Tag

vakantie

Browsing

Gutenmorgen, gutenmorgen! Na een weekje afwezigheid is het inkijkje in het Splitlevelleven weer terug. En het was me een weekje wel: ik heb keihard gewerkt om een grote klus af te krijgen, we deden een bod op een huis en werden afgewezen (maar waren daar eigenlijk ook wel een beetje opgelucht over) en ik ging samen met de man een weekendje naar Antwerpen. Kortom: heerlijk dus.

Maandag

Maandagochtend begon hier. Kindje 1 bij oma, kindje 2 bij de gastouder en rammen maar. Ik had een heel grote klus in de agenda staan voor de Gelijke Kansen Alliantie én maar 3 werkdagen, dus ik moest echt even meters maken.

Dinsdag

Nom: parelcouscoussalade met venkel en gegrillde nectarine. Dit is de deconstructed versie (+ een restje risotto van maandag) voor de kinderen.

Ondertussen kregen we ook te horen dat het bod dat we die ochtend deden op een huis, afgewezen was. Stiekem waren we daar ook een beetje opgelucht over: het was een geweldig huis op een nog fantastischere plek, maar het zou ook een enorme verbouwing betekenen. En dat is, als ik alle verbouwers op dit moment moet geloven, momenteel geen makkie. Dus het is prima zo. We blijven nog een tijdje splitlevellen en gaan hier het een en ander aanpakken.

Woensdag

Om kwart voor zeven op de fiets naar kantoor.

Eerst koffie!

En daarna de Pomodoro-timer aan en typen maar.

Na een lange dag even mijn hoofd leegknutselen met een oerlelijk knutselsetje van de Action.

Even een ommetje nog, want ik had een groot deel van de dag op mijn kont gezeten.

Ik wilde vroeg naar bed, maar uiteindelijk won knutselen. Om half elf was ‘ie af! Leuk om te doen, spuuglelijk om neer te zetten.

Donderdag

Weer een kantoordag met als meest noemenswaardige moment dat er een enorme legertank op een dieplader langs kwam rijden.

Weekend! En dat luidden we in met een vegan salade niçoise. Ongeveer naar dit recept, maar dan met gebakken vegakip in plaats van die visvrije tonijn, want dat smaakt naar kattenvoer.

Vrijdag

Hallo Antwerpen! De trein blijft toch wel mijn favoriete manier van reizen hoor. Tweeënhalf uur lezen en je bent op dit prachtige station.

We hadden trek, maar het was nog te vroeg om te lunchen. Dus toen we langs een zaakje liepen waar ze vegan cinnamonrolls verkochten, moesten we natuurlijk even naar binnen. Ze waren heerlijk.

Lot. Lot. Lot. Lot <3

Lunchtijd! En een potje daydrinking, want dat kan best als je zonder kinderen bent.

De leukste winkeltjes met de mooiste binnenplaatjes. Wunderkammer Stad Leest, was dit.

Het is altijd een verrassing hoe een gehuurd appartementje er in het echt uitziet, maar deze was echt fantastisch. Supercentraal, prachtig ingericht en van alle gemakken voorzien. Echt een aanrader! Het was deze.

Dit bed!

Dit uitzicht!

Na een middagdutje was het tijd voor een terrasje. Lekker mensen kijken en ‘Raad de Nederlander’ spelen.

En ondertussen kreeg ik deze foto van mijn zusje. De meisjes vermaakten zich prima.

We gingen eten bij Camionette en het was geweldig! Mijn man zei over deze foto: “Het is maar goed dat we getrouwd zijn, anders was ik bang dat je er met dit bordje eten vandoor zou gaan.”

Tartaar van Shi-take, ook al zo fantastisch. We hadden het menu van de chef en lieten ons dus verrassen met 8 heerlijke plantaardige gerechtjes. Zo lekker en zo goed.

Zaterdag

Uitgeslapen! Zo lekker na een hele week om half 6 opstaan.

Het uitzicht vanuit de keuken. Goedemorgen Antwerpen!

We pakken een fietsje en gaan naar Antwerpen-Zuid.

Lekker slenteren.

Tijd voor koffie! Funfact: dit terras was volledig overgroeid door een gigantische kiwiplant. Ik wist niet dat die dingen het überhaupt deden in ons klimaat!

Hardop lachen om dit kinderboekje.

Bestellen aan den toog alstublief.

When in Belgium, you eat kaaskroketjes.

Een vliegdino van LEGO!

Getwijfel in een pashokje. Uiteindelijk de blouse wel gekocht, maar de broek laten hangen. Daar had ik later spijt van. Mijn schoonzusje, die toevallig ook in Antwerpen was, is nog voor me teruggegaan naar de winkel, maar hij was al weg. Gelukkig kon ze wel het merk achterhalen, dus ik heb hem alsnog online besteld, haha!

Treintje terug! Boek, bier en chips, ha.

En tweeënhalf uur later waren we in de achtertuin van mijn ouders voor een barbecue! Het leven is mooi.

Zondag

We waren allemaal een beetje sloom na een druk weekend. Na een middagdutje had ik de kracht gevonden om deze posters eindelijk eens op te hangen. Ingelijst, compositie bepaald, boor uit de garage gehaald en toen… ontbraken de schroeven.

Dus op naar de bouwmarkt, waar we natuurlijk ook even visjes moesten kijken. Eenmaal thuis bleek dat ik ook een ander boortje had moeten halen, want dit lukt allemaal niet en toen was ik er klaar mee. Ha.

Hoe was jullie week?

Toen ik vertelde dat ik in mijn eentje ging kamperen met mijn twee kinderen van 1 en 4, reageerden veel mensen met dat het ze heel veel gedoe leek. Ze wensten me veel sterkte. Inmiddels ben ik weer terug en hoewel er inderdaad gedoe was, was het hoofdzakelijk heel erg leuk. Dus daarom dacht ik: ik deel eens een paar tippies.

Kijk, kamperen is per definitie gedoe. Je levert al het comfort van je huis in voor een tent, alle dagelijkse dingen duren zes keer zo lang en je loopt je het ongeluk voor water, wc’s en andere eerste levensbehoeften. Maar ik vind het heerlijk, dat geredder rondom zo’n tent, wakker worden onder een tentdoek, hele dagen buiten zijn. Dat alle dagelijkse dingen zo lang duren, zorgt er ook voor dat je eigenlijk perfect afgestemd bent op het tempo van jonge kinderen. Die nemen ook graag overal hun tijd voor. Dus ging ik gewoon. In mijn eentje, met de meisjes.

Hieronder vind je een lijstje tips en dingen om aan te denken voor het geval je ook zoiets overweegt. Want echt: het is het waard.

Ga niet te ver van huis
Je eigen huis, of dat van je ouders, ofzo. Ik had een plek gereserveerd op camping De Gouwe Stek in Hoogkarspel. Dat ligt een kwartier bij mijn ouders vandaan, dus in geval van nood had ik altijd een back-up. Dat bleek heel fijn toen het ineens 39 graden werd: toen zijn we een dagje gevlucht naar de achtertuin en de koele slaapkamers van het ouderlijk huis. En toen het een hele dag regende, zijn we lekker droog daar gaan eten. Bovendien hielpen mijn moeder en zusje een handje met het opzetten van de tent en kwamen ze een paar keer op visite.

Kies een kind- en oudervriendelijke camping
Ik hou niet van enorme campings met animatie en meer van zulks, maar wel van campings waar ook andere ouders met kleine kinderen zijn. Want dat betekent – als je een beetje mazzel hebt -, dat er ook andere ouders zijn die even een oogje in het zeil kunnen houden. Of, nog beter: dat je kind vrienden maakt en je zelf in de zon kunt zitten met een boek! Wij stonden deze vakantie tegenover een gezin met twee meisjes van dezelfde leeftijd als mijn meiden en dat was heel fijn. De kindjes speelden samen en hun moeder kon toezicht houden als ik even alleen naar de wc wilde.

Voel je niet te bezwaard over gehuil
Dit is niet per se een tip voor solo-kamperende ouders, maar voor ouders van jonge kinderen in het algemeen. Kinderen huilen op de meest onmogelijke tijden. En ondanks dat alle kinderen dat doen, voel je je toch een beetje bezwaard over onbedaarlijk gekrijs over de camping om half vier ’s nachts. Dan kom ik weer terug op punt 2: kies een camping met veel ouders in datzelfde schuitje. En realiseer je dat zeker caravankampeerders eigenlijk amper iets horen van wat er in de tent naast hen gebeurt. Het gehuil van je eigen kind klinkt altijd het hardst.

Maak het jezelf zo makkelijk mogelijk
Elke dag alle gaspitten in gebruik om een gezonde maaltijd te koken? Welnee. Patat halen, een avondje eten bij mijn ouders, wraps, een avondje pizza en spaghetti, dat was het weekmenu. Het is vakantie, we overleven het ook wel als we niet de hele schijf van vijf volmaken. Dit gold overigens ook voor douchen.

Lage verwachtingen maken alles leuker
Het wordt geen week waarin je tijd hebt om een kwartier te douchen, sterker nog: ik heb geen één keer in mijn eentje kunnen poepen. We deden bijna alles met zijn drietjes en dat was ook wel zo gezellig. Meebewegen met een mopperende kleuter, een dreumes die de slaap niet kan vatten, je eigen geduld dat op een gegeven moment op is omdat je gierende hoofdpijn hebt omdat je in de bloedhitte wel voor je kinderen gezorgd hebt, maar zelf vergeten bent te drinken (ik zeg maar wat. Ohnee, dit was echt zo): het is er allemaal, net als thuis. En da’s prima. Verwacht er niet te veel van, dan zijn alle mooie momenten extra fijn.

Neem niet te veel speelgoed mee van thuis
Een bal, wat Duplo en de tekenspullen, meer hadden we niet mee. Ze spelen er toch niet mee. Wat wél leuk is, is om halverwege de vakantie, op een regenachtige middag naar het dichtstbijzijnde winkelcentrum (of de kringloop) te gaan en daar samen iets nieuws uit te kiezen. Een paar euro voor een doosje Lego en een babypopje met een flesje en er werd weer volop gespeeld.

Neem dingen mee om ’s avonds te doen
Met een beetje geluk slapen de kinderen op een gegeven moment (op avond 1 om 22 uur, daarna om 20:30 en de derde avond was ik om 20 uur al kindloos) en heb je nog een hele avond voor jezelf. Ik had dus onbeschaamd mijn laptop mee, ondanks dat dat misschien een beetje gek is op de camping, en heb lekker zitten werken en bloggen. Glaasje wijn erbij, bakkie chips: feest voor mama. En dan daarna alsnog vroeg naar bed. Chill.

Denk veel vooraf na
Douchen met drie kinderen in een campinghokje? Allemaal zo weinig mogelijk kleren aan, een praktische tas om het hoognodige in te vervoeren en twee badcapes om ze mee af te drogen en warm naar te tent te brengen. Het is maar een voorbeeldje, maar kamperen in je eentje betekent dus dat je soms even goed moet nadenken over de aanpak van iets heel sufs voordat je eraan begint. Onderdeel van het gedoe. Heerlijk.

Enfin, wij hebben echt een heerlijke week gehad. De dynamiek tussen ons drieën was fijn, we hebben ons prima vermaakt met weinig en als je je instelt op superslechte nachten en ze zijn gemiddeld gezien medium tot goed, valt eigenlijk alles mee. Durf jij het aan? En als je het aandurft, wat is jouw ultieme tip?

Hallo! Het is weer maandag en na een week voor de tent, zit ik weer lekker op mijn kantoortje. Daar is het de afgelopen dagen blijkbaar ook erg warm geweest, want de planten hingen op apegapen toen ik vanmorgen binnenkwam. Maar inmiddels is het huishouden weer gedaan en kan de werkdag bijna beginnen. Alleen wil ik eerst dit dagboekje nog even online zetten, omdat het zo’n fijne week was met mijn meiden op de camping.

Maandag

Na een ochtend op kantoor bij een opdrachtgever, pakte ik maandagmiddag de laatste spullen in en reed naar de camping. Daar waren mijn moeder en zusje gelukkig ook om te helpen met het opzetten van de tent en een bloedheet uurtje later zaten we er zo bij. Achter die vlek zitten zus en oudste kind, maar die blijven liever anoniem.

Mijn moeder was zo lief om nog even naar de onbetwiste patatspecialist te rijden en daarna was ik alleen met de meisjes.

Het achtergrondgeluid bij deze sfeervolle foto: een dreumes en een kleuter die NIET van plan waren te gaan slapen in hun tent, ondanks het feit dat het al tegen tienen liep. Het is even wennen, zo’n eerste nachtje. Kleine pluis sliep in het Deryan-tentje waar haar grote zus altijd heerlijk in geslapen heeft, maar waar zij vooral mee in de knoop raakte door haar gewoel. Na een poosje heb ik haar dus maar bij mij op het matje gelegd en toen werd het gelukkig iets rustiger in de tent.

Dinsdag

Het heerlijke aan kamperen is dat de basis al de helft van de tijd kost. Geen druk op de knop voor een Nespressootje, maar ouderwets water koken voor je kopje koffie.

Het was héél warm dinsdag, dus we reden al vroeg naar mijn ouders. In hun achtertuin was lekker veel schaduw en een privézwembad voor de dames.

En natuurlijk werd het oude speelgoed van mijn zusje en mij ook van zolder gehaald.

Toen het echt te heet werd, zijn we naar binnen gevlucht waar ik even wat werk kon afmaken terwijl de kleuter filmpjes keek.

Woensdag

Nacht 2 op de camping ging een stuk beter en mijn ochtendkoffie had een upgrade gekregen! Ik heb het oude campingkastje + gasstel van mijn ouders gekregen, dus nu kan ik op twee pitten koken. Heel fijn. Nu wil ik alleen nog zo’n koffiepotje voor op het gas, dat lijkt me ultiem gezellig. En smakelijker dan oploskoffie, dat ook.

Er werd lekker gespeeld op het veldje. Er waren verschillende gezinnen met kindjes in precies dezelfde leeftijd als de mijne en dat mengde allemaal heerlijk. Dat is echt het fijnste aan kamperen, dat de kinderen zich zo goed vermaken.

En verder speelden we ook veel samen. Kralen rijgen met de dreumes.

En een nieuw doosje Lego bouwen met de kleuter. Ik koop soms doosjes bij de Kruidvat als ze in de 2+1-aanbieding zijn en dan gooi ik er op willekeurige momenten eens eentje tegenaan. Veel vermaak voor weinig.

En daarna kwam oma voor een rondje op het blotevoetenpad om de camping!

Boodschappen doen en een ijsje eten.

Koken met uitzicht! Dat linker is een bonenprutje en rechts een volkoren wrap die ik opwarm in een te kleine koekenpan, geen harde pannenkoek 😉

Verse aardbeien als toetje. Ik moest zo lachen om de kleuter; haar love language is duidelijk eten. Ze nam al haar vriendinnen mee naar de tent voor iets lekkers. Dus dit bordje aardbeien was zo weg, zonder dat ik er eentje gekregen heb.

En na een lange, gezellige dag is dit dan toch wel het allerlekkerst: lekker voor de tent met een glaasje wijn en een hobby’tje.

Donderdag

Het begon ’s nachts met regenen en daar hield het de hele donderdag niet mee op. Goed voor de natuur én voor ons uitje: we zouden namelijk naar Sprookjeswonderland in Enkhuizen en daar was het door de regen heerlijk rustig.

Het kabouterdorp blijft leuk.

Rond een uur of drie waren we compleet doorweekt: tijd om naar de tent te gaan en warme sokken aan te trekken. Hier stijlvol gecombineerd met mijn campingschoeisel.

En omdat het nog steeds regende, reden we weer naar mijn ouders voor het avondeten. Ik had heerlijk gekookt.

Vrijdag

Vrijdagochtend: lekker loeren naar de spelende kindjes op het veld.

Shoppen en lekker spelen in deze toffe speeltuin.

En daarna lunchen bij het Hertenkamp. Die tip kreeg ik van mijn havo-vriendinnetje Pauline. Die wist vroeger ook altijd al naar welke kroeg we moesten.

De meisjes waren moe, dus we hebben hem niet helemaal verkend, maar bij het Hertenkamp was ook een mooie natuurtuin met allerlei leuke opdrachtjes. Een aanrader!

Zaterdag

Over de nacht van vrijdag op zaterdag gaan we het niet al te uitgebreid hebben -het kwam erop neer dat ik uiteindelijk met de kleine smurf in de auto geslapen heb-, maar dit was de volgende ochtend om 11:00 de situatie. Tent afgebroken, tijd om weer lekker naar huis te gaan!

Waar deze kleine knapperd wel drie keer zo groot geworden leek!

En de Oost-Indische kers bloeit.

Zondag

Sfeer op zondag. Home sweet home.

Even naar IKEA voor koelte en wat opbergers. En chips. Ik proefde er geen pickled mushroom in (niet dat ik weet hoe dat smaakt), maar hij was wel lekker.

Penne met verstoptegroentensaus (ui, knoflook, tomaat, courgette, aubergine en dat gepureerd) met balletjes. Nom.

Daarna nog even een zeer teentje weken in de Biotex. Kijk die Teva-afdrukjes, zo lief.

Dreumes naar bed, met de kleuter nog even een ijsje halen voor het ultieme zomergevoel.

En het weekend eindigde met een heerlijke zomeravond op de tuinbank. Glaasje wijn, podcastje op, kraaltjes erbij: niks meer aan doen.

En hoe was jullie week? Niet gesmolten op dinsdag? Liefs!

Het grappige van vroeg op vakantie gaan, is dat je daarna de hele zomer nog voor je hebt liggen. Volgende week begint hier pas de schoolvakantie en gaan we na drie weken werken dus weer een versnelling lager. Ik moet echt even schakelen, merk ik. Wil eigenlijk gewoon volle bak verder knallen want de agenda is vol en ik geniet er zo van, dat getyp. Maar aan de andere kant wil ik ook genieten van de zomer. Omdat ik weet dat ik er in februari weer zo naar verlang. Dus maakte ik een lijstje. Een lijstje met facultatieve dingen die heus niet allemaal afgestreept móeten worden, maar wel inspiratie bieden voor een fijne zomer.

We gaan een midweekje kamperen. De meisjes en ik, met een tent. Ik kijk ernaar uit en zie er een beetje tegenop. Maar het wordt vast leuk.

Regelmatig zwemmen.

Een dagje naar een kasteel.

Een avondje lekker uit eten met mijn wederhelft. Even wij, zonder meisjes.

Een dagje naar Münster in Duitsland. Misschien nog wel een nachtje eraan vast?

Een paar keer barbecueën. Vega, uiteraard, en op onze nieuwe elektrische barbecue.

Veel fietstochtjes naar de pluktuin, naar Hattem, de Kas van Kaat en buitenplaats de Luwte.

Regelmatig gewoon even wandelen, alleen.

De moestuin ontginnen – waarover later meer.

Kasten en kamers opruimen. Weg met die zooi.

Naar de kermis in Hoorn, om de Noord-Hollandse in mij tevreden te houden.

Werken, gewoon lekker rustig in mijn kantoortje en dan rond lunchtijd alleen op het terras met een boek.

Naar het boomkroonpad.

Naar Sprookjeswonderland in Enkhuizen.

Logeren in Hoorn.

Veel avonden zonder tv. In de tuin met een boek, spelletjes en een glas wijn.

En vooral: veel tijd zonder telefoon doorbrengen.

Wat zijn jouw plannen?

Hallo! Terug van weggeweest na bijna drie weken in zonnige buitenlanden. Al was het hier ook zonnig, hoorde ik. Anyway, wij waren lekker in Frankrijk, in Spanje en daarna weer in Frankrijk en het was zalig. Gisteravond zei ik tegen J. dat het grappig is hoe de zomervakantie in de nineties circa 4 pagina’s besloeg in je fotoboek van 1993-1996, maar dat je tegenwoordig bijna 500 foto’s hebt van een kleine drie weken. De jeugd van onze kinderen is echt uitstekend gedocumenteerd.

Wat ook opvalt: vroeger maakte ik foto’s van de omgeving. Van kerkjes, bloemen, charmante details in oude straatjes… Tegenwoordig maak ik vooral foto’s van de kinderen in een omgeving. Er zijn amper vakantiefoto’s te vinden waar ze niét op staan. Aandachtspuntje voor de volgende keer. Het goede nieuws: dat scheelt wel weer in de selectie voor dit vakantiedagboek.

De vakantie begon op een Zwols terras met de man en een biertje in de zon. Daarbij kregen we gezelschap van dit reizende kunstwerk dat niet-zo-stiekem neergezet werd door een kunstenaar en waarvan het de bedoeling was dat je het meenam en ergens anders plaatste. Uiteraard zijn we hem vergeten mee te nemen naar Spanje, dus nu staat er een kruising tussen een witte drol en een buttplug op de boekenplank thuis.
En na het terras (vandaar dit blije hoofd) moesten de kantoorplanten nog even geëvacueerd worden naar ons huis, zodat mijn schoonvader ze water kon geven. Bakkie vol!
Zaterdag vond het nodige opruim- en inpakwerk plaats.
En zo reden we eindelijk naar het zuiden. Op naar Frankrijk!
Ons dorp voor de komende dagen. Zo’n Frans slaapdorp met een kerk, een oorlogsmonument, een gemeentehuis en een feestzaal. Heerlijk.
Ons onderkomen voor de eerste dagen. Een klein huisje op het erf van een Frans gezin met een grote omheinde tuin én een zwembad. De benedenverdieping zag er zo uit en boven waren dan nog twee slaapkamers en een badkamer. Dikke prima.
Het erf was heel Frans.
En de tuin, met frambozen, kersen, kippen, schommels en trampolines, was geweldig. Perfecte plek om even een paar dagen tot rust te komen voordat we naar Spanje zouden rijden.
We ondernamen in die vier dagen precies één uitstapje. Naar Vienne, een van de oudste steden van Frankrijk. Er was alleen vrij weinig te beleven, dus na een rondje slenteren waren we snel weer thuis.
Meer tijd voor dit. Wat een feest. En zo leuk om te merken hoe de kleintjes dan in eerste instantie een beetje huiverig zijn en absoluut niet losgelaten willen worden, maar hoe ze aan het eind van de vakantie helemaal watervrij zijn. Note to self: vaker gaan zwemmen.
Na vier nachten in ons fijne Franse huisje was het tijd om door te rijden naar Spanje. De A9 af naar het zuiden! Geen file, zoals je ziet, dus we konden lekker doorrijden.
Olá! We hadden een tent gehuurd op Yelloh Village Camping Punta Mila in L’Escala. We hebben zelf ook een tent (drie, eigenlijk), maar nog even niet de kracht om alles mee te nemen naar het zuiden. De auto zat nu al propvol. En het eigen sanitair in zo’n ingerichte tent is ook wel heel fijn.
Kijk, zelfs een bovenverdieping. En airco (dat werkt inderdaad niet in een tent).
De bovenverdieping hebben we trouwens niet gebruikt. Dit was de eerste slaapopstelling, wij in het grote bed, de kleuter op het losse matras en de kleine in het campingbedje om de hoek. In de praktijk kwam het erop neer dat we met zijn drieën in het niet-zo-grote grote bed lagen met het campingbedje ernaast. Heel knus.
’s Avonds speelden we spelletjes. CuBirds dus (best leuk, geen nieuwe favoriet), Keer op Keer 2 en Qwixx hebben we veel gespeeld. En Qwirkle, maar dat kon alleen als het nog licht was, want anders konden we de kleuren van de steentjes niet goed onderscheiden. Geen 18 meer he?
Ik heb 7 boeken gelezen deze vakantie! Vooral veel hoogstaande literatuur, zoals je ziet.
We zaten dus vlakbij L’Escala en dat was zo in het voorseizoen een best gezellig stadje. We konden er tot onze blijde verrassing ook goed vegetarisch (en zelfs vegan) eten en ze hadden er lekkere ijsjes.
Pa en moe op de camping. Heerlijk, dat gekneuter met de kinderen, tijd voor elkaar, beetje zwemmen, beetje slenteren.
De camping by night (realistische status met rotzooi na een week)
Een uitje naar Pals! Heel schattig middeleeuws dorpje. Op een maandagochtend in juni was het er al druk met toeristen, ik denk dat je in het hoogseizoen over de hoofden kan lopen. Maar voor nu, heel leuk.
Kaartjes schrijven naar de opa’s en oma’s.
Nog een uitje! Naar de ruïnes van Empúries. Hier stichtten de Grieken een nieuwe stad, die ze verrassend genoeg Neo Polis noemden. Daarna namen de Romeinen de boel in en bouwden er nog een stad naast. Dat is allemaal opgegraven in de vorige eeuw en verrassend goed bewaard gebleven.
Niet per se het ultieme kinderuitje, maar vooral de kleuter vond het erg interessant.
En daarna met de kleuter op mijn rug terug naar de auto. Work-out ook weer gehad.
Nog een uitje! Een nachtje naar een van de leukste steden van Spanje: Girona.
Op zich leuk, maar niet met 38 graden: een wandeling over de oude stadsmuur. Man, wat hadden we het heet, met allebei een kind op de rug.
Dus daarna hadden we wel een ijsje verdiend. Bindend ijs-advies: haal een ijsje bij Rocambolesc. Dat is de ijszaak van sterrenchef Jordi Roca en het ijs is echt geweldig.
Glaasje rosé erbij, helemaal lekker.
We lieten de camping een nachtje voor wat ‘ie was en sliepen in dit leuke appartementje in hartje Girona. De volgende ochtend splitsten we op voor musea en shoppen en na een lunch gingen we weer terug naar de camping.
Make-up en bh in de wilgen, haar al dagen niet gedaan, heerlijk.
Het strand vlakbij de camping. Heel fijn.
Poke bowls!
Die kleine daar heeft zich de hele vakantie vermaakt met stenen verzamelen.
Uitje! Met zo’n toeristenboot de zee op en dan visjes kijken. Was leuk.
Groetjes uit L’Escala!
In ieder kerkje moet een kaarsje aangestoken worden.
Na twee weken was dit de laatste avond in Spanje: na het eten nog even lekker op het strand spelen en een ijsje halen.
Terug in ‘ons’ huisje in Frankrijk! Het is ons echt heel goed bevallen om met de kinderen op de heen- en terugweg hetzelfde huisje te kiezen voor een tussenstop. Ze wisten alles nog precies en gingen meteen lekker spelen, in plaats van dat ze moesten wennen. Heel fijn. We waren er nu maar twee nachtjes, dus hadden een middag en een volle dag om nog lekker te chillen.
De volgende ochtend reden we om half 5 het dorp weer uit. Op naar het noorden.
We hadden niet echt een plan voor de terugweg, behalve dat we zouden rijden zolang het goed ging op de achterbank. Dat zorgde ervoor dat we rond lunchtijd al bij Maastricht waren!
Bij Maastricht stopten we even bij MacDonalds en gingen daarna nog even naar speeltuin de Dwaze Herder in Gronsveld. Een beetje een troosteloos geheel, maar de kinderen hebben er een half uurtje lekker gespeeld. IJsje toe en klaar voor de laatste 2,5 uur naar huis.
Om 18 uur hadden we onze Zwolse Peperbus in zicht: home sweet home!

En zo waren we na bijna drie weken weer thuis. Zongebruind en een beetje blonder dan we vertrokken. Het was een zalige vakantie. Heel anders dan vroeger, toen we van plek naar plek trokken en altijd op pad waren om mooie dingen te zien. Met kinderen ligt het tempo tien keer lager, rommel je uren op de camping en dat is eigenlijk ook wel heel fijn.

Wat ik ook leuk vond om te merken, was dat ik totaal geen weerstand voelde om weer aan het werk te gaan. Toen ik nog in loondienst was kon ik na de vakantie huizenhoog opzien tegen het feit dat ik weer moest gaan werken, maar nu had ik er eigenlijk wel weer zin in. Lekker naar mijn kantoortje, een beetje typen, vol goede voornemens over hoe ik het aan ga pakken deze zomer. Voor mij een teken dat ik vorig jaar echt de goede keuze heb gemaakt om volledig voor mezelf te beginnen. Fijn.

En dan is de zomer pas net begonnen.

Ergens in november zaten we te borrelen met mijn schoonouders en kwamen tot de conclusie dat we er met oud & nieuw even samen tussenuit wilden. Niet te ver, vanwege de kinderen, maar wel het land uit. Dan kom je al snel uit bij Duitsland of België. Duitsland bleek zo last minute wel erg duur, dus toen bleef België over. Na een rondje Booking.com op zoek naar betaalbare opties die er niet uitzagen als een grafkelder met plastic tuinmeubilair, kwam mijn schoonmoeder bij een prachtig appartement in Ieper uit. Dus gingen wij naar Ieper!

Het gedicht ‘In Flanders Fields’ van John McCrae op de muur van ons appartement. Mede door dit gedicht groeide de klaproos uit tot het symbool van de Eerste Wereldoorlog.

Ik ‘ken’ Ieper omdat ik al jaren de blog en podcast van Kelly Deriemeaker en Anouk Meier volg en zij uit die omgeving komen. Daarnaast wist ik dat er in die regio behoorlijk gevochten was tijdens de Eerste Wereldoorlog en verder liet ik me verrassen. Ook door de afstand, bleek na het boeken, want Ieper ligt dus bijna in Frankrijk. Dik 3,5 uur rijden vanaf ons huis. Puntje van aandacht voor de volgende keer.

De keuken van ons appartement. Met kinderstoel, fijne lange tafel om aan te eten en spelletjes te doen en een keuken met werkelijk alles wat je mogelijk nodig zou kunnen hebben. Heel fijn.

Na 3,5 uur rijden kwamen we donderdagmiddag in ons appartement aan, dat in het echt net zo mooi was als op de foto’s. Altijd fijn. Gite de Lombard is een bovenwoning met twee slaapkamers, waarvan eentje met een extra slaapzolder. Precies groot genoeg voor vier volwassenen en twee kleine kinderen en van alle gemakken voorzien. Ik vind het persoonlijk altijd heel fijn als er een beetje fatsoenlijk keukengerei te vinden is en dat was hier dik in orde. Het enige wat we te zeuren hadden, was het feit dat we koffie moesten zetten met de Senseo. Brr.

Ieper zelf laat zich het beste omschrijven als een knusse provinciestad. Wat het bijzonder maakt, is dat het ‘oude’ centrum bijna volledig uit de vorige eeuw stamt. Ieper werd tijdens de ‘Groote oorlog’ van 1914 tot 1918 namelijk met de grond gelijk gemaakt tijdens de eerste, tweede, derde én vierde slag om Ieper. 500.000 soldaten lieten hierbij het leven. Jongens nog, van soms amper 15 jaar oud. Na de oorlog stelde Churchill voor om de ruïnes van de stad zo te laten als gedenkteken voor alle Britse soldaten die hier gevochten hebben, maar uiteindelijk is er voor gekozen om de stad in oude stijl te herbouwen. ‘Als een kopie waarvan het origineel verloren gegaan is’, las ik dit weekend.

De Sint-Maartenkathedraal. Lijkt oud, is tussen 1922 en 1930 herbouwd. Heel indrukwekkend!

Je kunt dus niet om de Eerste Wereldoorlog heen in Ieper. En hoewel het soms een beetje voelt alsof het toeristisch wel heel erg uitgemolken wordt (de souvenirs met klaprozen vliegen je om te oren), is de geschiedenis hier ook gewoon heel tastbaar. Nog iedere avond wordt er onder de Menenpoort, waar de namen van 54.000 gesneuvelde Britse soldaten in gebeiteld staan, de Last Post geblazen. 54.000 namen. Pas als je onder de poort staat en overal om je heen namen ziet staan, krijg je enig idee van hoe ongelooflijk veel dat er waren. De Last Post-ceremonie is heel indrukwekkend. De stilte, het geluid van de blazers en dan die bizarre hoeveelheid namen. Namen van jongens die iemands kind zijn geweest, vaders, geliefden. Een bindende tip dus. En alsjeblieft: gedraag je dan ook een beetje. Ik stond me plaatsvervangend te schamen voor de mensen die de ceremonie alleen maar door het schermpje van hun mobiel beleefd hebben.

Iets vrolijkers dan: Ieper is ook de kattenstad. En ik hou van katten. Dus haalden we bij de VVV een kattenspeurtocht op, die na enige aanpassingen om hem geschikt te maken voor een driejarige, voor een leuke stadwandeling zorgde. En in het Ieper Museum was een leuke tijdelijke tentoonstelling over katten. De vaste tentoonstelling is trouwens ook boeiend én superinteractief, ook voor kinderen. Aanradertje dus.

Fika!

De horeca in België is gewoon geopend, dus gingen we voor koffie en een taartje naar Fika (Menenstraat 10). Op zondag hebben we geluncht bij Au Miroir (Grote Markt 12), met als grote troef de speelruimte voor kinderen. Verder wel een beetje prijzig, maar de kaaskroketjes en pannenkoeken waren er erg lekker. En de koffie na vier dagen Senseo ook.

Nutteloos bordje. Heel geestig.
Menenpoort.

Verder hebben we nog (een stukje van) de nutteloze bordjes-wandeling gedaan, een kijkje genomen in de (dus ook herbouwde) kathedraal en bleek er in het vestingpark een leuke natuurspeeltuin te zijn, waar de peuter zich een poosje kon uitleven met takken en boomstammen. Op Oudjaarsavond vermaakten we ons lekker in het huisje met meegebrachte kaasfondue (een zak geraspte stinkkaas 3,5 uur in de achterbak leggen geeft een interessant geureffect), spelletjes en bubbels. Om middernacht stonden we vol verwachting op het dakterras voor het vuurwerk, maar bleek er, op wat plofjes in de verte na, weinig te beleven. Lekker rustig.

Natuurspeeltuin in het park.

Al met al vond ik Ieper echt een aanrader voor een (lang) weekend. ’t Is een stukje rijden, maar zeker als je geïnteresseerd bent in geschiedenis, kun je hier je hart ophalen. Ik wil graag nog een keertje terug, want we hebben nog veel te bekijken.

Toen de COVID-19-storm een beetje leek te gaan liggen, besloten we dat we er graag nog even tussenuit wilden deze zomer. Maar wel op een relatief veilige manier, dus niet in een drukke stad. Omdat alle huisjes op het platteland sneller uitverkocht waren dan het toiletpapier bij AH half maart, besloten we dit jaar weer eens te gaan kamperen.

Nu moet je weten dat mijn grote liefde in principe een hekel heeft aan kamperen, dat ik op het moment van plannen amper zonder hulp van de bank op kon staan wegens bekkenklachten door de zwangerschap én dat we geen tent hadden waar we met zijn drietjes inpasten. Kortom: er kon bijna niets misgaan.

Het laatste probleem was met dank aan Marktplaats snel opgelost. Voor 120 euro kochten we een amper gebruikte Ten Cate-tent, die mijn wederhelft op een regenachtige zaterdag opgehaald heeft in een dorp ergens waar Friesland naadloos overgaat in de Waddenzee. Een paar weken later hebben we hem eens opgezet in de tuin van mijn schoonvader en kwamen erachter dat we behalve de essentiële scheerlijnen niets misten.

De wederhelft kwam ondertussen tot het inzicht dat hij kamperen met temperaturen onder de 25 graden en zonder zon het allerergst vindt, dus besloten we voor een redelijk zonzekere bestemming te gaan. Zuid-Frankrijk, here we come. Kwamen we bij de grootste uitdaging: zwanger kamperen met bekkenklachten. Kan dat? Na enig googlen, overleg met de verloskundige en mijn bekkenfysio kwam ik tot de conclusie dat het best moest kunnen, al was het met wat aanpassingen.

Slapen
Een goed bed was mijn eerste prioriteit. Waar we voorheen altijd op dunne self-inflating matjes van Perry Sport sliepen, waarvan je nooit wist of ze nou lek waren of altijd al zo dun, hebben we nu besloten om niet te bezuinigen op slaapcomfort. We hebben twee Redwood Stretch Limousine 10-matten gekocht, slaapmatten van 10 centimeter dik, gevuld met schuim. Daardoor liggen ze serieus bijna net zo lekker als ons bed thuis. Best fijn, want die twee matten samen waren ook bijna net zo duur als ons matras 😉

Zitten
Een stoel op fatsoenlijke hoogte, met een goede rugleuning, leek me ook heel fijn. We kochten vrij simpele exemplaren van de Lidl en met een voetenbankje erbij zat ik als een koningin voor mijn tent.

Plassen
Zwangere vrouwen moeten ’s nachts vaak plassen. Ik zag mezelf echt niet midden in de nacht naar het toiletgebouw lopen, dus hebben we een plasemmer gekocht. Ideaal.

Opstaan en bukken
Op de camping bevind je je vaak laag bij de grond. Je bed is laag, je spullen liggen in tassen op de grond en, zeker met een peuter, zit je vaak op de grond te spelen of in een pierenbadje. Van de fysio en yogajuf heb ik wat goede tips gekregen om verantwoord op te staan vanuit zit- of lig houding op de grond en daar heb ik bewust op gelet. Duurt wat langer, maar je bekken is je dankbaar.

Maar hoe beviel het nou?
Goed! Eigenlijk had ik veel minder last van mijn bekken dan thuis, omdat ik amper trappen liep, het rustig aandeed en zitten, staan en lopen veel meer afwisselde dan tijdens een gewone kantoordag. Op reisdagen kwam ik soms wat stijfjes uit de auto, en na een gebroken nacht met de peuter op 1 mat was ik ook behoorlijk gebroken, maar het is me enorm meegevallen. Zwanger kamperen kan dus prima. Maar neem wel je plasemmer mee.

Een week geleden reden we onze eigen straat weer in, na een heerlijke kampeervakantie in Frankrijk. Thuiskomen is altijd fijn, maar 12 dagen met man en kind op stap was ook wel heel erg lekker. We sliepen op camping La Tuque, in het departement Lot. Een niet erg toeristische, rustige regio. Een bewuste keuze, want in deze coronatijd wilden we graag genoeg afstand kunnen houden tot anderen. Hieronder mijn ervaringen met kamperen in Frankrijk tijdens corona en een paar foto’s van onze heerlijk kneuterige vakantie.

Zaterdagochtend 11 juli ging de wekker midden in de nacht. Om 2:30. Dat is altijd het moment waarop ik denk: ‘laat die vakantie maar zitten, we rijden vanmiddag wel naar de Veluwe.’ Maar nadat we ons uit bed geschopt hadden, de koffie was gezet en de broodjes gesmeerd, hadden we er toch wel zin in. Na al die maanden waarin werk en privé in elkaar overgelopen waren, was twee weken tijd voor elkaar wel een heerlijk vooruitzicht.

Overnachten in Hotel Colbert (niet alleen vanwege de naam)
Als allerlaatste de peuter uit haar bed gehaald en in de auto gezet, met het idee dat ze dan vast vlug verder zou slapen. In de praktijk heeft ze tot voorbij Gorinchem zitten kletsen, viel toen even in slaap, maar nog voordat we de ring van Antwerpen opreden, hoorde ik achter me alweer: “Hee kijk mama, hijskranen!”. Gelukkig was ze wel heel gezellig en met een paar tussenstops bij tankstations (eigenlijk het enige moment waarop ik het corona-technisch ongemakkelijk vond worden, omdat het met name in de toiletten erg druk was) reden we aan het eind van de middag de parkeerplaats van ons hotel op. Hotel Colbert in Chateauroux. Onthoud die naam, want wij hadden voor nog geen 150 euro een enorme kamer met uitzicht op een mooie binnenplaats, een prima ontbijt en een afgesloten parkeerplaats. Toegegeven, de helft van dat geld zit je in een F1-hotel langs de snelweg, maar ik betaal, zeker nu we niet meer met zijn tweetjes zijn, liever iets meer voor een fijne overnachting.

Tent opzetten zonder handleiding
Na een nacht zonder slaap, omdat we het heerlijke queensize bed deelden met onze eigen queen die per se overdwars tussen ons in wilde liggen, reden we de volgende ochtend de laatste 4 uurtjes naar de camping. Daar moest een tent opgezet worden. Een tent die we pas 1 keer eerder (halfslachtig) opgezet hadden. Zonder handleiding, maar met een peuter die na twee dagen autorijden echt even wat energie kwijt moest. Wonder boven wonder ging het allemaal best gestroomlijnd, hebben we elkaar niet echt de hersens ingeslagen en zaten we om 17:30 aan een koud (alcoholvrij) biertje op het terras van de camping.

Campinglife
De tien dagen die volgden bevonden we ons in die kabbelende kamperroes van rustig wakker worden, vers brood halen, ontbijten, stukje wandelen, rommelen op de camping, spelletjes doen, lezen, zwemmen, af en toe eens iets bekijken en op gezette tijden een bezoekje aan de supermarché. We hebben drie keer de auto gepakt naar een verderop gelegen uitstapje: een bezoekje aan provinciestad Cahors, een dierenparkje en een ochtendje naar het-tweede-bedevaartsoord-van-Frankrijk-na-Lourdes Saint-Cirq-Lapopie. En verder hebben we gewoon lekker rondgeslenterd door nabijgelegen plaatsjes als Prayssac en Puy l’Éveque, door de wijngaarden rondom de camping gewandeld en heel, heel veel mango-ijsjes gegeten. Heerlijk.

Terug in twee etappes
De terugweg startten we een dagje eerder dan gepland, omdat de peuter de laatste drie avonden niet meer zo makkelijk in slaap kon komen door de warmte en we zelf eigenlijk ook wel weer zin hadden in ons eigen bed. Het afbreken en inpakken was een race tegen de klok omdat er regen was voorspeld, maar precies op het moment dat wij de tent oprolden, begonnen er dikke druppels te vallen. Prima timing! We reden door tot aan Dourdon, net onder Parijs, en hadden daar wederom een hotel geboekt. Daar hadden ze de corona-maatregelen zo serieus genomen dat je zelfs de afstandsbediening zorgvuldig gedesinfecteerd en vacuümverpakt meekreeg bij de receptie. De volgende ochtend reden we weer vroeg weg om de spits bij Parijs, Brussel en Antwerpen te vermijden (wat wonder boven wonder alledrie lukte) en om 12:30 zaten we traditiegetrouw aan de after-vakantie-Mac in Zwolle-Noord.

Kamperen in coronatijd, doen of niet?
Wij kijken terug op een heerlijke kampeervakantie tijdens de coronatijd. Op de camping was afstand houden goed te doen (vooral in de eerste week, toen het nog heel erg rustig was) en we hebben geen lastige situaties meegemaakt of ons heel erg aan hoeven passen. Een mondkapje in openbare ruimtes was verplicht (al heb ik een aantal keer gezien dat locals die een bekende tegenkwamen, rustig het kapje afdeden om elkaar twee zoenen te geven. Zo werkt het dus niet) en zolang je verder zelf een beetje afstand houdt en je verstand gebruikt, was er weinig aan de hand.

Inmiddels is het bijna drie weken verder en worden er steeds meer reisadviezen aangepast omdat het aantal besmettingen weer stijgt. Als ik nu voor de keuze stond om op vakantie te gaan, weet ik eerlijk gezegd niet wat ik zou doen.