Twee jaar lang wist ik eraan te ontkomen, maar in het staartje van de pandemie raakte ik toch nog even besmet met corona. Het keelpijntje van maandag bleek dinsdag een licht streepje op de thuistest. En na bevestiging door de GGD zaten de jongste smurf en ik een groot deel van de week in quarantaine. Gelukkig kregen we het op de dag dat de verkorte quarantaineperiode in ging, dus toen we na vijf dagen 24 uur klachtenvrij waren, mochten we er zondag weer op uit.

Inmiddels zijn we dus allebei weer op de been, hoewel ik helemaal niets proef en ruik. Maar dat kan volgens de opbeurende berichten van anderen ook wel een paar weken duren. Mijn week was dus allesbehalve spannend, maar ik heb er toch foto’s van gemaakt. Leuk voor later.

Maandag

Maandagochtend verkeerden we nog in zalige onwetendheid. De baby was koortsig, dus ik hield haar thuis, maar volgens de thuistest hadden we geen corona. Dus vond ik dat een rondje frisse lucht best moest kunnen. Lekker ingepakt en wandelen maar. Mijn wandelwagen begint inmiddels behoorlijk aan zijn eind te raken. Niet zo gek, want toen wij hem kochten hadden er al twee kindjes in gezeten en inmiddels hebben wij hem ook alweer bijna vier jaar in gebruik. Dus we vergeven hem maar dat het handvat compleet afgebladderd is en de voorwieltjes af en toe blijven hagen. Hij is straks met liefde helemaal opgebruikt.
Toen oma overleed kregen wij een heleboel van haar prachtige zelfgemaakte seizoenspoppetjes. Ik maakte er een gezellig lentebolletjestafereeltje mee in een glazen pot, lekker kneuterig.

Dinsdag

Omdat ik me naar mate de dag vorderde steeds verlepter ging voelen, deed ik toch nog maar een thuistestje. En jawel, daar was ‘ie: het tweede streepje.

Woensdag

Heel veel van dit deze week. Is er iets schattiger dan een dreumes die dierengeluiden nadoet? (nee)
Als je net lekker ligt en je opdringerige levensgezel komt in je aura liggen. Dat doet die oranje eikel dus altijd: als Oscar een lekker plekje gevonden heeft, gaat Harry zo dicht op hem liggen dat Oscar uiteindelijk zuchtend opstaat en ergens anders gaat liggen. Zieltje. Dit is trouwens ook een reminder om twee keer na te denken voordat je fluwelen stoelen in een huishouden met katten implementeert.
Terwijl we niet naar buiten mochten, kwam de lente gelukkig binnen.

Donderdag

De man had vrij genomen zodat ik kon werken, maar ik voelde me eigenlijk te beroerd om iets nuttigs te doen. Als moeder heb je écht geen tijd om ziek te zijn. Alles gaat door, ook als je gewoon de hele dag op de bank wil liggen netflixen met een flinke dosis paracetamol. Geeft niks, maar dan is het extra lekker als je even een middagje bij kan tanken. Dus nadat ik het hoognodige gedaan had, besloot ik om me maar even over te geven aan de vermoeidheid en heb de hele middag geslapen. Met het zonnetje op het dekbed, heerlijk.

Vrijdag

Vrijdag werd ik gelukkig weer fit wakker. Het was niet helemaal legaal, maar ik besloot even een frisse neus te halen op een rustig moment. Ik kwam niemand tegen, behalve een veegwagen die een paar uur voor de aangekondigde storm het fietspad aan het vegen was. Stond op het rooster, waarschijnlijk. En de rest van de dag zat ik aan de campingtafel op de slaapkamer te werken. Eerste rang voor de aangekondigde storm (ik ben nogal een weergekkie die dit soort dingen mateloos interessant vind #noshame). ’s Avonds maakten we het binnen gezellig en luisterden naar de wind om het huis. De schutting klapperde en ik hoorde de zonnepanelen een paar keer flink bonken op het platte dak, maar we zijn er gelukkig schadevrij vanaf gekomen. Al zal ik ergens deze week nog wel een keer naar boven moeten om te kijken hoe ze erbij staan.

Zaterdag

Zaterdagochtend: nog een illegaal ommetje langs de dijk. Heel hoog water!
En verder kreeg ik nog deze wonderlijke oude foto opgestuurd. Werkelijk geen idee wat hier gebeurt, maar aan de lege glazen te zien was het heel gezellig.

Zondag

We waren inmiddels ruim 24 uur klachtenvrij en mochten ook van de GGD weer naar buiten, dus namen we het er van. Bezoekje aan de Drentse Koe in Ruinerwold, met een klimparcours door een koeienstal. Heel leuk!
En de rest van de dag waren we thuis, want het regende, regende, regende en regende. ’s Avonds keken we Toms Schotland en besloten dat we daar echt nog eens heen moesten, terwijl Harry eens even uitgebreid zijn poeper ging zitten wassen voor het beeld.

En inmiddels is het gewone leven weer begonnen. Ik zit lekker op kantoor, kindjes zijn weer naar de opvang en ik ga eens een heeeleboel werk inhalen. Let’s go!

Author

4 Comments

  1. Ah balen dat jullie Corona hebben gevangen. Gelukkig waren het 5 dagen binnen in plaats van 10 of 7 zoals eerst, al lijkt me 5 dagen ook al enorm lang! Om de veegwagen moest ik trouwens hardop lachen haha.

  2. Mag je er eindelijk weer uit en dan regent het de hele dag… Fijn dat jullie je weer beter voelen en dat de klachten meevielen! Ik hoop dat je snel weer kunt proeven, want niet kunnen genieten van lekker eten lijkt me toch wel echt jammer. En ja, die veegwagen – misschien had ‘ie beter een paar dagen kunnen wachten 😉

  3. Bizar hé, niets meer ruiken en proeven? Ik was ook mijn geur kwijt en dat ontdekte ik toen ik parfum op spoot en het niet meer rook. Een hele dag aan alles zitten ruiken maar niets. Vond het zo vreemd, haha.

Write A Comment