Tag

ZZP

Browsing

Goedemiddag! Wat een heerlijk voorjaarsweertje he? Mijn weekdagboek was er een paar weken niet, maar na zo’n fijne week als afgelopen week heb ik spontaan weer eens zin om iets te delen. Dus, hou je vast, dit was week 18.

Maandag

Maandagochtend in de trein: ik ga eerst naar Amersfoort voor een overleg met een opdrachtgever en reis daarna door naar Den Haag voor een redactievergadering. Lekker met de trein, want dan kan ik ondertussen nog een beetje werken.
Ik ben een beetje vroeg in Den Haag, dus ik typ in de Stationshuiskamer nog even verder. Lekker plekkie!
Vergaderen op een ministerie betekent een grondige inspectie van je paspoort. Pas als je goedgekeurd bent, krijg je een Rijkspas waarmee je het gebouw in mag. Ik voelde me heel stoer.

Dinsdag

Mamadag! We knutselen er lustig op los met playmais, moeten precies onder lunchtijd op het gemeentehuis zijn om een identiteitskaart aan te vragen (en nee, dat was geen succes) en spelen lekker buiten.
En ’s middags maak ik een heleboel pastasaus met verstopte groenten. Ik vries het in in ijsblokjesbakjes, zodat ik snel een paar blokjes kan ontdooien als dat nodig is.

Woensdag

Ik lunch graag met restjes of soep, maar op kantoor kon ik niks opwarmen. Dus na een meevaller op btw-gebied heb ik mezelf een magnetron cadeau gedaan.
Yes! Warme curry als lunch!
Ik werk de hele dag aan een reeks teksten en haal tussendoor een kringlooppareltje op. Verjaardagscadeautje voor de kleuter! Hij moet alleen nog wel even flink schoongemaakt worden.
’s Avonds eten we roti. Op de bank, want het was een lange dag.

Donderdag

Donderdag 5 mei! Vroeg eruit en aan de slag, want ik wil nog een paar uurtjes werken voordat we een feestje gaan vieren.
Een toepasselijk stukje poëzie op kantoor <3
Feest! We gaan om 12 uur naar het Bevrijdingsfestival, want op de Familieweide is allerlei leuks voor de kleintjes georganiseerd. Al vindt deze kleine smurf het dreumesconcert helemaal niks, ze wil liever de houten schaapjes aaien.
De peuter timmert op het festival deze prachtige “televisie met vier armen”. Kijk trouwens even hoe mooi onze struik bloeit.
Aan het eind van de middag brengen we de dames naar opa en oma en gaan lekker met zijn tweetjes terug naar het Bevrijdingsfestival. Het is heerlijk weer, de sfeer is goed en hoewel de rijen bij de bar echt niet te doen zijn, hebben we een heel fijne middag. Daar in de verte staat Diggy Dex. I love Diggy Dex.
Tussendoor even een hapje eten bij La Cucaracha (waar ik al 12 jaar hetzelfde bestel, want het is zo lekker) om ons 12,5-jarig jubileum te vieren.
En daarna terug voor een heerlijk dansfeestje.
Om 00:30 zijn we thuis en hebben we hongerrrrr, dus we gooien snacks in de Airfryer. Wat een topdag.

Vrijdag

Uhm ja. Vrijdag had ik dus een beetje moeite met opstarten. Maar na de magische cocktail van 2 paracetamol, 2 koffie en 2 glazen water was ik er weer. En dat was maar goed ook, want ik moest nog een presentatie afmaken en een script finetunen. Dus tot 15:00 heb ik mezelf opgesloten en daarna riep de zon zo hard, dat we het weekend zijn gaan inluiden op de schapenboerderij. Kindjes lekker spelen, wij lekker zitten. Top.

Zaterdag

Mijn zaterdag was zo bruisend dat dit de enige foto is. Van een opgeruimde commode vol zomerkleren, welteverstaan. Ik zocht de kasten van de dames uit, shopte wat spulletjes erbij via Vinted, werkte nog even aan mijn presentatie en ’s avonds keken we de finale van Heel Holland Bakt en daarna nog Ik Vertrek.

Zondag

Moederdag! Och, de peuter verheugde zich er zo op. Ik mocht al weken niet onder de bank kijken en zondagochtend hoorde ik haar om half zeven al met haar vader smoezen over croissantjes bakken. Even later had ik een bed vol kindjes en kruimels. Wat een rijkdom. En nog even later (om 7:30, om precies te zijn) was dit de status. Een bed vol kruimels en kindjes die er snel vandoor gaan.
Er was geknutseld (een kartonnen hart waar ze ons samen op getekend had, met daarnaast “Je bed, want daar hou je ook veel van, toch mama?”) en ik kreeg deze mooie cadeautjes. Dat opschrijfboekje had ze zelf bedacht, want “dan kun je daar je teksten in opschrijven!” en die bijen refereren aan mijn achternaam. Zo lief en slim bedacht.
Er is maar weinig zo fijn als knutselen op zondagochtend in je pyjama, dus dat deden we na het ontbijt.
En daarna gaf ik mezelf een moederdagcadeautje: een uurtje alleen wandelen met een podcast in mijn oren. Lekker in de zon.
En langs de stiertjes.
En we sloten het weekend af met een gezellig tuinfeestje bij ons jarige nichtje, waar bleek dat je confetti het beste met een stofzuiger uit je gazon haalt. Weer wat geleerd.

Hallo! Ik heb iets nieuws bedacht: elke maand 20 foto’s van de 20ste van de maand. Met een ouderwetse plog een inkijkje in mijn dynamische bestaan als tekstschrijver/moeder/mens van vlees en bloed. Leek me leuk. Dus ik heet jullie van harte welkom op woensdag 20 april 2022. Een dag die totaal niet representatief is voor mijn dagelijks leven (want daarin typ ik beduidend meer en rijd ik bijna nooit half Oost-Nederland door), maar goed: de 20ste is de 20ste, dus let’s go.

06:38. Goedemorgen! Vannacht waren we tussen 01:00 en 3:30 allemaal wakker vanwege prangende vragen over husky’s, een klein hongertje, een snotneus, te warm/te koud, een lawaaimakende zus (waar allebéi de zussen last van hadden, dus ik denk dat: ‘als jullie allebei gewoon stil zijn is er geen probleem’, maar zo werkt dat blijkbaar niet) en een kat die van alle consternatie nog een ererondje over het grote bed liep en daarmee definitief de slaap verdreef. Kortom: om 06:38 had niemand zin om op te staan. Maar goed, het moet toch.
07:14. De kinderen zijn aangekleed, ik ruim de vaatwasser leeg en dek de tafel terwijl de wederhelft zich aankleedt. Hij doet zo deel 1 van het ontbijt terwijl ik snel douche en make-up en aanschuif voor deel 2. Soms lees ik wel eens dingen over mensen die journalen en mediteren ’s ochtends. Vind ik mooi. Ik sta daar vrij ver vanaf.
07:45. Aangekleed, opgemaakt en bijna voorzien van een kapsel.
08:22. Kind afgeleverd bij mijn ene schoonvader, nu door naar de andere schoonvader om een auto op te halen. En hopelijk een kop koffie te scoren.
08:36. Yes, er was tijd voor een bakkie. Nu in dit scheurijzer op naar Haaksbergen voor de eerste afspraak van de dag. Ik probeer de laatste tijd zoveel mogelijk met de trein te doen, maar de driehoek Zwolle – Haaksbergen – Velp – Zwolle zou een soort driedaags avontuur worden met het ov, dus dan maar met de auto. En eigenlijk is dat ook soms best lekker, in je eentje door de provincie scheuren met een podcast in de oren.
10:01. Gehaald! Koffie bij mijn eerste opdrachtgever van vandaag, die ik ga helpen met vacatureteksten. Leuk om een nieuwe branche te ontdekken! We voeren een gesprek tussen drie uitgestalde caravans, zittend op tuinstoelen onder een parasol. Helemaal op de camping.
12:28. We lopen een rondje door de showroom en de werkplaatsen, ik praat met medewerkers en we spreken af dat ik eind van de week met een eerste voorstel kom. Nu door naar Velp voor mijn volgende afspraak. Ik stop in Lichtenvoorde om even te lunchen en om mijn afspraak voor te bereiden. Ik was hier eind vorig jaar al eens geweest voor een afspraak en het lag precies op de route, dus nu kom ik voor de tweede keer in een jaar op een plek waar ik daarvoor nog nooit was geweest. Geestig.
12:36. Lunch!
13:15. Nog even een rondje in de zon en dan de auto weer in.
13:58. Hallo Velp! Mijn volgende afspraak is bij een organisatie in de bouw voor nieuwe webteksten. Een leuke puzzel om een mooi, doch nogal abstract merkverhaal te vertalen naar concrete teksten. We bekijken de opzet van de nieuwe website en maken werkafspraken. Mooi!
15:07. Ik ga richting huis, maar niet voordat ik even op Google Maps heb gekeken of er een kringloop in de buurt is. Ik bof, want er is er eentje vlakbij met de klinkende naam De 2e ronde.
15:15. Ah, echt zo’n ouderwetse rommelkringloop. Top. Veel mooie oude meubels (maar mijn huis is vol) en ik zie nu op de foto ineens een hele mooie schemerlamp die ik in het echt volledig over het hoofd gezien heb. Jammer. Ik koop wel een grote ronde spiegel voor in de wc voor een tientje.
15:57. De auto wilde benzine en ik wilde een ijsje. Dus in goed overleg zijn we even gestopt.
18:06. En doorrrr! Kind 2 opgehaald, bij de man geverifieerd of hij kind 1 ophaalt (deed ‘ie) en koken. Ik had me verheugd op vegan Turkse pizza’s, maar het werd even snel een pastaatje met champignons, spinazie en Boursin. Ook prima.
18:08. Ondertussen at de dreumes de kattenbrokjes op, dus die heb ik met een cracker (“KOEKIEEE!”) en twee paardjes in haar stoel geparkeerd.
18:54. Nog even aftanken en dan naar bed.
19:10. Heeeeel even zitten, maar niet te lang want dan wil ik niet meer opstaan.
20:14. En ik had me voorgenomen om vanavond mijn kast lente- en zomerproof te maken, dus ik sta weer op. Eerst alles op de grond, dan alle dikke wintertruinen eruit en de zonnige kleren erin. Kom maar doorrrr met die lente. Ik zou overigens compleet ongeschikt zijn voor een capsule wardrobe, zoals je ziet.
20:33. Ik werk mijn mail bij, verwerk feedback op een script en een DM zodat de vormgever daarmee aan de slag kan en schrijf dit blogje.
22:05. Mooi geweest! Laptop dicht, make-up eraf, nog even lezen en dan lekker slapen. Morgen weer een dagje kalm achter mijn bureau. Ook heel fijn.

Hoe was jouw woensdag?

Het is april! En het lijkt buiten wel november, zo grijs en nat is het. Maar hierbinnen in mijn kantoortje schijnt altijd de zon. Ja heus. Je moet jezelf gewoon omringen met dingen waar je blij van wordt, zoals een heleboel planten, oude meuk, thee, de Matthäus Passion en paaschocolaatjes.

Het eerste kwartaal van 2022 ligt achter ons en toen ik afgelopen donderdag even de tijd nam om het te recenseren, kwam ik tot een vrij korte samenvatting: ‘meh’. Dus besloot ik om de rest van 2022 wat minder ‘meh’ te maken. Dat is voor een deel heel makkelijk, want het wordt dit jaar geen januari en februari meer, wat al een absoluut voordeel is. Verder moest ik mezelf echt weer even een schop onder de kont geven. Maar da’s gelukt! En ik heb zin in dit voorjaar – nu alleen het weer nog 😉

Maandag

Maandag waren we allevier thuis met (naweeën van) buikgriep. Gelukkig ging het eind van de middag weer een stuk beter en konden we lekker even naar buiten. Ik zaaide wortelzaadjes, de rest van de moestuin moet nog even wachten.
Niemand had honger maandagavond, maar ik snakte naar zo’n vieze diepvriespizza na 36 uur amper iets gegeten te hebben. Daarna voelde ik me een stuk beter.

Dinsdag

Goodmorning!
Dinsdagmiddag ging ik met de kinderen naar de Kwantum voor een nieuw buitenkleed. De peuter wilde graag deze ‘met die ogen.’ Let ook even op de naam.
Het werd deze. Braafjes.

Woensdag

Eindelijk weer aan het werk! Deze foto maakte ik onderweg naar kantoor. Daar schreef ik de hele dag aan artikelen, ging tussendoor een uurtje weg om een huis te bezichtigen en typte weer verder. De bezichtiging was leuk, maar we hebben besloten om geen bod te doen. Naar onze smaak moest er teveel verbouwd worden en met de huidige huizenprijzen, kosten van bouwmaterialen en het gebrek aan aannemers/vakmensen werd het ons te duur én teveel gedoe.

Donderdag

31 maart: let it snow, let it snow! Er vielen dikke vlokken en ik genoot van het uitzicht.
Kijk nou! Alles wit! Ondertussen reviewde ik mijn eerste kwartaal (zowel werk als privé) en stelde doelen op voor Q2. Ik dronk even een kop koffie met mijn kantoorburen voor een nieuwe klus en belde met een andere mogelijke nieuwe opdrachtgever. Een nuttige dag!

Vrijdag

Zo liep ik vrijdagochtend naar kantoor. Winterwonderland op 1 april <3
Daar hoort warme chocolademelk met slagroom bij! Ik werkte de hele dag een een reeks schrijfworkshops. Jammer dat ik altijd vergeet hoeveel werk het is om presentaties te maken 😉
Kinderen in bed, man de deur uit: tijd voor wijn, sushi en een film! Ik keek Biggest little farm op Netflix en nu wil ik een boerderij beginnen. Een aanrader!

Zaterdag

Zaterdag zette ik dingen op Marktplaats, Vinted en de weggeefhoek. Weg ermee!
Toen ging ik het oud papier opruimen (dat bewaren wij altijd in de cv-kast) en bleek dat we lekkage hadden door een verstopping. Super. Dus de rest van de ochtend ben ik bezig geweest met de verstopping oplossen, wat tot nu toe niet echt gelukt is.
Maar eind van de middag moesten onze glitterjurken aan voor het Grote Poezenfeest! De katten werden 11 en de peuter wilde graag een verjaardagsfeestje organiseren. Dus bakten we taart, hingen slingers op en nodigden opa en oma uit. De feestvarkens wilden er zelf niets mee te maken hebben, maar we hadden een heel gezellige middag.
Zondagochtendontbijtje! De oprolcroisssantjes van AH eigen merk zijn koemelkvrij, dus de dreumes kon ook kennismaken met het concept croissant. En dat beviel haar prima!
Hoi! Ik pas deze broek weer zonder dat ik het gevoel heb dat mijn ingewanden afsterven, dus het bootcampen begint zijn vruchten af te werpen.
Zondagmiddag had ik een romantische date met mijn wederhelft: de wedstrijd PEC – Go Ahead Eagles. De IJsselderby! Feyenoord – Ajax maar dan in Overijssel. Ik kwam wederom tot de conclusie dat een voetbalwedstrijd van mij ook in 1 x 45 minuten gespeeld mag worden en Zwolle verloor ook nog eens, maar het was wel een leuk uitje.

En nu is het maandagmiddag! Ik heb de hele ochtend en een deel van de middag vergaderd met het team waarmee ik een nieuw tijdschrift aan het bouwen ben. Dat was heel leuk. Tof om te mee te maken hoe een verzameling losse ideeën steeds meer vorm krijgt en concreter wordt. Ik ga nog even de planning voor komende week maken en dan ga ik de meisjes ophalen, lekker koken en de rest van de avond in bad liggen weken. Fijne week!

Goedemorgen vanuit de stoptrein van Zwolle naar Amersfoort. Ik werk vandaag een dagje op kantoor bij een opdrachtgever en omdat de brandstofkosten inmiddels wel heel hard stijgen, ben ik met de trein gegaan. Bijkomend voordeel: ik heb onderweg tijd om mijn dagboekje van vorige week te schrijven. Dat lukt in de file op de A28 niet. Ik had een heel fijne week, met diverse leuke werkdingen, maar vooral een heerlijk weekendje weg voor twee. Daar waren we behoorlijk aan toe, kan ik je vertellen. Maar eerst: de week door!

Maandag

Maandag werkte ik op kantoor aan webteksten voor een vaste opdrachtgever en fietste tussendoor even naar huis om te lunchen. Ik heb nog geen magnetron op kantoor en aangezien ik het liefst met een soepie lunch, ging ik die thuis maar even opwarmen. Toen ik uitgewerkt was ging ik nog even sporten en maandagavond deed ik helemaal niks.

Dinsdag

Bij een van mijn favoriete Zwolse plekkies: Jantjes lief! Ik was even de stad in met de meisjes voor nieuwe schoenen en besloot om daar even koffie en een taartje te halen. De peuter voelde zich heel stoer, want ze mocht ‘helpen’ in de bediening. Zo schattig.
Baby’s allereerste echte schoenen! Ze gaat als de brandweer op haar nieuwe stappers.
En omdat het zulk prachtig weer was, gingen we ’s middags nog even lekker spelen bij de Vreugdehoeve. Wat een topdag!

Woensdag

Het jongste dametje wegbrengen in de nieuwe draagzak. Heel gezellig, zo samen, al is zo’n staartje niet de beste coupe in het kader van neuskriebels.
Eerst sporten, daarna werken en vervolgens al het gesport weer teniet doen met deze lunch. Mijn wederhelft kwam lunchen op kantoor en bracht flammkuchen mee! Nom.

Donderdag

Goedemorgen Rotterdam!
Een dagje werken op het prachtige kantoor van Raakvlak aan de website voor onze gezamenlijke opdrachtgever.

Vrijdag

Vrijdagochtend had ik het een beetje zwaar, want ik had tot maar liefst 23:00 uur zitten borrelen met een vriendin. Maar ik was wel met iets heel leuks bezig: het hertalen van de handleiding van een spel! Volgens mij moet dat allemaal nog geheim blijven, dus ik heb de doos even weggepoetst, maar het was een heel leuk kinderspel.
En daarna half met de deelscooter/half lopend de auto ophalen bij de garage. Ik wandelde langs mijn oude studentenhuis. In mijn eerste twee studiejaren woonde ik met tien anderen in deze oude boerderij. Mooie herinneringen! Het is inmiddels verkocht. Ik zou best eens binnen willen kijken om te zien wat de nieuwe eigenaren ervan gemaakt hebben, het was zó uitgewoond.
Grote sprong in tijd en plaats: vrijdagavond in Alkmaar! De kinderen afgegeven bij mijn ouders en wij ouderwets op pad. Eerst lekker borrelen…
… en daarna uit eten. Om 21:30 ging het licht uit en lagen we in ons hotelbed. Zalig.

Zaterdag

Rustig uit mezelf wakker worden na een ononderbroken nacht slaap. Na 15 maanden gebroken nachten en vroege vogels was ik daar heel erg aan toe.
Dag fijn hotelbed, tot vanavond!
Wij gingen lekker shoppen. Winkels met hondjes zijn de beste winkels.
Lunchen!
De buit van een dagje winkelen: een digitale weegschaal, sokken, nieuwe Qwixx-scoreblokken, paashangers en cadeautjes voor de meisjes.
Borreltijd!
En na een heerlijk etentje ploften we op ons hotelbed en deden de aangename ontdekking dat Heel Holland Bakt weer begonnen was. De perfecte zaterdagavond bestaat!

Zondag

Zondagochtend checkten we uit en reden door naar Schoorl voor een wandeling door het bos, de duinen en het strand. Prachtig weer en een prachtige omgeving: heerlijk.
Hoi! Die jas ging niet lang hierna uit, het was gewoon warm!

En na een lekkere lunch haalden we de meisjes weer op, die het zo leuk hadden bij opa, oma en hun tante dat ze nog niet mee naar huis wilden. Uiteindelijk hebben we de peuter met de belofte van een filmpje toch in de auto gekregen en hebben we thuis lekker helemaal niks meer gedaan. Pizzaatje in de oven, nog even chillen en vroeg naar bed. Wat een heerlijk weekend!

Goedemorgen vanuit mijn kantoor waar de verwarming het hele weekend uitgestaan heeft! Het is hier lekker fris, maar de lucht is blauw en de zon schijnt, dus je hoort mij niet klagen. Het is alweer maart en dat lijken we te vieren met al een hele week het mooiste weer van de wereld. Wat een genot!

Maandag

Ik heb heel slecht geslapen na een hele zondag nieuws bingen uit Oekraïne en neem maandag een rigoureus besluit: ik ga op een streng nieuwsdieet. Nieuwsapps van mijn telefoon en 1 keer per dag checken hoe het ervoor staat. Dat gaat volledig tegen mijn natuur in, want ik vind dat het mijn plicht is om op de hoogte te zijn van wat er in de wereld gebeurt, maar in dit geval vind ik dat ik mezelf een vrijstelling mag geven. Ik wil mijn energie graag bewaren om goed te zijn voor de wereld en de mensen om me heen en dat lukt me niet als ik de hele dag bovenop het nieuws blijf zitten. Dus: geen nieuws meer, wel helpen waar ik kan. Ik doneer mijn oude draagzak, ben een flinke tas aan het klaarmaken om mee te geven aan een hulptransport en doneer op Giro555. Dat is het meest concrete wat ik op dit moment kan doen.

Heeft allemaal niks met deze ganzen te maken, behalve dat ik maandag thuiswerkte omdat ik een groot pakket verwachtte en een rondje ging wandelen langs de buurtganzen.
Mijn schoonmoeder kwam eten en toen de kinderen in bed lagen, deden we een potje Qwirkle. Ik verloor echt genadeloos. Qua werk zat ik ook in spelletjessferen: een van mijn kantoorburen is een spelletjesbedrijf en ze hadden me ingeschakeld om de handleiding van een Engels spel te hertalen. Súperleuk om te doen: ik wil nu fulltime spelletjeshandleidingschrijver worden.

Dinsdag

De dag begon zo mooi!
Alleen was ik de enige die het zag, want de wederhelft was al heel vroeg de deur uit en de kinderen sliepen uit (???), dus ik zat alleen aan het ontbijt. Natuurlijk werden ze wakker toen ik deze foto naar een vriendin stuurde, maar het waren toch tien rustige minuten.
Dinsdag stond in het teken van het STAP-budget: een subsidie van de overheid voor een opleiding of cursus. Ik wil me graag verbeteren op grafisch gebied, dus ik ga twee modules van de opleiding Grafische Vormgeving volgen. Die 1000 euro van de overheid is daarbij zeer welkom. Het is uiteindelijk gelukt, na drie uur in de wachtrij. Yes!
We waren lekker thuis aan het spelen en gingen ’s middags nog even op pad om de draagzak weg te brengen en -heel belangrijk- nieuwe kraaltjes te halen bij de Action.

Woensdag

Het oudste dametje naar de peuterspeelzaal brengen.
Woensdagochtend begon turbulent. Ik heb zo’n drie keer per jaar de neiging om een jurk aan te trekken. Zo ook woensdag. Mooie fladderige lange wikkeljurk. Laarzen eronder, helemaal content met de outfit. Kind weggebracht, spullen gepakt en snel op mijn elektrische bakfiets naar het station voor een afspraak in Gouda. Terwijl ik de straat uit fietste dacht ik nog: dit is geen goede fietsjurk.

Nou, dat bleek. Want toen ik met een zwierige bocht de brug op fietste, greep de wind mijn rok en zat binnen ongeveer een halve seconde de stof muurvast gedraaid in mijn remdinges op het achterwiel.

Wiel geblokkeerd, rok volledig klem in de fiets en omdat het een wikkeljurk was, was ie ook nog eens compleet opengevallen en stond ik er vrij pikant bij in een kort onderjurkje, plakkousen (ik ben te lang voor panty’s) en hoge zwarte laarzen.

Ik een beetje trekken aan die jurk, haalde niks uit. Hulpeloos om me heen gekeken (stond midden op de weg met een loodzware bakfiets) en toen verscheen daar mijn redder in nood: de man die wij “de man met de enge hond” noemen. Hij ook trekken aan die jurk, zat echt vast, dus toen heeft hij bij andere mensen aangebeld om een schaar te vragen zodat ik in ieder geval van die fiets af kon. De bewoner van dat huis liet deze ophef natuurlijk niet aan zich voorbij gaan en kwam me persoonlijk losknippen met de keukenschaar. Daarna hebben we samen de fiets naar zijn oprit gesjouwd, heeft hij de remdinges gedemonteerd, deze flard van mijn jurk eruit gevist, de boel weer vastgedraaid en me geadviseerd om even een broek aan te doen als ik verder wilde fietsen.

Kortom: ik heb weer een deel van de buurt leren kennen. En mijn mooie nieuwe jurk was niet meer te redden, helaas.
In de trein, met een broek aan.
Het resultaat van een heel fijne brainstorm over een nieuw magazine: een keuken vol met geeltjes!
En eenmaal in Zwolle lekker nog een uurtje sporten. Het was gewoon nog licht om 18:30, wat een feest.

Donderdag

Donderdag was ik heel hard aan het werk én heb ik geluncht op het terras met wijn. Dit was na de wijn, toen ik eigenlijk niet meer wilde werken, maar gewoon meer wijn wilde.
Ozzie!
Dag zon, tot morgen.

Vrijdag

Vrijdagavond was ik met de meisjes bij mijn ouders. Toen de dames om 21:15 eindelijk sliepen (het was weer even wennen, zullen we maar zeggen), speelde ik een potje Scrabble met mijn moeder en mijn zusje.

Zaterdag

Zaterdagochtend scheen de zon, sloot de wederhelft aan en wandelden we een rondje door Hoorn.
De Hoornse haven. Mijn oma woonde hier vlakbij en als kind speelde ik veel in dit stukje van de stad. Toen vond ik dit uitzicht heel normaal, nu zie ik pas hoe mooi het eigenlijk is.
In de rij voor Hollandse Nieuwe.

Zondag

Zondag had ik lentekriebels en ontdooide eerst de vriezer, ruimde toen de badkamerkasten op en daarna moesten de ladekasten op de slaapkamer eraan geloven. Ik maakte een foto van dit sexy borstvoedingshemd om hem aan een zwangere vriendin te slijten. Gelukt.
En terwijl de zon in de woonkamer scheen, ging ik nog even verder in de keuken. Een pan vol pastasaus met verstopte groenten voor de meisjes (ingevroren in ijsblokjesbakjes) en vier bakken pittige wortelsoep voor de lunch. Het was een goede zondag!

En nu: aan het werk! Fijne week <3

Twee jaar lang wist ik eraan te ontkomen, maar in het staartje van de pandemie raakte ik toch nog even besmet met corona. Het keelpijntje van maandag bleek dinsdag een licht streepje op de thuistest. En na bevestiging door de GGD zaten de jongste smurf en ik een groot deel van de week in quarantaine. Gelukkig kregen we het op de dag dat de verkorte quarantaineperiode in ging, dus toen we na vijf dagen 24 uur klachtenvrij waren, mochten we er zondag weer op uit.

Inmiddels zijn we dus allebei weer op de been, hoewel ik helemaal niets proef en ruik. Maar dat kan volgens de opbeurende berichten van anderen ook wel een paar weken duren. Mijn week was dus allesbehalve spannend, maar ik heb er toch foto’s van gemaakt. Leuk voor later.

Maandag

Maandagochtend verkeerden we nog in zalige onwetendheid. De baby was koortsig, dus ik hield haar thuis, maar volgens de thuistest hadden we geen corona. Dus vond ik dat een rondje frisse lucht best moest kunnen. Lekker ingepakt en wandelen maar. Mijn wandelwagen begint inmiddels behoorlijk aan zijn eind te raken. Niet zo gek, want toen wij hem kochten hadden er al twee kindjes in gezeten en inmiddels hebben wij hem ook alweer bijna vier jaar in gebruik. Dus we vergeven hem maar dat het handvat compleet afgebladderd is en de voorwieltjes af en toe blijven hagen. Hij is straks met liefde helemaal opgebruikt.
Toen oma overleed kregen wij een heleboel van haar prachtige zelfgemaakte seizoenspoppetjes. Ik maakte er een gezellig lentebolletjestafereeltje mee in een glazen pot, lekker kneuterig.

Dinsdag

Een toestand! Er zaten allemaal roze pony’s vast in de hortensia in de tuin. Gelukkig was daar de Paw Patrol om ze te redden.
En omdat ik me naar mate de dag vorderde steeds verlepter ging voelen, deed ik toch nog maar een thuistestje. En jawel, daar was ‘ie: het tweede streepje.

Woensdag

Heel veel van dit deze week. Is er iets schattiger dan een dreumes die dierengeluiden nadoet? (nee)
Als je net lekker ligt en je opdringerige levensgezel komt in je aura liggen. Dat doet die oranje eikel dus altijd: als Oscar een lekker plekje gevonden heeft, gaat Harry zo dicht op hem liggen dat Oscar uiteindelijk zuchtend opstaat en ergens anders gaat liggen. Zieltje. Dit is trouwens ook een reminder om twee keer na te denken voordat je fluwelen stoelen in een huishouden met katten implementeert.
Terwijl we niet naar buiten mochten, kwam de lente gelukkig binnen.

Donderdag

De man had vrij genomen zodat ik kon werken, maar ik voelde me eigenlijk te beroerd om iets nuttigs te doen. Als moeder heb je écht geen tijd om ziek te zijn. Alles gaat door, ook als je gewoon de hele dag op de bank wil liggen netflixen met een flinke dosis paracetamol. Geeft niks, maar dan is het extra lekker als je even een middagje bij kan tanken. Dus nadat ik het hoognodige gedaan had, besloot ik om me maar even over te geven aan de vermoeidheid en heb de hele middag geslapen. Met het zonnetje op het dekbed, heerlijk.
En na een stormachtige dag, was de zonsondergang donderdagavond prachtig.

Vrijdag

Vrijdag werd ik gelukkig weer fit wakker. Het was niet helemaal legaal, maar ik besloot even een frisse neus te halen op een rustig moment. Ik kwam niemand tegen, behalve een veegwagen die een paar uur voor de aangekondigde storm het fietspad aan het vegen was. Stond op het rooster, waarschijnlijk.
En de rest van de dag zat ik aan de campingtafel op de slaapkamer te werken. Eerste rang voor de aangekondigde storm (ik ben nogal een weergekkie die dit soort dingen mateloos interessant vind #noshame). ’s Avonds maakten we het binnen gezellig en luisterden naar de wind om het huis. De schutting klapperde en ik hoorde de zonnepanelen een paar keer flink bonken op het platte dak, maar we zijn er gelukkig schadevrij vanaf gekomen. Al zal ik ergens deze week nog wel een keer naar boven moeten om te kijken hoe ze erbij staan.

Zaterdag

Zaterdagochtend: nog een illegaal ommetje langs de dijk. Heel hoog water!
En verder kreeg ik nog deze wonderlijke oude foto opgestuurd. Werkelijk geen idee wat hier gebeurt, maar aan de lege glazen te zien was het heel gezellig.

Zondag

We waren inmiddels ruim 24 uur klachtenvrij en mochten ook van de GGD weer naar buiten, dus namen we het er van. Bezoekje aan de Drentse Koe in Ruinerwold, met een klimparcours door een koeienstal. Heel leuk!
En de rest van de dag waren we thuis, want het regende, regende, regende en regende. ’s Avonds keken we Toms Schotland en besloten dat we daar echt nog eens heen moesten, terwijl Harry eens even uitgebreid zijn poeper ging zitten wassen voor het beeld.

En inmiddels is het gewone leven weer begonnen. Ik zit lekker op kantoor, kindjes zijn weer naar de opvang en ik ga eens een heeeleboel werk inhalen. Let’s go!

‘Wat dapper!’
‘Dat zou ik nooit durven.’
‘Stoer hoor, als je een gezin hebt!’*

Dit is een kleine greep uit de reacties die ik krijg als ik vertel dat ik afgelopen zomer mijn baan opgezegd heb om voor mezelf te beginnen. Ik moet daar altijd erg om lachen, want als er iemand niet dapper is, dan ben ik het. Ik zou mezelf zonder twijfel aan de zekerheidzoekende kant van het universum plaatsen. Wat ik wél ben, is nuchter. En iemand die altijd oplossingen zoekt. Dus voordat ik vorig jaar de beslissing nam mijn baan op te zeggen, had ik eerst oplossingen gezocht voor wat er mogelijk mis kon gaan.

Doemscenario bedenken
Wat me daarbij enorm hielp, was het beantwoorden van de vraag: ‘Wat is het ergste dat er kan gebeuren?’ Nou, geen opdrachten krijgen, dus geen inkomen hebben. Hoe kon ik dat oplossen? Met een buffer, zodat ik het een poosje uit kon zingen zonder inkomen. Dus spaarde ik een deel van mijn salaris om de eerste maanden uit te kunnen zingen en zet ik nu ook 20% van iedere betaalde factuur opzij om een potje aan te leggen.

En daarnaast bedacht ik me, dat als het echt niet ging lukken, er altijd wel werk is. Achter de kassa, in de horeca, terug bij een marketingbureau, op een communicatieafdeling: werken kan altijd. Die gedachte gaf me rust. Het ergste dat er op dit gebied kon gebeuren, was dat ik iets anders moest gaan doen dan ik eigenlijk van plan was. Nouja, soit.

Berekenen hoeveel je moet verdienen
Daarnaast was het ook fijn om te weten wat ik minimaal moet verdienen om mijn deel van de vaste lasten te betalen en ook nog eens nieuwe onderbroeken te kunnen kopen. Dus dat berekende ik ook. Dat viel me best mee, al heb ik natuurlijk ook het geluk dat ik een man met een baan en een niet al te duur huis heb (dat laatste is een bewuste keuze, de man had ik al voor ‘ie een baan had). Ik wil niet op zijn zak teren, want ik ben een zelfstandige vrouw, maar in ultiem geval van nood staan we niet hongerig op straat.

Verder geef ik niet zoveel om luxe, hebben we maar één auto, ben ik twee jaar geleden gestopt met mijn haar laten verven bij de kapper (iedereen die wel eens geblondeerd is, weet dat die kosten serieus meewegen in je begroting) en koop ik mijn onderbroeken bij de Zeeman. Scheelt allemaal in de kosten. Dus dat is ook een tip: kijk wat je maandelijks uitgeeft en of je dat nog kan betalen als je geen salaris meer hebt. If not: bezuinig. Of begin niet voor jezelf.

Niet zo moeilijk doen
Ik heb besloten dat ik in dit eerste jaar bíjna alles aanpak. Dat staat haaks op het advies dat de gemiddelde Instagram-businesscoach geeft, want je moet alleen maar dingen doen waar je dolgelukkig van wordt en je niet laten afleiden van je doelen, etcetera, etcetera, maar ik heb ook gewoon een hypotheek te betalen. Dus werk ik met een vrij eenvoudige vragenlijst bij nieuwe aanvragen: 

  • Heb ik er tijd voor zonder dat ik er nachtrust voor moet opofferen of de kinderen erbij inschieten?
  • Heb ik er zin in of verdient het goed genoeg om er zin voor te maken?

Als het antwoord op beide vragen ja is, dan ga ik ervoor. En dat zorgt ervoor dat ik nu heel veel verschillende dingen doe voor verschillende opdrachtgevers. Soms niet 100% vanuit mijn ultieme passie en liefde, maar gewoon voor de centen. Ik heb daar wel eens een discussie over gehad met een zelfbenoemd coach, die vond dat je alles vanuit passie moet doen, maar ik denk dat een tandarts ook niet altijd met zijn volle zielsgeluk een wortelkanaalbehandeling uit staat te voeren. Zin kun je gewoon maken. 

(Ik zeg niet dat je nu alleen maar goedbetaalde kutklussen aan moet nemen hè, maar ik kan zelf prima leven met klussen die me niet tot het diepst van mijn tenen inspieren, maar wel gewoon mijn omzetdoel voor deze maand dichterbij brengen. En het betekent ook dat ik klussen aan kan nemen die misschien wat minder goed betalen, maar wel heel leuk óf leerzaam zijn). 

Bedenken wat je niet doet
Er zijn trouwens ook dingen die ik bewust niét doe, of niet gedaan heb, om het minder eng te maken. Het eerste is mijn tarief verlagen om beter in de markt te liggen. Ik neem dus ook geen SEO-teksten aan voor anderhalve cent per woord. Dat is namelijk niet leuk en betaalt ook niet goed genoeg om er zin voor te maken. 

Het tweede was langzaam afbouwen in loondienst en rustig opbouwen in mijn eigen bedrijf. Toen ik de beslissing eenmaal genomen had om voor mezelf te beginnen, wilde ik zó graag vol gas gaan, dat ik echt geen aandacht meer op kon brengen voor mijn baan. Niet eerlijk voor de werkgever, niet eerlijk voor mezelf. Dus ben ik van 28 uur in loondienst naar het zzp-leven gegaan. Spannend, maar voor mij de enige manier om het goed aan te kunnen pakken.

Conclusie: niet dapper
Voor mij voelt het dus allemaal niet zo heel dapper. Ik denk dat het vooral belangrijk is om te berekenen of het kan en er vervolgens een een beetje nuchter in te blijven staan. Da’s soms makkelijker gezegd dan gedaan, met alle Instagramcoaches en influencers die je om de oren slaan met wijsheden over ‘high class ondernemen’, werken vanuit passie en liefde en alleen maar dingen doen die je dichter bij je purpose brengen. Hard werken en je hoofd erbij houden, dat is belangrijk. De rest komt allemaal wel. Of niet. Ook best.

*alsof je je kinderen dan als eerste laat verhongeren als de inkomsten tegenvallen.

Als zzp’er ben je zelf verantwoordelijk voor de financiën. Dat klinkt als een open deur, maar het was voor mij heel lang een reden om lekker in loondienst te blijven plakken. Een salaris is zeer comfortabel als je een ramp bent met cijfers. Maar goed, omdat ik verder weinig redenen had om nog in loondienst te blijven, besloot ik me om me maar eens over mijn aversie heen te zetten en te kijken hoe ik het financiële deel goed aan kon pakken.

Na veel lezen en veel YouTube-video’s ben ik op een methode uitgekomen die lichtelijk gebaseerd is op Profit First, maar dan aangepast aan mijn wensen. Het komt erop neer dat ik iedere factuur die binnenkomt, verdeel over 6 potjes. Zo zorg ik ervoor dat ik precies weet hoeveel belasting ik moet betalen, hoeveel geld er in mijn buffer zit en kan ik mezelf maandelijks hetzelfde salaris uitbetalen. En dat maakt zzp’en een stuk minder eng. Ik vond het zelf geen hogere wiskunde, maar omdat ik een complimentje kreeg van een boekhouder over mijn aanpak, deel ik hieronder mijn potjes met je. Let op: deze verdeling is aangepast aan mijn situatie en wensen en niet 1 op 1 over te nemen. Ik zeg het maar even.

Mijn zakelijke potjes:

Het btw-potje – 21%
Van iedere factuur die betaald wordt, is 21% niet van mij. Dat is btw en dat zet ik apart in het btw-potje. Aan het eind van het kwartaal doe ik aangifte, betaal wat ik moet betalen aan de belastingdienst en wat er overblijft (de btw die ik betaald heb), gaat in mijn buffer.

Het belastingpotje – 30%
Ik zet 30% van iedere factuur apart als geld voor de belastingdienst. Dat is vermoedelijk (hopelijk) iets teveel, maar ik heb liever een meevaller dan een naheffing.

Het salarispotje – 30%
Er gaat ook 30% in mijn salarispotje. Daarvan betaal ik mezelf op de 20e van de maand een vast bedrag uit. Wat overblijft, blijft staan voor de volgende maand. 

De buffer – 20% 
Ik ben nog heel druk bezig met het opbouwen van een zakelijke buffer, waarmee ik 6 maanden zonder werk zou kunnen. Inmiddels ben ik over de helft van het bedrag dat ik in gedachten heb. Als de buffer vol is, gaat deze 20% naar een oudedagsvoorziening. Mijn pensioen opbouwen schiet er nu dus even bij in, maar ik hoop dat ik daar dit jaar weer mee kan beginnen. Op dit moment gaat de korte termijn even voor de lange termijn. En bovendien heb ik grootste verwachtingen van mijn anderhalve cryptomunt 😉

Vakantiegeld – 5%
Het allerleukste aan een baan in loondienst is het salaris in mei, als je vakantiegeld erbij zit. Om mezelf dat genoegen te blijven schenken, heb ik een vakantiegeldpotje waar 5% per factuur ingaat. Soms is dat maar een tientje, maar alle kleine beetjes helpen. Uiteindelijk is dit dus ook ‘salaris’, maar dat betaal ik mezelf eens per jaar uit. 

Kostenpotje – 15%
15% van iedere factuur blijft uiteindelijk over op mijn betaalrekening. Daarvan betaal ik de huur van mijn kantoor, verzekeringen, mijn boekhouder, boekhoudpakket, etc.

Hoe heb ik mijn salaris berekend?
Bij het berekenen van mijn salaris ben ik uitgegaan van mijn minimale bijdrage aan de gezamenlijke rekening en een paar honderd euro ‘zakgeld’. Als dat bedrag 30% van de omzet is, wist ik ook hoeveel ik per maand moet omzetten om mezelf dat bedrag te betalen. Dat is dus mijn omzetdoel iedere maand. Om te kijken of dat realistisch is, heb ik berekend hoeveel uren ik per week declarabel moet zijn om dat doel te behalen. Dat is ongeveer 24 uur, driekwart van mijn werktijd. Dat is voor mij realistisch: een kwart van de tijd ben ik echt wel kwijt met administratie, rondlummelen, bellen, koffiedrinken en nadenken 😉

Hoe hou ik mijn administratie bij?
Ik heb mijn bankrekening bij knaB en dat is een hele fijne bank omdat je ook potjes aan kan maken. Bovendien is het niet duur. Verder gebruik ik Moneybird voor mijn facturen en heb ik sinds kort een boekhouder die de rest voor me regelt, want hoewel ik in deze blog wellicht heel gestructureerd oog, ben ik dat niet. Ik heb heel vaak gespijbeld bij economie vroeger.

Dit was mijn spreekbeurt over de financiële kant van het ondernemen. Ik heb nog even nagedacht over bedragen noemen, maar ik merk dat ik daar toch nog een beetje moeite mee heb. Dus dat heb ik lekker niet gedaan. Het rekent misschien iets abstracter met percentages, maar ik hou mijn inkomen toch liever privé. 

Sinds 1 september werk ik volledig als zzp’er. Dat heeft heel veel voordelen (zelf je klanten uitzoeken, zelf je werktijden bepalen en geen gedoe meer met rare werkgevers), maar het had voor mij ook een groot nadeel: ik was altijd thuis. Dat is natuurlijk niet alléén maar nadelig, het is ook gezellig en soms best wel handig, maar ik merkte dat ik er een beetje in wegzakte.

Het hielp niet dat mijn werkkamer op de begane grond aan de achterkant van ons huis zit, waar de zon nooit schijnt en het uitzicht bestaat uit kliko’s en een heg. Het hielp ook niet dat die kamer altijd een rommel is, omdat we geen zolder hebben en ieder huis nu eenmaal een plek nodig heeft waar je wat zooi kan dumpen. En het hielp al helemaal niet dat we de helft van de tijd in lockdown zaten, waardoor ik ook niet even kon ontsnappen naar een plek met meer reuring.

Ik had niet zoveel zin meer om me fatsoenlijk aan te kleden. Ik begon op te zien tegen sociale dingen omdat ik zo weinig onder de mensen kwam dat zelfs een live vergadering voelde als het geven van een toespraak voor 20.000 kijkers. Maar ik was vooral al-tijd mama. En dat ben ik natuurlijk sowieso en het is het mooiste wat ik ooit geweest ben, maar ik had er behoefte aan om af en toe even geen kinderen te horen, niet over speelgoed te struikelen en geen wasjes te hoeven draaien. Gewoon, even het huis uit en dan om 17:00 wel weer zien hoe ik het aantref.

Mijn goede voornemen was dus een kantoor huren. Een plekje voor mezelf, om ongestoord te kunnen werken. Via-via had ik wat plekken bekeken, maar het was het steeds net niet: te groot, te duur, te afgelegen. Tot ik twee weken geleden eens op Funda in business keek. Daar keek ik eigenlijk nooit, want ik dacht dat ze daar alleen maar hele dure volledige panden verhuurden en geen kleine kantoortjes voor zzp’ers. Maar je raadt het al: er stond een kantoortje op in een nieuw opgericht verzamelgebouw. 7 minuten van mijn huis, vlakbij het centrum en aan een levendige weg.

Ik belde, ik bezichtigde en zei na vijf minuten al tegen de makelaar dat ‘ie een huurcontract voor me op mocht maken. Het is perfect. Tussen de bezichtiging en het tekenen twijfelde ik nog een paar keer. Is dit wel verstandig? Stel ik me niet gewoon een beetje aan over dit thuiswerken? Moeten we niet nog eens uitzoeken of we ons huis niet kunnen verbouwen? Maar uiteindelijk besloot ik definitief dat ik dit mezelf gun: een eigen plek.

En nu zit ik hier, omringd door via Marktplaats bij elkaar gesprokkelde meubels (ik moet nog even bedenken hoe ik dit precies in mijn administratie ga verwerken) en een heleboel planten. Zielsgelukkig te zijn. In alle rust. Met uitzicht op levendigheid. Ik kom de hele week al vrolijk thuis en krijg bergen werk verzet. Ik spreek af en toe eens een medehuurder, heb al gesuggereerd dat we binnenkort wel eens met zijn allen kunnen borrelen en kleed me elke ochtend netjes aan. Met make-up. En oorbellen.

De beste beslissing van 2021 was om ontslag te nemen en solo verder te gaan. De beste beslissing van 2022 zou wel eens dit kantoortje kunnen zijn.

We gaan nu wel heel rap richting het einde van het jaar. Richting feestdagen en vooral richting deadlines, want deze zzp’er heeft ongeveer alles ‘voor de kerst’ aan d’r opdrachtgevers beloofd. En dat betekent nu: alle zeilen bij. Op nét te weinig slaap. Dat is een mooie samenvatting van mijn week, maar hieronder vind je de uitgebreide versie. Voor de liefhebber (hai mam!).

Maandag

Maandag had ik een heel leuke strategiesessie bij één van mijn opdrachtgevers. Zo’n lekkere ouderwetse geeltjessessie vol mooie plannen voor 2022. Daarbij komen er altijd meer dingen voorbij dan daadwerkelijk belangrijk voor de contentmarketingstrategie, maar dat maakt het ook heel leuk. En toen kwam ik thuis, loste mijn moeder af zodat ze voor het donker naar Noord-Holland terug kon en moest even schakelen van strategiesessie naar stempelsessie met de peuter. Hier was het inmiddels bijna etenstijd en had ik de baby (neehee, dreumes) maar even in de doek geknoopt om nog iets gedaan te krijgen. En mijn leuke kerstverlichtingtrappetje daar op de achtergrond? Die was “helemaal per ongeluk echt niet expres” van de vensterbank gevallen, aldus de peuter. En kapot.

Dinsdag

Over de nacht van maandag op dinsdag gaan we het maar niet hebben, maar dinsdagochtend ging ik er weer met frisse moed tegenaan. Er stond een ochtendje allergietest op de planning met de jongste en ik stond al vroeg voor een Groot Dilemma: krabben of fietsen door de kou? Het werd fietsen. Uiteraard. De ochtend brachten we dus volledig in het ziekenhuis door, maar de allergietest ging goed. Ze is nog steeds allergisch, bleek de nacht daarop.
’s Middags deden we spelletjes, gingen nog even een frisse neus halen en deden het verder vooral heel rustig aan.
Dinsdagavond werkte ik de eerste versie van de strategie van maandag uit en ging heel vroeg naar bed met dit prachtige boek.

Woensdag

Woensdagochtend liep ik al héél vroeg (om 5:15 om precies te zijn) buiten met de draagzak. Dan heb je nog wat aan je dag, hmm? Nee geintje, ik probeerde ook maar gewoon iets om te kijken of dát dan hielp tegen het huilen. En ik begon me inmiddels een beetje bezwaard te voelen richting onze buren na een turbulent nachtje. Toen we om half acht weer thuiskwamen zag de keuken er wel heel gezellig uit. De rest van de dag heb ik gewerkt, gewerkt en nog eens gewerkt.
En ’s avonds volgde ik een webinar van Eindelijk Slapen over doorslapen. De slechte nacht van dinsdag op woensdag was te verklaren vanwege de allergietest, maar voor andere nachten zouden wat nieuwe inzichten welkom zijn. Blijkbaar werkte het inspirerend (of was ze gewoon net als ik uitgeput), want er werd doorgeslapen! Verder haalde ik er niet zo heel veel uit, moet ik zeggen. We blijven het maar gewoon op onze eigen manier doen. Als ze 18 is, zal het wel beter zijn.

Donderdag

Ik begon de dag met een heerlijk wandelingetje in de vrieskou. Zo mooi!
En verder had ik een hele leuke digitale afspraak over een nieuwe samenwerking, typte kilometers aan een stuk en gunde mezelf ’s middags een warme chocolademelk. Weinig fotogeniek, wel lekker.

Vrijdag

Vrijdagochtend paste mijn schoonvader op en maakte ik van de gelegenheid gebruik om even een ochtendje buiten de deur te werken. Lekkere cappuccino, geroezemoes en een ander uitzicht dan mijn flamingobehangetje deden me goed.
En ’s middags was er tijd voor de meisjes. Okee, dat is niet helemaal waar, de peuter keek ook nog even een filmpje terwijl de baby sliep zodat ik nog een paar dingen af kon maken. Maar verder werd er gepuzzeld…
… en gingen we lekker lang naar de kinderboerderij. Daar stond dit superschattige schaapje.

Zaterdag

Zaterdagochtend was ik blij, want ik had best aardig geslapen, hoefde niks, dronk een kop koffie én we waren heerlijk binnen aan het rommelen met zijn vieren terwijl het buiten koud was.
En daarna gingen we even naar de markt voor kaas en brood. Altijd fijn.
En opa Oscar besloot na een week de kerstboom maar eens van dichtbij te bekijken. Vroeger sneuvelde er nog wel eens een balletje, maar ze vinden zichzelf tegenwoordig te oud voor die onzin.
En ’s avonds deden we een spelletje Pandemic met een glas wijn erbij.

Zondag

Niet verder vertellen, maar ik werkte de hele zondagochtend om twee artikelen af te maken. Maar ondertussen werd er boven ook hard gewerkt.
Ik geloof dat er ook een of andere F1-race was met een Nederlander? 😉
Wij hebben er behalve de vuurwerkshow van de achterbuurman toen de winst eenmaal binnen was, helemaal niets van gezien. Dit was veel leuker op een regenachtige zondagmiddag.
En ik sloot het weekend af met een gezellige Berlijn-bingo, georganiseerd door Emma. Geen bingo gescoord, maar het was wel gezellig!

Tot zover mijn week. Ik begin deze week met een gezellige mamadag en moet dan echt nog even flink knallen om alles af te krijgen, want de week daarna werk ik nog maar twee dagen. Christmas is comiiiing…