Category

Spelletjes

Category

Wij doen graag spelletjes (ik maakte ooit deze post over onze favoriete spellen en die klopt nog aardig, al zijn wel inmiddels ook overgestapt op de nieuwste Keer op Keer) en ik vind het dan ook heel leuk dat de peuter inmiddels ook de leeftijd (3,5) heeft bereikt dat ze openstaat voor een spelletje. Daarbij is enige flexibiliteit van onze kant omtrent de spelregels wel belangrijk, maar ook dat gaat steeds beter. Inmiddels kunnen we ook het ongunstige deel van de regels (op je beurt wachten, een beurt overslaan, een steentje terug moeten leggen) redelijk overbrengen, zonder dat het spelbord per direct van tafel gemaaid wordt. Kortom: ze groeit en ze leert. En ik kan niet wachten tot we samen kindermonopoly kunnen spelen. Tot die tijd vermaken we ons met onderstaande leuke spelletjes.

Eenhoorn Flonkerglans
Lange tijd stond Eenhoorn Flonkerglans bij ons synoniem voor een woede-aanval, maar sinds een paar weken gaat het echt heel goed en blijkt het een heel leuk spel te zijn. Het is een superroze spelletje van het Duitse merk Haba en de bedoeling is overzichtelijk: als eerste met je eenhoorn bij de finish komen met zoveel mogelijk diamantjes in je bezit. Daarvoor gooi je eerst met een dobbelsteen die aangeeft of je 1, 2 of 3 wolkjes vooruit mag en als je dan op een roze wolkje belandt, mag je nog een keer gooien met een andere dobbelsteen voor het aantal diamantjes dat je verdiend hebt. Verder kun je nog diamantjes weggeven (geen populair concept bij de peuter) en moet je soms een beurt overslaan. Die twee dobbelstenen maakten het in het begin nog wel eens lastig, maar vanaf een jaar of 3,5 is het goed te begrijpen. Het leukste vind ik dat de diamantjes echt felroze fonkelende steentjes zijn, maar ik ben diep van binnen ook nog steeds een peuter.

Kleurentorentjes
Kleurentorentjes van Jumbo spelen we al ruim een jaar en blijft leuk. Het is heel simpel: je gooit met een kleurendobbelsteen om gekleurde kraaltjes op een stokje te rijgen. Als je een kleur gooit die je al hebt, moet je een beurt overslaan. Duurt niet te lang, is makkelijk mee te nemen en het leert ze kleuren herkennen. Enige nadeel is dat de kralen van levensgevaarlijk formaat zijn voor de baby, dus het moet echt aan tafel gespeeld worden en ik tel angstvallig alle kraaltjes na als we klaar zijn om zeker te weten dat ik er straks niet eentje uit een luchtpijp moet heimlichen.

Memory
Good old memory. Ik weet nog dat wij hem vroeger thuis met Disney-figuren hadden. Die is helaas ergens gesneuveld, maar in plaats daarvan hebben wij een variant met gezichtjes die ik ooit bij Flying Tiger heb gescoord. De peuter vindt het geweldig. En ze is er ook verrekte goed in trouwens. We begonnen ooit met 6 setjes, om het niet te lastig te maken, maar inmiddels zitten we op een stuk of 12 en dat gaat ook heel goed. Bij de peuter dan. Ik word elke keer weer geconfronteerd met mijn mom brain.

Kroko Loko
Kroko Loko is óók een soort memory, maar dan nog leuker. Je bent een krokodil en je hebt honger, dus je moet kaartjes scoren waarmee je steeds groter wordt. Dat doe je door de dobbelsteen te gooien. Daarop staat of je een land-, lucht- of waterdier mag pakken. Je draait een kaartje om en als daar de juiste diersoort opstaat, mag je hem aan je krokodil toevoegen. Superleerzaam, want het leert kinderen welke dieren waar leven én ook weer zeer goed voor het geheugen. Degene met de langste krokodil wint. En dat is altijd de peuter, gek genoeg.

Dit zijn de vier populairste spelletjes bij onze peuter. Hiernaast spelen we ook nog wel eens Wij ruimen op (ook van Haba), maar daar begint ze een beetje te oud voor te worden. En ze wil ook altijd graag schaken met haar vader. Ze kent alle stukken inmiddels bij naam (ze weet nu al meer dan ik) en Jona probeert haar nu de toegestane zetten te leren, maar voordat ze in de Queen’s Gambit schittert, zijn we nog wel een paar jaar verder. 

Zijn jullie ook van die spelletjesfans?

Wintertijd, sociale lockdown en regen: de beste omstandigheden voor een spelletjesavond. Wij hebben altijd van die tijdelijke favorieten die we helemaal grijs spelen. Fijne snelle spelletjes voor als je nog andere plannen hebt (zoals eh, Superstore kijken op Amazon Prime, ik noem maar iets), maar ook spelletjes die wat meer tijd vragen. Dit zijn mijn favoriete tweepersoons spellen van dit najaar.

Keer op keer
Na Quixx en Clever heb ik een nieuwe roll & write-favoriet: Keer op keer! Het idee is simpel: je gooit met drie cijferdobbelstenen (1 t/m 5) en drie kleurendobbelstenen en mag vervolgens een aantal gekleurde vakjes aankruisen. Wie als eerste twee kleuren vol heeft, heeft gewonnen. Makkelijk te leren en verschrikkelijk verslavend. Klein nadeel: ik verlies ál-tijd, zeker sinds we er extra scoreblaadjes bij gekocht hebben met nieuwe levels. Maar goed, ik blijf dapper doordobbelen.

Azul
Het leukste aan het bordspel Azul vind ik alle mooie gekleurde steentjes. Je moet namelijk een muur decoreren met van die gezellige Portugese tegeltjes en daardoor is het spel vrolijk en kleurrijk. Het leuke vind ik dat het elke keer weer anders is: de ene keer is het een puzzel en de andere keer ben je vooral bezig met het sarren van je tegenstander. En dat je vaste strategie niet altijd werkt, is ook wel verfrissend (en frustrerend).

Wingspan
Ik kreeg Wingspan voor mijn verjaardag afgelopen juni en hoewel we het deze zomer amper gespeeld hebben, zijn we nu een beetje verslaafd. Je runt een vogelopvangcentrum en moet daar de beste leefomstandigheden voor je vogels verzorgen. Het is nogal een uitgebreid spel qua toebehoren en daardoor duurt het opzetten best lang (en is het opnieuw inpakken van de doos een puzzel op zich), maar als je eenmaal zover bent is het echt een heerlijk spel. Niet te competitief, vol met prachtige vogeltekeningen en elke keer weer anders omdat je verschillende doelen en uitdagingen hebt.

Ticket to Ride Nordic Countries
Nordic Countries is een van de weinige Ticket to Ride-varianten die je met zijn tweetjes kunt spelen. Het doel van het spel is simpel: je moet met je treintjes verschillende routes claimen en wie aan het eind de meeste punten heeft, wint. Het is heel makkelijk, je hoeft niet lang op je beurt te wachten (behalve als de andere speler nieuwe routekaarten heeft getrokken en eerst moet uitvogelen waar al die plaatsen liggen, maar dat kan aan onze erbarmelijke kennis van de Scandinavische topografie liggen) en het ziet er heerlijk kerstig uit.

Clever
En tsja, ik schreef al eens eerder over Clever. Blijft favoriet hoor. Dit voorjaar was ik vooral fan van Dobbel zo Clever, inmiddels zijn we weer terug bij het basisspel, maar dan met een ander scoreblok: Clever Challenge. Dat maakt het weer net even anders en uitdagender, als je gewone Clever onder de knie hebt.

Wat zijn jouw favoriete spelletjes van dit najaar?

In huize Splitlevelleven spelen we veel spelletjes. En meestal wint mijn wederhelft, omdat hij tactisch gezien nét een beetje slimmer is dan ik (en omdat hij zich niet volledig laat meeslepen door randzaken als een móóie stad willen bouwen in Carcassonne, bijvoorbeeld). Maar sinds kort hebben we een spel dat ik 90% van de tijd win: Clever. En dat is mijn nieuwe lievelingsspel.

Clever is een zogenaamd roll and write-spel: je gooit met dobbelstenen en schrijft je score op. Net als Yahtzee en Quixx, maar dan weer even anders. Bij Clever gooi je namelijk met gekleurde dobbelstenen, die je alleen maar in de gekleurde vakjes mag invullen. Als je een dobbelsteen hebt gekozen, moet je de lagere worpen afleggen. Die mag je niet meer gebruiken. Tijdens je beurt mag je drie keer gooien, en uit de dobbelstenen die je niet gebruikt, mag de andere speler er ook eentje kiezen.

We snapten er niks van
Klinkt simpel, maar we hebben voor het eerst in onze spelletjescarrière een filmpje nodig gehad om het uit te leggen. Of het nu aan de hier en daar gebrekkig geformuleerde handleiding ligt, het nogal imponerende scoreblok of ons verstand: we snapten er helemaal niets van. Gelukkig verduidelijkte de uitleg van blije Bert een heleboel. Potje één ging dus wat moeizaam, maar na het tweede waren we verslaafd. Als je het eenmaal doorhebt, is het een heel snel, eenvoudig spelletje. Zo eentje die je er even bijpakt na het avondeten.

Dobbelstenenmania
Wat onze eerste potjes ook lastig maakte, is dat er in plaats van een paarse en een oranje dobbelsteen, een roze en een zilveren geleverd waren. Dat zorgde voor de nodige verwarring en daarom besloot ik maar even een mailtje te sturen naar de klantenservice van 999 games. Wat bleek? Er was iets misgegaan in de fabriek, waardoor wij de dobbelstenen van Dobbel zo Clever gekregen hadden, de opvolger van Clever. De juiste dobbelstenen waren even niet op voorraad, maar we kregen wel alvast het scoreblok en de handleiding van Dobbel zo Clever opgestuurd. Supergoede service! In de tussentijd hebben we bij de spelletjeswinkel maar even twee losse dobbelstenen gekocht, maar een week later lagen de juiste dobbelstenen al op de mat. Lekker gewerkt, 999 Games.

Dobbel zo Clever
Meestal vind ik de opvolger van een spel minder leuk dan het origineel. Maar dat geldt niet voor Dobbel zo Clever. Het principe blijft hetzelfde, maar er gelden net iets andere regels, waardoor je ook je tactiek weer aan moet passen. Dat zorgt voor een leuke variantie op het originele spel. Eén nadeel: mijn Clever-tactiek werkt niet meer, dus ik kan dit tot nu toe niet winnen. Best jammer.

Conclusie
Kortom: zowel Clever als Dobbel zo Clever zijn wat mij betreft enorme aanraders voor iedereen die houdt van Quixx en andere dobbelspelletjes. Het begin is wat moeizaam, maar als je het eenmaal doorhebt is het echt verslavend. 9/10.