Category

Persoonlijk

Category

Acda & de Munnik zongen het al: zaterdag is de mooiste dag van de week. Op zaterdag kan alles en moet niks. Zaterdag is voor koffie en krantjes, voor rondjes over de markt en voor rommelen in huis. Voor verse bloemen en borreltjes aan het eind van de middag. En voor alles wat er verder tussendoor komt. Dit was zaterdag 15 februari.

De dag begint met koffie en een spel met balletjes in onze badjassen. Heerlijk, kijken hoe ze speelt, kletst en door de kamer struint.
Meer koffie en een krantje. Voor 5 minuten, want er moest een auto opgehaald worden bij de garage, de boodschappen doen zichzelf niet en de dreumes moest nodig even luchten.
Op naar de supermarkt!
Wildlife in de vinex: een club chagrijnige ganzen met obesitas.
Er is weinig zo mindful als wandelen met een kind. We hebben een uur over de 500 meter van de supermarkt terug naar huis gedaan. Takken, vogels, bloemetjes, andere mensen: alles moet bekeken worden. En ik bewonder lekker mee.
Thuis! Met een struikje verse tulpen. Ik zet ook wekelijks een ander fotoboek op het dressoir. Dan blik je ook nog eens spontaan terug op vakanties die je al bijna vergeten was.
Nog meer wildlife: onze dodelijk vermoeide rode kater die een poging doet om zoveel mogelijk haar op de blauwe sprei achter te laten. Hard werken, zoals je ziet.
Anderhalf uur en 100 kilometer verder: een selfie voor de ArenA. Daar ging ik niet naarbinnen, ik moest aan de overkant zijn.
In AFAS Live, waar de eDivisie Finals waren. Ik was er vanwege mijn werk, want persoonlijk heb ik weinig met FIFA en zo mogelijk nog minder met kíjken naar FIFA. Maar ik vind dit soort dingen wel fantastisch omdat er uitstekend kunt observeren. Talloze ouders met dolenthousiaste kinderen, pubers die je spontaan de details van de eDivisie uitleggen en spelers die ware sterren blijken te zijn als ze een voet in de zaal zetten. Het was een interessante middag.
En eenmaal thuis kan ik meteen aanschuiven om een Duplo-toren te bouwen.
De man heeft met wat telefonische coaching vanuit de auto alvast een lekker soepje gemaakt, dus ik kan zo aanschuiven. Zaterdag is een echte soepdag. Mijn ouders doen dat al zolang ik me herinner en ik probeer de traditie voort te zetten.
Man op café, vrouw onder een kleedje Netflixen. Ik begon met een film, maar kijk inmiddels weer mijn favoriete programma Big dreams, small spaces met de Engelse tuinman Monty Don. Weinig zo fijn als kijken naar mensen die tuinieren en ondertussen een beetje mijmeren over het voorjaar en de plannen voor mijn eigen tuintje.

Het was een mooie zaterdag. Op naar de volgende.

Iedereen die in 1990 geboren is, wordt dit jaar 30. Het duurde tot 13 januari voordat dat gegeven tot me doordrong. In tegenstelling tot de meeste andere mensen uit 1990 die ik sprak, vind ik het niet echt een big deal. Ik heb het leven aardig op de rit en vind ouder worden eigenlijk helemaal niet erg. Maarrrr, zo’n zogenaamde mijlpaal is natuurlijk wel een mooi moment om eens wat dingen af te tikken. Dus maakte ik een lijst met 30 dingen die ik voor mijn 30e verjaardag op 1 juni nog wil doen:

  1. Alleen op reis
    Staat gepland voor begin maart, als ik in mijn eentje naar Berlijn ga.
  2. Cursus wandklimmen volgen
    Staat gepland voor april, samen met mijn wederhelft. Heel veel zin in!
  3. Cursus copywriting naar volle tevredenheid afronden
    Ik volg op maandagavond een post-hbo-cursus copywriting. Heel interessant, maar in de drukte van alledag moet ik mezelf er wel aan blijven herinneren dat ik er ook echt iets voor moet doen. Ouderwets huiswerk maken. Dus daarom wil ik mezelf er zo voor gaan inzetten, dat ik eind april echt het idee heb dat ik er alles uitgehaald heb wat erin zat.
  4. Overdag naar de bioscoop
    Ooit hadden we een Pathé-abonnement, maar sinds de lil’ lady er is, zijn we precies 1 keer naar de bios geweest. Dus daarom wil ik een keer overdag naar de bioscoop, om mezelf even helemaal te verliezen in een film.
  5. Pensioenadvies vragen
    Ik moet zelf mijn pensioenpot vullen. Niet gek in mijn sector, maar wel iets wat je even moet doen. Ik heb altijd gezegd dat ik pas op mijn dertigste na ging denken over mijn pensioen. Maar nu die datum rap dichterbij komt, is het niet verkeerd om eens wat advies in te winnen.
  6. Naar de tandarts
    Eh ja. Daar ben ik al twee jaar niet geweest.
  7. Een filmklassieker kijken
    The Godfather, Pulp Fiction, Back to the future: noem me een cultuurbarbaar, maar ik heb ze nog nooit gezien. Laat ik er in ieder geval eens eentje kijken.
  8. Een dagje naar de sauna
    #zinnin
  9. Minimaal 30 kledingstukken wegdoen
    Veel te veel kleding in de kast die ik toch nooit draag, dus daar kan wel het een en ander van weg.
  10. En nog 30 andere dingen die ik niet meer nodig heb
    Lekker opgeruimd het nieuwe jaar in.
  11. 3 (online) masterclasses, lezingen of workshops volgen
    Op het gebied van creativiteit, opvoeden of schrijven.
  12. Ik ben Pelgrim lezen
    Ik heb al van zoveel mensen gehoord dat het hun lievelingsboek is, dat ik het toch maar eens moet lezen.
  13. Naar een vlooienmarkt
    Omdat dat al eeuwen geleden is.
  14. Een fotochallenge van een maand doen
    #Fotofebruari
  15. Een tripje met mijn moeder en mijn zusje
    Lekker met de meiden.
  16. Een hele dag in pyjama niksen
    Ik neem me dit vaker voor, maar dan wint halverwege de zondag het gevoel dat ik iets nuttigs moet doen. Dus deze winter wil ik nog eens een hele dag pyjamahangen.
  17. 2 minuten planken
    En dat wellicht voorzichtig opbouwen.
  18. Mijn mailbox onder controle hebben
    Maar wellicht is dat een kansloze missie.
  19. Een dagje naar een nieuwe stad met man en kind
    Mijn voorkeur gaat nu uit naar een Friese stad en dan niet Leeuwarden.
  20. De hal een make-over geven
    Bij binnenkomst in ons huis is het alsof je 1998 instapt, dus dat moet anders.
  21. 5 nieuwe recepten uitproberen
    Vega, uiteraard.
  22. Iets vrijwilligs doen
    Ga ik uitzoeken.
  23. Leren mediteren
    En het dan ook langer de kans geven dan 2 dagen.
  24. De tuin groener inrichten
    Want al dat steen kan natuurlijk niet, in het kader van vergroening.
  25. Het plafond in de keuken afmaken
    Dat ligt al een jaar deels open, nadat we een muurtje eruit gesloopt hebben.
  26. Minimaal 100 Instagram-volgers erbij
    Organisch, als het even kan. Ik deel later nog een plan van aanpak.
  27. Een weekend offline gaan
    Misschien is dit nog wel de lastigste challenge van allemaal.
  28. De garage opruimen en efficiënt inrichten
    + het ook netjes houden
  29. Uitgebreid uit eten met zijn tweeën
    Voor, tussen, hoofd, na, kaas, koffie, alles. Waar weet ik nog niet, maar ik heb er nu al zin in.
  30. Naar een pannenkoekenrestaurant met zijn drietjes
    Het tegenovergestelde van nummer 29: om half zes een pannenkoek eten in een etablissement met geruite kleedjes. Fijn.

Als ik het zo zie, worden het nog 5 drukke maanden. Ik ga mijn vorderingen bijhouden op Instagram met de hashtag #30dingenvoormijn30e. Ben benieuwd hoe ver ik kom.

Eindelijk. Januari is bijna voorbij. Ik was vastbesloten om me dit jaar niks aan te trekken van het feit dat het januari was, maar halverwege de maand heb ik het opgegeven. Het duurde zó lang. Maar, inmiddels is het 78 januari en kunnen we morgen eindelijk door naar februari. Maar niet voordat ik de maand even samengevat heb.

Het lijkt alweer een eeuwigheid geleden, maar de maand begon in de Zwitserse sneeuw. Op 2 januari maakten we met zijn tweeën een wandeling op sneeuwschoenen en dronken daarna een biertje in een dorpskroegje. Op de terugweg pakten we nog een nachtje en ochtendje Karlsruhe mee. Lekker met zijn drietjes na een gezellige, drukke week vol familie.

Na twee weken vakantie mocht ik 6 januari weer werken. Door een veranderende fuctie, een verbouwd kantoor en een heleboel nieuwe collega’s voelde het alsof ik een nieuwe baan had. En eigenlijk heeft werk de hele maand januari veel energie gekost. Veel overleggen, weinig schrijven. Niet erg, dat heb je soms, maar ik hoop dat de balans de komende maand weer de andere kant opgaat.

Verder ben ik gestart met een post-bachelorcursus Copywriting op maandagavond. Heel interessant, maar de schoolbanken zijn wel weer wennen na er acht jaar uit te zijn geweest. Ik ben nog op zoek naar de aanknop van mijn hersenen. Bijzonder om te merken hoe je studeren kunt ontwennen. En wat vermoeidheid met je hersenen doet, dat ook.

Ik sluit de maand af met een energielevel dat rond het nulpunt schommelt. Gebrek aan daglicht, lange dagen, veel onderbroken nachten en een vol hoofd zorgen voor permanente blauwe kringen. Ik leg me er maar bij neer, vanaf eind februari zie het ik het leven meestal weer wat zonniger in.

Favorieten
Boek
Ik las er deze maand 1. En dat was er ook meteen eentje die me enorm inspireerde. Grip van Rick Pastoor. Hij geeft superpraktische tips om meer grip (jawel) te krijgen op je agenda en daarmee je leven. Zo praktisch dat je er meteen mee aan de slag kan. Heel fijn.

Eten
Afgelopen zaterdag kwamen er vrienden eten en pakte ik uit met een Indiaas menu. Zelfgemaakt naanbrood, Dhal, pompoen-pistachenotencurry, sag aloo (aardappel-spinazieschotel), raita, mangochutney en een komkommer-tomatensalade. Heerlijk. En zoveel dat we zondag nog een bordje in de magnetron konden schuiven. Nog lekkerder.

Kledingstuk
Aangezien ik ondanks het kutweer heel veel gefietst heb, is mijn favoriete kledingstuk mijn warme, waterdichte Diderikssons-jas. Heb ‘m al twee winters en hij blijft mooi en waterdicht. Ik ben gestopt met mooie jassen kopen, ik koop alleen nog maar praktische exemplaren en dat is een van de betere beslissingen uit mijn leven.

Serie
Grenseland! Een Noorse thriller over een politieman die met verlof wordt gestuurd en vervolgens verwikkeld raakt in een moordzaak waar zijn broer bij betrokken is. Superspannend.

Liedje
Memories van Maroon 5 heeft de hele maand op repeat gestaan.

Aankoop
Mijn mintgroene iPhone 11. Vooral vanwege de camera.

Podcast
Ik heb veel naar Daders geluisterd, maar uiteindelijk wint de podcastserie de Blankenberge Tapes het. Allebei luistertips.

Toen ik jong was, deed ik met mijn moeder op vrijdagmiddag altijd boodschappen bij Albert Heijn. Terwijl mijn moeder haar kar volgooide, kon je mij meestal terugvinden in het tijdschriftenpad. Daar bladerde ik door de Penny, de Tina en de Donald Duck en vergaapte me aan die magazines waarmee je een heel poppenhuis bij elkaar kon sparen, maar die mocht ik nooit. Ik mocht wel vaak een ander ‘boekje’ uitkiezen. Eenmaal thuis dook ik dolgelukkig in een hoekje van de bank, om er pas weer uit te komen als mijn tijdschrift uit was.

Iets later, vanaf mijn achtste ongeveer, ging ik vaak op vrijdagavond bij mijn oma logeren. We keken Lucky Letters, Baantjer en Medikopter 117, aten studentenhaver en worteltjes en ik dook altijd in de lectuurbak, op zoek naar de Libelle van deze week. Die las ik van voor tot achter, ook al waren de onderwerpen niet bedoeld voor nieuwsgierige meisjes van acht. Ik was wel uitstekend geïnformeerd over de overgang, de laatste dieettrends, wat te doen bij familieproblemen en het persoonlijke leven van Viola Holt.

Het gevoel van vers papier
Wat ik maar wil zeggen: een liefde voor magazines, print, zoals we in het reclamevak plegen te zeggen, heeft er altijd ingezeten. Na de Penny volgde de Tina, daarna kwam de Fancy en uiteindelijk de Yes. En ook nu vind ik nog steeds niets zo fijn als op de bank duiken met een kop thee en een vers tijdschrift. Hoewel ik in veel magazines weinig nieuwe informatie lees, zijn het de afwisseling in de artikelen, een mooie opmaak en de geur en het gevoel van vers papier waar ik zo gelukkig van word. Tijdschriften inspireren me, vooral als ze met zorg gemaakt zijn. Flow Magazine is daarom een favoriet, maar ook Linda., &C, Happinezz, Kiind Magazine en VT Wonen maken me blij.

Half uur vrije tijd
Dat verse papier is een belangrijke factor: ik wil iets vasthouden, bladzijden omslaan en inspirerende pagina’s uitscheuren om ze vervolgens in een map te doen waar ik nooit meer in kijk. Ooit heb ik eens geprobeerd om tijdschriften op de iPad te lezen, maar dat leest niet lekker, je kunt er niet in scheuren en omdat ik ongeveer acht uur per dag naar een scherm kijk, is het ook wel eens lekker om dat niet te doen. Zoals Bladendokter het ooit verwoordde: “Voor een paar euro koop je een half uur vrije tijd voor jezelf.”

Gedrukt is het leukst
Tijdens mijn opleiding journalistiek voelde het dan ook als logische keuze om het tijdschriftenvak te kiezen. En hoewel mijn vaste baan als redacteur na anderhalf jaar niet helemaal mijn ding bleek te zijn, freelance ik nog steeds met veel liefde voor Bruid & Bruidegom Magazine. Hoewel ik voor online grotere producties heb mogen maken, koester ik nog steeds de interviews en reportages die in tijdschriften staan. Je artikel gedrukt zien staan blijft toch het allerleukst.

Print is niet dood
In mijn dagelijks werk bij een contentmarketingbureau doe ik weinig met print. Simpelweg omdat je content online veel makkelijker bij de juiste persoon terecht krijgt en vervolgens ook nog eens kunt meten wat degene doet met jouw artikel. Bovendien heb je een veel kortere productietijd en is het vaak ook nog eens goedkoper. Het aspect papier moet echt iets toevoegen om nog effectief te zijn. Gelukkig denk ik dat we inmiddels heel veel voorbeelden hebben waaruit blijkt dat goedgemaakte tijdschriften nog steeds springlevend zijn. En daar ben ik heel blij mee.

En dan duik ik nu in de stapel Libelles, die mijn moeder hier tegenwoordig achterlaat. Vragen over de overgang, anyone?

Ik begon het jaar op een besneeuwde Zwitserse berg. Een gek begin van het jaar, want ik blijk nogal gehecht aan tradities en was een beetje van slag dat ik dit jaar niet mijn vertrouwde riedeltje kon afdraaien. Dat nieuwjaarsriedeltje bestaat al jaren uit het aftuigen van de kerstboom bij het nieuwjaarsconcert, een wandeling en onderuit op de bank naar het skischansspringen in Garmisch-Partenkirchen kijken. Maar dit was ook wel eens verfrissend.

En terwijl ik daar toch op die berg zat, heb ik vijf doelen gesteld voor het eerste kwartaal van dit kersverse 2020 gesteld.

1. Geen vlees eten
Tussen 2012 en 2015 at ik helemaal geen vlees. Dat ging me makkelijk af, tot er op een dag een bitterbal voorbijkwam en ik van vegetariër bitterballotariër en tot slot weer omnivoor werd. Best wel stom eigenlijk, want er zijn weinig dingen waar ik zo naar van word als de vleesindustrie en de impact van vlees op het milieu is inmiddels bij iedereen wel bekend. Dus de komende drie maanden eet ik in ieder geval geen vlees. En ik denk dat ik daar ook niet meer mee ga beginnen.

2. Structuur
Ik las laatst ergens dat niet alleen baby’s en kinderen gebaat zijn bij rust, reinheid en regelmaat, maar dat volwassenen daar ook het beste op functioneren. Dus ga ik proberen om de komende maanden met wat meer structuur te leven. Meer vaste momenten voor terugkerende klussen (weekboodschappen, bijvoorbeeld) en daardoor hopelijk minder hectiek en druk.

3. (Non-fictie) boeken lezen
Als ik een boek lees, duik ik het liefst in een chicklit of historische roman. Maar de komende drie maanden wil ik minimaal drie non-fictie boeken lezen over het ouderschap, focus en persoonlijke ontwikkeling. Ben benieuwd.

4. Genieten van ons drietjes
2019 heb ik afgesloten met een miskraam. Hoewel de wens er nog steeds heel erg is om een tweede kindje te krijgen, wil ik de komende maanden vooral focussen op wat er wel is: ons fijne gezin van drie. Leuke dingen doen, thuis rondlummelen en heel veel knuffelen.

5. Besparen op boodschappen
Wij gaven echt te veel geld uit aan boodschappen en gooiden tegelijkertijd ook best wel veel eten weg omdat het niet meer goed was. Het plan voor de komende maanden is dus om minder vaak boodschappen te doen en te werken met weekmenu’s, om zo meer grip te krijgen op de uitgaven in de supermarkt en minder weg te gooien. Ik ga nu eens per week naar de Lidl en de Jumbo en ben benieuwd hoeveel ik daarmee kan besparen.

Dat waren ze: vijf doelen voor Q1 2020. Aan het eind van het kwartaal kom ik erop terug. Heb jij goede voornemens of doelen voor dit jaar?

Sinds februari 2019 woon ik, met mijn man en kind, in een huis uit 1998. Een nieuwbouwwoning in een grote Vinexwijk waarvan er duizenden in Nederland staan. Maar omdat wij de stap van een knusse jaren-dertig-wijk naar nieuwbouw al best groot vonden, wilden we graag een huis met iets bijzonders. En zo kwamen we uit bij een splitlevelwoning: een huis met vijf trappen en zes verdiepingen.

Van blokkenthuis naar thuis
Er is best wat tijd in gaan zitten om deze blokkendoos aan te passen aan onze smaak. En nog is het nog niet helemaal míjn huis. Net zoals dat het nog niet helemaal míjn wijk is, die Vinex. En daarom kwam ik op het idee om weer te gaan bloggen: om die laatste loodjes vast te leggen, het inburgeringsproces een beetje te ondersteunen en het huis wat meer te gaan waarderen in haar vierkante niksigheid.

Wat vind je hier?
De hashtag #splitlevelleven gebruik ik sinds de sleuteloverdracht om ons leven in onze persoonlijke flat weer te geven. En eigenlijk vond ik het ook wel een toepasselijke titel voor deze blog, want hier vind je straks voornamelijk artikelen over dingen die binnen de muren en trappen van ons huis plaatsvinden. Interieur voert de boventoon, maar ook spelletjes, het moederschap, fotografie, duurzaamheid, besparen, lekker (vega(n)) eten en drinken en klussen komen aan bod.

Persoonlijk bloggen
Splitlevelleven voelt soms ook wel als de juiste term voor de fase waar ik nu inzit: aan de ene kant volop moeder, aan de andere kant ook druk met werk en een sociaal leven. De behoefte aan rust en de drang naar de drukte van de stad. En ook de zoektocht naar de balans tussen gemak en duurzaamheid. Bovenal wordt dit dus een persoonlijke blog. Want er zíjn al zoveel blogs over interieur, eten, momlife en hotspots. Het enige wat nog echt uniek is in blogland, ben ik zelf. En daarom kom je hier vooral veel van mijn leven tegen. Het wordt een puzzel, want zowel de dochter als de man komen daarbij niet herkenbaar in beeld, terwijl zij wel een groot deel van mijn leven zijn. Maar ter compensatie zijn er wel twee katten.

Hopelijk zie ik je nog eens terug!

Follow my blog with Bloglovin