Tag

persoonlijk

Browsing

Goedemiddag! Wat een heerlijk voorjaarsweertje he? Mijn weekdagboek was er een paar weken niet, maar na zo’n fijne week als afgelopen week heb ik spontaan weer eens zin om iets te delen. Dus, hou je vast, dit was week 18.

Maandag

Maandagochtend in de trein: ik ga eerst naar Amersfoort voor een overleg met een opdrachtgever en reis daarna door naar Den Haag voor een redactievergadering. Lekker met de trein, want dan kan ik ondertussen nog een beetje werken.
Ik ben een beetje vroeg in Den Haag, dus ik typ in de Stationshuiskamer nog even verder. Lekker plekkie!
Vergaderen op een ministerie betekent een grondige inspectie van je paspoort. Pas als je goedgekeurd bent, krijg je een Rijkspas waarmee je het gebouw in mag. Ik voelde me heel stoer.

Dinsdag

Mamadag! We knutselen er lustig op los met playmais, moeten precies onder lunchtijd op het gemeentehuis zijn om een identiteitskaart aan te vragen (en nee, dat was geen succes) en spelen lekker buiten.
En ’s middags maak ik een heleboel pastasaus met verstopte groenten. Ik vries het in in ijsblokjesbakjes, zodat ik snel een paar blokjes kan ontdooien als dat nodig is.

Woensdag

Ik lunch graag met restjes of soep, maar op kantoor kon ik niks opwarmen. Dus na een meevaller op btw-gebied heb ik mezelf een magnetron cadeau gedaan.
Yes! Warme curry als lunch!
Ik werk de hele dag aan een reeks teksten en haal tussendoor een kringlooppareltje op. Verjaardagscadeautje voor de kleuter! Hij moet alleen nog wel even flink schoongemaakt worden.
’s Avonds eten we roti. Op de bank, want het was een lange dag.

Donderdag

Donderdag 5 mei! Vroeg eruit en aan de slag, want ik wil nog een paar uurtjes werken voordat we een feestje gaan vieren.
Een toepasselijk stukje poëzie op kantoor <3
Feest! We gaan om 12 uur naar het Bevrijdingsfestival, want op de Familieweide is allerlei leuks voor de kleintjes georganiseerd. Al vindt deze kleine smurf het dreumesconcert helemaal niks, ze wil liever de houten schaapjes aaien.
De peuter timmert op het festival deze prachtige “televisie met vier armen”. Kijk trouwens even hoe mooi onze struik bloeit.
Aan het eind van de middag brengen we de dames naar opa en oma en gaan lekker met zijn tweetjes terug naar het Bevrijdingsfestival. Het is heerlijk weer, de sfeer is goed en hoewel de rijen bij de bar echt niet te doen zijn, hebben we een heel fijne middag. Daar in de verte staat Diggy Dex. I love Diggy Dex.
Tussendoor even een hapje eten bij La Cucaracha (waar ik al 12 jaar hetzelfde bestel, want het is zo lekker) om ons 12,5-jarig jubileum te vieren.
En daarna terug voor een heerlijk dansfeestje.
Om 00:30 zijn we thuis en hebben we hongerrrrr, dus we gooien snacks in de Airfryer. Wat een topdag.

Vrijdag

Uhm ja. Vrijdag had ik dus een beetje moeite met opstarten. Maar na de magische cocktail van 2 paracetamol, 2 koffie en 2 glazen water was ik er weer. En dat was maar goed ook, want ik moest nog een presentatie afmaken en een script finetunen. Dus tot 15:00 heb ik mezelf opgesloten en daarna riep de zon zo hard, dat we het weekend zijn gaan inluiden op de schapenboerderij. Kindjes lekker spelen, wij lekker zitten. Top.

Zaterdag

Mijn zaterdag was zo bruisend dat dit de enige foto is. Van een opgeruimde commode vol zomerkleren, welteverstaan. Ik zocht de kasten van de dames uit, shopte wat spulletjes erbij via Vinted, werkte nog even aan mijn presentatie en ’s avonds keken we de finale van Heel Holland Bakt en daarna nog Ik Vertrek.

Zondag

Moederdag! Och, de peuter verheugde zich er zo op. Ik mocht al weken niet onder de bank kijken en zondagochtend hoorde ik haar om half zeven al met haar vader smoezen over croissantjes bakken. Even later had ik een bed vol kindjes en kruimels. Wat een rijkdom. En nog even later (om 7:30, om precies te zijn) was dit de status. Een bed vol kruimels en kindjes die er snel vandoor gaan.
Er was geknutseld (een kartonnen hart waar ze ons samen op getekend had, met daarnaast “Je bed, want daar hou je ook veel van, toch mama?”) en ik kreeg deze mooie cadeautjes. Dat opschrijfboekje had ze zelf bedacht, want “dan kun je daar je teksten in opschrijven!” en die bijen refereren aan mijn achternaam. Zo lief en slim bedacht.
Er is maar weinig zo fijn als knutselen op zondagochtend in je pyjama, dus dat deden we na het ontbijt.
En daarna gaf ik mezelf een moederdagcadeautje: een uurtje alleen wandelen met een podcast in mijn oren. Lekker in de zon.
En langs de stiertjes.
En we sloten het weekend af met een gezellig tuinfeestje bij ons jarige nichtje, waar bleek dat je confetti het beste met een stofzuiger uit je gazon haalt. Weer wat geleerd.

Ik heb laatst een week lang bijgehouden waar ik mijn tijd aan besteed. Naast werken, met de kinderen spelen, eten, slapen en huishouden was er één categorie waar ik schrikbarend veel tijd kwijt was: social media. Om precies te zijn Instagram en WhatsApp, want Facebook en Twitter heb ik jaren geleden al opgegeven.

De gemiddelde mens spendeert volgens een rapport van GlobalWebIndex 142 minuten per dag aan social media. Bijna 2,5 uur. Dat klinkt als bizar veel, maar als ik heel eerlijk naar mijn tijdsbesteding keek, haalde ik dat ook wel. En ondertussen zeurde ik dat er te weinig uren in een dag zouden zitten. Ja, duh. Ik had al geprobeerd om Instagram in een apart mapje op het derde scherm van mijn iPhone te zetten, maar dat maakte geen verschil. Daarom nam ik 31 maart een rigoureus besluit: april werd een Instagram-loze maand. Ik delete de app en logde uit in mijn browser. Tot in mei, Instagram!

Lekker scrollen op LinkedIn (zei niemand ooit)
Het was even wennen en op dag 1 ging ik, bij gebrek aan Instagram, doelloos zitten scrollen op LinkedIn. Daar kom ik normaal nooit, want ik vind het een vreselijk platform (sorry), maar bij gebrek aan beter gaf het me ook de dopamine-fix die ik blijkbaar nodig had. Dus heb ik LinkedIn ook verwijderd. Daarna ging ik, nog steeds op zoek naar vertier op momenten dat ik het even lastig had, scrollen op Pinterest. Ook verwijderd. Het bleek sterker dan mezelf, want ik bleef elke keer mijn telefoon pakken, op zoek naar… iets?

Afleiding van ongemak
Gelukkig viel die dag ook een boek op de mat: Indistractable van Nir Eyal. Hij stelt dat afleiding (dus social media) vaak een vlucht is van iets waar je je ongemakkelijk bij voelt. Een lastige alinea in een artikel bijvoorbeeld, de administratie bijwerken, even voor je uit staren en niets doen. Toen ik me dat realiseerde, begon ik inderdaad een patroon te herkennen: als het lastig wordt, ga ik zitten scrollen, in plaats van de ‘strijd’ aan. Dat inzicht maakte het makkelijker om de telefoon te laten liggen, op zoek naar vermaak.

Levens van anderen
Verder bleek dat de verslaving vooral even moest slijten. Na een paar dagen merkte ik dat ik niet meer de hele tijd de neiging had om naar de plek van de app te gaan met mijn duim. En bovendien ontdekte ik dat ik zonder Instagram eigenlijk niets mis. De belangrijke dingen hoor je op een andere manier wel (al refereren mensen echt heel vaak aan ‘heb je op Instagram gezien dat…?’) en de rest is eigenlijk allemaal ruis. Levens van andere mensen die aan je voorbij trekken en waar je niets mee hoeft. Grappig genoeg heb ik wel meerdere keren te horen gekregen dat men me mist op Instagram en kreeg ik berichtjes of alles wel goed gaat omdat ze al zo lang niets van me gezien hadden.

Wat deed het voor de schermtijd?
Mijn schermtijd is de afgelopen maand gehalveerd. Van een riante 4 uur per dag in maart naar iets minder dan 2 uur (1 uur en 51 minuten afgelopen week) in april. En daar zit dan ook navigatie bij, dus dat is heel netjes. 

Afgelopen maand heb ik dus gratis 2 uur extra per dag gekregen! 2 uur waarin ik mijn handen vrij had en mijn blik niet vertroebeld werd door het leven van andere mensen. Wat heb ik daarmee gedaan? Nou, ik heb niet ineens bergen extra werk verzet. Maar dat kwam ook omdat we hier gevloerd werden door een vrij heftig griepje en de werktijd daarmee nogal in het gedrang kwam. Ik heb wel meerdere boeken gelezen, meer met de kinderen gespeeld, een serie gekeken, op een willekeurige avond mijn hele kledingkast opgeruimd, spelletjes gedaan en verder gewerkt aan mijn haakproject. 

Moeilijke momenten
Heb ik het gemist? Soms. Soms is het ook gewoon lekker om even doelloos te scrollen. Toch was er maar 1 moment waarop ik het echt lastig had en dat was toen ik, na een heftige nacht, naast het ziekenhuisbedje met mijn slapende kind zat. Ik had niks aan vermaak bij me want we moesten nogal haastig de deur uit en in de koffiekamer lagen alleen 3 beduimelde Marie Claires uit 2019. Ik heb toen even gesmokkeld en de app opnieuw geïnstalleerd, maar ik voelde me na tien minuten scrollen een beetje viezig. Toen ben ik maar een dutje gaan doen. Met de dochter is alles inmiddels weer helemaal in orde, trouwens 🙂

En nu?
Ik twijfel. Ik mis het soms om mooie plaatjes te kunnen delen of even iets luchtigs te plaatsen. Aan de andere kant mis ik de rest eigenlijk helemaal niet echt, maar ben ik wel bang dat ik heel snel weer verslaafd ben. En dat vind ik zonde van de tijd die ik nu gewonnen heb. Kortom: meer nadelen dan voordelen, maar ik denk toch dat ik op 1 mei weer even ga kijken. Al denk ik dat ik daarna snel weer verdwijn.

Ergens vorig jaar kreeg ik een dankboek van mijn wederhelft. Een boek om elke dag drie dingen in op te schrijven waar je dankbaar voor bent. Want dankbaarheid helpt je om te genieten van het leven, schreef Ernst-Jan Pfauth al. Dankbaar zijn voor wat je hebt, is het perfecte medicijn tegen de chronische ontevredenheid waar veel van ons mee te maken hebben. Da’s de ene dag natuurlijk makkelijker dan de andere dag. Als ik er ’s nachts drie keer uit moest voor een huilend kind, de dag begin met een kuttig mailtje, iets verdrietigs lees over oorlog in Oekraïne, natregen én niks lekkers te lunchen heb, moet ik de dankbaarheid soms uit mijn tenen halen.

En dat is ook okee: dankbaarheid is iets anders dan het negeren van negativiteit. En ook iets anders dan altijd het positieve in het negatieve zien, want soms gaat dat gewoon even niet. Het gaat erom dat je inziet dat er naast alles wat er kut is, ook heel veel moois is. Sommige mensen hebben dat uit zichzelf al, andere mensen blijven wat makkelijker in de negativiteit hangen. Ik ben uit mezelf behoorlijk opgewekt, optimistisch en snel tevreden, maar in tropenjaren met weinig slaap en veel ruis, moet ik mezelf soms even herinneren aan wat me blij maakt. En dan is het fijn om elke dag even een paar dingen te noteren.

En hoe je het noemt, is aan jou. Ik heb zelf niet zoveel met het woord ‘dankbaar’. Er hangt voor mij nogal een kerkelijk sausje omheen, dus ik noem het liever klein geluk. En daarom heb ik een lijst gemaakt met 50 kleine gelukjes. Uit het leven gegrepen, als een herinnering dat het soms echt in de kleine dingen zit.

1. Om 5 uur wakker worden en je realiseren dat het nog anderhalf uur duurt tot de wekker gaat, dus dat je je nog een keer kan omdraaien

2. Een schoon bed op zondagavond

3. Een verse zak naturel ribbelchips op vrijdagavond

4. Broodjes die nog een beetje warm zijn

5. Het eerste kopje koffie van de ochtend

6. 5 minuten ongestoord douchen

7. Bericht van een opdrachtgever dat versie 1 al zo goed was dat er geen feedback meer is

8. Of, in dat kader, de zin: “Je hebt precies verwoord wat ik bedoelde!”

9. Thuiskomen in een opgeruimd en schoon huis (ik zoek een schoonmaakster, anyone?)

10. Beginnen in een nieuw notitieblok

11. Een kortingscode vinden voor iets wat ik toch al wilde kopen

12. Een warm, slaperig kindje uit bed tillen

13. Mijn dreumes die nog heerlijk bij mij op schoot haar flesjes drinkt

14. Facturen die op tijd betaald worden

15. Je de hele dag verheugen op lekker avondeten

16. De eerste slok van een glas koele witte wijn op een zonnige dag

17. Een kroket

18. Vroeg in bed liggen met een boek

19. Uren slap ouwehoeren in de kroeg

20. Vroeg opstaan op een mooie zomerdag

21. Een koele douche na een zweterige work-out

22. De yoga-juf die aankondigt dat je nu even een tijdje in child pose mag blijven liggen

23. De geur van barbecues die opstijgt boven de Vinex op de eerste mooie dag van het jaar

24. Een nieuw blad aan een kamerplant

25. Jezelf verliezen in iets creatiefs 

26. Een kop hete earl grey

27. Samen op de bank suffe tv-programma’s kijken en commentaar leveren

28. Fietsen met Acda & de Munnik in mijn oren

29. Een lammetje dat een vreugdesprongetje maakt

30. De laatste to-do van je lijstje afkruisen

31. Een schat vinden in een kringloopwinkel of op Marktplaats

32. Even terugkijken en me bedenken dat ik in een half jaar tijd al best ver gekomen ben als zzp’er

33. Een leuk gesprekje met een andere moeder in de speeltuin

34. Zien dat er een nieuwe aflevering is van een podcast die je graag luistert

35. Nieuwe opdrachtgevers die je benaderen omdat ze via-via van je gehoord hebben

36. Middagdutjes

37. Oprolcroissantjes op zondagochtend

38. Een verse bos bloemen op tafel

39. De buurvrouw die trouw onze kliko’s aan de weg zet omdat ik het altijd vergeet

40. Een nieuw kapsel

41. Je afgedrukte foto’s op de mat vinden

42. Dansen met de peuter

43. Alleen thuis zijn

44. Een onverwacht mooie zonsondergang

45. Een schone vuilniszak in de prullenbak na anderhalve dag proppen (zeg me dat we niet de enigen zijn)

46. Confetti bij een verjaardagskaart

47. Langs een weiland met paarden fietsen

48. Een avondje dansen met vriendinnen

49. De zon die doorbreekt na een grijze dag

50. Een opgeruimde kledingkast

Het is april! En het lijkt buiten wel november, zo grijs en nat is het. Maar hierbinnen in mijn kantoortje schijnt altijd de zon. Ja heus. Je moet jezelf gewoon omringen met dingen waar je blij van wordt, zoals een heleboel planten, oude meuk, thee, de Matthäus Passion en paaschocolaatjes.

Het eerste kwartaal van 2022 ligt achter ons en toen ik afgelopen donderdag even de tijd nam om het te recenseren, kwam ik tot een vrij korte samenvatting: ‘meh’. Dus besloot ik om de rest van 2022 wat minder ‘meh’ te maken. Dat is voor een deel heel makkelijk, want het wordt dit jaar geen januari en februari meer, wat al een absoluut voordeel is. Verder moest ik mezelf echt weer even een schop onder de kont geven. Maar da’s gelukt! En ik heb zin in dit voorjaar – nu alleen het weer nog 😉

Maandag

Maandag waren we allevier thuis met (naweeën van) buikgriep. Gelukkig ging het eind van de middag weer een stuk beter en konden we lekker even naar buiten. Ik zaaide wortelzaadjes, de rest van de moestuin moet nog even wachten.
Niemand had honger maandagavond, maar ik snakte naar zo’n vieze diepvriespizza na 36 uur amper iets gegeten te hebben. Daarna voelde ik me een stuk beter.

Dinsdag

Goodmorning!
Dinsdagmiddag ging ik met de kinderen naar de Kwantum voor een nieuw buitenkleed. De peuter wilde graag deze ‘met die ogen.’ Let ook even op de naam.
Het werd deze. Braafjes.

Woensdag

Eindelijk weer aan het werk! Deze foto maakte ik onderweg naar kantoor. Daar schreef ik de hele dag aan artikelen, ging tussendoor een uurtje weg om een huis te bezichtigen en typte weer verder. De bezichtiging was leuk, maar we hebben besloten om geen bod te doen. Naar onze smaak moest er teveel verbouwd worden en met de huidige huizenprijzen, kosten van bouwmaterialen en het gebrek aan aannemers/vakmensen werd het ons te duur én teveel gedoe.

Donderdag

31 maart: let it snow, let it snow! Er vielen dikke vlokken en ik genoot van het uitzicht.
Kijk nou! Alles wit! Ondertussen reviewde ik mijn eerste kwartaal (zowel werk als privé) en stelde doelen op voor Q2. Ik dronk even een kop koffie met mijn kantoorburen voor een nieuwe klus en belde met een andere mogelijke nieuwe opdrachtgever. Een nuttige dag!

Vrijdag

Zo liep ik vrijdagochtend naar kantoor. Winterwonderland op 1 april <3
Daar hoort warme chocolademelk met slagroom bij! Ik werkte de hele dag een een reeks schrijfworkshops. Jammer dat ik altijd vergeet hoeveel werk het is om presentaties te maken 😉
Kinderen in bed, man de deur uit: tijd voor wijn, sushi en een film! Ik keek Biggest little farm op Netflix en nu wil ik een boerderij beginnen. Een aanrader!

Zaterdag

Zaterdag zette ik dingen op Marktplaats, Vinted en de weggeefhoek. Weg ermee!
Toen ging ik het oud papier opruimen (dat bewaren wij altijd in de cv-kast) en bleek dat we lekkage hadden door een verstopping. Super. Dus de rest van de ochtend ben ik bezig geweest met de verstopping oplossen, wat tot nu toe niet echt gelukt is.
Maar eind van de middag moesten onze glitterjurken aan voor het Grote Poezenfeest! De katten werden 11 en de peuter wilde graag een verjaardagsfeestje organiseren. Dus bakten we taart, hingen slingers op en nodigden opa en oma uit. De feestvarkens wilden er zelf niets mee te maken hebben, maar we hadden een heel gezellige middag.
Zondagochtendontbijtje! De oprolcroisssantjes van AH eigen merk zijn koemelkvrij, dus de dreumes kon ook kennismaken met het concept croissant. En dat beviel haar prima!
Hoi! Ik pas deze broek weer zonder dat ik het gevoel heb dat mijn ingewanden afsterven, dus het bootcampen begint zijn vruchten af te werpen.
Zondagmiddag had ik een romantische date met mijn wederhelft: de wedstrijd PEC – Go Ahead Eagles. De IJsselderby! Feyenoord – Ajax maar dan in Overijssel. Ik kwam wederom tot de conclusie dat een voetbalwedstrijd van mij ook in 1 x 45 minuten gespeeld mag worden en Zwolle verloor ook nog eens, maar het was wel een leuk uitje.

En nu is het maandagmiddag! Ik heb de hele ochtend en een deel van de middag vergaderd met het team waarmee ik een nieuw tijdschrift aan het bouwen ben. Dat was heel leuk. Tof om te mee te maken hoe een verzameling losse ideeën steeds meer vorm krijgt en concreter wordt. Ik ga nog even de planning voor komende week maken en dan ga ik de meisjes ophalen, lekker koken en de rest van de avond in bad liggen weken. Fijne week!

Hallo! Ik vind het altijd heerlijk om de maandagochtend te beginnen met een weekoverzicht, maar vandaag lukte dat even niet, want we kregen hier allemaal tegelijk buikgriep. Heer-lijk. Maar inmiddels durf ik weer voorzichtig over eten na te denken, zijn alle wassen weer een soort van bijgewerkt en hoop ik vooral heel erg dat het nu klaar is. Maar voordat het grote buikgriepspook hier toesloeg, had ik een behoorlijk fijne week!

Maandag

Maandagochtend begon met poezenknuffels!
Oscar had ook een drukke dag.

Dinsdag

Heerlijk, de hele dag buiten spelen!
En een rondje langs de schaapjes, want er waren lammetjes geboren! Zó klein en lieffff.

Woensdag

Klein mevrouwtje naar de gastouder brengen. Pippi het paard moest ook mee.
En na een rondje park was het tijd om eens aan het werk te gaan. Veel losse klusjes voor veel verschillende opdrachtgevers vorige week, maar dat is soms ook wel even lekker.

Donderdag

Zonder jas op de fiets! Jee. Ik werkte tot een uur of 12, deed daarna even een bakkie met de buurvrouw en haalde daarna de meisjes op, want…
… we gingen een nachtje weg! Naar dit superleuke appartementje in een oude brandweerkazerne in Kaatsheuvel.
Echt heel leuk gedaan. We waren in Kaatsheuvel omdat we -duh- naar de Efteling gingen. En da’s 2 uur enkele reis voor ons, dus plakten we een nachtje aan de voorkant.
Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar hier is de eerste nacht ergens anders slapen altijd een beetje spannend voor de meisjes. Veel geruststellen, laten weten dat we echt niet weggaan en het gewoon even de tijd geven. Om 20:30 sliepen ze en konden wij bij de naastgelegen Domino’s ons romantische diner voor twee oppikken 😉

Vrijdag

Eindelijk! Onze gastouder komt uit Brabant en is dol op de Efteling, dus ze had onze peuter flink geïnfluenced. Dat bekkie toen ze vrijdag Langnek voor het eerst in het echt zag was echt onbetaalbaar.
En eerlijk is eerlijk: ik was er ook al een jaar of 15 niet geweest en was opnieuw heel erg onder de indruk van hoe móói de Efteling is. Echt een wereldje op zich.
En terwijl Sam en ik de slakkenmonorail bedwongen, wandelde Jona de dreumes in slaap. Wonder boven wonder deed onze prikkelgevoelige coronababy twee dutjes in een druk pretpark en sliep daarna een nacht door. Ze blijven je verbazen.
Het Sprookjesbos mochten we natuurlijk niet overslaan. Langnek en de Sprookjesboom, here we come.
En aan het einde van de dag is even bij mama op de rug nog wel heel erg fijn, ook als je bijna 4 bent. Om 16 uur vonden we het allemaal wel mooi geweest en gingen we weer naar huis, moe maar voldaan. Wat een feestje om dit te doen met zijn viertjes!

Zaterdag

Ik moest naar Utrecht, dus dat wilde ik even helemaal CO2-neutraal met de deelscooter en de trein doen, maar toen ik eindelijk 4 blokken verderop zo’n scooter gevonden had, bleek dat kreng het niet te doen. Met de fiets zou ik de trein niet meer halen, dus dan maar met de auto naar Uutje. Sorry milieu. Sorry portemonnee.
Ik was op Creative Life. Een hobbybeurs ja. Maar dan in een Instagramwaardig jasje.
En omdat de hobbybeursexperience niet compleet is zonder workshops, volgde ik een workshop Vogeltjes schilderen in aquarel door Lotte Drouen. Leuk om te doen! En stiekem ben ik best trots op het resultaat.
Nóg een workshop: koekjes decoreren door Jillbeesz. Dit zie ik heel vaak voorbij komen op Instagram en dan ziet het er zeer satisfying uit. In de praktijk is het écht best lastig om het een beetje strak te krijgen, maar voor een eerste poging ben ik niet ontevreden. Denk niet dat het iets is wat ik snel thuis zou doen. Aquarellen wel, daar heb ik meteen een starterssetje voor gekocht, want ik vond het echt heel rustgevend.

Zondag

En dit was de zondag: met m’n kop in een emmer. Super. Ik hoopte nog even dat ik iets verkeerds gegeten had, maar toen man en kind ook begonnen, was die hoop ook gauw vervlogen. Buikgriep! Die hadden we nog niet gehad dit jaar.

Gelukkig ben ik inmiddels weer aardig opgekalefaterd en kan de week, met een dagje vertraging, dan toch beginnen. Morgen nog een dagje moederen en dan woensdag hopelijk weer aan de slag. Fijne week!

Goedemorgen op de EERSTE DAG VAN DE LENTE! Hoewel het voor mijn gevoel al drie weken lente is, is het nu echt officieel. Heerlijk. Afgelopen week namen we alvast een voorschotje, met kroketten in de zon, paastakken en kluskriebels.

Maandag

Maandag werkte ik de hele dag op kantoor bij een opdrachtgever in Amersfoort. En daar ging ik eens ouderwets met de trein naartoe. Kopje koffie, beetje typen onderweg: heerlijk.

Dinsdag

De peuter is dol op dingen versieren, dus dinsdag haalden we alvast paastakken. Een beetje vroeg misschien, maar het staat wel heel gezellig. En omdat het volgens haar ‘zielig is dat de kerstboom wel lichtjes en slingers mag en de paastak niet’, hingen we er ook gewoon lichtjes en een slinger in. Ze maakte er een heel lentetafereel omheen met de poppetjes van oma. Heerlijk.
Paastak by night! Het lentetafereeltje staat veilig in de vitrinekast, want de dreumes bleek erbij te kunnen.

Woensdag

Dagje op kantoor om dingen weg te werken. Tussen de middag wandelde ik een rondje door de stad. Even een frisse neus en een broodje halen.
Een ouderwets broodje Subway! Ik kwam er in Zwolle eigenlijk nooit omdat de oude vestiging altijd een beetje smoezelig was, maar er is nu een nieuwe en die is wel prima. En zo af en toe is zo’n veggie patty wel heel lekker.
Werk af, nog één ding op de to-do-lijst voor vandaag: stemmen!
Done!
Gezellig thuiskomen. Het welkomstcomité zat al te wachten!

Donderdag

Gezelligste start van de dag. Ik denk dat ik haar gewoon nog vijf jaar flesjes ga geven, zo knus. Ter relativering van zoveel knusheid: de nachten met deze meid waren afgelopen week weer redelijk rampzalig. In totaal hebben we afgelopen 16 maanden denk ik 3 weken doorgeslapen. Het begint een beetje op te breken moet ik zeggen.
Last minute ingevlogen voor een leuke klus bij mijn oude werk. Heerlijk om weer even te brainstormen en bij te kletsen met een paar oud-collega’s.
Thuis nog even doorwerken en daarna lekker een stuk wandelen met de man voordat we de kinderen op gingen halen.
We zijn de laatste tijd behoorlijk into Qwirkle en bij de Kruidvat lag het kaartspel. Dus dat moesten we proberen. Conclusie: leuk, maar een beetje onoverzichtelijk. Gewone Qwirkle is leuker.

Vrijdag

Vrijdagochtend was ik heel vroeg op kantoor, lekker knallen met het zonnetje op de ramen.
Mijn schoonmoeder paste op en Jona en ik werkten samen op kantoor. En omdat het zonnetje zo lekker scheen, konden we niet anders dan even de stad in lopen voor een lunch op het terras. Wat een feest!
En daarna terug op de leenscooter. Doodeng vind ik dat, achterop de scooter zitten.

Zaterdag

Na een zeer gezellige vrijdagavond met Goede Vriend Onno en twee flessen wijn was ik zaterdagochtend niet helemaal fris en fruitig. Maar vorige week waren eindelijk de nieuwe ventilatieroosters binnengekomen, dus er moest geklust worden. Deze lelijke, tochtige zwarte dingen hebben we vervangen door…
…deze jongens! Goed afsluitbaar en een stuk platter. Belangrijk, want die oude konden niet open met de plisségordijnen ervoor, dus konden we ook niet ventileren. Nu wel!
Nieuwe plissé’s ervoor en klaar! Heel blij mee.
’s Middags nog even naar de stad voor een ijsje en een kijkje in de Grote Kerk. Na deze foto begon de organist te spelen en deed de dreumes spontaan een dansje. Zo lief.
Okee, onsmakelijke foto, maar zaterdagavond aten we dit recept en die halloumi met za’atar is echt GEWELDIG. Hierna stortten we om 21 uur in slaap op de bank #dertigersleven.

Zondag

Mooi moment altijd, als je als eerste beneden bent en het huis is nog netjes. Daarom ruim ik elke avond alles op, gewoon voor dit moment van genot.
Brunchen met vriendinnen. Ik was trouwens 31 jaar en 9 maanden oud (lees: gister) toen ik erachter kwam dat ‘brunch’ een samentrekking is van breakfast en lunch. Zeg me dat ik niet de enige ben.
Kleine koekie heeft ontdekt dat ze het yogakussen onder de vensterbank kan slepen en dan zelf auto’s en honden kan spotten. Zo schattig hoe ze daar dan staat te wijzen en te roepen: “AUTOH! WOEF!”
En met dit kiekje van Harry sluiten we de week af. Hij wordt echt een beetje oud en mottig, als ik hem zo op de foto zie. Niet zo gek ook, hij wordt 12 en heeft al een stuk of 3 van zijn 9 levens verspeeld met pogingen om te vliegen van tweehoog, een vermissing van een paar dagen en een auto-ongelukje. Arme vent.

En nu door met de dag! Fijne maandag 🙂

Goedemorgen vanuit de stoptrein van Zwolle naar Amersfoort. Ik werk vandaag een dagje op kantoor bij een opdrachtgever en omdat de brandstofkosten inmiddels wel heel hard stijgen, ben ik met de trein gegaan. Bijkomend voordeel: ik heb onderweg tijd om mijn dagboekje van vorige week te schrijven. Dat lukt in de file op de A28 niet. Ik had een heel fijne week, met diverse leuke werkdingen, maar vooral een heerlijk weekendje weg voor twee. Daar waren we behoorlijk aan toe, kan ik je vertellen. Maar eerst: de week door!

Maandag

Maandag werkte ik op kantoor aan webteksten voor een vaste opdrachtgever en fietste tussendoor even naar huis om te lunchen. Ik heb nog geen magnetron op kantoor en aangezien ik het liefst met een soepie lunch, ging ik die thuis maar even opwarmen. Toen ik uitgewerkt was ging ik nog even sporten en maandagavond deed ik helemaal niks.

Dinsdag

Bij een van mijn favoriete Zwolse plekkies: Jantjes lief! Ik was even de stad in met de meisjes voor nieuwe schoenen en besloot om daar even koffie en een taartje te halen. De peuter voelde zich heel stoer, want ze mocht ‘helpen’ in de bediening. Zo schattig.
Baby’s allereerste echte schoenen! Ze gaat als de brandweer op haar nieuwe stappers.
En omdat het zulk prachtig weer was, gingen we ’s middags nog even lekker spelen bij de Vreugdehoeve. Wat een topdag!

Woensdag

Het jongste dametje wegbrengen in de nieuwe draagzak. Heel gezellig, zo samen, al is zo’n staartje niet de beste coupe in het kader van neuskriebels.
Eerst sporten, daarna werken en vervolgens al het gesport weer teniet doen met deze lunch. Mijn wederhelft kwam lunchen op kantoor en bracht flammkuchen mee! Nom.

Donderdag

Goedemorgen Rotterdam!
Een dagje werken op het prachtige kantoor van Raakvlak aan de website voor onze gezamenlijke opdrachtgever.

Vrijdag

Vrijdagochtend had ik het een beetje zwaar, want ik had tot maar liefst 23:00 uur zitten borrelen met een vriendin. Maar ik was wel met iets heel leuks bezig: het hertalen van de handleiding van een spel! Volgens mij moet dat allemaal nog geheim blijven, dus ik heb de doos even weggepoetst, maar het was een heel leuk kinderspel.
En daarna half met de deelscooter/half lopend de auto ophalen bij de garage. Ik wandelde langs mijn oude studentenhuis. In mijn eerste twee studiejaren woonde ik met tien anderen in deze oude boerderij. Mooie herinneringen! Het is inmiddels verkocht. Ik zou best eens binnen willen kijken om te zien wat de nieuwe eigenaren ervan gemaakt hebben, het was zó uitgewoond.
Grote sprong in tijd en plaats: vrijdagavond in Alkmaar! De kinderen afgegeven bij mijn ouders en wij ouderwets op pad. Eerst lekker borrelen…
… en daarna uit eten. Om 21:30 ging het licht uit en lagen we in ons hotelbed. Zalig.

Zaterdag

Rustig uit mezelf wakker worden na een ononderbroken nacht slaap. Na 15 maanden gebroken nachten en vroege vogels was ik daar heel erg aan toe.
Dag fijn hotelbed, tot vanavond!
Wij gingen lekker shoppen. Winkels met hondjes zijn de beste winkels.
Lunchen!
De buit van een dagje winkelen: een digitale weegschaal, sokken, nieuwe Qwixx-scoreblokken, paashangers en cadeautjes voor de meisjes.
Borreltijd!
En na een heerlijk etentje ploften we op ons hotelbed en deden de aangename ontdekking dat Heel Holland Bakt weer begonnen was. De perfecte zaterdagavond bestaat!

Zondag

Zondagochtend checkten we uit en reden door naar Schoorl voor een wandeling door het bos, de duinen en het strand. Prachtig weer en een prachtige omgeving: heerlijk.
Hoi! Die jas ging niet lang hierna uit, het was gewoon warm!

En na een lekkere lunch haalden we de meisjes weer op, die het zo leuk hadden bij opa, oma en hun tante dat ze nog niet mee naar huis wilden. Uiteindelijk hebben we de peuter met de belofte van een filmpje toch in de auto gekregen en hebben we thuis lekker helemaal niks meer gedaan. Pizzaatje in de oven, nog even chillen en vroeg naar bed. Wat een heerlijk weekend!

Sinds begin dit jaar volg ik de online cursus Tijdsbaas XL van Werk en Leven. Dat zou je kunnen omschrijven als een cursus timemanagement, maar daarmee doe je het eigenlijk tekort. Het is meer een feministisch ingestoken cursus over hoe je werk en de rest van je leven met elkaar combineert zonder daarbij vast te lopen in oude patronen, dingen die van je verwacht worden en de bullshit die je jezelf opgelegd hebt. Klinkt wellicht wat vaag, maar eenmaal in de cursus is het eigenlijk glashelder. Heel leerzaam, ook wel. En confronterend. Noteer bijvoorbeeld maar eens een week lang ieder half uur wat je aan het doen bent. Na de 30e keer ‘door Instagram scrollen’ opschrijven, durf je van schrik je telefoon niet meer aan te raken.

Ik dwaal af. In een van de audiolessen ging het over de not-to-do-lijst: dingen waarvan je met jezelf afspreekt dat je ze sowieso niet doet. Bijvoorbeeld omdat je ze stom vindt, het je niets oplevert of omdat anderen het beter, sneller en makkelijker kunnen dan jijzelf. De not-to-do-lijst is ooit bedacht door Tim Ferriss, de auteur van het boek The 4 hour workweek. Hij maakte een lijst met 9 dingen om mee te stoppen, zodat je productiever kunt zijn. Door die dingen onder elkaar te zetten, bespaar je jezelf een hoop tijd en mentale ruimte, omdat je er niet over na hoeft te denken of je ze zal doen. Je doet ze gewoon niet. Terwijl ik in de zon in de trein zat te luisteren, kwam ik tot de conclusie dat ik ook een not-to-do-lijst nodig had.

Nikki’s not-to-do-lijst

  1. Ik lees en beantwoord geen mail tussen 20:00 uur ‘s avonds en 9:00 ‘s ochtends. Na achten gaat de mail uit (op mijn telefoon en laptop).
  2. Ik werk niet in het weekend (tenzij ik mezelf een doordeweekse middag vrij gegeven heb en daardoor niet uitkom met een deadline, maar dat is bijna nooit zo).
  3. Ik plan geen werk op mamadag, beantwoord dan geen mail en neem als het even kan ook de telefoon niet op. Mamadag = mamadag.
  4. Ik neem geen social media marketing-klussen aan, want ik krijg echt nergens zo weinig energie van als LinkedIn-posts schrijven.
  5. Ik kom zo min mogelijk in supermarkten en laat de weekboodschappen bij voorkeur doen door mijn wederhelft of brengen door Picnic. 
  6. Ik strijk niet.
  7. Ik spreek niet meer dan 1 keer per week ‘s avonds af met vrienden, want dat is heel gezellig, maar vreet ook energie.
  8. Ik drink doordeweeks geen alcohol tenzij daar een heel goede reden voor is. Een glas wijn op het terras op de eerste zonnige donderdagmiddag van het jaar: prima! Een glas wijn omdat het dinsdagavond is en ik ook gewoon thee kan drinken: nee. 
  9. Deze heb ik gejat, maar ik vind hem briljant: als ik een boek niet meer leuk vind, hoef ik het niet uit te lezen. Ik vond altijd dat ik niet in een nieuw boek mocht beginnen voordat ik het boek daarvoor uit had, maar liep dan vaak vast in wekenlange leespauzes omdat ik geen zin meer had in het eerste boek, maar van mezelf ook geen nieuwe mocht pakken. Slaat nergens op. Dus als het me sowieso niet pakt of na een tijdje niet meer boeit: doei boek.
  10. Ik ga me niet schuldig voelen als ik in het weekend een ochtend uitslaap (tot, hou je vast, 8:15 ofzo) terwijl de man alvast naar beneden gaat met de kinderen. Het is echt onzin om elke ochtend met zijn vieren om half 7 beneden te koekeloeren. 
  11. Ik lees geen samenzweringstheorieën, onbevestigde nieuwsberichten en Meningen op Fora over beangstigende onderwerpen.
  12. Ik koop geen nieuwe kleding als er een goed tweedehands alternatief voor is. Dat betekent in de praktijk dat ik dus wel nieuwe broeken koop, want met die lange stelten van mij zijn tweedehands broeken lastig te vinden, maar dat is prima, als ik de rest maar zoveel mogelijk tweedehands koop.
  13. Sinds kort: ik besteed zo min mogelijk tijd aan mijn boekhouding, want behalve facturen maken vind ik alles moeilijk en ingewikkeld en vooral geestdodend. Dus heb ik een boekhouder en dat maakt het leven een stuk makkelijker.
  14. Ik werk niet onder mijn tarief tenzij ík daar een heel goede reden voor heb. 
  15. Dit vind ik heeeeel moeilijk, maar ik vind het ook stom dat ik het zo moeilijk vind, dus ik zet hem er toch op: IK VERSPIL GEEN UREN AAN HET SCROLLEN DOOR ANDERMANS LEVENS OP INSTAGRAM. 

Maar oh god, die smartphoneverslaving is voer voor een andere blogpost hoor, want ik vind het zó lastig. 

Wat staat er op jouw not-to-do-lijst? Ik ben heel benieuwd!

Goedemorgen vanuit mijn kantoor waar de verwarming het hele weekend uitgestaan heeft! Het is hier lekker fris, maar de lucht is blauw en de zon schijnt, dus je hoort mij niet klagen. Het is alweer maart en dat lijken we te vieren met al een hele week het mooiste weer van de wereld. Wat een genot!

Maandag

Ik heb heel slecht geslapen na een hele zondag nieuws bingen uit Oekraïne en neem maandag een rigoureus besluit: ik ga op een streng nieuwsdieet. Nieuwsapps van mijn telefoon en 1 keer per dag checken hoe het ervoor staat. Dat gaat volledig tegen mijn natuur in, want ik vind dat het mijn plicht is om op de hoogte te zijn van wat er in de wereld gebeurt, maar in dit geval vind ik dat ik mezelf een vrijstelling mag geven. Ik wil mijn energie graag bewaren om goed te zijn voor de wereld en de mensen om me heen en dat lukt me niet als ik de hele dag bovenop het nieuws blijf zitten. Dus: geen nieuws meer, wel helpen waar ik kan. Ik doneer mijn oude draagzak, ben een flinke tas aan het klaarmaken om mee te geven aan een hulptransport en doneer op Giro555. Dat is het meest concrete wat ik op dit moment kan doen.

Heeft allemaal niks met deze ganzen te maken, behalve dat ik maandag thuiswerkte omdat ik een groot pakket verwachtte en een rondje ging wandelen langs de buurtganzen.
Mijn schoonmoeder kwam eten en toen de kinderen in bed lagen, deden we een potje Qwirkle. Ik verloor echt genadeloos. Qua werk zat ik ook in spelletjessferen: een van mijn kantoorburen is een spelletjesbedrijf en ze hadden me ingeschakeld om de handleiding van een Engels spel te hertalen. Súperleuk om te doen: ik wil nu fulltime spelletjeshandleidingschrijver worden.

Dinsdag

De dag begon zo mooi!
Alleen was ik de enige die het zag, want de wederhelft was al heel vroeg de deur uit en de kinderen sliepen uit (???), dus ik zat alleen aan het ontbijt. Natuurlijk werden ze wakker toen ik deze foto naar een vriendin stuurde, maar het waren toch tien rustige minuten.
Dinsdag stond in het teken van het STAP-budget: een subsidie van de overheid voor een opleiding of cursus. Ik wil me graag verbeteren op grafisch gebied, dus ik ga twee modules van de opleiding Grafische Vormgeving volgen. Die 1000 euro van de overheid is daarbij zeer welkom. Het is uiteindelijk gelukt, na drie uur in de wachtrij. Yes!
We waren lekker thuis aan het spelen en gingen ’s middags nog even op pad om de draagzak weg te brengen en -heel belangrijk- nieuwe kraaltjes te halen bij de Action.

Woensdag

Het oudste dametje naar de peuterspeelzaal brengen.
Woensdagochtend begon turbulent. Ik heb zo’n drie keer per jaar de neiging om een jurk aan te trekken. Zo ook woensdag. Mooie fladderige lange wikkeljurk. Laarzen eronder, helemaal content met de outfit. Kind weggebracht, spullen gepakt en snel op mijn elektrische bakfiets naar het station voor een afspraak in Gouda. Terwijl ik de straat uit fietste dacht ik nog: dit is geen goede fietsjurk.

Nou, dat bleek. Want toen ik met een zwierige bocht de brug op fietste, greep de wind mijn rok en zat binnen ongeveer een halve seconde de stof muurvast gedraaid in mijn remdinges op het achterwiel.

Wiel geblokkeerd, rok volledig klem in de fiets en omdat het een wikkeljurk was, was ie ook nog eens compleet opengevallen en stond ik er vrij pikant bij in een kort onderjurkje, plakkousen (ik ben te lang voor panty’s) en hoge zwarte laarzen.

Ik een beetje trekken aan die jurk, haalde niks uit. Hulpeloos om me heen gekeken (stond midden op de weg met een loodzware bakfiets) en toen verscheen daar mijn redder in nood: de man die wij “de man met de enge hond” noemen. Hij ook trekken aan die jurk, zat echt vast, dus toen heeft hij bij andere mensen aangebeld om een schaar te vragen zodat ik in ieder geval van die fiets af kon. De bewoner van dat huis liet deze ophef natuurlijk niet aan zich voorbij gaan en kwam me persoonlijk losknippen met de keukenschaar. Daarna hebben we samen de fiets naar zijn oprit gesjouwd, heeft hij de remdinges gedemonteerd, deze flard van mijn jurk eruit gevist, de boel weer vastgedraaid en me geadviseerd om even een broek aan te doen als ik verder wilde fietsen.

Kortom: ik heb weer een deel van de buurt leren kennen. En mijn mooie nieuwe jurk was niet meer te redden, helaas.
In de trein, met een broek aan.
Het resultaat van een heel fijne brainstorm over een nieuw magazine: een keuken vol met geeltjes!
En eenmaal in Zwolle lekker nog een uurtje sporten. Het was gewoon nog licht om 18:30, wat een feest.

Donderdag

Donderdag was ik heel hard aan het werk én heb ik geluncht op het terras met wijn. Dit was na de wijn, toen ik eigenlijk niet meer wilde werken, maar gewoon meer wijn wilde.
Ozzie!
Dag zon, tot morgen.

Vrijdag

Vrijdagavond was ik met de meisjes bij mijn ouders. Toen de dames om 21:15 eindelijk sliepen (het was weer even wennen, zullen we maar zeggen), speelde ik een potje Scrabble met mijn moeder en mijn zusje.

Zaterdag

Zaterdagochtend scheen de zon, sloot de wederhelft aan en wandelden we een rondje door Hoorn.
De Hoornse haven. Mijn oma woonde hier vlakbij en als kind speelde ik veel in dit stukje van de stad. Toen vond ik dit uitzicht heel normaal, nu zie ik pas hoe mooi het eigenlijk is.
In de rij voor Hollandse Nieuwe.

Zondag

Zondag had ik lentekriebels en ontdooide eerst de vriezer, ruimde toen de badkamerkasten op en daarna moesten de ladekasten op de slaapkamer eraan geloven. Ik maakte een foto van dit sexy borstvoedingshemd om hem aan een zwangere vriendin te slijten. Gelukt.
En terwijl de zon in de woonkamer scheen, ging ik nog even verder in de keuken. Een pan vol pastasaus met verstopte groenten voor de meisjes (ingevroren in ijsblokjesbakjes) en vier bakken pittige wortelsoep voor de lunch. Het was een goede zondag!

En nu: aan het werk! Fijne week <3

Het voelt een beetje gek, om een doodgewoon dagboekje te schrijven terwijl Poetin Oekraïne probeert te veroveren, duizenden mensen op de vlucht zijn en er met kernwapens wordt gedreigd. En toch doe ik het. Want ik heb zelf ook behoefte aan ‘gewone dingen’. Even geen vreselijke berichten, maar stomweg plaatjes scrollen en niks-aan-de-hand-verhaaltjes lezen. Ik zou een zeer succesvolle struisvogel zijn.

Nee, dat is niet waar. Geen struisvogel. Maar ik heb wegens toenemende paniek en machteloosheid wel besloten dat ik mijn nieuwsconsumptie deze week een beetje terug ga schroeven. Niet meer alles continu volgen, alleen nog kijken waar ik kan helpen. Ik heb gedoneerd aan het Rode Kruis en op dit moment hangt er een frisgewassen draagzak te drogen. Morgen ga ik hem doneren, zodat een moeder in Oekraïne haar kindje dichtbij zich kan houden. Het zijn kleine dingen, maar hopelijk kunnen we met alle kleine dingen bij elkaar iets betekenen.

Mijn vorige week stond gelukkig in het teken van normale dingen. De wereld mag dan in de fik staan, maar ondertussen draait ‘ie ook gewoon door. Er was werk, er zijn twee lieve kindjes en er was eindelijk weer eens zon.

Maandag

Maandag begon op het consultatiebureau, waar ik met zweet in de bilnaad precies op tijd binnen kwam rennen, maar toen een kwartier te vroeg bleek. De afspraak was om 8:45, niet om 8:30. Dus.
En daarna door naar kantoor, waar ik een nieuwe quote op het letterbord zette (uit een gedicht van `Herman de Conick dat me aangeraden werd in de comments van mijn dagboekje van twee weken geleden!).
En om een uur of 15:00 beleefde ik een doorbraak: mijn door corona verdwenen reuk was terug! Een bakkie koffie rook nog nooit zo lekker.

Dinsdag

Mamadag. Eerst koffie. Proost, maan.
We bouwden een Duplo-speeltuin.
En de peuter had gisteren bij de gastouder voor het eerst van het bestaan van appelflappen gehoord, dus die gingen we bakken. Een perfect taakje om met een peuter te doen, want het duurt niet lang, het is lekker makkelijk en iedereen houdt van appelflappen.

Woensdag

Woensdag was een drukke dag op kantoor. Met uitzicht op een blauwe lucht en een heerlijk rondje om rond lunchtijd.

Donderdag

De ziekenboeg was weer geopend, dus in plaats van een artikel te schrijven, zat ik om 9:30 een Olaf-lampje in elkaar te knutselen. Ook gezellig, al is de rek er na bijna vier maanden gedoe met opvang en ziekte er wel een beetje uit. Het wordt tijd dat het echt lente wordt! En terwijl ik een klein beetje baalde dat ik mijn planning weer om moest gooien, was er een peuter vooral heel erg blij met een dagje exclusieve aandacht (en ok, filmpjes kijken), dus ik besloot er ook van te genieten. Lekker een dagje samen.
We maakten lekkere smoothies.
En drie liter pompoensoep voor de vriezer.

Vrijdag

Eerst even een rondje wandelen, daarna moest de man weg en beheerde ik de ziekenboeg (inmiddels uitgebreid met de dreumes).
De hele dag in pyjama en heel veel boekjes lezen. Wie kent deze klassieker nog uit de nineties?
En schilderen met de peuter. Ik verbaasde mezelf met dit verrassend goed gelukte zeepaardje.

Zaterdag

Voor het eerst sinds het coronagedoe weer bootcampen. In de vrieskou en met een stralend blauwe lucht, wat een genot. Al was het niet de hele tijd genieten, want mijn conditie en spierkracht waren behoorlijk ver te zoeken na een maand niksen.
En na het sporten een welverdiend kopje koffie in het zonnetje.
’s Middags even vegan taartjes halen bij Lisa’s deli. Het is maar goed dat ze aan de andere kant van de stad zitten, anders was ik er dagelijks geweest.
En daarna een fijne middag in de zon in het park met mijn schoonmoeder, de man en de meisjes.
Rommelen, boodschappen, lunchen, uitgebreid badderen en als afsluiter een biertje bij de wijkboerderij. Blijft hard werken, vind ik, een cafébezoek met kleine kinderen, dus we hielden het er maar bij eentje. Maar dit was wel een heel lekker blondbiertje!

En nu is het week 9. We maken er weer wat van, houden elkaar nog een beetje vaker en langer vast (“maham, laat me los!”) en genieten van wat we hebben. Liefs!