Category

Persoonlijk

Category

1 juni werd ik 30. En hoewel ik de wijsheid vermoedelijk nooit in pacht ga hebben, vind ik dat toch een goede reden om 30 ongevraagde tips te delen. Dat heb ik trouwens niet zelf bedacht, ik las dit idee op de blog van Kelly Deriemaeker. Sowieso een aanrader.

Enfin, 30 ongevraagde tips en adviezen van iemand die net 30 geworden is:

1. Maak een eetplanning en doe daar wekelijks alle boodschappen voor. Klinkt burgerlijk, maar het leven wordt een stuk makkelijker en goedkoper als je niet om 17:45 nog naar de Jumbo moet.

2. Als je gaat trouwen, vergeet dan nooit dat het júllie feestje is en dat je dat dus ook mag vieren zoals jullie dat willen. Daardoor kijken wij terug op een heerlijk tweedaags trouwfeest.

3. Hou jaarboeken bij, waarin je wekelijks een paar foto’s en een stukje tekst plaatst en laat die aan het eind van het jaar afdrukken. Dan doe je iets met al die foto’s die je met je telefoon maakt en je hebt een mooi document van je dagelijks leven.

4. Maak altijd je gezicht schoon voor je gaat slapen. Ja echt, ook als je moe en/of dronken bent.

5. Zorg dat je nooit van huis gaat zonder iets te eten, te drinken, paracetamol en een pakje zakdoekjes. En als je een kind hebt: een luier en een pakje billendoekjes.

6. Haal je rijbewijs zodra dat kan. Het levert je zoveel vrijheid op.

7. Luister naar podcasts terwijl je onderweg bent of iets saais doet. Je steekt er altijd iets van op. Mijn favoriet is op dit moment Podnataal, maar dat ligt volledig aan mijn levensfase.

8. Loop nooit met lege handen.

9. Pistache-ijs met verkruimelde speculaasjes en pure chocolade.

10. Vecht niet tegen slapeloosheid, maar ga lekker liggen en zet een luisterboek of een podcast op. Als je dan nog niet in slaap valt, heb je er in ieder geval een goed verhaal bij.

11. Schaam je niet voor wat je ooit deed, dacht of schreef. Het is prima om van gedachten te veranderen. Wijsheid komt met de jaren.

12. De lekkerste pastasaus maak je met 750 gram cherrytomaten, 2 tenen knoflook, een beetje tijm en kappertjes, peper en zout. Even aanfruiten en dan minimaal 20 minuten laten sudderen.

13. Het leven is te kort om zelf je haar te blonderen. Ga voor alle kleuren die lichter zijn dan je eigen haarkleur naar de kapper. En overweeg om voor highlights te gaan, in plaats van alles in 1 kleur. Dan valt je uitgroei een stuk minder op.

14. Trap niet in je eigen goede voornemens, je houdt ze namelijk toch niet vol. In kleine stapjes investeren in structurele gedragsverandering heeft veel meer zin.

15. Een bibliotheekabonnement is het geld altijd waard. En als je kinderen hebt, geef die dan vooral ook een (gratis) abonnement.

16. Kies 1 of 2 social media-platforms in plaats van er 4 bij te houden. Ik hou van foto’s, dus ik zit op Instagram en Pinterest. Wat er op Facebook en Twitter gebeurd, weet ik niet, want ik heb mijn account weggegooid. Heerlijk rustig.

17. Vegetarische smeerpaté van de Vegetarische Slager.

18. Als je het financieel kunt missen, neem dan een schoonmaakster. Al is het eens in de twee weken voor de grote klussen. Mijn leven is een stuk leuker sinds ik niet meer op zaterdag de badkamer hoef te schrobben.

19. Een inzicht uit corona-tijd: ik ben het gelukkigst als ik ’s avonds niets meer hoef. Dus plan ik sinds een tijdje bijna nooit meer iets na het avondeten. Ik vind het heerlijk om de hele dag uit te kijken naar een avondje niks.

20. Stuur kaartjes. Ook zomaar, om iemand te laten weten dat je aan ze denkt. Gewoon via Greetz. Vooral oma’s houden van kaartjes met foto’s.

21. Probeer regelmatig iets nieuws, ook als je denkt dat je het niet kan. Juist als je denkt dat je het niet kan.

22. Je kunt in WhatsApp een groepsgesprek beginnen tussen jou en iemand anders, die ander er vervolgens uitgooien, de groep ‘notities’ noemen en deze vastzetten bovenaan je lijstje chats. Voor mij dé plek om notities, linkjes en foto’s naar mezelf te bewaren.

23. Ook als je kinderen hebt, is het belangrijk om af en toe iets met zijn tweeën te doen. Sterker nog: ik vind dat ieder stel minimaal eens per jaar een nachtje met zijn tweetjes weg moet om weer even herinnerd te worden aan wie ze ooit samen waren.

24. Pluktuinen zijn goedkoper en leuker dan BloomOn.

25. Als je iets lokaal of bij een kleine online ondernemer kunt kopen, is dat altijd de beste plek om het te kopen.

26. Zorg dat je altijd minimaal zes flessen water in huis hebt. Voor het geval dat je hoogzwanger bent, het 30 graden is buiten en de waterleiding ermee ophoudt, bijvoorbeeld. Of om er eentje in te vriezen en voor de ventilator te zetten als het snikheet is buiten.

27. Een praatje maken, een complimentje geven of iemand helpen is gratis en kan iemands dag een stuk leuker maken.

28. Alles lijkt ’s avonds altijd erger dan ’s ochtends. Met die gedachte is piekeren in bed een stuk minder interessant, vind ik.

29. Er is niets mis mee om elk najaar alle zeven Harry Potter-boeken opnieuw te lezen.

30. Een draagdoek of ergonomische draagdoek maak het leven van iedere jonge ouder 100 keer makkelijker. Koop zo’n ding en neem er dan ook meteen een draagconsulent bij, want dat werkt een stuk fijner dan via YouTube pielen. Het is die drie tientjes meer dan waard.

Na de verzengende hitte van de afgelopen twee weken, typ ik dit eindelijk weer met een lange broek aan. Niet dat het écht nodig is, maar het kan wel. En daar gaat het om. Week 34: het voelt alsof de zomer nu bijna voorbij is, al gaan er ongetwijfeld nog een paar warme weekenden komen. Misschien nog wel tot ver in oktober, wanneer niemand er meer zin in heeft. Deze week was het in ieder geval nog volop zomer. En dit was wat ik deed.

Maandag

De week begon met een duo-interview in Amsterdam voor het eigen magazine van mijn werk. Voor mij een nieuwe vorm van interviewen, waarbij ik als een gesprekleider (en okee, opschrijver) fungeerde, maar de twee geïnterviewden met elkaar in gesprek gingen over hun werk en ambities. Leuk om eens te doen! Dit was tijdens de bijbehorende fotoshoot onder lichte tijdsdruk, want achter mij doemde een enorme onweersbui op, dus we hadden precies 25 minuten.

Dinsdag

Op mijn mamadag deden we het rustig aan: opstarten met een tijdschrift voor mij en een filmpje voor la petite, een rondje kinderboerderij, lekker lunchen, een middagdut voor beiden en daarna nog even lekker naar buiten met de loopfiets.

Woensdag

Om kwart voor 8 stond ik al bij de stort om een enorme berg karton en andere zooi af te voeren. Mijn nesteldrang begint serieuze vormen aan te nemen en alles moet opgeruimd, af en klaar voor de baby. Dit zijn overigens wel acties waar ik later spijt van heb, want mijn bekken vind dit echt niet leuk meer.
De rest van de dag spendeerde ik hier; lekker thuis aan het werk.
Dit supersfeervolle kantoor annex washok moet de babykamer worden. De commode is er klaar voor, maar de rest van de kamer nog niet helemaal. Dat zijn dus dingen waar mijn nesteldrang helemaal van op hol slaat.

Donderdag

Dagje naar kantoor en externe afspraken: hoi 27-weken-buik!

Vrijdag

Vrijdag, bijtankdag. De smurf naar haar opa, ik nog een klein beetje werken met koffie en een chocolaatje. En daarna spullen inpakken, want…
… we gaan naar mijn ouders! En natuurlijk staat de brug bij Lelystad open, zoals altijd tussen april en oktober.
Heel klein rondje Hoorn. Sinds ik er niet meer woon en bijna nooit meer in de haven en het centrum kom, voel ik me met de keer meer toerist. Ineens valt me op hoe mooi het eigenlijk is.
En dat moet ik natuurlijk ook aan mijn eigen nageslacht meegeven. Bootjes kijken op het Houten Hoofd.
En we sluiten af met een ijsje.

Zaterdag

Na een rustige ochtend bij mijn ouders thuis, ga ik zaterdagmiddag met S. en zus naar Sprookjeswonderland. Ik geniet van het verwonderde koppie van mijn tweejarige in het Sprookjesbos, geniet van haar schaamteloze dansjes bij ieder muziekje dat ze hoort, verbaas me over haar dapperheid en ben blij dat mijn zusje mee is om mee te gaan in de attracties waar mijn zwangere lijf niet meer in wil. Een heerlijke middag.
En ‘s avonds verlies ik genadeloos een potje Monopoly van mijn moeder en zusje.

Zondag

Zondagmiddag wilden we eigenlijk even snel wat dingen halen bij IKEA, maar bij het zien van de rij voor de ingang zijn we maar doorgereden naar het park. Stukken leuker en veel minder druk.

En nu is het zondagmiddag 17:00, drink ik alcoholvrije gin-tonic, eten we Hamka’s, kijkt de peuter Nijntje, leest de man een boek en ga ik zo eens lekker bietjesrisotto maken. Het was een fijne week.

Als ik nadenk over wat ik het leukste vind aan mijn oude blogs teruglezen, zijn het de kleine dagelijkse dingen. De dagboekjes. Je doodnormale leven dat nu je op deze manier leeft, maar er over een paar jaar weer heel anders uitziet. Gewoontes veranderen, er komen mensen bij en er gaan mensen weg en huizen, spullen en banen wisselen. De dingen die je niet vastlegt voor je fotoboek, maar wel heel waardevol zijn. Daarom vind ik het leuk om weer eens een tijdje bij te houden hoe het dagelijks leven er nu uitziet. Om later eens op terug te kijken en te zeggen: ‘weet je nog, toen?’. Dus dit was week 33 van 2020. En jongens, wat was het warm he?

Maandag

Toen ik maandag thuiskwam van een dagje kantoor, was de schoonmaakster geweest. Dat vind ik echt de ultieme luxe: thuiskomen in een schoon huis waar je zelf niks aan gedaan hebt. En toen had ze ook nog eens mijn Mount Everwash opgevouwen. Zo fijn <3

Dinsdag

Mijn vrije dag! Om half negen zaten S. en ik al op de bakfiets naar de plas, op zoek naar verkoeling. Daar was het heerlijk, de enige anderen waren andere moeders met peuters. Da’s het leven tegenwoordig. Na een broodje en een dutje (van beide partijen), hebben we het waterballet voortgezet in de tuin. Ik een klein voetenbadje en zij de wasmand vol met water. Beetje zuinig zijn met water is wel verstandig met deze temperaturen.

Woensdag

Dagje aan het werk onder de airco op kantoor. Heerlijk.

Donderdag

Mijn zwangerevrouwenbijtankdagje, dus lekker home alone vandaag. S. naar de opvang, man aan het werk, ik doe een dagje rustig aan. We ontbijten sinds maart altijd met zijn drietjes aan tafel, maar na een uurtje yoga vind ik het wel weer tijd voor een tweede ontbijt. Daarna klap ik binnen de laptop nog even open voor wat werk.
Na een middagdutje (dat mag op bijtankdag) geef ik toe aan mijn nesteldrang en start met Project Commode: het opknappen van een oude ladekast die nog van mijn opa en oma is geweest. Eerst maar eens grondig poetsen, want zelfs met dit tweede sopje komt er nog een heleboel vuil af.
En eindelijk, eindelijk komt er dan een beetje verkoeling.

Vrijdag

Vrijdagochtend is de tuin heerlijk opgefrist. Lekker!
Opa bij S., ik ga weer een dagje naar kantoor. Vandaag is dit mijn werkplek, lekker rustig in een huisje. Als Head of Copy hou ik me de hele dag bezig met teksten en concepten. Op deze vrijdag werk ik een Prinsjesdag-concept uit voor een klant en schrijf een blog over Instagram Reels. Daarnaast een bergje mail weggewerkt, het voorbereiden van een interview voor maandag en een klein redigeerklusje. Om 17:00 klap ik de laptop dicht.
En ik beland midden in een onaangekondigde hoosbui. Lekker fris het weekend in, zullen we maar zeggen.

Zaterdag

Zaterdagochtend begin met een ritje naar de dierenarts. Ik vind Harry al sinds vrijdag een beetje sloom en niet zichzelf en wil hem voor de zekerheid even laten checken. Hij blijkt een beginnende longontsteking te hebben en na een kwart liter vocht en een injectie tegen de misselijkheid zodat hij weer wil eten, mag ik hem weer mee naar huis nemen met een flinke antibioticakuur. Arm jongetje. Gelukkig knapt hij aan het eind van de middag weer op.
Na de enerverende ochtend gaan we ‘s middags nog even een stukje fietsen. We belanden in Hattem, bij IJsboerderij IJscowd, Na het ijsje kijken we nog even in de stal.

Zondag

Taart, want mijn wederhelft is jarig!
En we sluiten het weekend af met een (alcoholvrij) biertje in de tuin. Op zondagmiddag kijken we meestal een filmpje en die hebben voor de gelegenheid ook maar naar de tuin verplaatst.

Dat was week 33: warm, sloom en toch nog best productief. Voor zover dat gaat met mijn bolle buik, het slaapgebrek en gammele bekken 🙂

Bijna 26 weken zwanger ben ik nu. Op 12 maart 2020, om half zeven ’s ochtends, verscheen de boodschap ‘zwanger 1-2 weken’ in het schermpje van de digitale Clearblue-test. Ik kan me mijn eerste reactie eigenlijk niet meer herinneren, maar in de weken daarna, waarin we met zijn drieën aan huis gekluisterd waren, overheerste de onzekerheid. De miskraam vlak voor Kerst had er behoorlijk ingehakt, merkte ik. Die Clearblue van 12 maart was dam ook niet de laatste test, minimaal eens per week wilde ik nog even checken of het nog goed zat, al stapte ik later wel over op het huismerk van Kruidvat, gezien de kosten. Ieder wc-papiertje werd uitgebreid gecheckt op de aanwezigheid van bloed en ik constateerde dat de bedenker van het wc-papier met roze bedrukking zelf nooit een miskraam heeft gehad.

Een paar dagen later kwam daar de misselijkheid bij. En hoewel ik groen van ellende over de bank gedrapeerd hing, genoot ik van de bevestiging. De misselijkheid bevestigde de aanwezigheid van hormonen, de groei van het klompje cellen in mijn buik. De talloze Zoom-meetings deed ik met een emmertje naast me en de zorg voor S. kwam voor een groot deel neer op mijn wederhelft, die ondertussen ook zíjn werk in goede banen probeerde te leiden. Het was een geluk bij een ongeluk, die rustige weken thuis. Ik heb me regelmatig afgevraagd hoe ik tijdens mijn eerste zwangerschap, toen ik ook behoorlijk misselijk was, gewoon gefunctioneerd heb.

Ik hoopte, tegen beter weten in, dat ik me rond twaalf weken beter ging voelen. Twaalf werd veertien, veertien werd zestien en pas rond de twintig weken ging het dagelijks kokhalzen en overgeven naar een incidenteel braakje. Al moet je me nog steeds geen vuilniszak laten vervangen. Maar daar heb ik sowieso een hekel aan.

Wat er wel rond twaalf weken veranderde, was de introductie van het Pijnlijke Bekken. Waar ik in mijn vorige zwangerschap fluitend rondwandelde tot het einde, waggelde ik nu na drie maanden al als een gans. Kalm aan doen, is het advies. En dat lijkt te helpen, ook tegen de altijd aanwezige vermoeidheid. Met een beetje pijn in mijn hart ben ik drie in plaats van vier dagen gaan werken en slaap ik overdag met de peuter mee. Ik volg een cursus yoga, lees, luister en kijk alles wat er te vinden is over mooie bevallingen en plan verder zo weinig mogelijk. Het doet me goed.

Meer dan ooit ben ik me bewust van het feit dat mijn lichaam een mensje aan het maken is. Een mensje dat nu al schopt, draait, stuitert, hikt en zich uitrekt in mijn buik. Dat nu zo groot is als een venkel (met of zonder die sprieten, Prenatal?) en mijn stem kan horen. Waar ik vroeger altijd team ‘zwangerschap is geen ziekte’ was, merk ik nu dat het geen schande is om het even rustiger aan te doen terwijl mijn lijf voor de tweede keer een topprestatie levert. Kijkend naar mijn bewegende buik weet ik dat wij nu even het allerbelangrijkste zijn. Ze fluit me terug en roept me tot orde, leert me dat het goed is om soms even voor jezelf te kiezen. Dat werk niet het belangrijkste is, maar dat mijn gezin het middelpunt van mijn universum is.

Het is een wijs kind, nu al.  

Toen de COVID-19-storm een beetje leek te gaan liggen, besloten we dat we er graag nog even tussenuit wilden deze zomer. Maar wel op een relatief veilige manier, dus niet in een drukke stad. Omdat alle huisjes op het platteland sneller uitverkocht waren dan het toiletpapier bij AH half maart, besloten we dit jaar weer eens te gaan kamperen.

Nu moet je weten dat mijn grote liefde in principe een hekel heeft aan kamperen, dat ik op het moment van plannen amper zonder hulp van de bank op kon staan wegens bekkenklachten door de zwangerschap én dat we geen tent hadden waar we met zijn drietjes inpasten. Kortom: er kon bijna niets misgaan.

Het laatste probleem was met dank aan Marktplaats snel opgelost. Voor 120 euro kochten we een amper gebruikte Ten Cate-tent, die mijn wederhelft op een regenachtige zaterdag opgehaald heeft in een dorp ergens waar Friesland naadloos overgaat in de Waddenzee. Een paar weken later hebben we hem eens opgezet in de tuin van mijn schoonvader en kwamen erachter dat we behalve de essentiële scheerlijnen niets misten.

De wederhelft kwam ondertussen tot het inzicht dat hij kamperen met temperaturen onder de 25 graden en zonder zon het allerergst vindt, dus besloten we voor een redelijk zonzekere bestemming te gaan. Zuid-Frankrijk, here we come. Kwamen we bij de grootste uitdaging: zwanger kamperen met bekkenklachten. Kan dat? Na enig googlen, overleg met de verloskundige en mijn bekkenfysio kwam ik tot de conclusie dat het best moest kunnen, al was het met wat aanpassingen.

Slapen
Een goed bed was mijn eerste prioriteit. Waar we voorheen altijd op dunne self-inflating matjes van Perry Sport sliepen, waarvan je nooit wist of ze nou lek waren of altijd al zo dun, hebben we nu besloten om niet te bezuinigen op slaapcomfort. We hebben twee Redwood Stretch Limousine 10-matten gekocht, slaapmatten van 10 centimeter dik, gevuld met schuim. Daardoor liggen ze serieus bijna net zo lekker als ons bed thuis. Best fijn, want die twee matten samen waren ook bijna net zo duur als ons matras 😉

Zitten
Een stoel op fatsoenlijke hoogte, met een goede rugleuning, leek me ook heel fijn. We kochten vrij simpele exemplaren van de Lidl en met een voetenbankje erbij zat ik als een koningin voor mijn tent.

Plassen
Zwangere vrouwen moeten ’s nachts vaak plassen. Ik zag mezelf echt niet midden in de nacht naar het toiletgebouw lopen, dus hebben we een plasemmer gekocht. Ideaal.

Opstaan en bukken
Op de camping bevind je je vaak laag bij de grond. Je bed is laag, je spullen liggen in tassen op de grond en, zeker met een peuter, zit je vaak op de grond te spelen of in een pierenbadje. Van de fysio en yogajuf heb ik wat goede tips gekregen om verantwoord op te staan vanuit zit- of lig houding op de grond en daar heb ik bewust op gelet. Duurt wat langer, maar je bekken is je dankbaar.

Maar hoe beviel het nou?
Goed! Eigenlijk had ik veel minder last van mijn bekken dan thuis, omdat ik amper trappen liep, het rustig aandeed en zitten, staan en lopen veel meer afwisselde dan tijdens een gewone kantoordag. Op reisdagen kwam ik soms wat stijfjes uit de auto, en na een gebroken nacht met de peuter op 1 mat was ik ook behoorlijk gebroken, maar het is me enorm meegevallen. Zwanger kamperen kan dus prima. Maar neem wel je plasemmer mee.

Een week geleden reden we onze eigen straat weer in, na een heerlijke kampeervakantie in Frankrijk. Thuiskomen is altijd fijn, maar 12 dagen met man en kind op stap was ook wel heel erg lekker. We sliepen op camping La Tuque, in het departement Lot. Een niet erg toeristische, rustige regio. Een bewuste keuze, want in deze coronatijd wilden we graag genoeg afstand kunnen houden tot anderen. Hieronder mijn ervaringen met kamperen in Frankrijk tijdens corona en een paar foto’s van onze heerlijk kneuterige vakantie.

Zaterdagochtend 11 juli ging de wekker midden in de nacht. Om 2:30. Dat is altijd het moment waarop ik denk: ‘laat die vakantie maar zitten, we rijden vanmiddag wel naar de Veluwe.’ Maar nadat we ons uit bed geschopt hadden, de koffie was gezet en de broodjes gesmeerd, hadden we er toch wel zin in. Na al die maanden waarin werk en privé in elkaar overgelopen waren, was twee weken tijd voor elkaar wel een heerlijk vooruitzicht.

Lekker slenteren door oude straatjes met het zonnetje op je hoofd: zo fijn na al die maanden thuiswerken en corona-gedoe.

Overnachten in Hotel Colbert (niet alleen vanwege de naam)
Als allerlaatste de peuter uit haar bed gehaald en in de auto gezet, met het idee dat ze dan vast vlug verder zou slapen. In de praktijk heeft ze tot voorbij Gorinchem zitten kletsen, viel toen even in slaap, maar nog voordat we de ring van Antwerpen opreden, hoorde ik achter me alweer: “Hee kijk mama, hijskranen!”. Gelukkig was ze wel heel gezellig en met een paar tussenstops bij tankstations (eigenlijk het enige moment waarop ik het corona-technisch ongemakkelijk vond worden, omdat het met name in de toiletten erg druk was) reden we aan het eind van de middag de parkeerplaats van ons hotel op. Hotel Colbert in Chateauroux. Onthoud die naam, want wij hadden voor nog geen 150 euro een enorme kamer met uitzicht op een mooie binnenplaats, een prima ontbijt en een afgesloten parkeerplaats. Toegegeven, de helft van dat geld zit je in een F1-hotel langs de snelweg, maar ik betaal, zeker nu we niet meer met zijn tweetjes zijn, liever iets meer voor een fijne overnachting.

Tent opzetten zonder handleiding
Na een nacht zonder slaap, omdat we het heerlijke queensize bed deelden met onze eigen queen die per se overdwars tussen ons in wilde liggen, reden we de volgende ochtend de laatste 4 uurtjes naar de camping. Daar moest een tent opgezet worden. Een tent die we pas 1 keer eerder (halfslachtig) opgezet hadden. Zonder handleiding, maar met een peuter die na twee dagen autorijden echt even wat energie kwijt moest. Wonder boven wonder ging het allemaal best gestroomlijnd, hebben we elkaar niet echt de hersens ingeslagen en zaten we om 17:30 aan een koud (alcoholvrij) biertje op het terras van de camping.

Puy l’Éveque, leuk stadje. Zie je alleen niks van hier 😉

Campinglife
De tien dagen die volgden bevonden we ons in die kabbelende kamperroes van rustig wakker worden, vers brood halen, ontbijten, stukje wandelen, rommelen op de camping, spelletjes doen, lezen, zwemmen, af en toe eens iets bekijken en op gezette tijden een bezoekje aan de supermarché. We hebben drie keer de auto gepakt naar een verderop gelegen uitstapje: een bezoekje aan provinciestad Cahors, een dierenparkje en een ochtendje naar het-tweede-bedevaartsoord-van-Frankrijk-na-Lourdes Saint-Cirq-Lapopie. En verder hebben we gewoon lekker rondgeslenterd door nabijgelegen plaatsjes als Prayssac en Puy l’Éveque, door de wijngaarden rondom de camping gewandeld en heel, heel veel mango-ijsjes gegeten. Heerlijk.

De omgeving van de camping: landelijk, uitgestorven en prachtig!

Terug in twee etappes
De terugweg startten we een dagje eerder dan gepland, omdat de peuter de laatste drie avonden niet meer zo makkelijk in slaap kon komen door de warmte en we zelf eigenlijk ook wel weer zin hadden in ons eigen bed. Het afbreken en inpakken was een race tegen de klok omdat er regen was voorspeld, maar precies op het moment dat wij de tent oprolden, begonnen er dikke druppels te vallen. Prima timing! We reden door tot aan Dourdon, net onder Parijs, en hadden daar wederom een hotel geboekt. Daar hadden ze de corona-maatregelen zo serieus genomen dat je zelfs de afstandsbediening zorgvuldig gedesinfecteerd en vacuümverpakt meekreeg bij de receptie. De volgende ochtend reden we weer vroeg weg om de spits bij Parijs, Brussel en Antwerpen te vermijden (wat wonder boven wonder alledrie lukte) en om 12:30 zaten we traditiegetrouw aan de after-vakantie-Mac in Zwolle-Noord.

Dé verrassing van de vakantie: in het verder slaperige Prayssac runden twee Britten een klein hamburgerzaakje (Le Pukeko) met de allerbeste vegan burger die ik ooit gegeten heb. En dat in het land van vlees, kaas en room.

Kamperen in coronatijd, doen of niet?
Wij kijken terug op een heerlijke kampeervakantie tijdens de coronatijd. Op de camping was afstand houden goed te doen (vooral in de eerste week, toen het nog heel erg rustig was) en we hebben geen lastige situaties meegemaakt of ons heel erg aan hoeven passen. Een mondkapje in openbare ruimtes was verplicht (al heb ik een aantal keer gezien dat locals die een bekende tegenkwamen, rustig het kapje afdeden om elkaar twee zoenen te geven. Zo werkt het dus niet) en zolang je verder zelf een beetje afstand houdt en je verstand gebruikt, was er weinig aan de hand.

Inmiddels is het bijna drie weken verder en worden er steeds meer reisadviezen aangepast omdat het aantal besmettingen weer stijgt. Als ik nu voor de keuze stond om op vakantie te gaan, weet ik eerlijk gezegd niet wat ik zou doen.

Februari is voorbij: 29 dagen met regen, storm en grijze luchten. Vanaf nu kan het alleen nog maar beter worden. Ik heb afgelopen weekend een potje vitamine D gekocht, want volgens mij is het gebrek aan zonlicht de bron van mijn gemopper en intense vermoeidheid. Al kan dat laatste ook wat te maken hebben met iets te weinig slaap en iets teveel werk.

Wat gebeurde er allemaal in februari? De man en ik wisselden een cadeaubon in voor een nachtje Harderwijk. Hotel Marktzicht was niet bepaald een aanrader, tenzij je dol bent op spartaans en ongezellig, maar restaurant Ratatouille kan ik aan iedereen aanraden. Vooral als je geen vlees eet, want hun groentemenu is echt fantastisch. 7 gangen groente uit het seizoen, gegrilld, gerookt, gestoofd, geschaafd: man, wat was dat lekker.

We vierden ons éénjarig jubileum in huize Splitlevelleven. Op 15 februari woonden we er precies een jaar. En een week later besloten we dat we dat we willen verhuizen. Stiekem zaten we er allebei al een tijd mee in ons hoofd, maar vorig weekend hebben we het uitgesproken: we zijn hier niet gelukkig. Het ligt niet aan het huis, want dat is heerlijk, maar we missen de reuring van de stad en de stationsbuurt. Stadshagen blijft voelen als een wijk waar anderen wonen. En wij niet horen. Dus hebben we, na overleg met de hypotheekadviseur, de knoop doorgehakt: we zetten hier de puntjes op de i om het verkoopklaar te maken en gaan rustig rondkijken voor iets anders. Iets waar we onszelf de komende twintig jaar zien wonen.

En verder werkte ik, vertaalde veel artikelen uit het Duits naar het Nederlands voor Sposa Facts en regende ontelbare keren nat. Ik vierde carnaval als aerobicsjuf, bouwde met mijn man aan een LEGO-ruimteschip en verwonderde me over de hoeveelheid narcissen en krokusjes langs de weg.

Favorieten
Boek
Montessori voor thuis! Ik schreef er een artikel over en pak het boek er nog regelmatig even bij.

Eten
Het vegetarische zesgangenmenu bij Ratatouille was echt onvergetelijk lekker.

Kledingstuk
Eigenlijk net als vorige maand mijn warme, waterdichte winterjas. Maar die heb ik al genoemd, dus deze maand ga ik voor mijn nieuwe flared jeans van Only Tall. Zit lekker, staat netjes en is superlang.

Hobby
Ik ben begonnen met kruissteekborduren en inmiddels verslaafd.

Aankoop
Mijn eerste borduurkit bij Iris Borduurt. Of misschien wel de twee flesjes desinfecterende handgel die ik bij de Etos scoorde #coronapreps

Dag
Zaterdag 8 februari, toen ik samen met mijn wederhelft over de Veluwe wandelde, lekker lunchte en daarna doorreed naar mijn ouders om de dochter op te halen.

Podcast
Berlijn – Het verhaal van de muur. Een Vlaamse podcast van Karen Billiet en Piet de Moor over het leven voor en na de Val van de Muur. Informatief én dat zachte Vlaams maakt het heerlijk om naar te luisteren.

Acda & de Munnik zongen het al: zaterdag is de mooiste dag van de week. Op zaterdag kan alles en moet niks. Zaterdag is voor koffie en krantjes, voor rondjes over de markt en voor rommelen in huis. Voor verse bloemen en borreltjes aan het eind van de middag. En voor alles wat er verder tussendoor komt. Dit was zaterdag 15 februari.

De dag begint met koffie en een spel met balletjes in onze badjassen. Heerlijk, kijken hoe ze speelt, kletst en door de kamer struint.
Meer koffie en een krantje. Voor 5 minuten, want er moest een auto opgehaald worden bij de garage, de boodschappen doen zichzelf niet en de dreumes moest nodig even luchten.
Op naar de supermarkt!
Wildlife in de vinex: een club chagrijnige ganzen met obesitas.
Er is weinig zo mindful als wandelen met een kind. We hebben een uur over de 500 meter van de supermarkt terug naar huis gedaan. Takken, vogels, bloemetjes, andere mensen: alles moet bekeken worden. En ik bewonder lekker mee.
Thuis! Met een struikje verse tulpen. Ik zet ook wekelijks een ander fotoboek op het dressoir. Dan blik je ook nog eens spontaan terug op vakanties die je al bijna vergeten was.
Nog meer wildlife: onze dodelijk vermoeide rode kater die een poging doet om zoveel mogelijk haar op de blauwe sprei achter te laten. Hard werken, zoals je ziet.
Anderhalf uur en 100 kilometer verder: een selfie voor de ArenA. Daar ging ik niet naarbinnen, ik moest aan de overkant zijn.
In AFAS Live, waar de eDivisie Finals waren. Ik was er vanwege mijn werk, want persoonlijk heb ik weinig met FIFA en zo mogelijk nog minder met kíjken naar FIFA. Maar ik vind dit soort dingen wel fantastisch omdat er uitstekend kunt observeren. Talloze ouders met dolenthousiaste kinderen, pubers die je spontaan de details van de eDivisie uitleggen en spelers die ware sterren blijken te zijn als ze een voet in de zaal zetten. Het was een interessante middag.
En eenmaal thuis kan ik meteen aanschuiven om een Duplo-toren te bouwen.
De man heeft met wat telefonische coaching vanuit de auto alvast een lekker soepje gemaakt, dus ik kan zo aanschuiven. Zaterdag is een echte soepdag. Mijn ouders doen dat al zolang ik me herinner en ik probeer de traditie voort te zetten.
Man op café, vrouw onder een kleedje Netflixen. Ik begon met een film, maar kijk inmiddels weer mijn favoriete programma Big dreams, small spaces met de Engelse tuinman Monty Don. Weinig zo fijn als kijken naar mensen die tuinieren en ondertussen een beetje mijmeren over het voorjaar en de plannen voor mijn eigen tuintje.

Het was een mooie zaterdag. Op naar de volgende.

Iedereen die in 1990 geboren is, wordt dit jaar 30. Het duurde tot 13 januari voordat dat gegeven tot me doordrong. In tegenstelling tot de meeste andere mensen uit 1990 die ik sprak, vind ik het niet echt een big deal. Ik heb het leven aardig op de rit en vind ouder worden eigenlijk helemaal niet erg. Maarrrr, zo’n zogenaamde mijlpaal is natuurlijk wel een mooi moment om eens wat dingen af te tikken. Dus maakte ik een lijst met 30 dingen die ik voor mijn 30e verjaardag op 1 juni nog wil doen:

  1. Alleen op reis
    Staat gepland voor begin maart, als ik in mijn eentje naar Berlijn ga.
  2. Cursus wandklimmen volgen
    Staat gepland voor april, samen met mijn wederhelft. Heel veel zin in!
  3. Cursus copywriting naar volle tevredenheid afronden
    Ik volg op maandagavond een post-hbo-cursus copywriting. Heel interessant, maar in de drukte van alledag moet ik mezelf er wel aan blijven herinneren dat ik er ook echt iets voor moet doen. Ouderwets huiswerk maken. Dus daarom wil ik mezelf er zo voor gaan inzetten, dat ik eind april echt het idee heb dat ik er alles uitgehaald heb wat erin zat.
  4. Overdag naar de bioscoop
    Ooit hadden we een Pathé-abonnement, maar sinds de lil’ lady er is, zijn we precies 1 keer naar de bios geweest. Dus daarom wil ik een keer overdag naar de bioscoop, om mezelf even helemaal te verliezen in een film.
  5. Pensioenadvies vragen
    Ik moet zelf mijn pensioenpot vullen. Niet gek in mijn sector, maar wel iets wat je even moet doen. Ik heb altijd gezegd dat ik pas op mijn dertigste na ging denken over mijn pensioen. Maar nu die datum rap dichterbij komt, is het niet verkeerd om eens wat advies in te winnen.
  6. Naar de tandarts
    Eh ja. Daar ben ik al twee jaar niet geweest.
  7. Een filmklassieker kijken
    The Godfather, Pulp Fiction, Back to the future: noem me een cultuurbarbaar, maar ik heb ze nog nooit gezien. Laat ik er in ieder geval eens eentje kijken.
  8. Een dagje naar de sauna
    #zinnin
  9. Minimaal 30 kledingstukken wegdoen
    Veel te veel kleding in de kast die ik toch nooit draag, dus daar kan wel het een en ander van weg.
  10. En nog 30 andere dingen die ik niet meer nodig heb
    Lekker opgeruimd het nieuwe jaar in.
  11. 3 (online) masterclasses, lezingen of workshops volgen
    Op het gebied van creativiteit, opvoeden of schrijven.
  12. Ik ben Pelgrim lezen
    Ik heb al van zoveel mensen gehoord dat het hun lievelingsboek is, dat ik het toch maar eens moet lezen.
  13. Naar een vlooienmarkt
    Omdat dat al eeuwen geleden is.
  14. Een fotochallenge van een maand doen
    #Fotofebruari
  15. Een tripje met mijn moeder en mijn zusje
    Lekker met de meiden.
  16. Een hele dag in pyjama niksen
    Ik neem me dit vaker voor, maar dan wint halverwege de zondag het gevoel dat ik iets nuttigs moet doen. Dus deze winter wil ik nog eens een hele dag pyjamahangen.
  17. 2 minuten planken
    En dat wellicht voorzichtig opbouwen.
  18. Mijn mailbox onder controle hebben
    Maar wellicht is dat een kansloze missie.
  19. Een dagje naar een nieuwe stad met man en kind
    Mijn voorkeur gaat nu uit naar een Friese stad en dan niet Leeuwarden.
  20. De hal een make-over geven
    Bij binnenkomst in ons huis is het alsof je 1998 instapt, dus dat moet anders.
  21. 5 nieuwe recepten uitproberen
    Vega, uiteraard.
  22. Iets vrijwilligs doen
    Ga ik uitzoeken.
  23. Leren mediteren
    En het dan ook langer de kans geven dan 2 dagen.
  24. De tuin groener inrichten
    Want al dat steen kan natuurlijk niet, in het kader van vergroening.
  25. Het plafond in de keuken afmaken
    Dat ligt al een jaar deels open, nadat we een muurtje eruit gesloopt hebben.
  26. Minimaal 100 Instagram-volgers erbij
    Organisch, als het even kan. Ik deel later nog een plan van aanpak.
  27. Een weekend offline gaan
    Misschien is dit nog wel de lastigste challenge van allemaal.
  28. De garage opruimen en efficiënt inrichten
    + het ook netjes houden
  29. Uitgebreid uit eten met zijn tweeën
    Voor, tussen, hoofd, na, kaas, koffie, alles. Waar weet ik nog niet, maar ik heb er nu al zin in.
  30. Naar een pannenkoekenrestaurant met zijn drietjes
    Het tegenovergestelde van nummer 29: om half zes een pannenkoek eten in een etablissement met geruite kleedjes. Fijn.

Als ik het zo zie, worden het nog 5 drukke maanden. Ik ga mijn vorderingen bijhouden op Instagram met de hashtag #30dingenvoormijn30e. Ben benieuwd hoe ver ik kom.

Eindelijk. Januari is bijna voorbij. Ik was vastbesloten om me dit jaar niks aan te trekken van het feit dat het januari was, maar halverwege de maand heb ik het opgegeven. Het duurde zó lang. Maar, inmiddels is het 78 januari en kunnen we morgen eindelijk door naar februari. Maar niet voordat ik de maand even samengevat heb.

Het lijkt alweer een eeuwigheid geleden, maar de maand begon in de Zwitserse sneeuw. Op 2 januari maakten we met zijn tweeën een wandeling op sneeuwschoenen en dronken daarna een biertje in een dorpskroegje. Op de terugweg pakten we nog een nachtje en ochtendje Karlsruhe mee. Lekker met zijn drietjes na een gezellige, drukke week vol familie.

Na twee weken vakantie mocht ik 6 januari weer werken. Door een veranderende fuctie, een verbouwd kantoor en een heleboel nieuwe collega’s voelde het alsof ik een nieuwe baan had. En eigenlijk heeft werk de hele maand januari veel energie gekost. Veel overleggen, weinig schrijven. Niet erg, dat heb je soms, maar ik hoop dat de balans de komende maand weer de andere kant opgaat.

Verder ben ik gestart met een post-bachelorcursus Copywriting op maandagavond. Heel interessant, maar de schoolbanken zijn wel weer wennen na er acht jaar uit te zijn geweest. Ik ben nog op zoek naar de aanknop van mijn hersenen. Bijzonder om te merken hoe je studeren kunt ontwennen. En wat vermoeidheid met je hersenen doet, dat ook.

Ik sluit de maand af met een energielevel dat rond het nulpunt schommelt. Gebrek aan daglicht, lange dagen, veel onderbroken nachten en een vol hoofd zorgen voor permanente blauwe kringen. Ik leg me er maar bij neer, vanaf eind februari zie het ik het leven meestal weer wat zonniger in.

Favorieten
Boek
Ik las er deze maand 1. En dat was er ook meteen eentje die me enorm inspireerde. Grip van Rick Pastoor. Hij geeft superpraktische tips om meer grip (jawel) te krijgen op je agenda en daarmee je leven. Zo praktisch dat je er meteen mee aan de slag kan. Heel fijn.

Eten
Afgelopen zaterdag kwamen er vrienden eten en pakte ik uit met een Indiaas menu. Zelfgemaakt naanbrood, Dhal, pompoen-pistachenotencurry, sag aloo (aardappel-spinazieschotel), raita, mangochutney en een komkommer-tomatensalade. Heerlijk. En zoveel dat we zondag nog een bordje in de magnetron konden schuiven. Nog lekkerder.

Kledingstuk
Aangezien ik ondanks het kutweer heel veel gefietst heb, is mijn favoriete kledingstuk mijn warme, waterdichte Diderikssons-jas. Heb ‘m al twee winters en hij blijft mooi en waterdicht. Ik ben gestopt met mooie jassen kopen, ik koop alleen nog maar praktische exemplaren en dat is een van de betere beslissingen uit mijn leven.

Serie
Grenseland! Een Noorse thriller over een politieman die met verlof wordt gestuurd en vervolgens verwikkeld raakt in een moordzaak waar zijn broer bij betrokken is. Superspannend.

Liedje
Memories van Maroon 5 heeft de hele maand op repeat gestaan.

Aankoop
Mijn mintgroene iPhone 11. Vooral vanwege de camera.

Podcast
Ik heb veel naar Daders geluisterd, maar uiteindelijk wint de podcastserie de Blankenberge Tapes het. Allebei luistertips.