Acda & de Munnik zongen het al: zaterdag is de mooiste dag van de week. Op zaterdag kan alles en moet niks. Zaterdag is voor koffie en krantjes, voor rondjes over de markt en voor rommelen in huis. Voor verse bloemen en borreltjes aan het eind van de middag. En voor alles wat er verder tussendoor komt. Dit was zaterdag 15 februari.

De dag begint met koffie en een spel met balletjes in onze badjassen. Heerlijk, kijken hoe ze speelt, kletst en door de kamer struint.
Meer koffie en een krantje. Voor 5 minuten, want er moest een auto opgehaald worden bij de garage, de boodschappen doen zichzelf niet en de dreumes moest nodig even luchten.
Op naar de supermarkt!
Wildlife in de vinex: een club chagrijnige ganzen met obesitas.
Er is weinig zo mindful als wandelen met een kind. We hebben een uur over de 500 meter van de supermarkt terug naar huis gedaan. Takken, vogels, bloemetjes, andere mensen: alles moet bekeken worden. En ik bewonder lekker mee.
Thuis! Met een struikje verse tulpen. Ik zet ook wekelijks een ander fotoboek op het dressoir. Dan blik je ook nog eens spontaan terug op vakanties die je al bijna vergeten was.
Nog meer wildlife: onze dodelijk vermoeide rode kater die een poging doet om zoveel mogelijk haar op de blauwe sprei achter te laten. Hard werken, zoals je ziet.
Anderhalf uur en 100 kilometer verder: een selfie voor de ArenA. Daar ging ik niet naarbinnen, ik moest aan de overkant zijn.
In AFAS Live, waar de eDivisie Finals waren. Ik was er vanwege mijn werk, want persoonlijk heb ik weinig met FIFA en zo mogelijk nog minder met kíjken naar FIFA. Maar ik vind dit soort dingen wel fantastisch omdat er uitstekend kunt observeren. Talloze ouders met dolenthousiaste kinderen, pubers die je spontaan de details van de eDivisie uitleggen en spelers die ware sterren blijken te zijn als ze een voet in de zaal zetten. Het was een interessante middag.
En eenmaal thuis kan ik meteen aanschuiven om een Duplo-toren te bouwen.
De man heeft met wat telefonische coaching vanuit de auto alvast een lekker soepje gemaakt, dus ik kan zo aanschuiven. Zaterdag is een echte soepdag. Mijn ouders doen dat al zolang ik me herinner en ik probeer de traditie voort te zetten.
Man op café, vrouw onder een kleedje Netflixen. Ik begon met een film, maar kijk inmiddels weer mijn favoriete programma Big dreams, small spaces met de Engelse tuinman Monty Don. Weinig zo fijn als kijken naar mensen die tuinieren en ondertussen een beetje mijmeren over het voorjaar en de plannen voor mijn eigen tuintje.

Het was een mooie zaterdag. Op naar de volgende.

Author

2 Comments

  1. Wat een fijne post! Ik vind het altijd zo leuk om mee te kijken naar het leven van een ander. Maar ja, daarom hou ik ook zo van blogs lezen denk ik 😉

Write A Comment