Een paar maanden geleden werd ik gevraagd om een kinderboek te redigeren. Diede Durft, geschreven door Ingrid den Hollander. Daar zei ik gretig ja op, want kinderboeken zijn een van mijn favoriete dingen op aarde. Toen ik het document in mijn mailbox kreeg, was ik meteen fan van het boek to be. Het was A) goed geschreven, dus ik had er weinig werk aan, en B) het ging over een heel mooi thema.

Diede Durft gaat over een meisje dat zo bang is dat iets misgaat als ze iets nieuws probeert, dat ze het liever niet doet. Een heel herkenbaar thema, want onze bijna-kleuter zit ongeveer hetzelfde in elkaar. Knetterslim, maar ook bang om te falen. In het boek durft Diede in eerste instantie niks, maar na een peptalk van de juf over durven proberen, gaat ze stap voor stap dingen doen die ze eigenlijk heel eng vindt. En je raadt het al: daar wordt het allemaal een stuk leuker van.

Over leerkuilen en durven proberen
Sinds ik veel klussen voor het onderwijs doe, leer ik ook steeds meer over de theorie erachter. Mega-interessant. Zo leerde ik dat Ingrid den Hollander voor Diede Durft gekeken heeft naar het werk van de Engelse filosofie-docent James Nottingham. Hij schreef over de leerkuil: een mooie metafoor voor een leerproces. Je wilt iets nieuws leren, begint daar met goede moed aan, stort in de kuil omdat het toch wel lastig is en door te blijven proberen en hulp te vragen, kom je uiteindelijk weer uit de kuil. Sommige kinderen durven alleen die kuil niet in, omdat ze zo bang zijn om te ‘vallen’. Terwijl dat juist zo nuttig is. Van proberen en fouten maken, leer je immers het meest. Google maar eens een afbeelding van de leerkuil (of learning pit), dat verduidelijkt veel.

Over growth en fixed mindset
Nottingham stelt dat als je vaak genoeg op een goede manier door die leerkuil gaat, je vanzelf een growth mindset (da’s weer een theorie van psychologe Carol Dweck) ontwikkelt. Dat is de overtuiging dat je je kunt blijven ontwikkelen door nieuwe dingen te oefenen en blijven proberen. Fouten maken is niet erg, daar leer je alleen maar van. Het tegenovergestelde van de growth mindset is trouwens de fixed mindset – de gedachte dat je geboren wordt met een bepaalde slimheid en daar verder weinig aan kunt doen. De growth mindset brengt je uiteindelijk een stuk verder, maar omdat we vaak complimenten geven en krijgen over eindresultaten in plaats van de weg ernaartoe, door kritiek en negatieve ervaringen, ontstaat er bij veel mensen een fixed mindset. Dan blijf je dus hangen in je eigen overtuigingen over jezelf. Ook als je een kleutertje bent. Doel is om die growth mindset (waar iedereen mee geboren schijnt te worden) weer terug te winnen en in te zetten. VET interessant.

Hier word je toch vrolijk van? 🙂

En dan de recensie
Tot zover de theorie, hoe is het boek? In eerste instantie moest de bijna-kleuter er niet zoveel van hebben (Maar eerst ving ik een monster was te populair), maar nu we het een aantal keer samen gelezen hebben, valt het toch wel in de smaak. De hele theorie erachter snapt ze natuurlijk niet, maar ze zit wel gefascineerd te luisteren en gisteren hoorde ik haar zelfs zeggen: “van proberen kun je leren!” Er blijft dus absoluut iets hangen. Ik denk dat S. nog iets te jong is, ze gaat pas over een paar weken naar school, maar ik hoop haar hiermee al een beetje mee te geven dat het echt niet erg is om iets niet in één keer te kunnen. Ze kan het maar gehoord hebben.

Roze en groen
Verder ziet Diede Durft er geweldig uit: ik ben gek op de kleurcombinatie roze en groen. De illustraties zijn gemaakt door Marijke ten Cate en zorgen voor een prachtige eenheid met de tekst. Een aanrader voor iedere kleuter! En dan nog een beetje extra voor kinderen die het ook eng vinden om nieuwe dingen te proberen.

Author

Write A Comment