Goedemorgen! Nieuwe week, nieuwe kansen. Vorige week was niét mijn week, om uiteenlopende redenen. Ik hoop heel erg dat week 37 meer leuks en minder gedoe voor me in petto heeft. Maar goed, omdat ik nu toch zo lekker bezig ben met mijn weekdagboekjes, hierbij een overzicht van de week waarin mijn planning compleet in de soep liep, mijn motivatie onder het nulpunt daalde, ik afscheid nam van een klant én vijf kilo appels en peren plukte.

Maandag

Maandag was leuk! Ik interim tot eind van het jaar een dagje op mijn oude werkplek: het Nationaal Hippisch Centrum in Ermelo.

Maandag stond in het teken van opstarten, overleggen en externe bureaubladen instellen. Zo zag mijn Macbook er meteen weer uit als een prachtige Windows-pc.

We aten makkelijk maandag: zakje voorgesneden roerbakgroente, edamames uit de vriezer, noodles, woksausje en stukjes nepkip. Ik had geen zin en tijd om na te denken over iets ingewikkelders en ook geen puf om zelf groente te snijden. Voelde me wel weer schuldig over de enorme berg plastic verpakkingen die ik daarna weggooide, dus voorlopig ben ik weer even genezen.

Wel duurzaam: shoppen in eigen garage. De kleding van grote zus gaat deze winter door naar kleine zus, dus voor haar hoef ik -op een paar goede winterschoenen na- niets nieuws te kopen.

Dinsdag

Dinsdag was ik op kantoor, werkte hard aan een project (al hield ik hier even pauze bij Irene) en kreeg daar vervolgens een vervelende reactie op van een klant. We waren het inhoudelijk niet eens en dat is natuurlijk prima, maar c’est le ton qui fait la musique, n’est-ce pas? Lang verhaal kort: ik besloot dinsdagavond na veel wikken en wegen om de samenwerking van mijn kant per direct stop te zetten. Er zat me al meer niet helemaal lekker en dit was de spreekwoordelijke druppel. Niet leuk, vooral niet omdat de afhandeling heel bijzonder verliep, maar wel noodzakelijk voor mijn eigen mentale gezondheid. En bankrekening. Dus, voor wie mijn dagboek van vorige week gelezen heeft: mijn carrière als hoofdredacteur duurde een week. Wel een week waarin ik leerde eerder en duidelijker mijn grenzen aan te geven, dus het was een nuttige week. Maar toch, jammer.

Ik maakte gelukkig nog wel iémand blij dinsdag, namelijk de kleuter. Die wil nu steeds naar de Appie om boodschappen te doen, in de hoop dat we nieuwe plaatjes krijgen.

Woensdag

Even een dagje niet aan het werk, maar knuffelen met dit humpie.

Donderdag

Donderdag had ik een rothumeur. Het gedoe van dinsdag sudderde nog een beetje na en ik was even helemaal leeg. Toen nam ook mijn interviewkandidaat de telefoon niet op en ik moest om 13 uur thuis zijn om de deur open te doen voor de nieuwe schoonmaakster, dus ik zat opgesloten in wat eerst mijn kantoor was, maar inmiddels vooral de opslag van speelgoed waar niet dagelijks mee gespeeld wordt. Bleeeeehhh. Gelukkig mocht ik om 15 uur naar het schoolplein om de kleuter op te halen en zijn we lekker naar de bieb gegaan (waar ik 10 euro boete mocht betalen – oeps) en hebben we een ijsje gegeten.

En ná de boksles mocht ik van mezelf het nieuwe Disney Dreamlight Valley kopen voor op de Switch. Ik ben helemaal niet zo’n gamer, maar dit klonk leuk, dus ik wilde het proberen. En het was net zo leuk als ik dacht! Inmiddels speel ik het wel op de Switch zelf en niet op de tv, want er zitten nogal veel teksten in en die kan ik dus niet lezen vanaf de bank. Misschien toch eens naar de opticien.

Vrijdag

Vrijdagochtend wandelde ik naar mijn koffiedate met oud-collega en mede-zzp’er Elsemiek en vond de eerste kastanje van het jaar. Dan is het nu officieel herfst, geloof ik.

Na de koffiedate werkte ik lekker op kantoor.

En ik moest heel hard lachen om deze foto uit 2015. Ik werkte toen voor een grote kortingswebsite en we hadden daar altijd zo’n enorme lol op kantoor. Als ik deze foto zie, ben ik weer helemaal terug.

Zaterdag

Bootcamp! Hij was weer pittig, maar heerlijk.

En daarna gingen we appels plukken in Oldebroek.

Heel leuk uitje. Voor 2.25 per kilo mag je zelf appels en peren plukken. Behalve de zelfplukboomgaard zijn er ook een speeltuin, een terras (met uitstekende appeltaart) en een leuke boerderijwinkel, dus we konden ons er prima een poosje vermaken.

De buit.

Van de goudreinetten maakten we appelmoes met lekker veel kaneel.

Terwijl de appelmoes sudderde, lazen wij ons nieuwe herfstboekje. Over een eekhoorn die niet snapt waarom de blaadjes verdwijnen in de herfst, heel schattig.

En bij appelmoes hoort natuurlijk patat. #teamtweesnacks

Zondag

Ik was toe aan even niks. Dus toen man + kind 1 naar de kapper waren en kind 2 lag te slapen, las ik een heel boek in de zon.

En we sloten de zondag af met een gezellige verjaardag.

Dat was week 36. Nu héél snel door met 37. Joe!

Author

3 Comments

  1. Balen he, als het op zakelijk vlak niet helemaal lukt met iemand (of een bedrijf). Ook al voelt het als de beste beslissing, het kan dan nog zo lekker doorknagen. Dat zou ik ook hebben! Maar zo te lezen klinkt het wel als een goede beslissing en is het deze week -37- weer snel vergeten 🙂 Een hele fijne week voor jullie!

  2. Oh jammer dat het tegenviel (heb je vorige overzicht daarnet gelezen :p) maar beter voor je mentale gezondheid om er dan maar een punt achter te zetten.
    Jammie, zelfgemaakte appelmoes. Moet ik ook nog een keer maken. Al ben ik ook ook grote fan van gewoon “gebakken” appeltjes zoals wij dat noemen. Het stadium voor het appelmoes wordt :p

  3. Balen van de samenwerking die zo moeilijk verliep! Ik denk dat je er goed aan hebt gedaan om het te stoppen, ook al voelt het op het moment van de beslissing heel vervelend. En fijn dat je er eerlijk over schrijft – freelancen is nou eenmaal niet altijd feest. Maar hopelijk deze week wel weer!

Write A Comment