Tag

frankrijk

Browsing

Hallo! Terug van weggeweest na bijna drie weken in zonnige buitenlanden. Al was het hier ook zonnig, hoorde ik. Anyway, wij waren lekker in Frankrijk, in Spanje en daarna weer in Frankrijk en het was zalig. Gisteravond zei ik tegen J. dat het grappig is hoe de zomervakantie in de nineties circa 4 pagina’s besloeg in je fotoboek van 1993-1996, maar dat je tegenwoordig bijna 500 foto’s hebt van een kleine drie weken. De jeugd van onze kinderen is echt uitstekend gedocumenteerd.

Wat ook opvalt: vroeger maakte ik foto’s van de omgeving. Van kerkjes, bloemen, charmante details in oude straatjes… Tegenwoordig maak ik vooral foto’s van de kinderen in een omgeving. Er zijn amper vakantiefoto’s te vinden waar ze niét op staan. Aandachtspuntje voor de volgende keer. Het goede nieuws: dat scheelt wel weer in de selectie voor dit vakantiedagboek.

De vakantie begon op een Zwols terras met de man en een biertje in de zon. Daarbij kregen we gezelschap van dit reizende kunstwerk dat niet-zo-stiekem neergezet werd door een kunstenaar en waarvan het de bedoeling was dat je het meenam en ergens anders plaatste. Uiteraard zijn we hem vergeten mee te nemen naar Spanje, dus nu staat er een kruising tussen een witte drol en een buttplug op de boekenplank thuis.
En na het terras (vandaar dit blije hoofd) moesten de kantoorplanten nog even geëvacueerd worden naar ons huis, zodat mijn schoonvader ze water kon geven. Bakkie vol!
Zaterdag vond het nodige opruim- en inpakwerk plaats.
En zo reden we eindelijk naar het zuiden. Op naar Frankrijk!
Ons dorp voor de komende dagen. Zo’n Frans slaapdorp met een kerk, een oorlogsmonument, een gemeentehuis en een feestzaal. Heerlijk.
Ons onderkomen voor de eerste dagen. Een klein huisje op het erf van een Frans gezin met een grote omheinde tuin én een zwembad. De benedenverdieping zag er zo uit en boven waren dan nog twee slaapkamers en een badkamer. Dikke prima.
Het erf was heel Frans.
En de tuin, met frambozen, kersen, kippen, schommels en trampolines, was geweldig. Perfecte plek om even een paar dagen tot rust te komen voordat we naar Spanje zouden rijden.
We ondernamen in die vier dagen precies één uitstapje. Naar Vienne, een van de oudste steden van Frankrijk. Er was alleen vrij weinig te beleven, dus na een rondje slenteren waren we snel weer thuis.
Meer tijd voor dit. Wat een feest. En zo leuk om te merken hoe de kleintjes dan in eerste instantie een beetje huiverig zijn en absoluut niet losgelaten willen worden, maar hoe ze aan het eind van de vakantie helemaal watervrij zijn. Note to self: vaker gaan zwemmen.
Na vier nachten in ons fijne Franse huisje was het tijd om door te rijden naar Spanje. De A9 af naar het zuiden! Geen file, zoals je ziet, dus we konden lekker doorrijden.
Olá! We hadden een tent gehuurd op Yelloh Village Camping Punta Mila in L’Escala. We hebben zelf ook een tent (drie, eigenlijk), maar nog even niet de kracht om alles mee te nemen naar het zuiden. De auto zat nu al propvol. En het eigen sanitair in zo’n ingerichte tent is ook wel heel fijn.
Kijk, zelfs een bovenverdieping. En airco (dat werkt inderdaad niet in een tent).
De bovenverdieping hebben we trouwens niet gebruikt. Dit was de eerste slaapopstelling, wij in het grote bed, de kleuter op het losse matras en de kleine in het campingbedje om de hoek. In de praktijk kwam het erop neer dat we met zijn drieën in het niet-zo-grote grote bed lagen met het campingbedje ernaast. Heel knus.
’s Avonds speelden we spelletjes. CuBirds dus (best leuk, geen nieuwe favoriet), Keer op Keer 2 en Qwixx hebben we veel gespeeld. En Qwirkle, maar dat kon alleen als het nog licht was, want anders konden we de kleuren van de steentjes niet goed onderscheiden. Geen 18 meer he?
Ik heb 7 boeken gelezen deze vakantie! Vooral veel hoogstaande literatuur, zoals je ziet.
We zaten dus vlakbij L’Escala en dat was zo in het voorseizoen een best gezellig stadje. We konden er tot onze blijde verrassing ook goed vegetarisch (en zelfs vegan) eten en ze hadden er lekkere ijsjes.
Pa en moe op de camping. Heerlijk, dat gekneuter met de kinderen, tijd voor elkaar, beetje zwemmen, beetje slenteren.
De camping by night (realistische status met rotzooi na een week)
Een uitje naar Pals! Heel schattig middeleeuws dorpje. Op een maandagochtend in juni was het er al druk met toeristen, ik denk dat je in het hoogseizoen over de hoofden kan lopen. Maar voor nu, heel leuk.
Kaartjes schrijven naar de opa’s en oma’s.
Nog een uitje! Naar de ruïnes van Empúries. Hier stichtten de Grieken een nieuwe stad, die ze verrassend genoeg Neo Polis noemden. Daarna namen de Romeinen de boel in en bouwden er nog een stad naast. Dat is allemaal opgegraven in de vorige eeuw en verrassend goed bewaard gebleven.
Niet per se het ultieme kinderuitje, maar vooral de kleuter vond het erg interessant.
En daarna met de kleuter op mijn rug terug naar de auto. Work-out ook weer gehad.
Nog een uitje! Een nachtje naar een van de leukste steden van Spanje: Girona.
Op zich leuk, maar niet met 38 graden: een wandeling over de oude stadsmuur. Man, wat hadden we het heet, met allebei een kind op de rug.
Dus daarna hadden we wel een ijsje verdiend. Bindend ijs-advies: haal een ijsje bij Rocambolesc. Dat is de ijszaak van sterrenchef Jordi Roca en het ijs is echt geweldig.
Glaasje rosé erbij, helemaal lekker.
We lieten de camping een nachtje voor wat ‘ie was en sliepen in dit leuke appartementje in hartje Girona. De volgende ochtend splitsten we op voor musea en shoppen en na een lunch gingen we weer terug naar de camping.
Make-up en bh in de wilgen, haar al dagen niet gedaan, heerlijk.
Het strand vlakbij de camping. Heel fijn.
Poke bowls!
Die kleine daar heeft zich de hele vakantie vermaakt met stenen verzamelen.
Uitje! Met zo’n toeristenboot de zee op en dan visjes kijken. Was leuk.
Groetjes uit L’Escala!
In ieder kerkje moet een kaarsje aangestoken worden.
Na twee weken was dit de laatste avond in Spanje: na het eten nog even lekker op het strand spelen en een ijsje halen.
Terug in ‘ons’ huisje in Frankrijk! Het is ons echt heel goed bevallen om met de kinderen op de heen- en terugweg hetzelfde huisje te kiezen voor een tussenstop. Ze wisten alles nog precies en gingen meteen lekker spelen, in plaats van dat ze moesten wennen. Heel fijn. We waren er nu maar twee nachtjes, dus hadden een middag en een volle dag om nog lekker te chillen.
De volgende ochtend reden we om half 5 het dorp weer uit. Op naar het noorden.
We hadden niet echt een plan voor de terugweg, behalve dat we zouden rijden zolang het goed ging op de achterbank. Dat zorgde ervoor dat we rond lunchtijd al bij Maastricht waren!
Bij Maastricht stopten we even bij MacDonalds en gingen daarna nog even naar speeltuin de Dwaze Herder in Gronsveld. Een beetje een troosteloos geheel, maar de kinderen hebben er een half uurtje lekker gespeeld. IJsje toe en klaar voor de laatste 2,5 uur naar huis.
Om 18 uur hadden we onze Zwolse Peperbus in zicht: home sweet home!

En zo waren we na bijna drie weken weer thuis. Zongebruind en een beetje blonder dan we vertrokken. Het was een zalige vakantie. Heel anders dan vroeger, toen we van plek naar plek trokken en altijd op pad waren om mooie dingen te zien. Met kinderen ligt het tempo tien keer lager, rommel je uren op de camping en dat is eigenlijk ook wel heel fijn.

Wat ik ook leuk vond om te merken, was dat ik totaal geen weerstand voelde om weer aan het werk te gaan. Toen ik nog in loondienst was kon ik na de vakantie huizenhoog opzien tegen het feit dat ik weer moest gaan werken, maar nu had ik er eigenlijk wel weer zin in. Lekker naar mijn kantoortje, een beetje typen, vol goede voornemens over hoe ik het aan ga pakken deze zomer. Voor mij een teken dat ik vorig jaar echt de goede keuze heb gemaakt om volledig voor mezelf te beginnen. Fijn.

En dan is de zomer pas net begonnen.

Een week geleden reden we onze eigen straat weer in, na een heerlijke kampeervakantie in Frankrijk. Thuiskomen is altijd fijn, maar 12 dagen met man en kind op stap was ook wel heel erg lekker. We sliepen op camping La Tuque, in het departement Lot. Een niet erg toeristische, rustige regio. Een bewuste keuze, want in deze coronatijd wilden we graag genoeg afstand kunnen houden tot anderen. Hieronder mijn ervaringen met kamperen in Frankrijk tijdens corona en een paar foto’s van onze heerlijk kneuterige vakantie.

Zaterdagochtend 11 juli ging de wekker midden in de nacht. Om 2:30. Dat is altijd het moment waarop ik denk: ‘laat die vakantie maar zitten, we rijden vanmiddag wel naar de Veluwe.’ Maar nadat we ons uit bed geschopt hadden, de koffie was gezet en de broodjes gesmeerd, hadden we er toch wel zin in. Na al die maanden waarin werk en privé in elkaar overgelopen waren, was twee weken tijd voor elkaar wel een heerlijk vooruitzicht.

Overnachten in Hotel Colbert (niet alleen vanwege de naam)
Als allerlaatste de peuter uit haar bed gehaald en in de auto gezet, met het idee dat ze dan vast vlug verder zou slapen. In de praktijk heeft ze tot voorbij Gorinchem zitten kletsen, viel toen even in slaap, maar nog voordat we de ring van Antwerpen opreden, hoorde ik achter me alweer: “Hee kijk mama, hijskranen!”. Gelukkig was ze wel heel gezellig en met een paar tussenstops bij tankstations (eigenlijk het enige moment waarop ik het corona-technisch ongemakkelijk vond worden, omdat het met name in de toiletten erg druk was) reden we aan het eind van de middag de parkeerplaats van ons hotel op. Hotel Colbert in Chateauroux. Onthoud die naam, want wij hadden voor nog geen 150 euro een enorme kamer met uitzicht op een mooie binnenplaats, een prima ontbijt en een afgesloten parkeerplaats. Toegegeven, de helft van dat geld zit je in een F1-hotel langs de snelweg, maar ik betaal, zeker nu we niet meer met zijn tweetjes zijn, liever iets meer voor een fijne overnachting.

Tent opzetten zonder handleiding
Na een nacht zonder slaap, omdat we het heerlijke queensize bed deelden met onze eigen queen die per se overdwars tussen ons in wilde liggen, reden we de volgende ochtend de laatste 4 uurtjes naar de camping. Daar moest een tent opgezet worden. Een tent die we pas 1 keer eerder (halfslachtig) opgezet hadden. Zonder handleiding, maar met een peuter die na twee dagen autorijden echt even wat energie kwijt moest. Wonder boven wonder ging het allemaal best gestroomlijnd, hebben we elkaar niet echt de hersens ingeslagen en zaten we om 17:30 aan een koud (alcoholvrij) biertje op het terras van de camping.

Campinglife
De tien dagen die volgden bevonden we ons in die kabbelende kamperroes van rustig wakker worden, vers brood halen, ontbijten, stukje wandelen, rommelen op de camping, spelletjes doen, lezen, zwemmen, af en toe eens iets bekijken en op gezette tijden een bezoekje aan de supermarché. We hebben drie keer de auto gepakt naar een verderop gelegen uitstapje: een bezoekje aan provinciestad Cahors, een dierenparkje en een ochtendje naar het-tweede-bedevaartsoord-van-Frankrijk-na-Lourdes Saint-Cirq-Lapopie. En verder hebben we gewoon lekker rondgeslenterd door nabijgelegen plaatsjes als Prayssac en Puy l’Éveque, door de wijngaarden rondom de camping gewandeld en heel, heel veel mango-ijsjes gegeten. Heerlijk.

Terug in twee etappes
De terugweg startten we een dagje eerder dan gepland, omdat de peuter de laatste drie avonden niet meer zo makkelijk in slaap kon komen door de warmte en we zelf eigenlijk ook wel weer zin hadden in ons eigen bed. Het afbreken en inpakken was een race tegen de klok omdat er regen was voorspeld, maar precies op het moment dat wij de tent oprolden, begonnen er dikke druppels te vallen. Prima timing! We reden door tot aan Dourdon, net onder Parijs, en hadden daar wederom een hotel geboekt. Daar hadden ze de corona-maatregelen zo serieus genomen dat je zelfs de afstandsbediening zorgvuldig gedesinfecteerd en vacuümverpakt meekreeg bij de receptie. De volgende ochtend reden we weer vroeg weg om de spits bij Parijs, Brussel en Antwerpen te vermijden (wat wonder boven wonder alledrie lukte) en om 12:30 zaten we traditiegetrouw aan de after-vakantie-Mac in Zwolle-Noord.

Kamperen in coronatijd, doen of niet?
Wij kijken terug op een heerlijke kampeervakantie tijdens de coronatijd. Op de camping was afstand houden goed te doen (vooral in de eerste week, toen het nog heel erg rustig was) en we hebben geen lastige situaties meegemaakt of ons heel erg aan hoeven passen. Een mondkapje in openbare ruimtes was verplicht (al heb ik een aantal keer gezien dat locals die een bekende tegenkwamen, rustig het kapje afdeden om elkaar twee zoenen te geven. Zo werkt het dus niet) en zolang je verder zelf een beetje afstand houdt en je verstand gebruikt, was er weinig aan de hand.

Inmiddels is het bijna drie weken verder en worden er steeds meer reisadviezen aangepast omdat het aantal besmettingen weer stijgt. Als ik nu voor de keuze stond om op vakantie te gaan, weet ik eerlijk gezegd niet wat ik zou doen.