Vandaag is het twaalf weken na woensdag 1 september. En daarmee is het twaalf weken geleden dat ik voor mezelf begon. Ik wilde eerst ‘zes weken’ typen, maar toen ik het even natelde, bleek dat ik al op het dubbele zat. De tijd vliegt, zo blijkt maar weer. Maar hij vliegt fijn.

Want ontslag nemen en voor mezelf beginnen, zijn nog steeds de beste keuzes die ik in tijden gemaakt heb. Mijn eigen klanten bepalen, zelf mijn tijd indelen, hele dagen schrijven en dat allemaal lekker vanuit huis op mijn pantoffels. I love it.

Ik was bang dat ik misschien geen klanten zou hebben. En daarmee geen omzet. Maar niets was minder waar: de ene na de andere leuke klus komt langsvliegen en zo zit ik al tot aan de kerstvakantie hartstikke vol. Ik maakte een website voor een manege, schreef webteksten voor en over ondernemers, corrigeerde boeken, werkte als invaller voor Flow Media en in de flexibele schil van Enof!, Baas! Communicatie en mijn oude thuishonk The Post, had leuke gesprekken over tenders, magazines en boeken en dook in werelden die ik nog niet ken, zoals de wereld van bodemonderzoek en veldwerk bij Tijhuis Ingenieurs.

Kortom: het ging van links naar rechts en van hot naar her. Precies zoals ik het graag heb. 

En eigenlijk verschilt het helemaal niet zoveel van hoe ik eerst werkte, als copywriter bij een contentmarketingbureau. Ook toen was ik altijd voor meerdere klanten tegelijk aan het werk, maar het grote verschil is dat ik nu mijn eigen afspraken maak, mijn eigen tijd indeel en geen klussen aanneem waar ik geen zin in heb. En dat bevalt me prima.

Ik geniet van stille dagen alleen thuis, met de katten om me heen en mijn koptelefoon op. Van een ochtendwandeling én een lunchwandeling. Van een maandag vrij nemen om de woonkamer te verven en de hele boel in te pakken om een paar dagen vanuit Alicante te werken. Het is fijn om veel thuis te zijn en zonder schuldgevoel om 17 uur de laptop dicht te klappen en de kinderen op te halen. 

De lunchwandeling van vandaag.

Natuurlijk gaat niet alles vlekkeloos. Ik heb heel veel avondjes achter de laptop gezeten omdat ik mijn planning iets te optimistisch ingedeeld had en vervolgens ook nog al die andere ondernemersdingen moest doen, een btw-blundertje gemaakt, gepanikeerd om een lege agenda (die zich vervolgens in een halve dag vulde) en een lager percentage declarabele uren gemaakt dan ik eigenlijk zou willen. Maar ondanks dat heb ik mijn omzetdoelen in de eerste maanden gewoon gehaald, dus misschien is het ook wel prima zo. 

En verder is het vooral de drillsergeant in mijn hoofd die het me af en toe lastig maakt. Die vindt dat het altijd nog wel een stapje productiever kan, dat lunchen ook wel achter de computer kan en een lunchwandeling zonde van de tijd is. Maar het lukt me steeds vaker om die sergeant met zijn snor aan te horen en zijn mening vervolgens naast me neer te leggen. Dus wellicht kan ik binnenkort eens iets geks gaan doen als koffie drinken onder werktijd ofzo. Zonder dat dat voelt alsof ik spijbel. 

Author

4 Comments

  1. Klinkt goed 🙂 Gefeliciteerd! Ik heb een valse start gehad als zzp-er, maar heb me ook weer gestort op de werkkzaamheden. En ik merk inderdaad dat mensen je wel weten te vinden als je zelf ook goed oplet. Vooral van het zelf je werk indelen, dat is fijn; ik hou ervan om mijn eigen tempo aan te houden.

    • Nikki Reply

      Thanks! Op je eigen tempo werken is zo lekker idd! Succes met je bedrijf 🙂

  2. Wat leuk om te lezen over je ervaring! Kan me in veel dingen herkennen, omdat ik begin dit jaar ook voor mezelf begon 🙂

    • Nikki Reply

      Leuk om te horen! Werk jij voor Nederlandse opdrachtgevers vanuit Spanje?

Write A Comment