders dan altijd het positieve in het negatieve zien, want soms gaat dat gewoon even niet. Het gaat erom dat je inziet dat er naast alles wat er kut is, ook heel veel moois is. Sommige mensen hebben dat uit zichzelf al, andere mensen blijven wat makkelijker in de negativiteit hangen. Ik ben uit mezelf behoorlijk opgewekt, optimistisch en snel tevreden, maar in tropenjaren met weinig slaap en veel ruis, moet ik mezelf soms even herinneren aan wat me blij maakt. En dan is het fijn om elke dag even een paar dingen te noteren.

En hoe je het noemt, is aan jou. Ik heb zelf niet zoveel met het woord ‘dankbaar’. Er hangt voor mij nogal een kerkelijk sausje omheen, dus ik noem het liever klein geluk. En daarom heb ik een lijst gemaakt met 50 kleine gelukjes. Uit het leven gegrepen, als een herinnering dat het soms echt in de kleine dingen zit.

1. Om 5 uur wakker worden en je realiseren dat het nog anderhalf uur duurt tot de wekker gaat, dus dat je je nog een keer kan omdraaien

2. Een schoon bed op zondagavond

3. Een verse zak naturel ribbelchips op vrijdagavond

4. Broodjes die nog een beetje warm zijn

5. Het eerste kopje koffie van de ochtend

6. 5 minuten ongestoord douchen

7. Bericht van een opdrachtgever dat versie 1 al zo goed was dat er geen feedback meer is

8. Of, in dat kader, de zin: “Je hebt precies verwoord wat ik bedoelde!”

9. Thuiskomen in een opgeruimd en schoon huis (ik zoek een schoonmaakster, anyone?)

10. Beginnen in een nieuw notitieblok

11. Een kortingscode vinden voor iets wat ik toch al wilde kopen

12. Een warm, slaperig kindje uit bed tillen

13. Mijn dreumes die nog heerlijk bij mij op schoot haar flesjes drinkt

14. Facturen die op tijd betaald worden

15. Je de hele dag verheugen op lekker avondeten

16. De eerste slok van een glas koele witte wijn op een zonnige dag

17. Een kroket

18. Vroeg in bed liggen met een boek

19. Uren slap ouwehoeren in de kroeg

20. Vroeg opstaan op een mooie zomerdag

21. Een koele douche na een zweterige work-out

22. De yoga-juf die aankondigt dat je nu even een tijdje in child pose mag blijven liggen

23. De geur van barbecues die opstijgt boven de Vinex op de eerste mooie dag van het jaar

24. Een nieuw blad aan een kamerplant

25. Jezelf verliezen in iets creatiefs 

26. Een kop hete earl grey

27. Samen op de bank suffe tv-programma’s kijken en commentaar leveren

28. Fietsen met Acda & de Munnik in mijn oren

29. Een lammetje dat een vreugdesprongetje maakt

30. De laatste to-do van je lijstje afkruisen

31. Een schat vinden in een kringloopwinkel of op Marktplaats

32. Even terugkijken en me bedenken dat ik in een half jaar tijd al best ver gekomen ben als zzp’er

33. Een leuk gesprekje met een andere moeder in de speeltuin

34. Zien dat er een nieuwe aflevering is van een podcast die je graag luistert

35. Nieuwe opdrachtgevers die je benaderen omdat ze via-via van je gehoord hebben

36. Middagdutjes

37. Oprolcroissantjes op zondagochtend

38. Een verse bos bloemen op tafel

39. De buurvrouw die trouw onze kliko’s aan de weg zet omdat ik het altijd vergeet

40. Een nieuw kapsel

41. Je afgedrukte foto’s op de mat vinden

42. Dansen met de peuter

43. Alleen thuis zijn

44. Een onverwacht mooie zonsondergang

45. Een schone vuilniszak in de prullenbak na anderhalve dag proppen (zeg me dat we niet de enigen zijn)

46. Confetti bij een verjaardagskaart

47. Langs een weiland met paarden fietsen

48. Een avondje dansen met vriendinnen

49. De zon die doorbreekt na een grijze dag

50. Een opgeruimde kledingkast

Hallo! Ik heb iets nieuws bedacht: elke maand 20 foto’s van de 20ste van de maand. Met een ouderwetse plog een inkijkje in mijn dynamische bestaan als tekstschrijver/moeder/mens van vlees en bloed. Leek me leuk. Dus ik heet jullie van harte welkom op woensdag 20 april 2022. Een dag die totaal niet representatief is voor mijn dagelijks leven (want daarin typ ik beduidend meer en rijd ik bijna nooit half Oost-Nederland door), maar goed: de 20ste is de 20ste, dus let’s go.

06:38. Goedemorgen! Vannacht waren we tussen 01:00 en 3:30 allemaal wakker vanwege prangende vragen over husky’s, een klein hongertje, een snotneus, te warm/te koud, een lawaaimakende zus (waar allebéi de zussen last van hadden, dus ik denk dat: ‘als jullie allebei gewoon stil zijn is er geen probleem’, maar zo werkt dat blijkbaar niet) en een kat die van alle consternatie nog een ererondje over het grote bed liep en daarmee definitief de slaap verdreef. Kortom: om 06:38 had niemand zin om op te staan. Maar goed, het moet toch.
07:14. De kinderen zijn aangekleed, ik ruim de vaatwasser leeg en dek de tafel terwijl de wederhelft zich aankleedt. Hij doet zo deel 1 van het ontbijt terwijl ik snel douche en make-up en aanschuif voor deel 2. Soms lees ik wel eens dingen over mensen die journalen en mediteren ’s ochtends. Vind ik mooi. Ik sta daar vrij ver vanaf.
07:45. Aangekleed, opgemaakt en bijna voorzien van een kapsel.
08:22. Kind afgeleverd bij mijn ene schoonvader, nu door naar de andere schoonvader om een auto op te halen. En hopelijk een kop koffie te scoren.
08:36. Yes, er was tijd voor een bakkie. Nu in dit scheurijzer op naar Haaksbergen voor de eerste afspraak van de dag. Ik probeer de laatste tijd zoveel mogelijk met de trein te doen, maar de driehoek Zwolle – Haaksbergen – Velp – Zwolle zou een soort driedaags avontuur worden met het ov, dus dan maar met de auto. En eigenlijk is dat ook soms best lekker, in je eentje door de provincie scheuren met een podcast in de oren.
10:01. Gehaald! Koffie bij mijn eerste opdrachtgever van vandaag, die ik ga helpen met vacatureteksten. Leuk om een nieuwe branche te ontdekken! We voeren een gesprek tussen drie uitgestalde caravans, zittend op tuinstoelen onder een parasol. Helemaal op de camping.
12:28. We lopen een rondje door de showroom en de werkplaatsen, ik praat met medewerkers en we spreken af dat ik eind van de week met een eerste voorstel kom. Nu door naar Velp voor mijn volgende afspraak. Ik stop in Lichtenvoorde om even te lunchen en om mijn afspraak voor te bereiden. Ik was hier eind vorig jaar al eens geweest voor een afspraak en het lag precies op de route, dus nu kom ik voor de tweede keer in een jaar op een plek waar ik daarvoor nog nooit was geweest. Geestig.
12:36. Lunch!
13:15. Nog even een rondje in de zon en dan de auto weer in.
13:58. Hallo Velp! Mijn volgende afspraak is bij een organisatie in de bouw voor nieuwe webteksten. Een leuke puzzel om een mooi, doch nogal abstract merkverhaal te vertalen naar concrete teksten. We bekijken de opzet van de nieuwe website en maken werkafspraken. Mooi!
15:07. Ik ga richting huis, maar niet voordat ik even op Google Maps heb gekeken of er een kringloop in de buurt is. Ik bof, want er is er eentje vlakbij met de klinkende naam De 2e ronde.
15:15. Ah, echt zo’n ouderwetse rommelkringloop. Top. Veel mooie oude meubels (maar mijn huis is vol) en ik zie nu op de foto ineens een hele mooie schemerlamp die ik in het echt volledig over het hoofd gezien heb. Jammer. Ik koop wel een grote ronde spiegel voor in de wc voor een tientje.
15:57. De auto wilde benzine en ik wilde een ijsje. Dus in goed overleg zijn we even gestopt.
18:06. En doorrrr! Kind 2 opgehaald, bij de man geverifieerd of hij kind 1 ophaalt (deed ‘ie) en koken. Ik had me verheugd op vegan Turkse pizza’s, maar het werd even snel een pastaatje met champignons, spinazie en Boursin. Ook prima.
18:08. Ondertussen at de dreumes de kattenbrokjes op, dus die heb ik met een cracker (“KOEKIEEE!”) en twee paardjes in haar stoel geparkeerd.
18:54. Nog even aftanken en dan naar bed.
19:10. Heeeeel even zitten, maar niet te lang want dan wil ik niet meer opstaan.
20:14. En ik had me voorgenomen om vanavond mijn kast lente- en zomerproof te maken, dus ik sta weer op. Eerst alles op de grond, dan alle dikke wintertruinen eruit en de zonnige kleren erin. Kom maar doorrrr met die lente. Ik zou overigens compleet ongeschikt zijn voor een capsule wardrobe, zoals je ziet.
20:33. Ik werk mijn mail bij, verwerk feedback op een script en een DM zodat de vormgever daarmee aan de slag kan en schrijf dit blogje.
22:05. Mooi geweest! Laptop dicht, make-up eraf, nog even lezen en dan lekker slapen. Morgen weer een dagje kalm achter mijn bureau. Ook heel fijn.

Hoe was jouw woensdag?