Afgelopen maand heeft onze jongste een dubbelblinde koemelkprovocatietest gehad in het ziekenhuis. Ik had er tot een paar weken geleden nog nooit van gehoord en toen ik online naar ervaringen zocht, vond ik er niet zo heel veel recente. Vandaar dus dit blogje met onze ervaringen en tips. Wellicht heeft iemand er iets aan!

Eerst even een beetje achtergrond: onze jongste spruit ging als klein baby’tje niet altijd even lekker. Ze had flinke reflux, overstrekte zich bijna permanent en zat helemaal onder de rode pukkeltjes in haar gezicht. Ze huilde niet veel, maar je zag dat er ‘iets’ was. Toen ik na een tip van de osteopaat stopte met koemelk en dat dus ook niet meer terug te vinden was in mijn borstvoeding, verdwenen de klachten. Dat was dus duidelijk: ze kon niet tegen koemelk.

Ik heb het eens aangestipt bij het consultatiebureau zodat er een aantekening in haar dossier zou komen en haar zelf koemelkvrij gevoed tot ze zeven maanden was. Toen wilde ik de borstvoeding gaan afbouwen en ben via het consultatiebureau bij de kinderarts beland. Hij hoorde mijn verhaal aan, vroeg of ik zelf al had geprobeerd of ze nog steeds last had (dat had ze, want nadat ik per ongeluk iets gegeten had met melk heeft ze een nacht lang geschreeuwd) en besloot toen dat ze een machtiging kreeg voor Nutrilon Pepti. Daar deed ze het hartstikke goed op. Sindsdien krijgen we maandelijks een voorraadje opgestuurd. Maar Pepti is duur (30 euro per blik) en daarom wil de verzekeraar zo rond de eerste verjaardag graag een provocatietest zien: bewijs dat het nog wel echt nodig is om die dure blikken te blijven vergoeden. 

Bij een dubbelblinde koemelkprovocatietest moet je twee dagen naar het ziekenhuis komen. Op de ene dag krijgt je kind voeding zonder koemelk, op de andere dag mét koemelk. Wat ze wanneer krijgt, weten zowel de ouders als de verpleegkundigen niet, zodat je zo objectief mogelijk je kind observeert. Om de risico’s niet al te groot te maken, krijgt je kind niet in één keer een complete fles, maar de hoeveelheid melk wordt in zes stappen opgevoerd. Het begint bij 10 cc, dan 20, 40, 60 en tot slot 80 cc melk, telkens met tussenpozen van zo’n twintig minuten. Tussen de twee testdagen zit meestal een week en daarna volgt er een (telefonische) afspraak met de kinderarts om de uitslag te bespreken. Hij opent dan ook de envelop waarin staat wanneer je kind welke melk gehad heeft. 

Dag 1
Vroeg opgestaan, zodat mevrouw voor 7 uur een licht ontbijtje kon eten. We moesten ons namelijk om 9 uur melden op de kinderdagopname en dan mocht ze twee uur niets gehad hebben. Eenmaal op de afdeling kregen we een kamer toegewezen met een bedje voor L. en een stoel voor mij. Na een check van haar temperatuur, gewicht en huid gingen we direct van start. De fles werd meegenomen en kwam terug met 10 cc melk. Dat is om precies te zijn anderhalve slok. Anderhalve slok melk zorgt voor een héle boze baby.

De fles werd weer meegenomen en kwam later weer terug met twee slokken melk. Zo ging dat door van 9:00 tot 10:45. Ondertussen kon ze een beetje spelen in haar bedje, was ze erg druk met op handen en voeten de wereld ondersteboven bekijken en hebben we alle Sinterklaasslingers op de kamer grondig bestudeerd. Ze was vrolijk, vond alle verpleegkundigen hartstikke gezellig en vermaakte zich prima. Na de laatste voeding moesten we nog een uurtje blijven ter observatie en om 11:45 liepen we alweer naar de fiets. Ik had me voorbereid op een hele dag onder de pannen met een huilend kind, dus dit viel me alles mee. Thuis heeft ze lekker een boterham gegeten, nog wat water gedronken en ruim tweeënhalf uur geslapen om bij te komen van alle indrukken.

Het effect van deze testdag? Nul. Nada. Ik denk dat ze op de eerste dag de koemelkvrije voeding gehad heeft. Ze heeft geen enkele reactie gegeven, ook niet in de 24 uur na de test. Ze sliep wel door en dat gebeurt niet vaak. 

Dag 2
Dag 2 hebben we twee keer uitgesteld. Eerst omdat ze niet fit was en de tweede keer omdat de test tegelijk viel met de inentingen. Maar drie weken na de eerste dag meldden we ons weer om half 9 in het ziekenhuis. Ze werd getemperatuurd en we gingen meteen aan de slag met 1 slok. Dat werd opgevoerd en ergens bij de vierde keer zag ik dat haar wang wat rood werd. Ze was doodop omdat ze de hele nacht had lopen spoken en weigerde natuurlijk een dutje te doen, dus de verpleegkundige besloot het tempo een beetje op te voeren, zodat we om half twaalf alweer naar huis konden, met de belofte dat ik haar goed in de gaten zou houden. Heel fijn.

Nu had ik al wel het vermoeden dat ze de eerste dag haar normale voeding gehad had, omdat ze niet reageerde, maar toen ik de flesjes van dag 2 rook wist ik het zeker. Pepti heeft een heel typisch luchtje en dit rook gewoon naar flesvoeding. Haar rode wangetje trok in de loop van de dag weer weg, maar rond 21:30 begon het Grote Huilen. Buikpijn. Zó zielig. Maar tegelijkertijd ook lekker duidelijk: koemelk is nog steeds geen succes.

De uitslag
Vrijdagmiddag belde de kinderarts om de test door te spreken. Ik mocht raden welke dag ik dacht dat ze melk had gehad en hij bevestigde dat het inderdaad de tweede dag was. Omdat ze inmiddels al 1 is en we nog 18 blikken Pepti hebben staan, laten we het hier nu even bij. Als we over een half jaar door de voorraad heen zijn, is ze oud genoeg om gewone plantaardige melk te drinken. En de kans is groot dat het tegen die tijd wel weg is. Af en toe voorzichtig blijven proberen, was het advies. Via het consultatiebureau heb ik inmiddels een fijne kinderdiëtiste aangeraden gekregen die ons hierbij kan helpen. Want na die tweede testdag durf ik voorlopig even niet meer.

Wat is handig om mee te nemen voor een provocatietest?

  • Je luiertas met luiers, schone kleding en een hydrofiel
  • De eigen fles van je kind om de voeding in te geven
  • Iets te spelen en wat boekjes. Er was wel een speelkamer, maar i.v.m. corona was het verzoek om zoveel mogelijk rondom het bed te blijven, dus daar zijn we niet geweest. Op deze leeftijd kun je ze nog prima vermaken met 80 keer kiekeboe achter een hydrofiel, flapjesboeken en duplopoppetjes, dus dat was geen probleem.
  • Iets te knagen waarvan je weet dat je kind er geen last van krijgt. Ik had een soepstengel mee om de observatieperiode een beetje gezellig te houden.
  • Draagzak
  • Telefoon en oplader
  • Iets te lezen voor jezelf 
  • Een fles water en wat te eten voor jezelf

Author

1 Comment

  1. Interessant om te lezen hoe zo’n test gaat! Hier hebben we ook een tijdje gedacht dat D. een koemelkallergie had. We moesten van de kinderarts ook van die dure blikken geven (dubbel zo duur voor de helft van de hoeveelheid poeder in een normaal blik en het rook heel erg naar kaas vond ik :’)). We zijn toen bij onze osteopaat geweest die 1. ons vertelde dat wij hem te veel melk gaven en hij daardoor alles teruggaf (die hoeveelheid melk was dus op aanraden van Kind & Gezin) en 2. een test heeft gedaan (heel vreemd hoe dat allemaal ging eigenlijk, was met duwen op m’n arm terwijl ik zijn blote bil vasthield enzo) en bleek dat hij gewoon normale melk kon drinken. Wij blij, kind blij en onze portemonnee ook 😉

Write A Comment