Category

Persoonlijk

Category

Hallo! Ik vind het altijd heerlijk om de maandagochtend te beginnen met een weekoverzicht, maar vandaag lukte dat even niet, want we kregen hier allemaal tegelijk buikgriep. Heer-lijk. Maar inmiddels durf ik weer voorzichtig over eten na te denken, zijn alle wassen weer een soort van bijgewerkt en hoop ik vooral heel erg dat het nu klaar is. Maar voordat het grote buikgriepspook hier toesloeg, had ik een behoorlijk fijne week!

Maandag

Maandagochtend begon met poezenknuffels!
Oscar had ook een drukke dag.

Dinsdag

Heerlijk, de hele dag buiten spelen!
En een rondje langs de schaapjes, want er waren lammetjes geboren! Z贸 klein en lieffff.

Woensdag

Klein mevrouwtje naar de gastouder brengen. Pippi het paard moest ook mee.
En na een rondje park was het tijd om eens aan het werk te gaan. Veel losse klusjes voor veel verschillende opdrachtgevers vorige week, maar dat is soms ook wel even lekker.

Donderdag

Zonder jas op de fiets! Jee. Ik werkte tot een uur of 12, deed daarna even een bakkie met de buurvrouw en haalde daarna de meisjes op, want…
… we gingen een nachtje weg! Naar dit superleuke appartementje in een oude brandweerkazerne in Kaatsheuvel.
Echt heel leuk gedaan. We waren in Kaatsheuvel omdat we -duh- naar de Efteling gingen. En da’s 2 uur enkele reis voor ons, dus plakten we een nachtje aan de voorkant.
Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar hier is de eerste nacht ergens anders slapen altijd een beetje spannend voor de meisjes. Veel geruststellen, laten weten dat we echt niet weggaan en het gewoon even de tijd geven. Om 20:30 sliepen ze en konden wij bij de naastgelegen Domino’s ons romantische diner voor twee oppikken 馃槈

Vrijdag

Eindelijk! Onze gastouder komt uit Brabant en is dol op de Efteling, dus ze had onze peuter flink ge茂nfluenced. Dat bekkie toen ze vrijdag Langnek voor het eerst in het echt zag was echt onbetaalbaar.
En eerlijk is eerlijk: ik was er ook al een jaar of 15 niet geweest en was opnieuw heel erg onder de indruk van hoe m贸贸i de Efteling is. Echt een wereldje op zich.
En terwijl Sam en ik de slakkenmonorail bedwongen, wandelde Jona de dreumes in slaap. Wonder boven wonder deed onze prikkelgevoelige coronababy twee dutjes in een druk pretpark en sliep daarna een nacht door. Ze blijven je verbazen.
Het Sprookjesbos mochten we natuurlijk niet overslaan. Langnek en de Sprookjesboom, here we come.
En aan het einde van de dag is even bij mama op de rug nog wel heel erg fijn, ook als je bijna 4 bent. Om 16 uur vonden we het allemaal wel mooi geweest en gingen we weer naar huis, moe maar voldaan. Wat een feestje om dit te doen met zijn viertjes!

Zaterdag

Ik moest naar Utrecht, dus dat wilde ik even helemaal CO2-neutraal met de deelscooter en de trein doen, maar toen ik eindelijk 4 blokken verderop zo’n scooter gevonden had, bleek dat kreng het niet te doen. Met de fiets zou ik de trein niet meer halen, dus dan maar met de auto naar Uutje. Sorry milieu. Sorry portemonnee.
Ik was op Creative Life. Een hobbybeurs ja. Maar dan in een Instagramwaardig jasje.
En omdat de hobbybeursexperience niet compleet is zonder workshops, volgde ik een workshop Vogeltjes schilderen in aquarel door Lotte Drouen. Leuk om te doen! En stiekem ben ik best trots op het resultaat.
N贸g een workshop: koekjes decoreren door Jillbeesz. Dit zie ik heel vaak voorbij komen op Instagram en dan ziet het er zeer satisfying uit. In de praktijk is het 茅cht best lastig om het een beetje strak te krijgen, maar voor een eerste poging ben ik niet ontevreden. Denk niet dat het iets is wat ik snel thuis zou doen. Aquarellen wel, daar heb ik meteen een starterssetje voor gekocht, want ik vond het echt heel rustgevend.

Zondag

En dit was de zondag: met m’n kop in een emmer. Super. Ik hoopte nog even dat ik iets verkeerds gegeten had, maar toen man en kind ook begonnen, was die hoop ook gauw vervlogen. Buikgriep! Die hadden we nog niet gehad dit jaar.

Gelukkig ben ik inmiddels weer aardig opgekalefaterd en kan de week, met een dagje vertraging, dan toch beginnen. Morgen nog een dagje moederen en dan woensdag hopelijk weer aan de slag. Fijne week!

Goedemorgen op de EERSTE DAG VAN DE LENTE! Hoewel het voor mijn gevoel al drie weken lente is, is het nu echt officieel. Heerlijk. Afgelopen week namen we alvast een voorschotje, met kroketten in de zon, paastakken en kluskriebels.

Maandag

Maandag werkte ik de hele dag op kantoor bij een opdrachtgever in Amersfoort. En daar ging ik eens ouderwets met de trein naartoe. Kopje koffie, beetje typen onderweg: heerlijk.

Dinsdag

De peuter is dol op dingen versieren, dus dinsdag haalden we alvast paastakken. Een beetje vroeg misschien, maar het staat wel heel gezellig. En omdat het volgens haar ‘zielig is dat de kerstboom wel lichtjes en slingers mag en de paastak niet’, hingen we er ook gewoon lichtjes en een slinger in. Ze maakte er een heel lentetafereel omheen met de poppetjes van oma. Heerlijk.
Paastak by night! Het lentetafereeltje staat veilig in de vitrinekast, want de dreumes bleek erbij te kunnen.

Woensdag

Dagje op kantoor om dingen weg te werken. Tussen de middag wandelde ik een rondje door de stad. Even een frisse neus en een broodje halen.
Een ouderwets broodje Subway! Ik kwam er in Zwolle eigenlijk nooit omdat de oude vestiging altijd een beetje smoezelig was, maar er is nu een nieuwe en die is wel prima. En zo af en toe is zo’n veggie patty wel heel lekker.
Werk af, nog 茅茅n ding op de to-do-lijst voor vandaag: stemmen!
Done!
Gezellig thuiskomen. Het welkomstcomit茅 zat al te wachten!

Donderdag

Gezelligste start van de dag. Ik denk dat ik haar gewoon nog vijf jaar flesjes ga geven, zo knus. Ter relativering van zoveel knusheid: de nachten met deze meid waren afgelopen week weer redelijk rampzalig. In totaal hebben we afgelopen 16 maanden denk ik 3 weken doorgeslapen. Het begint een beetje op te breken moet ik zeggen.
Last minute ingevlogen voor een leuke klus bij mijn oude werk. Heerlijk om weer even te brainstormen en bij te kletsen met een paar oud-collega’s.
Thuis nog even doorwerken en daarna lekker een stuk wandelen met de man voordat we de kinderen op gingen halen.
We zijn de laatste tijd behoorlijk into Qwirkle en bij de Kruidvat lag het kaartspel. Dus dat moesten we proberen. Conclusie: leuk, maar een beetje onoverzichtelijk. Gewone Qwirkle is leuker.

Vrijdag

Vrijdagochtend was ik heel vroeg op kantoor, lekker knallen met het zonnetje op de ramen.
Mijn schoonmoeder paste op en Jona en ik werkten samen op kantoor. En omdat het zonnetje zo lekker scheen, konden we niet anders dan even de stad in lopen voor een lunch op het terras. Wat een feest!
En daarna terug op de leenscooter. Doodeng vind ik dat, achterop de scooter zitten.

Zaterdag

Na een zeer gezellige vrijdagavond met Goede Vriend Onno en twee flessen wijn was ik zaterdagochtend niet helemaal fris en fruitig. Maar vorige week waren eindelijk de nieuwe ventilatieroosters binnengekomen, dus er moest geklust worden. Deze lelijke, tochtige zwarte dingen hebben we vervangen door…
…deze jongens! Goed afsluitbaar en een stuk platter. Belangrijk, want die oude konden niet open met de pliss茅gordijnen ervoor, dus konden we ook niet ventileren. Nu wel!
Nieuwe pliss茅’s ervoor en klaar! Heel blij mee.
’s Middags nog even naar de stad voor een ijsje en een kijkje in de Grote Kerk. Na deze foto begon de organist te spelen en deed de dreumes spontaan een dansje. Zo lief.
Okee, onsmakelijke foto, maar zaterdagavond aten we dit recept en die halloumi met za’atar is echt GEWELDIG. Hierna stortten we om 21 uur in slaap op de bank #dertigersleven.

Zondag

Mooi moment altijd, als je als eerste beneden bent en het huis is nog netjes. Daarom ruim ik elke avond alles op, gewoon voor dit moment van genot.
Brunchen met vriendinnen. Ik was trouwens 31 jaar en 9 maanden oud (lees: gister) toen ik erachter kwam dat ‘brunch’ een samentrekking is van breakfast en lunch. Zeg me dat ik niet de enige ben.
Kleine koekie heeft ontdekt dat ze het yogakussen onder de vensterbank kan slepen en dan zelf auto’s en honden kan spotten. Zo schattig hoe ze daar dan staat te wijzen en te roepen: “AUTOH! WOEF!”
En met dit kiekje van Harry sluiten we de week af. Hij wordt echt een beetje oud en mottig, als ik hem zo op de foto zie. Niet zo gek ook, hij wordt 12 en heeft al een stuk of 3 van zijn 9 levens verspeeld met pogingen om te vliegen van tweehoog, een vermissing van een paar dagen en een auto-ongelukje. Arme vent.

En nu door met de dag! Fijne maandag 馃檪

Goedemorgen vanuit de stoptrein van Zwolle naar Amersfoort. Ik werk vandaag een dagje op kantoor bij een opdrachtgever en omdat de brandstofkosten inmiddels wel heel hard stijgen, ben ik met de trein gegaan. Bijkomend voordeel: ik heb onderweg tijd om mijn dagboekje van vorige week te schrijven. Dat lukt in de file op de A28 niet. Ik had een heel fijne week, met diverse leuke werkdingen, maar vooral een heerlijk weekendje weg voor twee. Daar waren we behoorlijk aan toe, kan ik je vertellen. Maar eerst: de week door!

Maandag

Maandag werkte ik op kantoor aan webteksten voor een vaste opdrachtgever en fietste tussendoor even naar huis om te lunchen. Ik heb nog geen magnetron op kantoor en aangezien ik het liefst met een soepie lunch, ging ik die thuis maar even opwarmen. Toen ik uitgewerkt was ging ik nog even sporten en maandagavond deed ik helemaal niks.

Dinsdag

Bij een van mijn favoriete Zwolse plekkies: Jantjes lief! Ik was even de stad in met de meisjes voor nieuwe schoenen en besloot om daar even koffie en een taartje te halen. De peuter voelde zich heel stoer, want ze mocht ‘helpen’ in de bediening. Zo schattig.
Baby’s allereerste echte schoenen! Ze gaat als de brandweer op haar nieuwe stappers.
En omdat het zulk prachtig weer was, gingen we ’s middags nog even lekker spelen bij de Vreugdehoeve. Wat een topdag!

Woensdag

Het jongste dametje wegbrengen in de nieuwe draagzak. Heel gezellig, zo samen, al is zo’n staartje niet de beste coupe in het kader van neuskriebels.
Eerst sporten, daarna werken en vervolgens al het gesport weer teniet doen met deze lunch. Mijn wederhelft kwam lunchen op kantoor en bracht flammkuchen mee! Nom.

Donderdag

Goedemorgen Rotterdam!
Een dagje werken op het prachtige kantoor van Raakvlak aan de website voor onze gezamenlijke opdrachtgever.

Vrijdag

Vrijdagochtend had ik het een beetje zwaar, want ik had tot maar liefst 23:00 uur zitten borrelen met een vriendin. Maar ik was wel met iets heel leuks bezig: het hertalen van de handleiding van een spel! Volgens mij moet dat allemaal nog geheim blijven, dus ik heb de doos even weggepoetst, maar het was een heel leuk kinderspel.
En daarna half met de deelscooter/half lopend de auto ophalen bij de garage. Ik wandelde langs mijn oude studentenhuis. In mijn eerste twee studiejaren woonde ik met tien anderen in deze oude boerderij. Mooie herinneringen! Het is inmiddels verkocht. Ik zou best eens binnen willen kijken om te zien wat de nieuwe eigenaren ervan gemaakt hebben, het was z贸 uitgewoond.
Grote sprong in tijd en plaats: vrijdagavond in Alkmaar! De kinderen afgegeven bij mijn ouders en wij ouderwets op pad. Eerst lekker borrelen…
… en daarna uit eten. Om 21:30 ging het licht uit en lagen we in ons hotelbed. Zalig.

Zaterdag

Rustig uit mezelf wakker worden na een ononderbroken nacht slaap. Na 15 maanden gebroken nachten en vroege vogels was ik daar heel erg aan toe.
Dag fijn hotelbed, tot vanavond!
Wij gingen lekker shoppen. Winkels met hondjes zijn de beste winkels.
Lunchen!
De buit van een dagje winkelen: een digitale weegschaal, sokken, nieuwe Qwixx-scoreblokken, paashangers en cadeautjes voor de meisjes.
Borreltijd!
En na een heerlijk etentje ploften we op ons hotelbed en deden de aangename ontdekking dat Heel Holland Bakt weer begonnen was. De perfecte zaterdagavond bestaat!

Zondag

Zondagochtend checkten we uit en reden door naar Schoorl voor een wandeling door het bos, de duinen en het strand. Prachtig weer en een prachtige omgeving: heerlijk.
Hoi! Die jas ging niet lang hierna uit, het was gewoon warm!

En na een lekkere lunch haalden we de meisjes weer op, die het zo leuk hadden bij opa, oma en hun tante dat ze nog niet mee naar huis wilden. Uiteindelijk hebben we de peuter met de belofte van een filmpje toch in de auto gekregen en hebben we thuis lekker helemaal niks meer gedaan. Pizzaatje in de oven, nog even chillen en vroeg naar bed. Wat een heerlijk weekend!

Sinds begin dit jaar volg ik de online cursus Tijdsbaas XL van Werk en Leven. Dat zou je kunnen omschrijven als een cursus timemanagement, maar daarmee doe je het eigenlijk tekort. Het is meer een feministisch ingestoken cursus over hoe je werk en de rest van je leven met elkaar combineert zonder daarbij vast te lopen in oude patronen, dingen die van je verwacht worden en de bullshit die je jezelf opgelegd hebt. Klinkt wellicht wat vaag, maar eenmaal in de cursus is het eigenlijk glashelder. Heel leerzaam, ook wel. En confronterend. Noteer bijvoorbeeld maar eens een week lang ieder half uur wat je aan het doen bent. Na de 30e keer 鈥榙oor Instagram scrollen鈥 opschrijven, durf je van schrik je telefoon niet meer aan te raken.

Ik dwaal af. In een van de audiolessen ging het over de not-to-do-lijst: dingen waarvan je met jezelf afspreekt dat je ze sowieso niet doet. Bijvoorbeeld omdat je ze stom vindt, het je niets oplevert of omdat anderen het beter, sneller en makkelijker kunnen dan jijzelf. De not-to-do-lijst is ooit bedacht door Tim Ferriss, de auteur van het boek The 4 hour workweek. Hij maakte een lijst met 9 dingen om mee te stoppen, zodat je productiever kunt zijn. Door die dingen onder elkaar te zetten, bespaar je jezelf een hoop tijd en mentale ruimte, omdat je er niet over na hoeft te denken of je ze zal doen. Je doet ze gewoon niet. Terwijl ik in de zon in de trein zat te luisteren, kwam ik tot de conclusie dat ik ook een not-to-do-lijst nodig had.

Nikki鈥檚 not-to-do-lijst

  1. Ik lees en beantwoord geen mail tussen 20:00 uur 鈥榮 avonds en 9:00 鈥榮 ochtends. Na achten gaat de mail uit (op mijn telefoon en laptop).
  2. Ik werk niet in het weekend (tenzij ik mezelf een doordeweekse middag vrij gegeven heb en daardoor niet uitkom met een deadline, maar dat is bijna nooit zo).
  3. Ik plan geen werk op mamadag, beantwoord dan geen mail en neem als het even kan ook de telefoon niet op. Mamadag = mamadag.
  4. Ik neem geen social media marketing-klussen aan, want ik krijg echt nergens zo weinig energie van als LinkedIn-posts schrijven.
  5. Ik kom zo min mogelijk in supermarkten en laat de weekboodschappen bij voorkeur doen door mijn wederhelft of brengen door Picnic. 
  6. Ik strijk niet.
  7. Ik spreek niet meer dan 1 keer per week 鈥榮 avonds af met vrienden, want dat is heel gezellig, maar vreet ook energie.
  8. Ik drink doordeweeks geen alcohol tenzij daar een heel goede reden voor is. Een glas wijn op het terras op de eerste zonnige donderdagmiddag van het jaar: prima! Een glas wijn omdat het dinsdagavond is en ik ook gewoon thee kan drinken: nee. 
  9. Deze heb ik gejat, maar ik vind hem briljant: als ik een boek niet meer leuk vind, hoef ik het niet uit te lezen. Ik vond altijd dat ik niet in een nieuw boek mocht beginnen voordat ik het boek daarvoor uit had, maar liep dan vaak vast in wekenlange leespauzes omdat ik geen zin meer had in het eerste boek, maar van mezelf ook geen nieuwe mocht pakken. Slaat nergens op. Dus als het me sowieso niet pakt of na een tijdje niet meer boeit: doei boek.
  10. Ik ga me niet schuldig voelen als ik in het weekend een ochtend uitslaap (tot, hou je vast, 8:15 ofzo) terwijl de man alvast naar beneden gaat met de kinderen. Het is echt onzin om elke ochtend met zijn vieren om half 7 beneden te koekeloeren. 
  11. Ik lees geen samenzweringstheorie毛n, onbevestigde nieuwsberichten en Meningen op Fora over beangstigende onderwerpen.
  12. Ik koop geen nieuwe kleding als er een goed tweedehands alternatief voor is. Dat betekent in de praktijk dat ik dus wel nieuwe broeken koop, want met die lange stelten van mij zijn tweedehands broeken lastig te vinden, maar dat is prima, als ik de rest maar zoveel mogelijk tweedehands koop.
  13. Sinds kort: ik besteed zo min mogelijk tijd aan mijn boekhouding, want behalve facturen maken vind ik alles moeilijk en ingewikkeld en vooral geestdodend. Dus heb ik een boekhouder en dat maakt het leven een stuk makkelijker.
  14. Ik werk niet onder mijn tarief tenzij 铆k daar een heel goede reden voor heb. 
  15. Dit vind ik heeeeel moeilijk, maar ik vind het ook stom dat ik het zo moeilijk vind, dus ik zet hem er toch op: IK VERSPIL GEEN UREN AAN HET SCROLLEN DOOR ANDERMANS LEVENS OP INSTAGRAM. 

Maar oh god, die smartphoneverslaving is voer voor een andere blogpost hoor, want ik vind het z贸 lastig. 

Wat staat er op jouw not-to-do-lijst? Ik ben heel benieuwd!

Goedemorgen vanuit mijn kantoor waar de verwarming het hele weekend uitgestaan heeft! Het is hier lekker fris, maar de lucht is blauw en de zon schijnt, dus je hoort mij niet klagen. Het is alweer maart en dat lijken we te vieren met al een hele week het mooiste weer van de wereld. Wat een genot!

Maandag

Ik heb heel slecht geslapen na een hele zondag nieuws bingen uit Oekra茂ne en neem maandag een rigoureus besluit: ik ga op een streng nieuwsdieet. Nieuwsapps van mijn telefoon en 1 keer per dag checken hoe het ervoor staat. Dat gaat volledig tegen mijn natuur in, want ik vind dat het mijn plicht is om op de hoogte te zijn van wat er in de wereld gebeurt, maar in dit geval vind ik dat ik mezelf een vrijstelling mag geven. Ik wil mijn energie graag bewaren om goed te zijn voor de wereld en de mensen om me heen en dat lukt me niet als ik de hele dag bovenop het nieuws blijf zitten. Dus: geen nieuws meer, wel helpen waar ik kan. Ik doneer mijn oude draagzak, ben een flinke tas aan het klaarmaken om mee te geven aan een hulptransport en doneer op Giro555. Dat is het meest concrete wat ik op dit moment kan doen.

Heeft allemaal niks met deze ganzen te maken, behalve dat ik maandag thuiswerkte omdat ik een groot pakket verwachtte en een rondje ging wandelen langs de buurtganzen.
Mijn schoonmoeder kwam eten en toen de kinderen in bed lagen, deden we een potje Qwirkle. Ik verloor echt genadeloos. Qua werk zat ik ook in spelletjessferen: een van mijn kantoorburen is een spelletjesbedrijf en ze hadden me ingeschakeld om de handleiding van een Engels spel te hertalen. S煤perleuk om te doen: ik wil nu fulltime spelletjeshandleidingschrijver worden.

Dinsdag

De dag begon zo mooi!
Alleen was ik de enige die het zag, want de wederhelft was al heel vroeg de deur uit en de kinderen sliepen uit (???), dus ik zat alleen aan het ontbijt. Natuurlijk werden ze wakker toen ik deze foto naar een vriendin stuurde, maar het waren toch tien rustige minuten.
Dinsdag stond in het teken van het STAP-budget: een subsidie van de overheid voor een opleiding of cursus. Ik wil me graag verbeteren op grafisch gebied, dus ik ga twee modules van de opleiding Grafische Vormgeving volgen. Die 1000 euro van de overheid is daarbij zeer welkom. Het is uiteindelijk gelukt, na drie uur in de wachtrij. Yes!
We waren lekker thuis aan het spelen en gingen ’s middags nog even op pad om de draagzak weg te brengen en -heel belangrijk- nieuwe kraaltjes te halen bij de Action.

Woensdag

Het oudste dametje naar de peuterspeelzaal brengen.
Woensdagochtend begon turbulent. Ik heb zo鈥檔 drie keer per jaar de neiging om een jurk aan te trekken. Zo ook woensdag. Mooie fladderige lange wikkeljurk. Laarzen eronder, helemaal content met de outfit. Kind weggebracht, spullen gepakt en snel op mijn elektrische bakfiets naar het station voor een afspraak in Gouda. Terwijl ik de straat uit fietste dacht ik nog: dit is geen goede fietsjurk.

Nou, dat bleek. Want toen ik met een zwierige bocht de brug op fietste, greep de wind mijn rok en zat binnen ongeveer een halve seconde de stof muurvast gedraaid in mijn remdinges op het achterwiel.

Wiel geblokkeerd, rok volledig klem in de fiets en omdat het een wikkeljurk was, was ie ook nog eens compleet opengevallen en stond ik er vrij pikant bij in een kort onderjurkje, plakkousen (ik ben te lang voor panty鈥檚) en hoge zwarte laarzen.

Ik een beetje trekken aan die jurk, haalde niks uit. Hulpeloos om me heen gekeken (stond midden op de weg met een loodzware bakfiets) en toen verscheen daar mijn redder in nood: de man die wij 鈥渄e man met de enge hond鈥 noemen. Hij ook trekken aan die jurk, zat echt vast, dus toen heeft hij bij andere mensen aangebeld om een schaar te vragen zodat ik in ieder geval van die fiets af kon. De bewoner van dat huis liet deze ophef natuurlijk niet aan zich voorbij gaan en kwam me persoonlijk losknippen met de keukenschaar. Daarna hebben we samen de fiets naar zijn oprit gesjouwd, heeft hij de remdinges gedemonteerd, deze flard van mijn jurk eruit gevist, de boel weer vastgedraaid en me geadviseerd om even een broek aan te doen als ik verder wilde fietsen.

Kortom: ik heb weer een deel van de buurt leren kennen. En mijn mooie nieuwe jurk was niet meer te redden, helaas.
In de trein, met een broek aan.
Het resultaat van een heel fijne brainstorm over een nieuw magazine: een keuken vol met geeltjes!
En eenmaal in Zwolle lekker nog een uurtje sporten. Het was gewoon nog licht om 18:30, wat een feest.

Donderdag

Donderdag was ik heel hard aan het werk 茅n heb ik geluncht op het terras met wijn. Dit was na de wijn, toen ik eigenlijk niet meer wilde werken, maar gewoon meer wijn wilde.
Ozzie!
Dag zon, tot morgen.

Vrijdag

Vrijdagavond was ik met de meisjes bij mijn ouders. Toen de dames om 21:15 eindelijk sliepen (het was weer even wennen, zullen we maar zeggen), speelde ik een potje Scrabble met mijn moeder en mijn zusje.

Zaterdag

Zaterdagochtend scheen de zon, sloot de wederhelft aan en wandelden we een rondje door Hoorn.
De Hoornse haven. Mijn oma woonde hier vlakbij en als kind speelde ik veel in dit stukje van de stad. Toen vond ik dit uitzicht heel normaal, nu zie ik pas hoe mooi het eigenlijk is.
In de rij voor Hollandse Nieuwe.

Zondag

Zondag had ik lentekriebels en ontdooide eerst de vriezer, ruimde toen de badkamerkasten op en daarna moesten de ladekasten op de slaapkamer eraan geloven. Ik maakte een foto van dit sexy borstvoedingshemd om hem aan een zwangere vriendin te slijten. Gelukt.
En terwijl de zon in de woonkamer scheen, ging ik nog even verder in de keuken. Een pan vol pastasaus met verstopte groenten voor de meisjes (ingevroren in ijsblokjesbakjes) en vier bakken pittige wortelsoep voor de lunch. Het was een goede zondag!

En nu: aan het werk! Fijne week <3

Het voelt een beetje gek, om een doodgewoon dagboekje te schrijven terwijl Poetin Oekra茂ne probeert te veroveren, duizenden mensen op de vlucht zijn en er met kernwapens wordt gedreigd. En toch doe ik het. Want ik heb zelf ook behoefte aan ‘gewone dingen’. Even geen vreselijke berichten, maar stomweg plaatjes scrollen en niks-aan-de-hand-verhaaltjes lezen. Ik zou een zeer succesvolle struisvogel zijn.

Nee, dat is niet waar. Geen struisvogel. Maar ik heb wegens toenemende paniek en machteloosheid wel besloten dat ik mijn nieuwsconsumptie deze week een beetje terug ga schroeven. Niet meer alles continu volgen, alleen nog kijken waar ik kan helpen. Ik heb gedoneerd aan het Rode Kruis en op dit moment hangt er een frisgewassen draagzak te drogen. Morgen ga ik hem doneren, zodat een moeder in Oekra茂ne haar kindje dichtbij zich kan houden. Het zijn kleine dingen, maar hopelijk kunnen we met alle kleine dingen bij elkaar iets betekenen.

Mijn vorige week stond gelukkig in het teken van normale dingen. De wereld mag dan in de fik staan, maar ondertussen draait ‘ie ook gewoon door. Er was werk, er zijn twee lieve kindjes en er was eindelijk weer eens zon.

Maandag

Maandag begon op het consultatiebureau, waar ik met zweet in de bilnaad precies op tijd binnen kwam rennen, maar toen een kwartier te vroeg bleek. De afspraak was om 8:45, niet om 8:30. Dus.
En daarna door naar kantoor, waar ik een nieuwe quote op het letterbord zette (uit een gedicht van `Herman de Conick dat me aangeraden werd in de comments van mijn dagboekje van twee weken geleden!).
En om een uur of 15:00 beleefde ik een doorbraak: mijn door corona verdwenen reuk was terug! Een bakkie koffie rook nog nooit zo lekker.

Dinsdag

Mamadag. Eerst koffie. Proost, maan.
We bouwden een Duplo-speeltuin.
En de peuter had gisteren bij de gastouder voor het eerst van het bestaan van appelflappen gehoord, dus die gingen we bakken. Een perfect taakje om met een peuter te doen, want het duurt niet lang, het is lekker makkelijk en iedereen houdt van appelflappen.

Woensdag

Woensdag was een drukke dag op kantoor. Met uitzicht op een blauwe lucht en een heerlijk rondje om rond lunchtijd.

Donderdag

De ziekenboeg was weer geopend, dus in plaats van een artikel te schrijven, zat ik om 9:30 een Olaf-lampje in elkaar te knutselen. Ook gezellig, al is de rek er na bijna vier maanden gedoe met opvang en ziekte er wel een beetje uit. Het wordt tijd dat het echt lente wordt! En terwijl ik een klein beetje baalde dat ik mijn planning weer om moest gooien, was er een peuter vooral heel erg blij met een dagje exclusieve aandacht (en ok, filmpjes kijken), dus ik besloot er ook van te genieten. Lekker een dagje samen.
We maakten lekkere smoothies.
En drie liter pompoensoep voor de vriezer.

Vrijdag

Eerst even een rondje wandelen, daarna moest de man weg en beheerde ik de ziekenboeg (inmiddels uitgebreid met de dreumes).
De hele dag in pyjama en heel veel boekjes lezen. Wie kent deze klassieker nog uit de nineties?
En schilderen met de peuter. Ik verbaasde mezelf met dit verrassend goed gelukte zeepaardje.

Zaterdag

Voor het eerst sinds het coronagedoe weer bootcampen. In de vrieskou en met een stralend blauwe lucht, wat een genot. Al was het niet de hele tijd genieten, want mijn conditie en spierkracht waren behoorlijk ver te zoeken na een maand niksen.
En na het sporten een welverdiend kopje koffie in het zonnetje.
’s Middags even vegan taartjes halen bij Lisa’s deli. Het is maar goed dat ze aan de andere kant van de stad zitten, anders was ik er dagelijks geweest.
En daarna een fijne middag in de zon in het park met mijn schoonmoeder, de man en de meisjes.
Rommelen, boodschappen, lunchen, uitgebreid badderen en als afsluiter een biertje bij de wijkboerderij. Blijft hard werken, vind ik, een caf茅bezoek met kleine kinderen, dus we hielden het er maar bij eentje. Maar dit was wel een heel lekker blondbiertje!

En nu is het week 9. We maken er weer wat van, houden elkaar nog een beetje vaker en langer vast (“maham, laat me los!”) en genieten van wat we hebben. Liefs!

Twee jaar lang wist ik eraan te ontkomen, maar in het staartje van de pandemie raakte ik toch nog even besmet met corona. Het keelpijntje van maandag bleek dinsdag een licht streepje op de thuistest. En na bevestiging door de GGD zaten de jongste smurf en ik een groot deel van de week in quarantaine. Gelukkig kregen we het op de dag dat de verkorte quarantaineperiode in ging, dus toen we na vijf dagen 24 uur klachtenvrij waren, mochten we er zondag weer op uit.

Inmiddels zijn we dus allebei weer op de been, hoewel ik helemaal niets proef en ruik. Maar dat kan volgens de opbeurende berichten van anderen ook wel een paar weken duren. Mijn week was dus allesbehalve spannend, maar ik heb er toch foto’s van gemaakt. Leuk voor later.

Maandag

Maandagochtend verkeerden we nog in zalige onwetendheid. De baby was koortsig, dus ik hield haar thuis, maar volgens de thuistest hadden we geen corona. Dus vond ik dat een rondje frisse lucht best moest kunnen. Lekker ingepakt en wandelen maar. Mijn wandelwagen begint inmiddels behoorlijk aan zijn eind te raken. Niet zo gek, want toen wij hem kochten hadden er al twee kindjes in gezeten en inmiddels hebben wij hem ook alweer bijna vier jaar in gebruik. Dus we vergeven hem maar dat het handvat compleet afgebladderd is en de voorwieltjes af en toe blijven hagen. Hij is straks met liefde helemaal opgebruikt.
Toen oma overleed kregen wij een heleboel van haar prachtige zelfgemaakte seizoenspoppetjes. Ik maakte er een gezellig lentebolletjestafereeltje mee in een glazen pot, lekker kneuterig.

Dinsdag

Een toestand! Er zaten allemaal roze pony’s vast in de hortensia in de tuin. Gelukkig was daar de Paw Patrol om ze te redden.
En omdat ik me naar mate de dag vorderde steeds verlepter ging voelen, deed ik toch nog maar een thuistestje. En jawel, daar was ‘ie: het tweede streepje.

Woensdag

Heel veel van dit deze week. Is er iets schattiger dan een dreumes die dierengeluiden nadoet? (nee)
Als je net lekker ligt en je opdringerige levensgezel komt in je aura liggen. Dat doet die oranje eikel dus altijd: als Oscar een lekker plekje gevonden heeft, gaat Harry zo dicht op hem liggen dat Oscar uiteindelijk zuchtend opstaat en ergens anders gaat liggen. Zieltje. Dit is trouwens ook een reminder om twee keer na te denken voordat je fluwelen stoelen in een huishouden met katten implementeert.
Terwijl we niet naar buiten mochten, kwam de lente gelukkig binnen.

Donderdag

De man had vrij genomen zodat ik kon werken, maar ik voelde me eigenlijk te beroerd om iets nuttigs te doen. Als moeder heb je 茅cht geen tijd om ziek te zijn. Alles gaat door, ook als je gewoon de hele dag op de bank wil liggen netflixen met een flinke dosis paracetamol. Geeft niks, maar dan is het extra lekker als je even een middagje bij kan tanken. Dus nadat ik het hoognodige gedaan had, besloot ik om me maar even over te geven aan de vermoeidheid en heb de hele middag geslapen. Met het zonnetje op het dekbed, heerlijk.
En na een stormachtige dag, was de zonsondergang donderdagavond prachtig.

Vrijdag

Vrijdag werd ik gelukkig weer fit wakker. Het was niet helemaal legaal, maar ik besloot even een frisse neus te halen op een rustig moment. Ik kwam niemand tegen, behalve een veegwagen die een paar uur voor de aangekondigde storm het fietspad aan het vegen was. Stond op het rooster, waarschijnlijk.
En de rest van de dag zat ik aan de campingtafel op de slaapkamer te werken. Eerste rang voor de aangekondigde storm (ik ben nogal een weergekkie die dit soort dingen mateloos interessant vind #noshame). ’s Avonds maakten we het binnen gezellig en luisterden naar de wind om het huis. De schutting klapperde en ik hoorde de zonnepanelen een paar keer flink bonken op het platte dak, maar we zijn er gelukkig schadevrij vanaf gekomen. Al zal ik ergens deze week nog wel een keer naar boven moeten om te kijken hoe ze erbij staan.

Zaterdag

Zaterdagochtend: nog een illegaal ommetje langs de dijk. Heel hoog water!
En verder kreeg ik nog deze wonderlijke oude foto opgestuurd. Werkelijk geen idee wat hier gebeurt, maar aan de lege glazen te zien was het heel gezellig.

Zondag

We waren inmiddels ruim 24 uur klachtenvrij en mochten ook van de GGD weer naar buiten, dus namen we het er van. Bezoekje aan de Drentse Koe in Ruinerwold, met een klimparcours door een koeienstal. Heel leuk!
En de rest van de dag waren we thuis, want het regende, regende, regende en regende. ’s Avonds keken we Toms Schotland en besloten dat we daar echt nog eens heen moesten, terwijl Harry eens even uitgebreid zijn poeper ging zitten wassen voor het beeld.

En inmiddels is het gewone leven weer begonnen. Ik zit lekker op kantoor, kindjes zijn weer naar de opvang en ik ga eens een heeeleboel werk inhalen. Let’s go!

Goedemorgen vanuit een grijs en regenachtig Zwolle! Het is weer even afkicken, na het mooie weer van afgelopen weekend. Zaterdag voelde ik zelfs al enige warmte van de zon af komen, dus het gaat echt de goede kant op. Nog een week of 6 en dan is het 茅cht lente. Hoop ik. Maar eerst moeten we nog een heleboel grijze dagen door, vertelde de weerman me net.

Goed. Je bent hier vermoedelijk niet voor het weerbericht, dus hierbij de ruige hoogtepunten van mijn afgelopen week.

Maandag

Maandag, kantoordag! Ik combineer werken met schaatsen kijken (daarom heb ik dus twee beeldschermen) en pink een traantje weg bij de gouden plak van Ireen W眉st. Ik ben zelf totaal niet competitief ingesteld en heb eigenlijk ook weinig met sport, maar ik moet wel altijd huilen bij mooie sportprestaties. Zelfs als een of andere Tsjech de 100 meter hink-stap-sprong wint ofzo. Vind ik gewoon mooi. Snik.
Tussen de middag ga ik even naar huis om een soepje te eten. Je kunt me wakker maken voor linzensoep met veel koriander.
En ’s avonds in bad met deze regenboogbruisbal van Lush. Heerlijk twee uur weken. En daarna in je blote kont de glitters uit bad schrobben.

Dinsdag

Na maanden lockdown kunnen we eindelijk weer eens iets ondernemen op mamadag. Op naar de dierentuin!
En daarna ‘picknicken in de auto met patatjes van dat restaurantje met die gele letter’, een grote wens van de peuter.

Woensdag

Aan het werk! Een paar uurtjes, daarna heb ik zo’n hoofdpijn dat ik het opgeef, naar huis ga en in bed blijf liggen tot de kinderen opgehaald moeten worden. Die dagen heb je ook.

Donderdag

Nog een kantoordagje. Er komt weer weinig nuttigs uit mijn handen: ik hang een halve dag aan de telefoon voor gesprekken over AOV’s, een WordPress helpdesk omdat ik mijn blog gesloopt had (maar hij doet het weer) en de kinderopvangorganisatie.
’s Avonds chillen we hem allebei met wat luchtige lectuur. Wolfstijd is een enorme aanrader trouwens, als je ge茂nteresseerd bent in Duitsland in de periode vlak na de Tweede Wereldoorlog. Een vrij specifiek interessegebied, dat geef ik toe.

Vrijdag

Hallo vrijdag!
Ik hang een stukje Berlijn op in mijn kantoor. De foto’s zijn gemaakt door Emma en ik heb ze vergroot tot 50×70 en 60×90. Zo mooi!
Ik werk heel hard aan websiteteksten voor een opdrachtgever en tussen de middag haal ik een lekker broodje kroket en kijk een video van online cursus die ik volg. Heel leerzaam.
Ik had heel veel zin in een glaasje wijn. Dus haalde ik een fles wijn bij de Appie, samen met spinazie, crackers, wc-papier, babyvoeding en andere volwassen boodschappen. Niet volwassen genoeg blijkbaar, want ik moest bij de kassa mijn wijn weer inleveren omdat ik mijn legitimatie vergeten was. Ik zie het maar als een compliment voor mijn jeugdige uiterlijk. Maar had dus geen wijn.

Zaterdag

Zaterdag scheen de zon in huis. Heerlijk.
En buiten scheen ‘ie ook! Feest.
Harry baalt dat de nachtclubs nog niet open zijn.

Zondag

Ik vond een hysterisch roze glitterschat op Marktplaats. Wilde hem eigenlijk bewaren tot een bijzonder moment, maar omdat ons weekend volledig anders liep dan we bedacht hadden, haalde ik hem zondagochtend al tevoorschijn. Peuter blij, ik ook blij.
’s Middags nog even het hoofd leeg wandelen in het bos met appeltaart toe.

Blogs van week 6
Ik was lekker in de blogmood vorige week! Zo schreef ik over mijn 6 zakelijke geldpotjes, de dingen die ik leerde op de opleiding journalistiek naast biertjes atten, over onze favoriete voorleesboeken van dit moment 茅n iets ongezoutens over zelfbenoemd coaches, dat je zin ook gewoon kunt maken en mijn vragenlijst voor nieuwe aanvragen.

En nu is het maandag. Week 7. Valentijnsdag, bedenk ik me nu. Geen idee wat de week gaat brengen eigenlijk. Ik ben thuis met een koortsig kind (en een vervelend hoestje en keelpijn bij mezelf wat volgens de thuistest geen corona is, maar wel gewoon heel irritant) en hoop ergens vanmiddag nog wat werk gedaan te krijgen. En als dat niet zo is, zien we morgen wel weer verder. Fijne maandag!

Een hele goede maandag! De zon schijnt, we zijn weer een weekje dichtbij de lente 茅n ik heb nog steeds geen corona opgelopen (dat klop ik direct even af), dus ik ben uitermate goed gehumeurd. En omdat ik nog geen zin heb om aan het werk te gaan, hierbij een kijkje in het ruige leven van een tekstschrijver in de eerste week van februari.

Maandag

Maandagochtend! Kindjes naar de opvang, als een malle even door het huis geraasd met stofzuiger, dweil en Glassex (sinds ik ooit in een interview ‘de beste sex is Glassex’ zag staan, opgetekend uit de mond van Caroline Tensen, geloof ik, moet ik daar altijd aan denken als ik aan het poetsen ben) en in mijn glitterjasje naar kantoor. Want zoals ik op Instagram al schreef: glitterjasjes zijn niet alleen voor kerst, maar j煤ist voor maandagochtenden in januari.
Ik verzet een heleboel werk terwijl ik af en toe even verliefd naar mijn nieuwe oude letterbord kijk. Hij is zo tof. Ik wil er elke week een andere dichtregel op maken, dus suggesties zijn welkom.

Dinsdag

Dinsdag, mamadag. Oogt hier heel gezellig, maar met een sloopgrage dreumes en een territoriale peuter, was het tegendeel het geval. Die dagen heb je ook.
Dinsdagavond stortte ik me op project Inlijsten.
Met uitstekende hulp van Harry.
Tadaaa! De prachtige Berlijn-foto’s heb ik gekocht van Emma en af laten drukken op 50×70 en 60×90. Ze komen in mijn kantoor.

Woensdag

Woensdag was een leuke dag met mijn oudste meisje in Utrecht.

Vrijdag

Weer een dagje op kantoor om nog een berg werk weg te werken. Tussendoor ga ik even naar de kringloop en naar de stad, voor een rechaud voor onder de theepot (gevonden voor 2,50) en een lekker broodje van de Italiaan. Nomnom.
En omdat mijn kantoor geen vaatwasser heeft, moet ik aan het eind van de dag met mijn teiltje naar de keuken. Ik krijg er weer echte studentenhuisvibes van: alles opsparen en op vrijdag voor je naar huis gaat gauw even afwassen.
Vrijdagavond mag ik wel een glaasje Baileys van mezelf.

Zaterdag

Zaterdagochtend doen we heel rustig aan: lekker koffiedrinken in pyjama, krantje lezen (een half artikel voordat er iemand op mijn schoot klimt met haar eigen boek – veel belangrijker) en lekker spelen.
Oscar doet het ook rustig aan.
De status halverwege de ochtend.
Ik haal wat bolletjes op de markt en ’s middags trek ik de peuter uit haar pyjama om me even te helpen in de tuin. We gooien de snotterige pompoenen weg (had ik misschien eerder moeten doen), vegen de herfstbladeren op en vervangen de afgestorven herfstplantjes voor krokusjes, blauwe druifjes en narcissen. In het grasveld voor het huis spotten we ook al bloemetjes!
Vrienden komen auberginekaviaar en flatbreads brengen, prima avondeten met een bakje linzensoep en een half stokbroodje.

Zondag

Zondag is mijn humeur ongeveer even slecht als het weer. Ik vind alles stom, heb nergens zin in en wil alleen maar naar bed. Dus ga ik halverwege de ochtend nog maar even liggen. Daarna ben ik gelukkig weer een beetje opgevrolijkt: het was gewoon slaapgebrek. ’s Middags wordt het gelukkig ook weer droog, dus kunnen we nog even een uurtje fietsen om uit te waaien.
Ik heb verhuiskriebels, dus scroll door Funda en daar kom ik in een rijtjeshuis in Epe exact dezelfde open haard tegen als mijn oma vroeger had. Dezelfde tegels, dezelfde houten ombouw en hetzelfde ijzerwerk. Zo maf hoe je ergens 15 jaar niet aan denkt en dan door een foto weer helemaal terug bent in haar huis. Verder was mijn conclusie na dat rondje Funda dat we voorlopig maar blijven zitten waar we zitten, want de prijzen zijn echt gestoord.
Ik haak nog wat (niet een van mijn talenten, maar ik wil het leren, dus ik haak dapper door), we maken portobelloburgers met zoete-aardappelfrietjes en dan is het weekend weer voorbij.

En nu ga ik 茅cht aan het werk. Fijne week!

Ik heb een beetje een bleh-week. Zo’n week waarin er eigenlijk niet zoveel te zeuren valt, maar ik toch met een knagend gevoel van onvrede blijf zitten. Onrustig, onproductief, uitstellen, hak op de tak en niks afmaken: dat is een beetje een samenvatting van mijn werkweek. Ik probeer er met enige mildheid naar te kijken en mezelf er niet als mens om te veroordelen, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Voor nu geef ik het maar op denk ik. Volgende week weer een nieuwe ronde. Gelukkig gebeurde er ook wel veel leuks, als ik zo terugkijk. Dus ik zet dat maar eens op een rijtje, in de hoop dat ik me aan het eind van dit stukkie een stukkie vrolijker voel.

Zondag wandelde ik anderhalf uur terwijl ik de Schrik van Roden luisterde. In de zon, langs de schaapjes en door de modder: heerlijk. Aan het eind van de middag gingen we opnieuw naar buiten en dat was zo mogelijk nog lekkerder. En zondagavond ploften we op de bank met lekker eten en een serie, dus de zondag was top.
Maandag had ik een tof overleg over een nieuw magazine met twee leuke vrouwen. En daarna ging ik nog even bij mijn oud-collega’s langs, die tegenwoordig op 14-hoog werken. Hallo Zwolle! Toen ik thuiskwam, had ik allerlei plannen om te werken, maar omdat ik gie-ren-de hoofdpijn had omdat ik de hele ochtend verkeerd gezeten had, heb ik twee paracetamol genomen en ben het huis maar gaan poetsen. Haha, dat klinkt heel wonderlijk. Maar mijn idee was dat een beetje beweging me vast zou helpen. Dat klopte. En het huis was schoon.
En de zon scheen zo gezellig op de discobal.
En dit was toen ik de kinderen op ging halen, die na 7 weken eindelijk weer bij de gastouder terecht konden. Kortom: topdag.
Maandagavond kreeg ik een berichtje: of ik toevallig tijd had om dinsdag een deel van een uitvaart te fotograferen. Een medewerker van een manege was overleden en ze zouden met alle paarden en pony’s een erehaag vormen. Zijn favoriete pony’tje, de kleine Sophietje, liep voor de rouwauto uit. Het was heel indrukwekkend.
Luchtiger: mijn nieuwe vloerkleed kwam binnen! Die witte hierboven lijkt leuk, maar na 5 jaar intensief gebruik, waarvan 3.5 jaar met kind(eren), was ‘ie echt te smoezelig geworden. Dus het was tijd voor een nieuwe, die perfect bij de garderobe van kleine Pluis blijkt te passen.
’s Avonds aten we een traybake met aardappeltjes, rode ui, spruitjes en vegaballetjes uit de oven. Met sat茅saus!
En Oscar gaf zichzelf een troon.
Donderdag was een toffe dag! Ik bezichtigde een kantoortje en het was heel leuk (vooral als je bedenkt dat ik het in mag richten zoals ik wil, dus denk deze jaren 80-vibe even weg) en vlakbij huis en ik werd zielsgelukkig van de gedachte dat ik hier mijn headquarters heb. Daarna had ik nog een leuke zakelijke koffie-en-taart-afspraak op een bankje in de stad (zoals je doet tegenwoordig) en daar kwamen ook superveel leuke idee毛n uit. Een andere klant was blij met mijn proefopdracht en gaf me direct een nieuwe en ik had een leuk overleg met nog een andere opdrachtgever.
’s Middags moest ik eigenlijk 茅cht heel veel typen, maar heb ik vooral Pinterest en Marktplaats uitgespeeld, op zoek naar kantoorinrichting. En ’s avonds in bad gelegen met een bruisbal en een boek. Ohja, en een uur Duits gestudeerd.
We boekten een vakantie voor deze zomer! Om te beginnen 茅n te eindigen (onze peuter gaat heel goed op vertrouwde plekken, dus we gaan op de terugweg gewoon weer hierheen) dit geweldige Franse huis met (omheind!) zwembad.
En 12 dagen op volgens mij de enige camping aan de Costa Brava waar ze geen frikandellen serveren en Hazes draaien. In een ingerichte tent, want na onze kennismaking met ingerichte tenten vorig jaar ben ik een verwend nest. Ooit gaan we heus weer met onze eigen De Waard op pad, maar voor nu is dit wel echt heel makkelijk.
En nu is het vrijdagochtend. Ik werk nog een paar uurtjes en klap zo de laptop dicht om met een kleine wandeling aan het weekend te beginnen. En daarna gaan we poetsen, want daar heeft de peuter zin in. Is goed schat.

Voel ik me nu vrolijker? Mmja. Of vrolijker: als ik alles zo op een rij zet, snap ik vooral waarom de productiviteit wat laag was deze week. Er gebeurde eigenlijk heel veel. Dus. Mooi inzicht voor volgende week: doe maar een beetje kalmer.
Ik wens je een fijn weekend als je eraan toe bent!