Onze gastouder is uit de running. Al twee weken en sowieso nog tot na de kerstvakantie. Onhandig, zeker nu ik in de laatste weken van het jaar nog even wil knallen, maar voor ons gelukkig niet onoverkomelijk. Ik ben als zelfstandig tekstschrijver flexibel en we hebben de beste opa’s, oma’s en tante die we ons maar kunnen wensen voor de meisjes. Maar dit scenario was er wel eentje waardoor we in eerste instantie voor een kinderdagverblijf kozen, toen we kinderopvang nodig hadden. In deze blog neem ik je mee in onze afwegingen en leg uit waarom we uiteindelijk toch voor een gastouder gingen.

Toen ik drie maanden na de geboorte van de oudste weer aan het werk ging, ging zij twee dagen per week naar een kinderdagverblijf. In een behoorlijk grote groep met kindjes tussen de drie maanden en drie jaar. De eerste weken ging het prima, maar na een tijdje merkten we dat er dingen waren waar wij niet zo blij van werden. Zo had ze vaak duidelijk een hele tijd met een vieze luier gelegen, was ze doodop omdat ze te weinig sliep, had duidelijk veel gehuild en zat altijd onder de etensresten en andere viezigheid.

Niet blij met het kinderdagverblijf
Daar hebben we een aantal keer iets van gezegd, maar we begrepen ook dat een kleine baby in een groep met oudere baby’s en dreumesen al snel het onderspit delft. Ik denk echt dat de leidsters hun uiterste best deden om de boel in goede banen te leiden, maar er moesten nu eenmaal veel luiers verschoond worden en veel kindjes vermaakt worden. Ze zijn toen iets meer aandacht gaan besteden aan het slapen, maar de rest bleef zoals het was. Omdat het personeelsverloop groot was, waren er bovendien elke keer andere gezichten op de groep. Kortom: we waren er niet echt blij mee, maar ik dacht ook ‘overal zal wel iets aan te merken zijn, het zal er wel bij horen.’

Op zoek naar iets anders
Een paar maanden later kochten we een nieuw huis aan de andere kant van de stad. Deze kinderopvang aanhouden zou een logistieke nachtmerrie worden en bovendien vroeg ik me steeds meer af of dit nu wel de goede keuze was, dus gingen we op zoek naar iets anders. We konden overgeplaatst worden naar een andere vestiging van ons huidige kinderdagverblijf, maar ik was inmiddels ook wel nieuwsgierig naar gastouderopvang. Wij hadden vroeger zelf vier dagen per week een oppas aan huis en daar heb ik alleen maar goede herinneringen aan. Maar ik had ook wel wat vragen: hoe weet je of je geen enge pedofiel treft, wat kost dit in vredesnaam en wat als je gastouder ziek is?

Gastouderbureau
Dus: op naar Google. Daar leerde ik dat de meeste gastouders via een gastouderbureau werken, via de organisatie gescreend worden en dat alle facturering en kinderopvangtoeslag ook via hen verloopt. Bovendien kan het bureau ook vervanging regelen, als dat nodig is. Ik plaatste een oproepje op de opvangmarkt van een de bureaus en kreeg volgens mij wel twintig reacties. Daarvan heb ik er met twee koffie gedronken, waarbij de ene echt meteen afviel en we bij de andere direct een goed gevoel hadden.

Kleinschalig en persoonlijk
Ze heeft een kleinschalig kinderdagverblijfje aan huis, dus vangt niet op in haar woonkamer. Hiervoor werkte ze jarenlang in de kinderopvang, dus ze heeft alle papieren, en ze is lekker vlot en nuchter. Met maximaal vijf kindjes tegelijk is er bovendien genoeg aandacht. En ook fijn: het uurtarief ligt op ongeveer de helft van het kinderdagverblijf. Een kanttekening is wel dat ze in de schoolvakanties gesloten is, maar omdat we dat steeds een jaar van tevoren al weten, kunnen we daar zelf ook rekening mee houden.

Beste keuze ooit
Wij waren meteen heel enthousiast. En ons kleine dametje van toen negen maanden ook. Die kwam veel relaxter thuis, sliep daar goed, werd op tijd verschoond en speelde heerlijk met andere kindjes. Altijd hetzelfde gezicht, een rustige overdracht aan het begin en het eind van de dag en volop speelgoed, boekjes en buitenspeelmateriaal. Dus toen kleine zus erbij kwam, waren we heel blij dat er nog een plekje vrij kwam. Een gastouder vinden wij echt veel fijner dan een kinderdagverblijf. Vooral de onze. Het enige nadeel: we zijn nu zo verwend met onze gastouder, dat ik geen vervanger wil omdat ik niemand goed genoeg vind… 😉

Author

1 Comment

  1. Wij hebben ook een gastouder (hier heet dat onthaalouder). Ik heb zelf een paar keer stage gedaan in een kinderdagverblijf en heb er zelfs niet eens aan gedacht om D daarheen te brengen.
    Het enige jammere in België is dat er hier 8 kindjes per begeleidster / onthaalouder gerekend worden en dat vind ik te veel. Maar onze onthaalouder is erg lief, denkt goed mee en houdt veel rekening met elk kindje en meer kan ik me niet wensen. En ze werkt in de schoolvakanties ook een groot deel!

Reply To Irene Cancel Reply