Category

Vakantie

Category

Toen ik vertelde dat ik in mijn eentje ging kamperen met mijn twee kinderen van 1 en 4, reageerden veel mensen met dat het ze heel veel gedoe leek. Ze wensten me veel sterkte. Inmiddels ben ik weer terug en hoewel er inderdaad gedoe was, was het hoofdzakelijk heel erg leuk. Dus daarom dacht ik: ik deel eens een paar tippies.

Kijk, kamperen is per definitie gedoe. Je levert al het comfort van je huis in voor een tent, alle dagelijkse dingen duren zes keer zo lang en je loopt je het ongeluk voor water, wc’s en andere eerste levensbehoeften. Maar ik vind het heerlijk, dat geredder rondom zo’n tent, wakker worden onder een tentdoek, hele dagen buiten zijn. Dat alle dagelijkse dingen zo lang duren, zorgt er ook voor dat je eigenlijk perfect afgestemd bent op het tempo van jonge kinderen. Die nemen ook graag overal hun tijd voor. Dus ging ik gewoon. In mijn eentje, met de meisjes.

Hieronder vind je een lijstje tips en dingen om aan te denken voor het geval je ook zoiets overweegt. Want echt: het is het waard.

Ga niet te ver van huis
Je eigen huis, of dat van je ouders, ofzo. Ik had een plek gereserveerd op camping De Gouwe Stek in Hoogkarspel. Dat ligt een kwartier bij mijn ouders vandaan, dus in geval van nood had ik altijd een back-up. Dat bleek heel fijn toen het ineens 39 graden werd: toen zijn we een dagje gevlucht naar de achtertuin en de koele slaapkamers van het ouderlijk huis. En toen het een hele dag regende, zijn we lekker droog daar gaan eten. Bovendien hielpen mijn moeder en zusje een handje met het opzetten van de tent en kwamen ze een paar keer op visite.

Kies een kind- en oudervriendelijke camping
Ik hou niet van enorme campings met animatie en meer van zulks, maar wel van campings waar ook andere ouders met kleine kinderen zijn. Want dat betekent – als je een beetje mazzel hebt -, dat er ook andere ouders zijn die even een oogje in het zeil kunnen houden. Of, nog beter: dat je kind vrienden maakt en je zelf in de zon kunt zitten met een boek! Wij stonden deze vakantie tegenover een gezin met twee meisjes van dezelfde leeftijd als mijn meiden en dat was heel fijn. De kindjes speelden samen en hun moeder kon toezicht houden als ik even alleen naar de wc wilde.

Voel je niet te bezwaard over gehuil
Dit is niet per se een tip voor solo-kamperende ouders, maar voor ouders van jonge kinderen in het algemeen. Kinderen huilen op de meest onmogelijke tijden. En ondanks dat alle kinderen dat doen, voel je je toch een beetje bezwaard over onbedaarlijk gekrijs over de camping om half vier ’s nachts. Dan kom ik weer terug op punt 2: kies een camping met veel ouders in datzelfde schuitje. En realiseer je dat zeker caravankampeerders eigenlijk amper iets horen van wat er in de tent naast hen gebeurt. Het gehuil van je eigen kind klinkt altijd het hardst.

Maak het jezelf zo makkelijk mogelijk
Elke dag alle gaspitten in gebruik om een gezonde maaltijd te koken? Welnee. Patat halen, een avondje eten bij mijn ouders, wraps, een avondje pizza en spaghetti, dat was het weekmenu. Het is vakantie, we overleven het ook wel als we niet de hele schijf van vijf volmaken. Dit gold overigens ook voor douchen.

Lage verwachtingen maken alles leuker
Het wordt geen week waarin je tijd hebt om een kwartier te douchen, sterker nog: ik heb geen één keer in mijn eentje kunnen poepen. We deden bijna alles met zijn drietjes en dat was ook wel zo gezellig. Meebewegen met een mopperende kleuter, een dreumes die de slaap niet kan vatten, je eigen geduld dat op een gegeven moment op is omdat je gierende hoofdpijn hebt omdat je in de bloedhitte wel voor je kinderen gezorgd hebt, maar zelf vergeten bent te drinken (ik zeg maar wat. Ohnee, dit was echt zo): het is er allemaal, net als thuis. En da’s prima. Verwacht er niet te veel van, dan zijn alle mooie momenten extra fijn.

Neem niet te veel speelgoed mee van thuis
Een bal, wat Duplo en de tekenspullen, meer hadden we niet mee. Ze spelen er toch niet mee. Wat wél leuk is, is om halverwege de vakantie, op een regenachtige middag naar het dichtstbijzijnde winkelcentrum (of de kringloop) te gaan en daar samen iets nieuws uit te kiezen. Een paar euro voor een doosje Lego en een babypopje met een flesje en er werd weer volop gespeeld.

Neem dingen mee om ’s avonds te doen
Met een beetje geluk slapen de kinderen op een gegeven moment (op avond 1 om 22 uur, daarna om 20:30 en de derde avond was ik om 20 uur al kindloos) en heb je nog een hele avond voor jezelf. Ik had dus onbeschaamd mijn laptop mee, ondanks dat dat misschien een beetje gek is op de camping, en heb lekker zitten werken en bloggen. Glaasje wijn erbij, bakkie chips: feest voor mama. En dan daarna alsnog vroeg naar bed. Chill.

Denk veel vooraf na
Douchen met drie kinderen in een campinghokje? Allemaal zo weinig mogelijk kleren aan, een praktische tas om het hoognodige in te vervoeren en twee badcapes om ze mee af te drogen en warm naar te tent te brengen. Het is maar een voorbeeldje, maar kamperen in je eentje betekent dus dat je soms even goed moet nadenken over de aanpak van iets heel sufs voordat je eraan begint. Onderdeel van het gedoe. Heerlijk.

Enfin, wij hebben echt een heerlijke week gehad. De dynamiek tussen ons drieën was fijn, we hebben ons prima vermaakt met weinig en als je je instelt op superslechte nachten en ze zijn gemiddeld gezien medium tot goed, valt eigenlijk alles mee. Durf jij het aan? En als je het aandurft, wat is jouw ultieme tip?

Het grappige van vroeg op vakantie gaan, is dat je daarna de hele zomer nog voor je hebt liggen. Volgende week begint hier pas de schoolvakantie en gaan we na drie weken werken dus weer een versnelling lager. Ik moet echt even schakelen, merk ik. Wil eigenlijk gewoon volle bak verder knallen want de agenda is vol en ik geniet er zo van, dat getyp. Maar aan de andere kant wil ik ook genieten van de zomer. Omdat ik weet dat ik er in februari weer zo naar verlang. Dus maakte ik een lijstje. Een lijstje met facultatieve dingen die heus niet allemaal afgestreept móeten worden, maar wel inspiratie bieden voor een fijne zomer.

We gaan een midweekje kamperen. De meisjes en ik, met een tent. Ik kijk ernaar uit en zie er een beetje tegenop. Maar het wordt vast leuk.

Regelmatig zwemmen.

Een dagje naar een kasteel.

Een avondje lekker uit eten met mijn wederhelft. Even wij, zonder meisjes.

Een dagje naar Münster in Duitsland. Misschien nog wel een nachtje eraan vast?

Een paar keer barbecueën. Vega, uiteraard, en op onze nieuwe elektrische barbecue.

Veel fietstochtjes naar de pluktuin, naar Hattem, de Kas van Kaat en buitenplaats de Luwte.

Regelmatig gewoon even wandelen, alleen.

De moestuin ontginnen – waarover later meer.

Kasten en kamers opruimen. Weg met die zooi.

Naar de kermis in Hoorn, om de Noord-Hollandse in mij tevreden te houden.

Werken, gewoon lekker rustig in mijn kantoortje en dan rond lunchtijd alleen op het terras met een boek.

Naar het boomkroonpad.

Naar Sprookjeswonderland in Enkhuizen.

Logeren in Hoorn.

Veel avonden zonder tv. In de tuin met een boek, spelletjes en een glas wijn.

En vooral: veel tijd zonder telefoon doorbrengen.

Wat zijn jouw plannen?

Hallo! Terug van weggeweest na bijna drie weken in zonnige buitenlanden. Al was het hier ook zonnig, hoorde ik. Anyway, wij waren lekker in Frankrijk, in Spanje en daarna weer in Frankrijk en het was zalig. Gisteravond zei ik tegen J. dat het grappig is hoe de zomervakantie in de nineties circa 4 pagina’s besloeg in je fotoboek van 1993-1996, maar dat je tegenwoordig bijna 500 foto’s hebt van een kleine drie weken. De jeugd van onze kinderen is echt uitstekend gedocumenteerd.

Wat ook opvalt: vroeger maakte ik foto’s van de omgeving. Van kerkjes, bloemen, charmante details in oude straatjes… Tegenwoordig maak ik vooral foto’s van de kinderen in een omgeving. Er zijn amper vakantiefoto’s te vinden waar ze niét op staan. Aandachtspuntje voor de volgende keer. Het goede nieuws: dat scheelt wel weer in de selectie voor dit vakantiedagboek.

De vakantie begon op een Zwols terras met de man en een biertje in de zon. Daarbij kregen we gezelschap van dit reizende kunstwerk dat niet-zo-stiekem neergezet werd door een kunstenaar en waarvan het de bedoeling was dat je het meenam en ergens anders plaatste. Uiteraard zijn we hem vergeten mee te nemen naar Spanje, dus nu staat er een kruising tussen een witte drol en een buttplug op de boekenplank thuis.
En na het terras (vandaar dit blije hoofd) moesten de kantoorplanten nog even geëvacueerd worden naar ons huis, zodat mijn schoonvader ze water kon geven. Bakkie vol!
Zaterdag vond het nodige opruim- en inpakwerk plaats.
En zo reden we eindelijk naar het zuiden. Op naar Frankrijk!
Ons dorp voor de komende dagen. Zo’n Frans slaapdorp met een kerk, een oorlogsmonument, een gemeentehuis en een feestzaal. Heerlijk.
Ons onderkomen voor de eerste dagen. Een klein huisje op het erf van een Frans gezin met een grote omheinde tuin én een zwembad. De benedenverdieping zag er zo uit en boven waren dan nog twee slaapkamers en een badkamer. Dikke prima.
Het erf was heel Frans.
En de tuin, met frambozen, kersen, kippen, schommels en trampolines, was geweldig. Perfecte plek om even een paar dagen tot rust te komen voordat we naar Spanje zouden rijden.
We ondernamen in die vier dagen precies één uitstapje. Naar Vienne, een van de oudste steden van Frankrijk. Er was alleen vrij weinig te beleven, dus na een rondje slenteren waren we snel weer thuis.
Meer tijd voor dit. Wat een feest. En zo leuk om te merken hoe de kleintjes dan in eerste instantie een beetje huiverig zijn en absoluut niet losgelaten willen worden, maar hoe ze aan het eind van de vakantie helemaal watervrij zijn. Note to self: vaker gaan zwemmen.
Na vier nachten in ons fijne Franse huisje was het tijd om door te rijden naar Spanje. De A9 af naar het zuiden! Geen file, zoals je ziet, dus we konden lekker doorrijden.
Olá! We hadden een tent gehuurd op Yelloh Village Camping Punta Mila in L’Escala. We hebben zelf ook een tent (drie, eigenlijk), maar nog even niet de kracht om alles mee te nemen naar het zuiden. De auto zat nu al propvol. En het eigen sanitair in zo’n ingerichte tent is ook wel heel fijn.
Kijk, zelfs een bovenverdieping. En airco (dat werkt inderdaad niet in een tent).
De bovenverdieping hebben we trouwens niet gebruikt. Dit was de eerste slaapopstelling, wij in het grote bed, de kleuter op het losse matras en de kleine in het campingbedje om de hoek. In de praktijk kwam het erop neer dat we met zijn drieën in het niet-zo-grote grote bed lagen met het campingbedje ernaast. Heel knus.
’s Avonds speelden we spelletjes. CuBirds dus (best leuk, geen nieuwe favoriet), Keer op Keer 2 en Qwixx hebben we veel gespeeld. En Qwirkle, maar dat kon alleen als het nog licht was, want anders konden we de kleuren van de steentjes niet goed onderscheiden. Geen 18 meer he?
Ik heb 7 boeken gelezen deze vakantie! Vooral veel hoogstaande literatuur, zoals je ziet.
We zaten dus vlakbij L’Escala en dat was zo in het voorseizoen een best gezellig stadje. We konden er tot onze blijde verrassing ook goed vegetarisch (en zelfs vegan) eten en ze hadden er lekkere ijsjes. Onze oer-Hollandse bolderkar met twee blonde dametjes trok er ook veel bekijks.
Pa en moe op de camping. Heerlijk, dat gekneuter met de kinderen, tijd voor elkaar, beetje zwemmen, beetje slenteren.
De camping by night (realistische status met rotzooi na een week)
Een uitje naar Pals! Heel schattig middeleeuws dorpje. Op een maandagochtend in juni was het er al druk met toeristen, ik denk dat je in het hoogseizoen over de hoofden kan lopen. Maar voor nu, heel leuk.
Kaartjes schrijven naar de opa’s en oma’s.
Nog een uitje! Naar de ruïnes van Empúries. Hier stichtten de Grieken een nieuwe stad, die ze verrassend genoeg Neo Polis noemden. Daarna namen de Romeinen de boel in en bouwden er nog een stad naast. Dat is allemaal opgegraven in de vorige eeuw en verrassend goed bewaard gebleven.
Niet per se het ultieme kinderuitje, maar vooral de kleuter vond het erg interessant.
En daarna met de kleuter op mijn rug terug naar de auto. Work-out ook weer gehad.
Nog een uitje! Een nachtje naar een van de leukste steden van Spanje: Girona.
Het oude gedeelte is zeer buggyvriendelijk, zoals je ziet. Maar wel erg de moeite waard, met allemaal kleine straatjes, steegjes en ander moois.
Op zich leuk, maar niet met 38 graden: een wandeling over de oude stadsmuur. Man, wat hadden we het heet, met allebei een kind op de rug.
Dus daarna hadden we wel een ijsje verdiend. Bindend ijs-advies: haal een ijsje bij Rocambolesc. Dat is de ijszaak van sterrenchef Jordi Roca en het ijs is echt geweldig.
Glaasje rosé erbij, helemaal lekker.
We lieten de camping een nachtje voor wat ‘ie was en sliepen in dit leuke appartementje in hartje Girona. De volgende ochtend splitsten we op voor musea en shoppen en na een lunch gingen we weer terug naar de camping.
Make-up en bh in de wilgen, haar al dagen niet gedaan, heerlijk.
Het strand vlakbij de camping. Heel fijn.
Poke bowls!
Die kleine daar heeft zich de hele vakantie vermaakt met stenen verzamelen.
Uitje! Met zo’n toeristenboot de zee op en dan visjes kijken. Was leuk.
Groetjes uit L’Escala!
In ieder kerkje moet een kaarsje aangestoken worden.
Na twee weken was dit de laatste avond in Spanje: na het eten nog even lekker op het strand spelen en een ijsje halen.
Terug in ‘ons’ huisje in Frankrijk! Het is ons echt heel goed bevallen om met de kinderen op de heen- en terugweg hetzelfde huisje te kiezen voor een tussenstop. Ze wisten alles nog precies en gingen meteen lekker spelen, in plaats van dat ze moesten wennen. Heel fijn. We waren er nu maar twee nachtjes, dus hadden een middag en een volle dag om nog lekker te chillen.
De volgende ochtend reden we om half 5 het dorp weer uit. Op naar het noorden.
We hadden niet echt een plan voor de terugweg, behalve dat we zouden rijden zolang het goed ging op de achterbank. Dat zorgde ervoor dat we rond lunchtijd al bij Maastricht waren!
Bij Maastricht stopten we even bij MacDonalds en gingen daarna nog even naar speeltuin de Dwaze Herder in Gronsveld. Een beetje een troosteloos geheel, maar de kinderen hebben er een half uurtje lekker gespeeld. IJsje toe en klaar voor de laatste 2,5 uur naar huis.
Om 18 uur hadden we onze Zwolse Peperbus in zicht: home sweet home!

En zo waren we na bijna drie weken weer thuis. Zongebruind en een beetje blonder dan we vertrokken. Het was een zalige vakantie. Heel anders dan vroeger, toen we van plek naar plek trokken en altijd op pad waren om mooie dingen te zien. Met kinderen ligt het tempo tien keer lager, rommel je uren op de camping en dat is eigenlijk ook wel heel fijn.

Wat ik ook leuk vond om te merken, was dat ik totaal geen weerstand voelde om weer aan het werk te gaan. Toen ik nog in loondienst was kon ik na de vakantie huizenhoog opzien tegen het feit dat ik weer moest gaan werken, maar nu had ik er eigenlijk wel weer zin in. Lekker naar mijn kantoortje, een beetje typen, vol goede voornemens over hoe ik het aan ga pakken deze zomer. Voor mij een teken dat ik vorig jaar echt de goede keuze heb gemaakt om volledig voor mezelf te beginnen. Fijn.

En dan is de zomer pas net begonnen.