Hello! Een dagje later dan normaal, want mijn maandag verliep niet zo heel soepel. Zondagmiddag waren we uit lunchen en blijkbaar is slechts likken aan een bedorven garnaal al genoeg om 12 uur lang uit de running te zijn. Maar goed, inmiddels ben ik er weer én eet ik echt nooit meer garnalen. En mijn week was, afgezien van het einde, best wel heel leuk. Ik zei ‘ja’ op een mooie nieuwe klus, vierde mijn eenjarig jubileum als fulltime zzp’er en ging een nachtje naar Amsterdam.

Maandag

We beginnen de week met een kiekje van de plee. Die moet opgeknapt worden, zoals je ziet, en de klusjesman vroeg om een paar foto’s. Dus, welkom in 1998.

Nog een bakkie pleur.

En dan op naar de eerste schooldag voor die op rechts. Best wel weer spannend, voor alle betrokkenen. Maar, zij huilde niet en ik alleen toen ik uit het zicht was, dus het was een succesvolle eerste ochtend.

Ik was op kantoor, werkte hard en at een lekkere lunch.

En ’s avonds ging ik voor het eerst in weken weer naar bootcamp. He-le-maal gesloopt, maar het was heerlijk.

Dinsdag

Dagje intern bij Tijhuis Ingenieurs. Hoe lekker mijn eigen kantoortje ook is, soms is het ook gewoon fijn om even op locatie te werken voor de korte lijntjes en het persoonlijke contact.

Dinsdag had ik een drukke dag met allerlei overleggen. Na het eten fietste ik met de zon in de rug naar de andere kant van Zwolle.

Daar ging ik namelijk borrelen met Danielle. Zij heeft vorig jaar mijn zakelijke foto’s gemaakt en sindsdien kletsen we via Instagram. Nu was het tijd om even live te kletsen over ondernemen, nieuwe ideeën en de kinderen. Heer-lijk. Ik kwam geïnspireerd weer thuis!

Woensdag

Mamadag! Op woensdagmiddag hebben we lekker veel tijd om te knutselen, dus we maakten vogels en duimpotjes van zelfdrogende klei.

Het fotoboek van de vakantie kwam binnen en ik had direct heimwee naar Girona.

Er gebeurde iets heel tragisch op het aanrecht.

Donderdag

De eerste dag van september! De maand met het allermooiste gouden licht.

Wat ik dus even vergeten was, was dat ik vandaag precies een jaar fulltime zzp’er ben! Mijn bedrijf bestaat al veel langer, maar sinds 1 september vorig jaar is het meer dan een beetje bijbeunen. Mijn liefste man had er wél aan gedacht en dus stond er een prachtige bos bloemen met een lief briefje op kantoor.

Ik moest dus even taart halen om het ’s avonds thuis te vieren en toen kwam ik dit lieve Nijntje-mokje tegen bij de HEMA. Bij een jubileum hoort een cadeautje, dus die kocht ik voor op kantoor.

Vrijdag

Ik heb mijn spiegelreflex ingeruild voor een tweedehands systeemcamera. Vooral vanwege het formaat. Vrijdagochtend probeerde ik hem een beetje uit en tot dusver ben ik er blij mee. Het is even wennen, maar volgens mij gaan we wel vrienden worden. Nu alleen de vraag: ga ik mijn spiegelreflex verkopen? Of zal ik hem nog even houden?

Ik werkte de hele dag en ’s avonds maakte ik echt comfort food: risotto met tomaat, kaas, rucolapesto en gebakken nepkipstukjes.

En we begonnen aan de Duitse serie Kleo! Een serie over een Stasi-agente die verraden wordt, twee jaar in de cel belandt en na de val van de muur wraak neemt op de verantwoordelijken. Ik vond de eerste aflevering behoorlijk heftig, maar het zit goed in elkaar, dus we kijken verder.

Zaterdag

Hallo Amsterdam! We sliepen een nachtje in het appartement van mijn zwager en schoonzus en omdat we geen zin hadden om te winkelen, gingen we voor een lange stadswandeling. We liepen langs het IJ, over de Oostelijke Eilanden, dwars over de Wallen (ik hou niet van de Wallen, ik word er altijd heel mistroostig van) en via de Westelijke Eilanden terug. Prachtig.

De Drieharingenbrug, ik denk wel het mooiste bruggetje van Amsterdam.

Lunchen in de Haarlemmerstraat, bij Café Nobo. Aanrader!

Halverwege de wandeling een stop voor een alcoholvrij biertje.

Biiijna terug bij CS.

’s Avonds aten we bij Maná Maná in de Pijp. Veel plantaardig Israëlisch. Deze bloemkool was fantastisch, de rest vonden we lekker, maar niet heel bijzonder. De hummus was op, wat me toch een beetje het fundament lijkt van een Israëlisch diner. En ik blijf toch altijd een beetje moeite houden met de attitude van de gemiddelde Amsterdamse horecamedewerker. Doe eens aardig. Niet echt voor herhaling vatbaar.

Zondag

Zondagochtend sliepen we uit, wandelden door het Vondelpark naar het Museumplein, kochten nieuwe Museumjaarkaarten en gingen meteen maar even naar het Rijks. Blijft toch mooi.

Daarna gingen we lunchen en ergens halverwege Amsterdam – Zwolle kickte die bedorven garnaal dus in en heb ik de rest van de middag zo doorgebracht. Wat. Een. Ellende. Ook het universum probeert mij duidelijk te maken dat ik écht volledig plantaardig moet gaan eten, geloof ik 😉

Author

3 Comments

  1. HEB JIJ AAN EEN GARNAAL GELIKT???

    (van mij mag het, ik slik ze zelfs door) Maar wat een ellende…

    Gefeliciteerd met je hoofdredacteurschap!

  2. Hoera voor je nieuwe opdracht en je jaar als zzp’er. Fijn dat er aan gedacht werd door je wederhelft, die van mij zou zoiets compleet vergeten :’) (hij heeft dan weer andere talenten)
    Jammer van de garnaal, het is een teken Nikki!

Write A Comment