Tag

reizen

Browsing

Ik doe graag dingen alleen. Vroeger durfde ik daar nooit echt voor uit te komen, omdat ik bang was dat mensen dat raar zouden vinden. Maar zoals veel dingen makkelijker worden na je dertigste, wordt ook uitkomen voor je eigen behoeftes dat. Het kan me werkelijk niets meer schelen wat mensen vinden van het feit dat ik dolgraag alleen op pad ga, ondanks dat ik een leuke man en twee kinderen thuis heb zitten en er vermoedelijk ook wel vriendinnen met me op pad willen, als ik het ze zou vragen. Ik vraag het ze alleen niet.

In het boek The Artist’s Way van Julia Cameron las ik over artists’ dates: wekelijkse dates met jezelf (dit blijft toch als masturbatie klinken, ook leuk, maar daar hebben we het niet over) om inspiratie op te doen. Wacht, ik citeer haar even, in het Engels want dat klinkt lekker: “The Artist Date is a once-weekly, festive, solo expedition to explore something that interests you. The Artist Date need not be overtly “artistic” — think mischief more than mastery. Artist Dates fire up the imagination. They spark whimsy. They encourage play. Since art is about the play of ideas, they feed our creative work by replenishing our inner well of images and inspiration. When choosing an Artist Date, it is good to ask yourself, “what sounds fun?” — and then allow yourself to try it.”

Alleen in Berlijn afgelopen zomer.

Dat dus. Daar ga ik aandacht aan besteden dit jaar. Hoewel ik al vaak alleen koffie ga drinken en taart eten met een boek, alleen ga wandelen en sinds 2020 ook jaarlijks een paar dagen alleen naar het buitenland ga, wil ik de dates met mezelf serieuzer gaan nemen. Naar tentoonstellingen die ik graag wil zien, een dagje dwalen in een onbekende stad om te fotograferen (lockdownproof) of een wandeling maken in een onbekend gebied. Het hoeft van mij niet wekelijks, maar eens per maand een solo-uitje lijkt me heerlijk. Ik voel me altijd heel stoer als ik in mijn eentje ergens naartoe ga. Bovendien heb ik gemerkt dat je makkelijker contact maakt (als je dat wilt tenminste) en lekker opgaat in de menigte. En ik kan net zo lang naar een bepaald schilderij kijken als ik zelf wil (da’s vaak langer dan de anderhalve seconde die mijn wederhelft genoeg vindt), hele middagen aan het strand zitten met een boek en een biertje, een kwartier over de perfecte foto doen zonder me opgelaten te voelen, et cetera, et ceteraaaa.

En jep, alleen dingen doen is soms ongemakkelijk. Zeker als je er net mee begint. Vooral in de horeca wist ik mezelf niet altijd een houding te geven. Ik dacht al snel dat mensen me ‘zielig’ vonden en durfde dan bijvoorbeeld geen wijntje te bestellen of nam alleen een hoofdgerecht om zo snel mogelijk weer weg te zijn. Ik ben er inmiddels achter dat het na een paar keer went om alleen te zijn en dat een boek meenemen een prima manier is om jezelf over je ongemak heen te zetten. En dat niemand je raar aankijkt als je in je eentje een glas wijn drinkt. Ha.

Voor het eerst in mijn eentje het vliegtuig pakken vond ik ook spannend, maar ook dat bleek eenmaal aan boord eigenlijk juist heel chill. Ik kon gewoon direct aan een boek beginnen en mezelf zo afleiden van het feit dat ik vliegen eigenlijk haat. Wat voor mij helpt, is het om het gewoon te doen. En niet te streng voor mezelf te zijn als iets niet direct perfect is. TIjdens mijn eerste keer alleen naar Berlijn heb ik drie avonden bij de Vapiano’s naast mijn hotel gegeten, omdat ik iets anders te spannend vond. Zonde van het culinaire aanbod misschien, maar voor mij was het een fijne manier om anoniem een hapje te eten en te wennen aan het feit dat ik alleen was. Bovendien hebben ze er prima risotto. 

Er zijn trouwens ook wel dingen die ik (nog) te ongemakkelijk vind om alleen te ondernemen. Een dagje naar de sauna in mijn eentje bijvoorbeeld. Of in mijn eentje ’s avonds uit eten in Zwolle (want dan ben ik bang dat ik bekenden tegenkom en dat lijkt me awkward). Dus er is nog wat werk aan de winkel. Tegelijkertijd heb ik bijvoorbeeld ook gemerkt dat er dingen zijn die ik niet fijn vind en ook niet fijn hoef te vinden. Zo vind ik bijvoorbeeld drie nachtjes alleen het maximale. Daarna mis ik thuis teveel. En als het nodig is, wil ik ook binnen een halve dag thuis kunnen zijn. En da’s prima: ik hoef niet drie weken op backpacktocht naar een onbekend werelddeel.

Dingen die ik dit jaar in mijn eentje wil doen 

  • Heel veel wandelen
  • Regelmatig een kop koffie drinken (of in een koffietentje werken, want daar laad ik ook altijd van op)
  • Een reisje naar het buitenland maken
  • Een dagje met de trein naar een andere stad 
  • Een buitenrit (te paard dus) maken in een mooi gebied (dan ben je wel in een groep, maar meestal zijn dat wel clubjes vriendinnen, dus dat telt wel)
  • Naar minimaal 1 museum
  • Een kringlooptour 

Doe jij vaak dingen alleen? En vind je dat dan spannend of ben je er compleet relaxed onder?

Ergens in november zaten we te borrelen met mijn schoonouders en kwamen tot de conclusie dat we er met oud & nieuw even samen tussenuit wilden. Niet te ver, vanwege de kinderen, maar wel het land uit. Dan kom je al snel uit bij Duitsland of België. Duitsland bleek zo last minute wel erg duur, dus toen bleef België over. Na een rondje Booking.com op zoek naar betaalbare opties die er niet uitzagen als een grafkelder met plastic tuinmeubilair, kwam mijn schoonmoeder bij een prachtig appartement in Ieper uit. Dus gingen wij naar Ieper!

Het gedicht ‘In Flanders Fields’ van John McCrae op de muur van ons appartement. Mede door dit gedicht groeide de klaproos uit tot het symbool van de Eerste Wereldoorlog.

Ik ‘ken’ Ieper omdat ik al jaren de blog en podcast van Kelly Deriemeaker en Anouk Meier volg en zij uit die omgeving komen. Daarnaast wist ik dat er in die regio behoorlijk gevochten was tijdens de Eerste Wereldoorlog en verder liet ik me verrassen. Ook door de afstand, bleek na het boeken, want Ieper ligt dus bijna in Frankrijk. Dik 3,5 uur rijden vanaf Zwolle. Puntje van aandacht voor de volgende keer.

De keuken van ons appartement. Met kinderstoel, fijne lange tafel om aan te eten en spelletjes te doen en een keuken met werkelijk alles wat je mogelijk nodig zou kunnen hebben. Heel fijn.

Na 3,5 uur rijden kwamen we donderdagmiddag in ons appartement aan, dat in het echt net zo mooi was als op de foto’s. Altijd fijn. Gite de Lombard is een bovenwoning met twee slaapkamers, waarvan eentje met een extra slaapzolder. Precies groot genoeg voor vier volwassenen en twee kleine kinderen en van alle gemakken voorzien. Ik vind het persoonlijk altijd heel fijn als er een beetje fatsoenlijk keukengerei te vinden is en dat was hier dik in orde. Het enige wat we te zeuren hadden, was het feit dat we koffie moesten zetten met de Senseo. Brr.

Lekker wandelen en de voeten laten luchten (ze heeft gewoon sokken en sloffen hoor).

Ieper zelf laat zich het beste omschrijven als een knusse provinciestad. Wat het bijzonder maakt, is dat het ‘oude’ centrum bijna volledig uit de vorige eeuw stamt. Ieper werd tijdens de ‘Groote oorlog’ van 1914 tot 1918 namelijk met de grond gelijk gemaakt tijdens de eerste, tweede, derde én vierde slag om Ieper. 500.000 soldaten lieten hierbij het leven. Jongens nog, van soms amper 15 jaar oud. Na de oorlog stelde Churchill voor om de ruïnes van de stad zo te laten als gedenkteken voor alle Britse soldaten die hier gevochten hebben, maar uiteindelijk is er voor gekozen om de stad in oude stijl te herbouwen. ‘Als een kopie waarvan het origineel verloren gegaan is’, las ik dit weekend.

De Sint-Maartenkathedraal. Lijkt oud, is tussen 1922 en 1930 herbouwd. Heel indrukwekkend!

Je kunt dus niet om de Eerste Wereldoorlog heen in Ieper. En hoewel het soms een beetje voelt alsof het toeristisch wel heel erg uitgemolken wordt (de souvenirs met klaprozen vliegen je om te oren), is de geschiedenis hier ook gewoon heel tastbaar. Nog iedere avond wordt er onder de Menenpoort, waar de namen van 54.000 gesneuvelde Britse soldaten in gebeiteld staan, de Last Post geblazen. 54.000 namen. Pas als je onder de poort staat en overal om je heen namen ziet staan, krijg je enig idee van hoe ongelooflijk veel dat er waren. De Last Post-ceremonie is heel indrukwekkend. De stilte, het geluid van de blazers en dan die bizarre hoeveelheid namen. Namen van jongens die iemands kind zijn geweest, vaders, geliefden. Een bindende tip dus. En alsjeblieft: gedraag je dan ook een beetje. Ik stond me plaatsvervangend te schamen voor de mensen die de ceremonie alleen maar door het schermpje van hun mobiel beleefd hebben.

Op kattenjacht met oma!

Iets vrolijkers dan: Ieper is ook de kattenstad. En ik hou van katten. Dus haalden we bij de VVV een kattenspeurtocht op, die na enige aanpassingen om hem geschikt te maken voor een driejarige, voor een leuke stadwandeling zorgde. En in het Ieper Museum was een leuke tijdelijke tentoonstelling over katten. De vaste tentoonstelling is trouwens ook boeiend én superinteractief, ook voor kinderen. Aanradertje dus.

Fika!

De horeca in België is gewoon geopend, dus gingen we voor koffie en een taartje naar Fika (Menenstraat 10). Op zondag hebben we geluncht bij Au Miroir (Grote Markt 12), met als grote troef de speelruimte voor kinderen. Verder wel een beetje prijzig, maar de kaaskroketjes en pannenkoeken waren er erg lekker. En de koffie na vier dagen Senseo ook.

Nutteloos bordje. Heel geestig.
Museum Ieper: heel leuk voor kinderen. Al hebben de kleintjes nog wel een beetje hulp nodig.
Menenpoort.

Verder hebben we nog (een stukje van) de nutteloze bordjes-wandeling gedaan, een kijkje genomen in de (dus ook herbouwde) kathedraal en bleek er in het vestingpark een leuke natuurspeeltuin te zijn, waar de peuter zich een poosje kon uitleven met takken en boomstammen. Op Oudjaarsavond vermaakten we ons lekker in het huisje met meegebrachte kaasfondue (een zak geraspte stinkkaas 3,5 uur in de achterbak leggen geeft een interessant geureffect), spelletjes en bubbels. Om middernacht stonden we vol verwachting op het dakterras voor het vuurwerk, maar bleek er, op wat plofjes in de verte na, weinig te beleven. Lekker rustig.

Natuurspeeltuin in het park.

Al met al vond ik Ieper echt een aanrader voor een (lang) weekend. ’t Is een stukje rijden, maar zeker als je geïnteresseerd bent in geschiedenis, kun je hier je hart ophalen. Ik wil graag nog een keertje terug, want we hebben nog veel te bekijken.