Tag

zomer

Browsing

De weken vliegen. En daarom vind ik het juist zo leuk om af en toe eens een weekje bij te houden in foto’s. Ook omdat het voor mij altijd een fijne geheugensteun was voor wat je niet zag. Het gevoel dat bij zo’n week hoort. De herinnering aan de kleine dingetjes die ik niet vastlegde met mijn iPhone, maar die onmiskenbaar op de achtergrond sluimerden. En dat was deze week wel heel relevant, want terwijl aan deze kant van het land het leven gewoon doorging, brak in Limburg, West-Duitsland en België de hel los. En dat hield me enorm bezig. Bezig in de zin van: om drie uur ’s nachts wakker liggen en bedenken hoe ik zo’n evacuatie eigenlijk aan zou pakken. Wat neem je dan mee? Hoe doe je dat met je huisdieren? En zou ik dan meteen weggaan zodra aangegeven wordt dat evacueren wijs is (ja) of blijf je zitten om je huis te bewaken (no way José)? Maar ondertussen draaide het leven hier gewoon door. En dat is ook goed, denk ik.

Maandag! De eerste werkdag na mijn pauze/vakantie van bijna 5 weken. Ik lag er even uit vanwege oververmoeidheid en had er daarna een vakantie aan vastgeplakt. Maar nu dus back achter de laptop. Ik vertelde mijn collega’s dat ik per 1 september geen collega meer ben, werkte mijn mail bij en sleutelde in mijn lunchpauze een beetje aan mijn website. ’s Avonds was ik ge-sloopt.
We kregen een nieuw tafeltje. Hier even leuk afgestyled met pop Rosa en een paar geplette kussens op de achtergrond.
Dinsdag = mamadag. Dus zat ik een groot deel van de dag op de grond te spelen.
En omdat de man a.k.a. de nasihater ’s avonds niet thuis was, aten we nasi. Althans, ik. De peuter kreeg rijst met komkommer, banaan, atjar, satésaus en vissticks en de baby voor de gelegenheid een potje groente.
Woensdag gingen er allemaal leuke foto’s rond in de familieapp van uitjes naar de Apenheul en rondjes over de golfbaan, terwijl ik op kantoor zat te typen. Dus deze stuurde ik terug. #geefomditkind
Donderdag werkte ik de hele dag vanuit de werkkamer bij mijn schoonouders en at ik ’s avonds bij vrienden. Deze nepvega maakt graag uitzonderingen voor dingen die Heel Lekker zijn en deze tonijn was daar een perfect voorbeeld van. Oh my. Supervers, licht aangeschroeid en met een sausje van gember, limoen en mango. Kwijlen als ik er weer aan denk.
Vrijdag: bloemetjes op kantoor. Word ik blij van!
En aan het eind van de middag sleepten mijn collega’s het meubilair naar buiten en gingen we anderhalve-meter-barbecueën. Ik heb heel veel zin in mijn zzp-leven, maar dit clubje mensen ga ik ook wel erg missen hoor. Gelukkig mag ik soms langskomen voor een borrel 😉
Voor barbecuevlees maak ik dus absoluut géén uitzondering, maar gelukkig was er ook aan de vega’s gedacht.
Zaterdagochtend: met een ietwat zwaar hoofd om 6:30 weer paraat voor de meisjes. Meteen voorgenomen om de rest van het weekend alcoholvrij te houden, want twee avonden achter elkaar borrelen hakt erin. Ben ook geen achttien meer.
Koffie en Dikkie Dik. Funfact: ik haat Dikkie Dik. De peuter loves Dikkie Dik. Dus meestal komt het erop neer dat we Dikkie Dik lezen.
Tijd voor een rondje fietsen! We wilden een stuk langs de IJssel fietsen om te kijken hoe hoog het water in de uiterwaarden zou staan, maar…
… toen kwamen we langs de schapenboerderij met speeltuinterras. Dus daar hebben we lekker een uurtje koffie zitten drinken terwjil de peuter op het springkussen stuiterde. Daarna zijn we weer naar huis gefietst, want het was babybedtijd. Een heerlijke zaterdagochtend.
Het was ineens weer zomer, dus eind van de middag nog even een uurtje naar de plas om te zwemmen en ijsjes te eten. Je bent langer bezig met tassen inpakken en zand afspoelen dan de tijd dat je er daadwerkelijk bent, maar de peuter wordt er zielsgelukkig van.
Ik mocht deze vroeger nooit van mijn moeder omdat ‘ie zo groot is dat hij harder lekt dan je hem op kan eten. Dat gaat dus ook nog op als je 31 bent. Maar hij ziet er wel gezellig uit.
Kindjes vroeg naar bed en wij aten broodjes vegetarische gyros met frietjes en een Griekse salade in de tuin. Ik hou zo van de zomer om dit soort dingen.
Om zondagochtend ging om 6:15 de baby af, dus om 7:00 liep ik al aangekleed en wel door het huis om de schone was op te ruimen. Zo heb je wat aan je dag.
En om 9:00 waren we onderweg naar de speeltuin. Ik met mijn baby in de draagzak, de peuter met haar baby in de poppenwagen.
En na een gezellige middag op het terras met mijn nicht, sloten we het weekend af met een flinke snoeibeurt van de klimop, zodat we weer comfortabel op de tuinbank kunnen zitten. Alleen niet na die snoeibeurt, want toen kwamen de muggen en kon ik vanuit de deuropening nog net 1 foto maken voordat we naar binnen vluchtten. In mijn ultieme burgerlijkheid heb ik inmiddels al meerdere mensen een foto gestuurd van hoe mooi de hortensia is dit jaar. Tot zover mijn dertigplus-lifestyle, haha.

Dus ja. Om weer te eindigen bij waar ik begon, voor ons een fijne week. Maar toch eentje met een gek, zwart randje, als je weet dat een paar honderd kilometer verderop mensen alles kwijtgeraakt zijn. Hun huis, hun eigen zaak, hun dieren of zelfs hun geliefden. Ik vind het niet te bevatten en ik hoop heel erg dat dit de wake-up call is om meer te gaan doen tegen klimaatverandering. Anders ben ik bang dat we binnenkort nog veel meer van dit soort taferelen gaan meemaken.

Na de verzengende hitte van de afgelopen twee weken, typ ik dit eindelijk weer met een lange broek aan. Niet dat het écht nodig is, maar het kan wel. En daar gaat het om. Week 34: het voelt alsof de zomer nu bijna voorbij is, al gaan er ongetwijfeld nog een paar warme weekenden komen. Misschien nog wel tot ver in oktober, wanneer niemand er meer zin in heeft. Deze week was het in ieder geval nog volop zomer. En dit was wat ik deed.

Maandag

De week begon met een duo-interview in Amsterdam voor het eigen magazine van mijn werk. Voor mij een nieuwe vorm van interviewen, waarbij ik als een gesprekleider (en okee, opschrijver) fungeerde, maar de twee geïnterviewden met elkaar in gesprek gingen over hun werk en ambities. Leuk om eens te doen! Dit was tijdens de bijbehorende fotoshoot onder lichte tijdsdruk, want achter mij doemde een enorme onweersbui op, dus we hadden precies 25 minuten.

Dinsdag

Op mijn mamadag deden we het rustig aan: opstarten met een tijdschrift voor mij en een filmpje voor la petite, een rondje kinderboerderij, lekker lunchen, een middagdut voor beiden en daarna nog even lekker naar buiten met de loopfiets.

Woensdag

Om kwart voor 8 stond ik al bij de stort om een enorme berg karton en andere zooi af te voeren. Mijn nesteldrang begint serieuze vormen aan te nemen en alles moet opgeruimd, af en klaar voor de baby. Dit zijn overigens wel acties waar ik later spijt van heb, want mijn bekken vind dit echt niet leuk meer.
De rest van de dag spendeerde ik hier; lekker thuis aan het werk.
Dit supersfeervolle kantoor annex washok moet de babykamer worden. De commode is er klaar voor, maar de rest van de kamer nog niet helemaal. Dat zijn dus dingen waar mijn nesteldrang helemaal van op hol slaat.

Donderdag

Dagje naar kantoor en externe afspraken: hoi 27-weken-buik!

Vrijdag

Vrijdag, bijtankdag. De smurf naar haar opa, ik nog een klein beetje werken met koffie en een chocolaatje. En daarna spullen inpakken, want…
… we gaan naar mijn ouders! En natuurlijk staat de brug bij Lelystad open, zoals altijd tussen april en oktober.
Heel klein rondje Hoorn. Sinds ik er niet meer woon en bijna nooit meer in de haven en het centrum kom, voel ik me met de keer meer toerist. Ineens valt me op hoe mooi het eigenlijk is.
En dat moet ik natuurlijk ook aan mijn eigen nageslacht meegeven. Bootjes kijken op het Houten Hoofd.
En we sluiten af met een ijsje.

Zaterdag

Na een rustige ochtend bij mijn ouders thuis, ga ik zaterdagmiddag met S. en zus naar Sprookjeswonderland. Ik geniet van het verwonderde koppie van mijn tweejarige in het Sprookjesbos, geniet van haar schaamteloze dansjes bij ieder muziekje dat ze hoort, verbaas me over haar dapperheid en ben blij dat mijn zusje mee is om mee te gaan in de attracties waar mijn zwangere lijf niet meer in wil. Een heerlijke middag.
En ’s avonds verlies ik genadeloos een potje Monopoly van mijn moeder en zusje.

Zondag

Zondagmiddag wilden we eigenlijk even snel wat dingen halen bij IKEA, maar bij het zien van de rij voor de ingang zijn we maar doorgereden naar het park. Stukken leuker en veel minder druk.

En nu is het zondagmiddag 17:00, drink ik alcoholvrije gin-tonic, eten we Hamka’s, kijkt de peuter Nijntje, leest de man een boek en ga ik zo eens lekker bietjesrisotto maken. Het was een fijne week.