Bij het moederschap krijg je gratis een berg zorgen. Reële en irreële angsten over ongelukken, ziektes en andere ellende dringen zich met enige regelmaat aan me op. En toen onze lieftallige dochter zich anderhalf jaar geleden een serieuze snee in haar voorhoofd viel op een glazen salontafel, vond ik het toch tijd om me eens te verdiepen in EHBO. Om in ieder geval voorbereid te zijn op een déél van mijn angsten. Maar goed, het leven kwam even tussendoor en zodoende duurde het tot vorige maand voor een keer actie ondernam en een cursus volgde.

Die cursus kinderEHBO werd georganiseerd door het plaatselijke Rode Kruis en bestond uit een e-learning en een live cursusochtend waar je de fijne kneepjes van het vak leerde. En die voor mij maar weer eens bewees dat domme vragen wel bestaan ik compleet ongeschikt ben voor klassikale bijeenkomsten. Ik kreeg er ook nog een naslagwerk bij dat eruit ziet als een kruising tussen een werkstuk uit groep 8 en een ode aan de diverse mogelijkheden van Word-Art, maar waar alle informatie van de cursus helder in staat beschreven.

EHBO’ers zijn een bijzonder soort mensen. Ze hebben een eigen jargon (‘blazen’ in plaatst van ‘beademen’, ‘duwen’ in plaats van ‘hartmassage’), een onnavolgbaar soort humor waarvoor je zeer diep in de EHBO-materie moet zitten en houden er ook allerlei andere wonderlijke hobby’s op na, zoals Lotus-slachtoffer spelen bij defensie-oefeningen. Maakt niet uit, ik ben blij dat ze er zijn en hun kennis met ons delen, maar ik heb er echt nog nooit eentje ontmoet die niet op zijn minst een beetje maf was. Deze cursus werd geleid door een echtpaar. Beiden professioneel EHBO-instructeur. Ze introduceerden zichzelf met: “ja, wij zijn een echtpaar. En ja, wij hebben echt gepaard. Onze dochter is ook EHBO’er.” Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik heb dan direct visioenen van hoe twee EHBO’ers elkaar de slaapkamer in lokken met de belofte van stabiele zijligging, mond-op-mondbeademing en full body hartmassage.

De cursus an sich was wel heel leerzaam. De e-learning heeft me een paar avonden gekost en zat behoorlijk goed in elkaar, ondanks de houterig geacteerde filmpjes met veel nepbloed. Je leerde alles over wonden, breuken, brandwonden en andere huis-tuin-en-keuken-ongelukjes waarbij het fijn dat je weet wat je moet doen. De focus lag op reanimeren: wat moet je doen bij een hartstilstand, ademnood of andere levensbedreigende situaties? En hoewel dat ook best goed uitgelegd werd in de digitale cursus, was ik blij dat ik een paar ochtenden later met de pop aan de slag mocht om het echt in de vingers te krijgen.

Goed om eens te kijken: reanimatie van een baby. Video is van het Vlaamse Rode Kruis.

Ik ben BHV’er en heb tijdens die trainingen al regelmatig een volwassen pop moeten reanimeren, maar ik vond het heel nuttig om de handelingen ook eens op een babypop uit te voeren. Die techniek is net even anders namelijk en het is goed om dat een paar keer gedaan te hebben. Ik vond het mentaal wel behoorlijk heftig om een pop met het formaat van mijn eigen baby te moeten reanimeren. Hopelijk hoef ik de kennis nooit in het echt toe te passen.

Hoe dan ook, ik ben heel blij dat ik de cursus gedaan heb en mijn EHBO-certificaat heb gehaald. Het was een eh, unieke ervaring, maar belangrijker is dat ik me er een stuk zekerder door voel. De cursus kostte me via de gastouderorganisatie waar wij bij aangesloten zijn 85 euro, waarvan ik ook weer 50 euro terugkreeg van mijn zorgverzekeraar (CZ). Voor de kosten hoef je het dus eigenlijk niet te laten. Belangrijk is wel om de kennis een beetje up-to-date te houden, dus ik wil vanaf nu iedere twee jaar op herhaling.

Heb jij een EHBO-diploma?

Author

Write A Comment