Tag

hapjes

Browsing

Lil’ L. is ruim een half jaar en daarom zijn we een paar weken geleden begonnen met vast voedsel. Volgens het consultatiebureau hadden we dat met 4 maanden al moeten doen, maar ik volg daarin liever mijn eigen gevoel en besloot 2 maanden te wachten. Volgens diverse onderzoeken schijnt het beter te zijn voor de darmpjes om pas met 6 maanden te starten. Maar belangrijker nog: ze toonde totaal geen interesse in eten en was vooral geïnteresseerd in borstvoeding. Voor mij een teken dat ze er eerder nog niet aan toe was. Maar rond een half jaar was er ineens een verandering: ze probeerde eten van mijn bord te pakken, keek geboeid toe hoe wij aten en imiteerde onze kauwbewegingen. Tijd voor de introductie van grotemenseneten!

Iedereen die een paar momfluencers volgt op Instagram, weet dat er verschillende stromingen zijn. Team Staafmixer en Team Rapley, kortgezegd. Team Staafmixer geeft alles gepureerd van een lepeltje, Team Rapley geeft alleen maar hele stukken die de baby zelfstandig kan ontdekken en opeten. Ik pak van allebei een beetje: ze krijgt een mix van gepureerde groente- en fruithapjes en hele stukken eten. Waarom? Eigenlijk vooral omdat ik niet altijd zin heb om het plaats delict van een Rapley-maaltijd op te ruimen. Een baby van een half jaar zelfstandig broccoli laten eten staat garant voor groene stukjes in een straal van drie meter rondom de kinderstoel. Dus krijgt ze op drukke dagen gewoon van een lepeltje. Dat zal ze op een gegeven moment toch moeten leren, denk ik dan. 

De ene dag een stuk banaan, de andere dag een fruithapje uit een potje: niet te moeilijk doen joh.

Hoe pak ik de eerste hapjes aan?

  • Ik vind het fijn als een baby een fatsoenlijk kan zitten voor je ze eten geeft (ook een reden om te wachten tot 6 maanden). Dus ik zet haar in de Stokke met een zitverkleiner, daar kan ze prima een kwartiertje stabiel in zitten. Verder belangrijk: een plankje onder de voeten, zodat ze zich af kunnen zetten om goed te hoesten, mocht er een stukje verkeerd schieten. En eten doen we gezellig met zijn allen aan tafel, dus ze schuift gewoon aan bij het ontbijt, bij het fruit om 10:00 en het avondeten. Tijdens onze lunch slaapt ze meestal, dus die slaat ze over.
  • Ik zweer bij siliconen slabbetjes van de Zeeman, die kun je afspoelen en zelfs in de vaatwasser gooien. Ideaal.
  • Ik ben begonnen met groente en toen ze dat goed at, ben ik na twee weken ook fruit gaan introduceren. Het idee is dat je ze dan niet eerst ‘verpest’ met het lekkere zoete fruit, waardoor ze daarna de smaak van bloemkool nooit meer gaan waarderen. En: in de basis geef ik altijd enkelvoudige smaken. Dus geen mango/banaan of wortel/broccoli-mixjes, maar 1 van de 2. Dan leert ze dat dat losse smaken zijn.
  • Niks mis met potjes (vooral die van AH Biologisch vind ik helemaal prima), maar ik zorg ervoor dat ik ook altijd wat zelfgemaakts in huis heb. Daarvoor kook ik groenten, gooi er een klein scheutje olie door (baby’s hebben vetten nodig om te groeien!), pureer ze met de staafmixer en vries ze in in ijsblokvormpjes. Op drukke dagen kan ik dan drie of vier blokjes ontdooien.
  • Een baby moet een groente ongeveer 10 keer proeven voordat ze de smaak gaan waarderen. Ik geef daarom 3 dagen achter elkaar hetzelfde, zodat ze de smaak gaat herkennen. 
  • Haar favoriete groenten uit het vuistje: zoete aardappel, broccoli en kort gekookte courgetterepen. Bietjes en bloemkool vallen tot nu toe niet zo in de smaak.
Zoete aardappelpuree om te geven met een lepeltje en daarbovenop stukjes gekookte venkel om zelf te eten.
  • Zacht fruit, zoals nectarine, mango, meloen en banaan geef ik in stukken zo groot als haar vuist. In het begin likte ze alleen een beetje, inmiddels knaagt ze met haar tandvlees een stuk fruit weg. Hard fruit, zoals peer en appel, krijgt ze als gepureerd hapje (meestal gewoon uit een potje). De echte Rapley-diehard geeft dat ook in stukken, maar dat vind ik een beetje te spannend. 
  • Ze krijgt broodkorsten (met soms een likje pindakaas) als wij ontbijten. Een beetje spannend, want brood gaat plakken als het nat wordt en daardoor moet ze er wel eens van kokhalzen. Meestal ziet het er enger uit dan het is: het kokhalsreflex bij baby’s zit nog behoorlijk vooraan en daardoor redden ze zichzelf eigenlijk altijd. Als iets te groot is, kokhalzen en hoesten ze net zo lang tot het eruit vliegt. Ik vind het wel een rustgevende gedachte dat ik kinderEHBO heb gedaan, zodat ik als het echt misgaat, weet wat ik moet doen.
  • Eten geef ik met een klein, kunststof lepeltje. Ik smeer de lepel niet af aan haar gehemelte, maar laat haar zelf happen door een beetje druk te geven met de lepel op haar tong. En meestal krijgt ze zelf ook een lepel om mee te zwaaien en op tafel te meppen, want anders hebben we steeds discussies wie de lepel vast mag houden.
  • Voor de introductie van de verschillende soorten groenten en fruit, hanteer ik ongeveer dit schema. Of ik google gewoon op ‘mag baby 6 maanden aardbei’ (nee).
  • Ze is heel enthousiast over eten en eet eigenlijk alles, behalve bloemkool, lekker weg. Toch is het goed om te onthouden dat onder 1 jaar melk het hoofdvoedsel is en blijft. Als ze eens een dagje wat minder eet, is er dus geen paniek.

Ik ben heel benieuwd hoe het zich blijft ontwikkelen, dat eten van haar. Grote zus at ook best goed als baby zijnde en beperkt inmiddels tot een dieet van boterhammen, pasta met rode saus, vissticks en pannenkoeken. Maar wie weet blijft deze dame een echte alleseter. Tot zover mijn spreekbeurt over baby’s eerste hapjes. Zijn er nog vragen? 😉