Tag

instagramcoaches

Browsing

‘Wat dapper!’
‘Dat zou ik nooit durven.’
‘Stoer hoor, als je een gezin hebt!’*

Dit is een kleine greep uit de reacties die ik krijg als ik vertel dat ik afgelopen zomer mijn baan opgezegd heb om voor mezelf te beginnen. Ik moet daar altijd erg om lachen, want als er iemand niet dapper is, dan ben ik het. Ik zou mezelf zonder twijfel aan de zekerheidzoekende kant van het universum plaatsen. Wat ik wél ben, is nuchter. En iemand die altijd oplossingen zoekt. Dus voordat ik vorig jaar de beslissing nam mijn baan op te zeggen, had ik eerst oplossingen gezocht voor wat er mogelijk mis kon gaan.

Doemscenario bedenken
Wat me daarbij enorm hielp, was het beantwoorden van de vraag: ‘Wat is het ergste dat er kan gebeuren?’ Nou, geen opdrachten krijgen, dus geen inkomen hebben. Hoe kon ik dat oplossen? Met een buffer, zodat ik het een poosje uit kon zingen zonder inkomen. Dus spaarde ik een deel van mijn salaris om de eerste maanden uit te kunnen zingen en zet ik nu ook 20% van iedere betaalde factuur opzij om een potje aan te leggen.

En daarnaast bedacht ik me, dat als het echt niet ging lukken, er altijd wel werk is. Achter de kassa, in de horeca, terug bij een marketingbureau, op een communicatieafdeling: werken kan altijd. Die gedachte gaf me rust. Het ergste dat er op dit gebied kon gebeuren, was dat ik iets anders moest gaan doen dan ik eigenlijk van plan was. Nouja, soit.

Berekenen hoeveel je moet verdienen
Daarnaast was het ook fijn om te weten wat ik minimaal moet verdienen om mijn deel van de vaste lasten te betalen en ook nog eens nieuwe onderbroeken te kunnen kopen. Dus dat berekende ik ook. Dat viel me best mee, al heb ik natuurlijk ook het geluk dat ik een man met een baan en een niet al te duur huis heb (dat laatste is een bewuste keuze, de man had ik al voor ‘ie een baan had). Ik wil niet op zijn zak teren, want ik ben een zelfstandige vrouw, maar in ultiem geval van nood staan we niet hongerig op straat.

Verder geef ik niet zoveel om luxe, hebben we maar één auto, ben ik twee jaar geleden gestopt met mijn haar laten verven bij de kapper (iedereen die wel eens geblondeerd is, weet dat die kosten serieus meewegen in je begroting) en koop ik mijn onderbroeken bij de Zeeman. Scheelt allemaal in de kosten. Dus dat is ook een tip: kijk wat je maandelijks uitgeeft en of je dat nog kan betalen als je geen salaris meer hebt. If not: bezuinig. Of begin niet voor jezelf.

Niet zo moeilijk doen
Ik heb besloten dat ik in dit eerste jaar bíjna alles aanpak. Dat staat haaks op het advies dat de gemiddelde Instagram-businesscoach geeft, want je moet alleen maar dingen doen waar je dolgelukkig van wordt en je niet laten afleiden van je doelen, etcetera, etcetera, maar ik heb ook gewoon een hypotheek te betalen. Dus werk ik met een vrij eenvoudige vragenlijst bij nieuwe aanvragen: 

  • Heb ik er tijd voor zonder dat ik er nachtrust voor moet opofferen of de kinderen erbij inschieten?
  • Heb ik er zin in of verdient het goed genoeg om er zin voor te maken?

Als het antwoord op beide vragen ja is, dan ga ik ervoor. En dat zorgt ervoor dat ik nu heel veel verschillende dingen doe voor verschillende opdrachtgevers. Soms niet 100% vanuit mijn ultieme passie en liefde, maar gewoon voor de centen. Ik heb daar wel eens een discussie over gehad met een zelfbenoemd coach, die vond dat je alles vanuit passie moet doen, maar ik denk dat een tandarts ook niet altijd met zijn volle zielsgeluk een wortelkanaalbehandeling uit staat te voeren. Zin kun je gewoon maken. 

(Ik zeg niet dat je nu alleen maar goedbetaalde kutklussen aan moet nemen hè, maar ik kan zelf prima leven met klussen die me niet tot het diepst van mijn tenen inspieren, maar wel gewoon mijn omzetdoel voor deze maand dichterbij brengen. En het betekent ook dat ik klussen aan kan nemen die misschien wat minder goed betalen, maar wel heel leuk óf leerzaam zijn). 

Bedenken wat je niet doet
Er zijn trouwens ook dingen die ik bewust niét doe, of niet gedaan heb, om het minder eng te maken. Het eerste is mijn tarief verlagen om beter in de markt te liggen. Ik neem dus ook geen SEO-teksten aan voor anderhalve cent per woord. Dat is namelijk niet leuk en betaalt ook niet goed genoeg om er zin voor te maken. 

Het tweede was langzaam afbouwen in loondienst en rustig opbouwen in mijn eigen bedrijf. Toen ik de beslissing eenmaal genomen had om voor mezelf te beginnen, wilde ik zó graag vol gas gaan, dat ik echt geen aandacht meer op kon brengen voor mijn baan. Niet eerlijk voor de werkgever, niet eerlijk voor mezelf. Dus ben ik van 28 uur in loondienst naar het zzp-leven gegaan. Spannend, maar voor mij de enige manier om het goed aan te kunnen pakken.

Conclusie: niet dapper
Voor mij voelt het dus allemaal niet zo heel dapper. Ik denk dat het vooral belangrijk is om te berekenen of het kan en er vervolgens een een beetje nuchter in te blijven staan. Da’s soms makkelijker gezegd dan gedaan, met alle Instagramcoaches en influencers die je om de oren slaan met wijsheden over ‘high class ondernemen’, werken vanuit passie en liefde en alleen maar dingen doen die je dichter bij je purpose brengen. Hard werken en je hoofd erbij houden, dat is belangrijk. De rest komt allemaal wel. Of niet. Ook best.

*alsof je je kinderen dan als eerste laat verhongeren als de inkomsten tegenvallen.